Some practical tips for a Hajj Mabroor
by Asma bint Shameem
Hajj is the Ultimate journey. They say it is the journey of a lifetime. Yet I see so many people, brothers and sisters, confused, angry, frustrated or just simply ignorant. So here is a piece of sincere advice for all of my brothers and sisters going for Hajj this year.
1. Educate yourself before you go
This is the most important point. They say "Knowledge is Power." And how true that is. I see people confused, not knowing what to do, looking left and right...bewildered. And in the end, they just follow what the rest of the crowd is doing without even knowing whether what they are doing is even from the Shareeah of Muhammad (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) or not!
Indeed, I know people who have gone and come back from Hajj, and yet they dont know what kind of Hajj they performed, how many minimum days one is required to stay in Mina....in fact, they dont even know that it takes seven rounds around the Kaabah to make one Tawaaf!
Going to Hajj without knowing the basics of how to perform Hajj and Umrah is like placing someone who doesnt know how to offer Salah, in the middle of people praying in Jamaah. He may follow their movements in ruku and sujood, but does he really know how to pray? Did such a prayer even count?
So study the rituals of Hajj before you go. Learn how to perform this magnificent journey closest to the Sunnah. Because the closer to the Sunnah it will be, the more acceptable it will be to Allaah, Subhaanahu wa Taala.
Know the various rulings about the Meeqaat, Ihraam, Tawaaf, staying in Mina, stoning the Jamaraat, visiting the Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam)s Masjid, etc.
Educate yourself on the various common mistakes done by the pilgrim, so you can be aware of them and avoid them. And Insha Allaah, you will be able to perform your Hajj with confidence, according to the Sunnah, hoping for it to be accepted by Allaah.
2. Go with a prepared heart
Every year at Hajj, you see only two kinds of people. So for example, when stuck in traffic for 5 hours, you will see the first kind of people, sitting there calm and cool, with patience, wisely utilizing his time making dhikr of Allaah or reading Quraan....while the other kind of person will grumble and complain, fidget restlessly in his seat, cuss at the bus driver and waste his whole time fighting with whoever is sitting next to him. Why is that? Because the first kind of person came with a prepared heart and the second one didnt.
You see, Hajj is not only a journey of the body to the house of Allaah...it is also a journey of the heart and soul. And just as it is important to know the manners of performing Hajj, it is equally important to prepare yourself spiritually.
Remember, this is Hajj.... an act of Ibaadah....the fifth pillar of our Deen....something Allaah loves. So have khushoo in your Ibaadah....submit your heart and soul to Him, to the One Who has invited you to His Honorable House. Reflect on why you are here. Have tawakkul in Him and complete faith. Be sure to know that He will take care of you. Be kind to His slaves, have patience and forbearance, take everything in stride and look for the positive in everything, even if it seems bleak.
So when the bus breaks down, its okay....it was the Will of Allaah that it happened. And when the guy next to you pushes you, or your shoes get stolen, forgive him. And if your luggage gets lost for a day or two, be patient. And if you get stuck in traffic for 8 hours, remind yourself...whatever time Allaah has decreed for me to get there, I will get there, not a second before and not a second after.
3. Know Salatul Janazah
There is hardly any Fardh prayer in the Haram, that is not followed by the prayer for Janazah. And I see so many brothers and sisters who just sit there and not participate in this great act of worship, just because they dont know how.
The Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said:
“Whoever attends the janaazah until he offers the prayer will have one qeeraat (of reward), and whoever attends until (the deceased) is buried will have two qeeraats.”
It was said, “O Messenger of Allaah, what are the two qeeraats?” He said, “Like two great mountains,” meaning, of reward. (Saheeh – agreed upon).
And remember the reward of a prayer in al masjid al-Haraam is equal to 100,000 prayers anywhere else. [Tabarani]. So dont miss out on this great opportunity to add to your good deeds.
4. Dont get overwhelmed with the crowd
When you look at the large number of people there for Hajj, dont get overwhelmed or bothered. Instead, raise your head up high, feel proud and thank Allaah. After all, all those people are none, but your own brothers and sisters in Islaam.
This is the Ummah of your beloved Prophet, Muhammad (Sal Allaahu Alaiyhi wa sallam). They are from you and you are from them. They are a part of you, just as much as you are a part of them. All of you are there for one and one purpose only....to worship One God, Allaah, Subhaanahu wa Taala. So love them...and have mercy for them....and make dua for them.
5. Time is precious
Utilize your time to the MAX while in Makkah and Madeenah. Do all your 5 prayers in the Masjid, no excuses allowed! When you pray in Masjid al-Haraam in Mecca, your salaah is multiplied by 100,000 times.
Just imagine, if youre there for about two weeks (14 days), and you pray all five prayers in the masjid, thats equivalent in reward to praying more then 3800 years! Subhaan Allaah!
When you get to Mina, busy your self with making dua, dhikr, reading Quraan, etc. Your stay here is only a few precious days. You cant waste it by talking, relaxing, doing nothing, as some people do.
And once in Arafah, this is THE day you were waiting for.
This is what Hajj is all about.
The Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said, “Hajj is Arafah.” (Abu Dawud)
Put in all you got during the day of Arafah. Take advantage of each hour, minute and second. Do not waste even a single moment. Make a dua list and do lots and lots of dua, for this is the day to make dua.
The Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “The best of dua is dua on the day of Arafah, and the best thing that I and the Prophets before me said is Laa ilaaha ill-Allaah wahdahu laa shareeka lah (There is no god but Allaah alone with no partner or associate). (al-Tirmidhi, hasan by Albaani)
6. Hajj is not your annual vacation trip.
Its an act of Ibaadah
Some people forget that they are going for Hajj....they expect Mina to be a five star hotel and the whole journey about relaxation and luxury. So they complain about the food, they complain about the weather, they complain about the crowds, the bus, the beds, the bathrooms, the tents, the A/C in Mina, you name it. They complain about everything under the sun.
Remember this is Hajj...not a cruise or a vacation. Remember when not so long ago people traveled for months through dangerous terrain and rough weather to get to Hajj, not to mention the heat, diseases, thugs and other hardships of travel. They had to draw water from a well and walk to the bushes to relieve themselves.
Look around you, what is there to complain? Alhamdulillaah, you have flowing water from a tap and running bathrooms. And even if they are not as clean as they should be, at least they are there! And you have hot food and air conditioned tents, a place to sleep and transportation from one place to another. So be patient and thank Allaah.
7. Dont just say it.... mean it
When you recite the Talbiyah, dont just say it like a parrot, without knowing what it means and what it implies. Think about the greatness of these words and an even greater Greatness of the One you are saying these words to. You are saying Labbaik, Allaahumma Labbaik....
What do these words imply?
Oh Allaah I am here....here to serve You, here to obey You, here to submit my life, my wants, my desires only to You. I am ready for change. Oh Allaah, I love you and I worship no one but you. So forgive me and guide me. This is the implication behind these words. So say these words from the heart....mean what you say...and let a tear roll from your eyes when you say it.
And that goes for all the duas that you will recite.
8. Be nice
Obviously, everybody wants their Hajj To be Mabroor (accepted).. .because the Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said, “…There is no reward for Hajj mabroor except Paradise.” (Al-Bukhaari)
They said: “What makes Hajj mabroor, Messenger of Allah?” He said, “Providing food to people and spreading (the greeting of) salaam.” (Fath al-Bari, 4/446)
Thus we see that being kind to the people, being generous and considerate, serving and helping them is the KEY to having your Hajj accepted.
So go ahead and help that old lady with her luggage, and the older brother across the street. Move over to make room in the saff for your fellow Muslim so that they too can find a place to pray. Distribute candy among the children, pass out glasses of Zam Zam, smile at everyone and say salaam to those you know and those you dont.
In other words, just keep you eyes and ears open for every opportunity to do good and jump at any chance you get to spread khair, all this for the sake of pleasing Allaah Alone and Insha Allaah your Hajj will be mabroor.
May Allah accept all the Hajj of all the brothers and sisters, and teach the coming Hujjaj how to best prepare and earn a Hajj Mabroor. Ameen.
Monday, October 26, 2009
Sunday, October 25, 2009
www.newzfirst.com
Hello every body,
A new secular newsportal in the name of www.newzfirst.com is being launched by Oct 15th, Its Beta version is nearly ready. It is going to be different from other media houses as it will be a high quality "just" news portal. As far as possible it will focus on those storeys that are of concern to people, it will provide indepth relevant news. It is hoped that it will be an action oriented news portal which will provide the opportunity
It is not possible to make it a world class news portal without your involvement by giving continuous feedback and appreciating if you like a storey and criticising if you do not like it.
Please bear with us if the site is slow until the final launch by oct 15.
Would highly appreciate that you read the article carefully and give your comments, so that we can rectify the shortcomings in the web portal.
The Web Portal plans to train citizen journalists in a big way. Please "get involved" and help in making an honest effort to have a media which is vibrant.
Akmal Razvi
A new secular newsportal in the name of www.newzfirst.com is being launched by Oct 15th, Its Beta version is nearly ready. It is going to be different from other media houses as it will be a high quality "just" news portal. As far as possible it will focus on those storeys that are of concern to people, it will provide indepth relevant news. It is hoped that it will be an action oriented news portal which will provide the opportunity
It is not possible to make it a world class news portal without your involvement by giving continuous feedback and appreciating if you like a storey and criticising if you do not like it.
Please bear with us if the site is slow until the final launch by oct 15.
Would highly appreciate that you read the article carefully and give your comments, so that we can rectify the shortcomings in the web portal.
The Web Portal plans to train citizen journalists in a big way. Please "get involved" and help in making an honest effort to have a media which is vibrant.
Akmal Razvi
Saturday, October 24, 2009
Want new beginning for Malegaon: Imam-MLA
Want new beginning for Malegaon: Imam-MLA
By Rakshit Sonawane
Posted: Saturday , Oct 24, 2009 at 0432 hrs
Last month, as he led the Eid prayers at the Jama Masjid in Malegaon, Imam Mufti Mohammed Ismail Khalique was a bit preoccupied. It was four days before the last date for filing nominations for the Maharashtra Assembly elections, and the cleric had decided to throw his hat into the ring.
It proved to be the right decision, as the Imam emerged as the surprise winner yesterday, trouncing his nearest rival, incumbent MLA Shaikh Rashid of the Congress, by a convincing margin of 17,919 votes.
“I wanted to do something more than just my duty as the Imam and teaching at the madrasa. But I had no network of workers, no team of experts to help me, no money or muscle power,” says Mufti Ismail, a day after his victory from the Muslim-majority textile town, about 300 kilometres northeast of Mumbai.
So he “decided to appeal to the conscience of the people for support”. For two weeks after Eid, he went from door-to-door, asking people if they wanted change and whether they were willing to help him. “The response was overwhelming. People started giving money. Even the poor people gave at least one rupee, a family of five would give Rs 5 — one rupee per vote. I had no funds for contesting the polls, but this way I collected about Rs 80,000, and with the grace of Allah, got elected,” he says.
The Imam contested as a candidate of local outfit Jan Surajya Shakti (JSS). In the past, the constituency has voted for the Congress or the Janata Dal.
“For three decades, Nihal Ahmad was elected MLA of Malegaon. But he used to play emotional politics which caused communal tension — there used to be riots preceding elections, bringing a bad name to Malegaon,” says Mufti Ismail, referring to his Janata Dal (Secular) rival in the polls.
“People wanted change, so in 1999, they voted for Congress candidate Shaikh Rashid. He was our MLA for 10 years, but did nothing,” he says, adding that the town needs schools, colleges, hospitals, jobs, and more importantly, religious harmony.
“I want to make a new beginning for Malegaon,” he declares. Mufti Ismail believes the voters of Malegaon (Central) — 96 per cent of who are Muslim after delimitation — supported him because they were fed up with his predecessors. It also helped that he’s the Imam of the main mosque in the town, and there are 450-500 students at his madrasa which teaches Marathi, English, Science, Geography, History and Mathematics apart from the holy texts and Urdu.
The cleric believes that madrasas should teach all subjects to help Muslims joint the national mainstream, but should not be beholden to the government for funds as that could hurt their independence. “It is necessary to teach Marathi because it is the state language, and English because it is the international language,” he says, adding that Malegaon has remained backward and been branded communal as there are few educational opportunities after Class XII.
There is just one college in the area. But Mufti Ismail promises to change that, saying he will try to get colleges which not only offer conventional degrees but also technical, vocational, engineering and medical education.
But for the moment, his first priority is peace and communal harmony. “Without peace, there is no development or progress. There have been riots and blasts in this town, but you must realise that there are good and bad people in every community. You can’t blame a community if a few of its members become extremists and resort to terror —- and that applies to all communities,” he says.
By Rakshit Sonawane
Posted: Saturday , Oct 24, 2009 at 0432 hrs
Last month, as he led the Eid prayers at the Jama Masjid in Malegaon, Imam Mufti Mohammed Ismail Khalique was a bit preoccupied. It was four days before the last date for filing nominations for the Maharashtra Assembly elections, and the cleric had decided to throw his hat into the ring.
It proved to be the right decision, as the Imam emerged as the surprise winner yesterday, trouncing his nearest rival, incumbent MLA Shaikh Rashid of the Congress, by a convincing margin of 17,919 votes.
“I wanted to do something more than just my duty as the Imam and teaching at the madrasa. But I had no network of workers, no team of experts to help me, no money or muscle power,” says Mufti Ismail, a day after his victory from the Muslim-majority textile town, about 300 kilometres northeast of Mumbai.
So he “decided to appeal to the conscience of the people for support”. For two weeks after Eid, he went from door-to-door, asking people if they wanted change and whether they were willing to help him. “The response was overwhelming. People started giving money. Even the poor people gave at least one rupee, a family of five would give Rs 5 — one rupee per vote. I had no funds for contesting the polls, but this way I collected about Rs 80,000, and with the grace of Allah, got elected,” he says.
The Imam contested as a candidate of local outfit Jan Surajya Shakti (JSS). In the past, the constituency has voted for the Congress or the Janata Dal.
“For three decades, Nihal Ahmad was elected MLA of Malegaon. But he used to play emotional politics which caused communal tension — there used to be riots preceding elections, bringing a bad name to Malegaon,” says Mufti Ismail, referring to his Janata Dal (Secular) rival in the polls.
“People wanted change, so in 1999, they voted for Congress candidate Shaikh Rashid. He was our MLA for 10 years, but did nothing,” he says, adding that the town needs schools, colleges, hospitals, jobs, and more importantly, religious harmony.
“I want to make a new beginning for Malegaon,” he declares. Mufti Ismail believes the voters of Malegaon (Central) — 96 per cent of who are Muslim after delimitation — supported him because they were fed up with his predecessors. It also helped that he’s the Imam of the main mosque in the town, and there are 450-500 students at his madrasa which teaches Marathi, English, Science, Geography, History and Mathematics apart from the holy texts and Urdu.
The cleric believes that madrasas should teach all subjects to help Muslims joint the national mainstream, but should not be beholden to the government for funds as that could hurt their independence. “It is necessary to teach Marathi because it is the state language, and English because it is the international language,” he says, adding that Malegaon has remained backward and been branded communal as there are few educational opportunities after Class XII.
There is just one college in the area. But Mufti Ismail promises to change that, saying he will try to get colleges which not only offer conventional degrees but also technical, vocational, engineering and medical education.
But for the moment, his first priority is peace and communal harmony. “Without peace, there is no development or progress. There have been riots and blasts in this town, but you must realise that there are good and bad people in every community. You can’t blame a community if a few of its members become extremists and resort to terror —- and that applies to all communities,” he says.
Book smashes India's "Islamic terrorism" myth
Book smashes India's "Islamic terrorism" myth
A former IG of Maharashtra police lays bare a massive plot to destabilise India
By M Zeyaul Haque
New Delhi, October 22 (The Milli Gazette): A new book curiously titled Who Killed Karkare? says a nationwide network of Hindutva terror that has its tentacles spread up to Nepal and Israel is out to destroy the India most Indians have known for ages and to remould it into some kind of Afghanistan under the Taliban.
The writer, a former IG Police of Maharashtra, SM Mushrif, has reconstructed a fearsome picture out of former Maharashtra ATS chief Hemant Karkare’s chargesheet against alleged Hindutva terrorists like Lt. Col. Purohit, Sadhvi Pragyasingh Thakur and others.
The chargesheet pointed towards a mind-boggling nationwide conspiracy with international support to destabilise the constitutional order and the secular democratic Indian state that upholds it, to be replaced by a Hindutva state run according to a new Constitution. For that the conspirators were prepared for a massive bloodbath, using bomb attacks on religious places to trigger that anti-Muslim holocaust.
Mushrif, who has over three decades of diligent policing behind him and whose feats include exposing the Telgi scam, has made an elaborate case out of nearly a dozen blasts over a large area of the country conducted by Hindutva terror groups of different stripes. His case: a section of India’s intelligence services, a miniscule group in the armed forces and a section of different state police forces have been compromised and infiltrated by these elements, a development that bodes ill for the future of the country.
In Hemant Karkare’s net (of investigations, of course) many big and small fishes of VHP, RSS, Bajrang Dal and Sanatan Sanstha (which has been found to be involved in Diwali-eve blasts in Goa last week) had been trapped. Serving and retired army officers, academics, serving and retired officials of India’s premier intelligence service were ensnared in Karkare’s fishing net. The menacing power of the latter groups, inspired by sustained anti-Muslim hate campaigns of the last six decades, gave the plot a sinister and highly destructive character.
Among the plans unearthed by Karkare was a blueprint for the assassination of 70 prominent Indians who could by a hindrance to the project of Hindutva. Interestingly, most of the persons marked for elimination would, naturally, be Hindus because it is they who primarily run the dispensation. The conspirators were also unhappy with organisations whose Hindutva they suspected to be less virulent than desired.
Mushrif, who very well knows the power of the Intelligence Bureau (IB) to make or mar lives and careers, says he is prepared to face the consequences of hostility of this power hub. He musters “evidence” to show that the IB has regularly been interfering with regular police investigations to let Hindutva terrorists slip out of the net and replace them with random Muslim youth. To fudge the issues further obliging police officers in the states would not mind exterminating a few Muslim youth to be branded posthumously as “terrorists”.
There are quite a few number of such cases where such extra-judicial killing of Muslim youth has turned out to be false police encounters. All this is done to cover tracks of Hindutva terror. Mushrif says a “Brahminist” network that has its origins in Maharashtra, and is closely knit across political parties, government services, including IB, and other vital sectors of life is behind the terror that seeks to destroy the secular, democratic state. He hastens to clarify that very few Brahminists are Brahmins. Many are from other high Hindu castes, some from middle and lower castes.
Most Brahmins are fair-minded and would not like to associate themselves with hate ideologies. Hemant Karkare, too, was a Brahmin, Mushrif says. So is Mushrif’s son-in-law.
It is pertinent to note that “Brahminism” and “Brahminical order” first appeared in Dalit protest vocabulary in the Dalit uprising movement in Maharashtra towards the turn of the 20th century. Mushrif, who appropriates part of this vocabulary for the present discourse, says that Maharashtra still remains the centre of this ideology that, among other things, has the dubious distinction of killing the Father of the Nation.
The power establishment that really runs the affairs of this country (Mushrif says it is not Sonia Gandhi, Manmohan Singh or Rahul Gandhi) does not want to expose the Hindutva terrorists. One example is the blasts in Samjhauta Express, which the IB said was carried out by Pakistan’s ISI. Mushrif quotes a report in The Times of India that said, “the Centre had blamed the ISI on the basis of the IB’s findings.” However, during a narco-analysis test under Karkare, Lt. Col. Purohit had admitted having supplied the RDX used in the blast. The IB, which draws its power from its proximity to the Prime Minister (its director briefs the PM every morning for half an hour), did not want Karkare’s investigation that blew the cover off the IB’s shenanigans, to continue.
Once Karkare was removed from the scene, the IB moved in to fill his position with KP Raghuvanshi, a pliant police officer with extremely low credibility among Muslims for his record of letting off known Hindutva terrorirsts and implicating innocent Muslim youth even in bomb attack cases on mosques.
There are quite a few interesting vignettes here, like Raghuvanshi and Col. Purohit’s association with Abhinav Bharat in Maharashtra, whose hand was evident in a series of blasts across the country. It has old connections with men like Veer Damodar Savarkar (whose relative Himani Savarkar leads the Abhinav Bharat movement), Dr Munje, who led the Hindu Mahasabha, and other Hindutva luminaries. It is at the Bhonsala Military Academy run by these groups that Purohit trained police officers, including Raghuvanshi. Mushrif asks a pertinent question: Will Raghuvanshi pursue the investigation against Purohit, his guru? A plausible answer is, perhaps no. Already charges have been dropped by a special court under MCOCA against 11 accused, including Purohit, on the grounds of insufficient evidence produced in the court by the prosecution.
This was just the beginning of the undoing of Karkare’s painstaking investigation. Mushrif says slowly the system is working to undo all of Karkare’s work and let off the terrorists who over the years destroyed scores of lives and wreaked irreparable economic damage. The ATS team under Karkare had pointed out VHP leader Praveen Togadia’s role in the blasts. The ATS under Raghuvanshi dropped the investigation against him saying (please hold your laughter) they do not know who Togadia is!
A number of investigations have been thus sabotaged by the powers that be and the tracks of the Hinduta terrorists duly covered. The 319-page book is crammed with such information.
But what about who killed Karkare? Mushrif says two teams were at work on 26/11 – one which did the maximum damage, and was from outside. The smaller team took advantage of the confusion of the moment and acted only on the relatively small CST-CAMA-Rangbhavan stretch that killed Karkare. It was a desi unit that wanted Karkare and his men out of the way.
Book: Who Killed Karkare? The Real Face of Terrorism in India
Author: SM Mushrif
Price: Rs 300
Pages: 319
Publisher: Pharos Media (www.pharosmedia.com), New Delhi
A former IG of Maharashtra police lays bare a massive plot to destabilise India
By M Zeyaul Haque
New Delhi, October 22 (The Milli Gazette): A new book curiously titled Who Killed Karkare? says a nationwide network of Hindutva terror that has its tentacles spread up to Nepal and Israel is out to destroy the India most Indians have known for ages and to remould it into some kind of Afghanistan under the Taliban.
The writer, a former IG Police of Maharashtra, SM Mushrif, has reconstructed a fearsome picture out of former Maharashtra ATS chief Hemant Karkare’s chargesheet against alleged Hindutva terrorists like Lt. Col. Purohit, Sadhvi Pragyasingh Thakur and others.
The chargesheet pointed towards a mind-boggling nationwide conspiracy with international support to destabilise the constitutional order and the secular democratic Indian state that upholds it, to be replaced by a Hindutva state run according to a new Constitution. For that the conspirators were prepared for a massive bloodbath, using bomb attacks on religious places to trigger that anti-Muslim holocaust.
Mushrif, who has over three decades of diligent policing behind him and whose feats include exposing the Telgi scam, has made an elaborate case out of nearly a dozen blasts over a large area of the country conducted by Hindutva terror groups of different stripes. His case: a section of India’s intelligence services, a miniscule group in the armed forces and a section of different state police forces have been compromised and infiltrated by these elements, a development that bodes ill for the future of the country.
In Hemant Karkare’s net (of investigations, of course) many big and small fishes of VHP, RSS, Bajrang Dal and Sanatan Sanstha (which has been found to be involved in Diwali-eve blasts in Goa last week) had been trapped. Serving and retired army officers, academics, serving and retired officials of India’s premier intelligence service were ensnared in Karkare’s fishing net. The menacing power of the latter groups, inspired by sustained anti-Muslim hate campaigns of the last six decades, gave the plot a sinister and highly destructive character.
Among the plans unearthed by Karkare was a blueprint for the assassination of 70 prominent Indians who could by a hindrance to the project of Hindutva. Interestingly, most of the persons marked for elimination would, naturally, be Hindus because it is they who primarily run the dispensation. The conspirators were also unhappy with organisations whose Hindutva they suspected to be less virulent than desired.
Mushrif, who very well knows the power of the Intelligence Bureau (IB) to make or mar lives and careers, says he is prepared to face the consequences of hostility of this power hub. He musters “evidence” to show that the IB has regularly been interfering with regular police investigations to let Hindutva terrorists slip out of the net and replace them with random Muslim youth. To fudge the issues further obliging police officers in the states would not mind exterminating a few Muslim youth to be branded posthumously as “terrorists”.
There are quite a few number of such cases where such extra-judicial killing of Muslim youth has turned out to be false police encounters. All this is done to cover tracks of Hindutva terror. Mushrif says a “Brahminist” network that has its origins in Maharashtra, and is closely knit across political parties, government services, including IB, and other vital sectors of life is behind the terror that seeks to destroy the secular, democratic state. He hastens to clarify that very few Brahminists are Brahmins. Many are from other high Hindu castes, some from middle and lower castes.
Most Brahmins are fair-minded and would not like to associate themselves with hate ideologies. Hemant Karkare, too, was a Brahmin, Mushrif says. So is Mushrif’s son-in-law.
It is pertinent to note that “Brahminism” and “Brahminical order” first appeared in Dalit protest vocabulary in the Dalit uprising movement in Maharashtra towards the turn of the 20th century. Mushrif, who appropriates part of this vocabulary for the present discourse, says that Maharashtra still remains the centre of this ideology that, among other things, has the dubious distinction of killing the Father of the Nation.
The power establishment that really runs the affairs of this country (Mushrif says it is not Sonia Gandhi, Manmohan Singh or Rahul Gandhi) does not want to expose the Hindutva terrorists. One example is the blasts in Samjhauta Express, which the IB said was carried out by Pakistan’s ISI. Mushrif quotes a report in The Times of India that said, “the Centre had blamed the ISI on the basis of the IB’s findings.” However, during a narco-analysis test under Karkare, Lt. Col. Purohit had admitted having supplied the RDX used in the blast. The IB, which draws its power from its proximity to the Prime Minister (its director briefs the PM every morning for half an hour), did not want Karkare’s investigation that blew the cover off the IB’s shenanigans, to continue.
Once Karkare was removed from the scene, the IB moved in to fill his position with KP Raghuvanshi, a pliant police officer with extremely low credibility among Muslims for his record of letting off known Hindutva terrorirsts and implicating innocent Muslim youth even in bomb attack cases on mosques.
There are quite a few interesting vignettes here, like Raghuvanshi and Col. Purohit’s association with Abhinav Bharat in Maharashtra, whose hand was evident in a series of blasts across the country. It has old connections with men like Veer Damodar Savarkar (whose relative Himani Savarkar leads the Abhinav Bharat movement), Dr Munje, who led the Hindu Mahasabha, and other Hindutva luminaries. It is at the Bhonsala Military Academy run by these groups that Purohit trained police officers, including Raghuvanshi. Mushrif asks a pertinent question: Will Raghuvanshi pursue the investigation against Purohit, his guru? A plausible answer is, perhaps no. Already charges have been dropped by a special court under MCOCA against 11 accused, including Purohit, on the grounds of insufficient evidence produced in the court by the prosecution.
This was just the beginning of the undoing of Karkare’s painstaking investigation. Mushrif says slowly the system is working to undo all of Karkare’s work and let off the terrorists who over the years destroyed scores of lives and wreaked irreparable economic damage. The ATS team under Karkare had pointed out VHP leader Praveen Togadia’s role in the blasts. The ATS under Raghuvanshi dropped the investigation against him saying (please hold your laughter) they do not know who Togadia is!
A number of investigations have been thus sabotaged by the powers that be and the tracks of the Hinduta terrorists duly covered. The 319-page book is crammed with such information.
But what about who killed Karkare? Mushrif says two teams were at work on 26/11 – one which did the maximum damage, and was from outside. The smaller team took advantage of the confusion of the moment and acted only on the relatively small CST-CAMA-Rangbhavan stretch that killed Karkare. It was a desi unit that wanted Karkare and his men out of the way.
Book: Who Killed Karkare? The Real Face of Terrorism in India
Author: SM Mushrif
Price: Rs 300
Pages: 319
Publisher: Pharos Media (www.pharosmedia.com), New Delhi
Wednesday, October 21, 2009
Muslim print journalism in India: A review and suggestions for improvement
http://www.twocircles.net/2009oct20/muslim_print_journalism_india_review_and_suggestions_improvement.html
Muslim print journalism in India: A review and suggestions for improvement
By Omar Khalidi
21 October 2009
Introduction
Newspapers and magazines everywhere have played a major role in informing the readers and influencing public opinion since the press began in India in the nineteenth century. Like in all other aspects of modernization, Muslims lagged behind almost every group in journalism. This article reviews English language Muslim press in India since independence and suggests concrete steps for improvement.
Leaving aside Muslim journalism in Persian and Urdu for the time being, we know of a handful of English newspapers and magazines the community members ran since the last hundred years. Maulana Muhammad Ali Jauhar’s (1876-1931) Comrade and Muhammad Ali Jinnah (1876-1948)’sDawn, which was founded in Delhi in 1941 come to mind. Comrade was like a flash in the pan, as it published for barely 3 years, 1911-14. Dawn departed to Karachi at the dawn of independence and Pakistan’s creation.
Between August 1947 and early 1950s, there was no English press devoted to Muslim issues. From around mid 1950s to mid 1960s only two low circulation magazines covered stories of Muslim interest: one was Victor Courtois, (d. 1960) a Belgian Catholic’s paper published from 1955 to 1960 in Calcutta and Siraat of Indian Union Muslim League, published in Madras in the 1960s. The Jamaat-i Islami’s Radiance was launched in 1963. The Jamiat al-Ulama collected 600,000 rupees in the 1960s to start an English daily newspaper but failed to accomplish the goal.
For the next two decades, Radiance shined over as the only paper in English focusing on Muslim issues, albeit from a Jamaat-i Islami perspective, until Syed Shahabuddin, a retired IFS officer and politician (b. 1924) began his Muslim India in 1983, which folded up in December 2002; then The Milli Gazette resumed it in 2003 only to close it in January 2005. Given Syed Shahabuddin’s amazing energy, it is unsurprising that he revived Muslim India, a second time in 2008.
In mid 1990s, Muslim elite in Delhi led by Sayyid Abulhasan Ali Nadwi, Syed Hamid and Hakim Abdulhamid and some businessmen tried to launch a daily newspaper in English. The effort was fruitless. Instead, Syed Hamid began a tabloid One Nation Chronicle in October 1989 in Delhi but it failed to make a mark and changed as a fortnightly under a new name Nation and the World and it is still published. A Bangalore-based businessman A.W. Saadatullah Khan started a fortnightly Islamic Voice in 1987, which began an online edition in 2004. At the dawn of the twentieth century Zafarulislam Khan began The Milli Gazette in New Delhi in January 2000. The most recent additions are the Eastern Crescent, run by Markaz al-Maarif of Assam since 2006 and Eastern Post of Kolkata which began in August 2007.
Regardless of its intellectual and physical qualities, Radiance remains the oldest surviving magazine. Its subtitle “Views weekly,” aptly sums up the majority of its contents, “views,” which are just that, not always backed up by data. Muslim India’s contents are not original but copied from other sources. Islamic Voice is advertisement intensive, with some original and copied articles. The Milli Gazette publishes longer pieces, but like other magazines discussed here, they are devoid of statistics. Given that India is a vast country and the resources of the magazines meager, it is understandable that Islamic Voice and The Milli Gazette’s contents are south and north intensive. The emergence Eastern Post is welcome addition for the coverage of West Bengal for its large Muslim population.
.
Journalism in Theory
What does one expect from any journalistic writing? A minimum is a story based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? Does the press devoted to Muslim issues in India follow the principle? If not why not? What can be done about it? The present writer has read almost all magazines listed here from Radiance since 1963 to Eastern Post, which started in 2007. I find that all the magazines do an extremely poor job of reporting factual news by not strictly following the ideal journalistic norms of who, what, where, when and why.
Lack of professionalism in Writing
A majority of the times, there is little clarity in the news. Often names of places are assumed to be known even if they are obscure villages in a vast country like India. No indication is given of their location within a state, much less within a district. Maps are of course rarely provided. Dates are routinely absent. Many stories begin with words like “recently,” “sometime back,” “some years ago,” with no attempt at precision. Life spans of even the most famous persons are seldom given. Terms, concepts, ideas, abbreviations, and acronyms often go unexplained or unexpanded. Headlines often do not explain the content and usually written without adequate background. Most of the stories are without statistics, much less statistics over time for comparative purposes. Original source of articles are often missing or deliberately not included to give the impression that these articles are original to the magazine.
Themes and Topics of Muslim Journalism
Regarding topics and themes within the papers, there is an excessive preoccupation with the “Islamic, Muslim World,” meaning mostly the Middle East and within it, the Palestine issue. Nothing original is written about these topics as none of the journalists has a first hand experience of the region. There seems to be little realization among the editors and management that nobody cares to read unoriginal writings about places far off from India.
All of the Muslim magazines lack journalists in the field to cover even the important events and developments in their own immediate physical neighborhood. This was dramatically illustrated when both Radiance and The Milli Gazette failed to cover Batla House police encounters of unarmed civilian Muslims in September 2008 in New Delhi. It is shocking that neither of the two magazines had staff to be deployed in an area literally walking distance from their offices. Instead both merely copied the findings of NGOS and Jamia Millia Islamia faculty findings.
What can be Done?
Suggested Topics for Investigative Journalism
Conclusions
I have been an avid reader of Radiance, Muslim India, Islamic Voice, and The Milli Gazette. The editors and management of all four magazines are my friends and I have written for all four. So what I say here is on the lines of Allama Iqbal’s famous line, “Khugar-i hamd se thoda sa gila bhi sun lay,” hear the complaints of an avid admirer! My major works, Khaki and Ethnic Violence in India, 2003 and Muslims in Indian Economy, 2006, are replete with references to all three print magazines. I have cited them so many times—wherever appropriate, of course---that at least one reviewer of my book complained of my reliance on Radiance, of course forgetting that I have citedEconomic & Political Weekly, Organizer and numerous other Indian journals as well. My plea therefore is for the magazines cited here to consider the following topics for investigation:
1. Compare development—number of schools, hospitals, roads, irrigation and power, water and sanitation---in Muslim majority districts or taaluqas/tahsils with Hindu-majority districts and subdistricts. An excellent comparison would be Murshidabad with Birbhum, for example. Or Muslim majority taaluqas of Bidar, Karnataka with Hindu-majority taaluqas in the same district.
2. Investigate the working of Haj Committees, Urdu Academies, Minorities Commissions, Madarsa Boards, and Waqf Boards—both at national and central levels.
3. Monitor the performance of Muslim members of state legislatures, Lok Sabha and Rajya Sabha. Do they speak out or they are absent from attendance of the legislatures? If present, are they speaking out at all? How many bills did they introduce or participate in debates?
4. Scrutinize the activities of Muslim organizations and individuals who collect money from Muslims. Do Muslim organizations give accounts of zakat, fitraht, khairat, sadaqat, or goods---skins of sacrificial animals collected every year. Asking for accounts is to make the organizations and individuals accountable to the community. An organization with transparent accounts is likely to attract more funds, not less.
5. Audit the performance of Muslim educational institutions receiving funds from the state. For example, what is the intellectual and scientific output of Aligarh and Jamia faculty members since last six decades? Have they published any of their research in peer-reviewed journals of national and international reputation? What in particular is their contribution to studies on the economic and political situation of Indian Muslims?
6. Don’t forget that all reportage must be based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? They will vastly improve the quality of the contents.
These are suggested topics. Further topics and themes can ensue if the brains of the community and its well-wishers everywhere can participate in an open conversation free from personal vendettas and selfish agendas.
--
Omar Khalidi can be reached at okhalidi@mit.edu.
Muslim print journalism in India: A review and suggestions for improvement
By Omar Khalidi
21 October 2009
Introduction
Newspapers and magazines everywhere have played a major role in informing the readers and influencing public opinion since the press began in India in the nineteenth century. Like in all other aspects of modernization, Muslims lagged behind almost every group in journalism. This article reviews English language Muslim press in India since independence and suggests concrete steps for improvement.
Leaving aside Muslim journalism in Persian and Urdu for the time being, we know of a handful of English newspapers and magazines the community members ran since the last hundred years. Maulana Muhammad Ali Jauhar’s (1876-1931) Comrade and Muhammad Ali Jinnah (1876-1948)’sDawn, which was founded in Delhi in 1941 come to mind. Comrade was like a flash in the pan, as it published for barely 3 years, 1911-14. Dawn departed to Karachi at the dawn of independence and Pakistan’s creation.
Between August 1947 and early 1950s, there was no English press devoted to Muslim issues. From around mid 1950s to mid 1960s only two low circulation magazines covered stories of Muslim interest: one was Victor Courtois, (d. 1960) a Belgian Catholic’s paper published from 1955 to 1960 in Calcutta and Siraat of Indian Union Muslim League, published in Madras in the 1960s. The Jamaat-i Islami’s Radiance was launched in 1963. The Jamiat al-Ulama collected 600,000 rupees in the 1960s to start an English daily newspaper but failed to accomplish the goal.
For the next two decades, Radiance shined over as the only paper in English focusing on Muslim issues, albeit from a Jamaat-i Islami perspective, until Syed Shahabuddin, a retired IFS officer and politician (b. 1924) began his Muslim India in 1983, which folded up in December 2002; then The Milli Gazette resumed it in 2003 only to close it in January 2005. Given Syed Shahabuddin’s amazing energy, it is unsurprising that he revived Muslim India, a second time in 2008.
In mid 1990s, Muslim elite in Delhi led by Sayyid Abulhasan Ali Nadwi, Syed Hamid and Hakim Abdulhamid and some businessmen tried to launch a daily newspaper in English. The effort was fruitless. Instead, Syed Hamid began a tabloid One Nation Chronicle in October 1989 in Delhi but it failed to make a mark and changed as a fortnightly under a new name Nation and the World and it is still published. A Bangalore-based businessman A.W. Saadatullah Khan started a fortnightly Islamic Voice in 1987, which began an online edition in 2004. At the dawn of the twentieth century Zafarulislam Khan began The Milli Gazette in New Delhi in January 2000. The most recent additions are the Eastern Crescent, run by Markaz al-Maarif of Assam since 2006 and Eastern Post of Kolkata which began in August 2007.
Regardless of its intellectual and physical qualities, Radiance remains the oldest surviving magazine. Its subtitle “Views weekly,” aptly sums up the majority of its contents, “views,” which are just that, not always backed up by data. Muslim India’s contents are not original but copied from other sources. Islamic Voice is advertisement intensive, with some original and copied articles. The Milli Gazette publishes longer pieces, but like other magazines discussed here, they are devoid of statistics. Given that India is a vast country and the resources of the magazines meager, it is understandable that Islamic Voice and The Milli Gazette’s contents are south and north intensive. The emergence Eastern Post is welcome addition for the coverage of West Bengal for its large Muslim population.
.
Journalism in Theory
What does one expect from any journalistic writing? A minimum is a story based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? Does the press devoted to Muslim issues in India follow the principle? If not why not? What can be done about it? The present writer has read almost all magazines listed here from Radiance since 1963 to Eastern Post, which started in 2007. I find that all the magazines do an extremely poor job of reporting factual news by not strictly following the ideal journalistic norms of who, what, where, when and why.
Lack of professionalism in Writing
A majority of the times, there is little clarity in the news. Often names of places are assumed to be known even if they are obscure villages in a vast country like India. No indication is given of their location within a state, much less within a district. Maps are of course rarely provided. Dates are routinely absent. Many stories begin with words like “recently,” “sometime back,” “some years ago,” with no attempt at precision. Life spans of even the most famous persons are seldom given. Terms, concepts, ideas, abbreviations, and acronyms often go unexplained or unexpanded. Headlines often do not explain the content and usually written without adequate background. Most of the stories are without statistics, much less statistics over time for comparative purposes. Original source of articles are often missing or deliberately not included to give the impression that these articles are original to the magazine.
Themes and Topics of Muslim Journalism
Regarding topics and themes within the papers, there is an excessive preoccupation with the “Islamic, Muslim World,” meaning mostly the Middle East and within it, the Palestine issue. Nothing original is written about these topics as none of the journalists has a first hand experience of the region. There seems to be little realization among the editors and management that nobody cares to read unoriginal writings about places far off from India.
All of the Muslim magazines lack journalists in the field to cover even the important events and developments in their own immediate physical neighborhood. This was dramatically illustrated when both Radiance and The Milli Gazette failed to cover Batla House police encounters of unarmed civilian Muslims in September 2008 in New Delhi. It is shocking that neither of the two magazines had staff to be deployed in an area literally walking distance from their offices. Instead both merely copied the findings of NGOS and Jamia Millia Islamia faculty findings.
What can be Done?
Suggested Topics for Investigative Journalism
Conclusions
I have been an avid reader of Radiance, Muslim India, Islamic Voice, and The Milli Gazette. The editors and management of all four magazines are my friends and I have written for all four. So what I say here is on the lines of Allama Iqbal’s famous line, “Khugar-i hamd se thoda sa gila bhi sun lay,” hear the complaints of an avid admirer! My major works, Khaki and Ethnic Violence in India, 2003 and Muslims in Indian Economy, 2006, are replete with references to all three print magazines. I have cited them so many times—wherever appropriate, of course---that at least one reviewer of my book complained of my reliance on Radiance, of course forgetting that I have citedEconomic & Political Weekly, Organizer and numerous other Indian journals as well. My plea therefore is for the magazines cited here to consider the following topics for investigation:
1. Compare development—number of schools, hospitals, roads, irrigation and power, water and sanitation---in Muslim majority districts or taaluqas/tahsils with Hindu-majority districts and subdistricts. An excellent comparison would be Murshidabad with Birbhum, for example. Or Muslim majority taaluqas of Bidar, Karnataka with Hindu-majority taaluqas in the same district.
2. Investigate the working of Haj Committees, Urdu Academies, Minorities Commissions, Madarsa Boards, and Waqf Boards—both at national and central levels.
3. Monitor the performance of Muslim members of state legislatures, Lok Sabha and Rajya Sabha. Do they speak out or they are absent from attendance of the legislatures? If present, are they speaking out at all? How many bills did they introduce or participate in debates?
4. Scrutinize the activities of Muslim organizations and individuals who collect money from Muslims. Do Muslim organizations give accounts of zakat, fitraht, khairat, sadaqat, or goods---skins of sacrificial animals collected every year. Asking for accounts is to make the organizations and individuals accountable to the community. An organization with transparent accounts is likely to attract more funds, not less.
5. Audit the performance of Muslim educational institutions receiving funds from the state. For example, what is the intellectual and scientific output of Aligarh and Jamia faculty members since last six decades? Have they published any of their research in peer-reviewed journals of national and international reputation? What in particular is their contribution to studies on the economic and political situation of Indian Muslims?
6. Don’t forget that all reportage must be based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? They will vastly improve the quality of the contents.
These are suggested topics. Further topics and themes can ensue if the brains of the community and its well-wishers everywhere can participate in an open conversation free from personal vendettas and selfish agendas.
--
Omar Khalidi can be reached at okhalidi@mit.edu.
PROPHETS WASIATH TO ALI (RAL)
PROPHETS WASIATH TO ALI (RAL)
(1) Refrain from sleeping between Subah and Ishraq; Asr and Maghrib; Maghrib and Isha
(2) Avoid sitting with stingy people
(3) Don’t sleep between people who sit
(4) Don’t eat and drink with your left hand
(5) Don’t eat those food you have taken out between your teeth
(6) Don’t break your knuckles
(7) Don’t look at the mirror in the night
(8) Don’t look at the sky while in salaath
(9) Don’t spit in the toilet
(10) Don’t clean your teeth with charcoal
(11) Sit and wear your trousers
(12) Don’t break tough things with your teeth
(13) Don’t blow on your food when it’s hot
(14) Don’t look for faults of others
(15) Don’t talk between iqamath and azan
(16) Don’t speak in the toilet
(17) Don’t speak tales about your friends
(18) Don’t antagonize your friends
(19) Don’t look behind frequently while walking
(20) Don’t stamp your feet while walking
(21) Don’t be suspicious about your friends
(22) Don’t speak lies at anytime
(23) Don’t smell and eat
(24) Speak clearly so others can understand
(25) Avoid travelling alone
(26) Don’t decide on your own but consult others who know
(27) Don’t be proud of yourself
(28) Don’t be sad about your food
(29) Don’t boast
(30) Don’t chase the beggars
(31) Treat your guests well with good heart
(32) Be patient when in poverty
(33) Assist a good cause
(34) Think of your faults and repent
(35) Do good to those who do bad to you
(36) Be satisfied with what you have
(37) Don’t sleep too much- it will cause forgetfulness
(38) Repent at least 100 times a day
(39) Don’t eat in darkness
(40) Don’t eat mouthful
(1) Refrain from sleeping between Subah and Ishraq; Asr and Maghrib; Maghrib and Isha
(2) Avoid sitting with stingy people
(3) Don’t sleep between people who sit
(4) Don’t eat and drink with your left hand
(5) Don’t eat those food you have taken out between your teeth
(6) Don’t break your knuckles
(7) Don’t look at the mirror in the night
(8) Don’t look at the sky while in salaath
(9) Don’t spit in the toilet
(10) Don’t clean your teeth with charcoal
(11) Sit and wear your trousers
(12) Don’t break tough things with your teeth
(13) Don’t blow on your food when it’s hot
(14) Don’t look for faults of others
(15) Don’t talk between iqamath and azan
(16) Don’t speak in the toilet
(17) Don’t speak tales about your friends
(18) Don’t antagonize your friends
(19) Don’t look behind frequently while walking
(20) Don’t stamp your feet while walking
(21) Don’t be suspicious about your friends
(22) Don’t speak lies at anytime
(23) Don’t smell and eat
(24) Speak clearly so others can understand
(25) Avoid travelling alone
(26) Don’t decide on your own but consult others who know
(27) Don’t be proud of yourself
(28) Don’t be sad about your food
(29) Don’t boast
(30) Don’t chase the beggars
(31) Treat your guests well with good heart
(32) Be patient when in poverty
(33) Assist a good cause
(34) Think of your faults and repent
(35) Do good to those who do bad to you
(36) Be satisfied with what you have
(37) Don’t sleep too much- it will cause forgetfulness
(38) Repent at least 100 times a day
(39) Don’t eat in darkness
(40) Don’t eat mouthful
மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது
மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது
இந்தியனுக்கோர் இன்னலென்றால்
உறக்கத்திலும் எழுந்தோடி உதவிடுவாய்
இந்திய ஒருமைப்பாடு உன் உருவில்
நடமாட யாம் கண்டோம்.
சமய பேதங்கள் களைந்தெடுத்து
சமனிலைபேணி நட்பு கொண்டாய்.
உள்ளங்கள் அனைத்தையும் கவர்ந்தாய்
கனிவான உன்பேச்சால் !
சவுதிவாழ் தமிழனுக்கு தனிமதிப்பு
உன்னால் வந்த உயர்வன்றோ !
மாணவர் நலம்நாடி ஓய்வின்றி உழைத்தாய்
உன் நாடி துடித்து ஓயும்வரை.
சேவைக்கென்றே பிறந்தவன் நீ-பிறர்
தேவையறிந்து பணிமுடித்தாய் !
செங்கடல் ஓரத்தில் தமிழுக்கு அணிசேர்க்கும்
சங்கம் கண்ட பாவலனே !
உனைப்போல் ஒரு தமிழன் இனி எமக்கு கிடைப்பானா
பனைபோல்தன் வாழ்வினை தமிழுக்கு தருவானா ?
இறையருள் உன்னை சொர்க்கம் சேர்த்திட- திரு
மறையளித்தவனை மண்டியிட்டு வேண்டுகிறேன் !
கனத்த இதயத்துடன்,
அபு மர்வான்.
Nizamuddin (Abu Marwan)
nizams55@gmail.com
jmiqbal@gmail.com
dateSun, Oct 11, 2009 at 7:59 AM
subjectRe: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.
Haji Ragagiri Mallick is very simple,humble and gentleman.
He has been consistently contributing tamil short stories to Magazines like Rani.Devi. Etc and of course lot in Islamic magazines too.His short stories collection book also ,is remarkable one.
Mr.Mallick's involvement and participation in Tamil social and literary activities and uniting Tamil masses in Saudi are remarkable.
His untimely demise is shock to us and my heart felt condolences to his beloved elder brother Er.Abdul Bari (brothers are so close each other and great example for unity)and his family Allah taa'la give strength to bear this loss and sabr is the great tool to exercise and the same may Allah give to the family.
Let us pray the departed soul to rest in peace and Allah give him heavenly place.
Valoothoor,MJMIqbal,
Dubai
mohamad ali
toMuduvai Hidayath
dateWed, Oct 14, 2009 at 9:26 PM
subjectRe: Fwd: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.
mailed-byyahoo.com
signed-byyahoo.com
hide details Oct 14 (7 days ago)
பேரன்புடையீர்,
அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.
அருமைச் சகோதரர் ராஜகிரி அப்துல் மாலிக் மறைவு பேரதிர்ச்சியையும் பெரும் வருத்தத்தையும் அளிக்கிறது.
தமிழ் நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கத்தின் செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத்தின்
செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், இனிய திசைகள் மாத இதழின்
பேரார்வலராகவும் மாலிக் ஆற்றிய அரும் பணிகள் பல...
அரபகம் வாழும் அனைத்துத் தமிழர்களுக்கும் பேருதவியாகத் தனது வாழ்நாளை முற்றிலும் அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அற்புத மனிதர் அவர்...
தாய்மொழியாம் தமிழுக்குச் சங்கம் கண்டு தொண்டாற்றிய இலக்கியக்கர்த்தா... சிறந்த சிறுகதையாசிரியர்...
நல்லதோர் கவிஞர்... பன்னூலாசிரியர்...
தாய்மண்ணிலும் அரபகத்திலும் கல்விப் பணிகள் எண்ணற்றவையாற்றிய
அதிசய மாமனிதர்.. தான் பயின்ற ஜமால் முகம்மது கல்லூரியின் வளர்ச்சியில் உறுதுணை நின்ற உத்தம மாண்பாளர்... அரபகத்தில் இந்தியக் கல்வி நிறுவனங்களின் ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உயர்விற்கும் அரும்பாடுபட்ட ஆற்றலாளர்... ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி தொடரத் துணை நின்றுதவிய வள்ளல் பெருந்தகை... சமுதாய அமைப்புகளானாலும் அரசியல் அமைப்புகளானாலும் ஆர்வம் செலுத்தி ஆலோசனைகள் வழங்கி நிதி உதவி
உரிய பணிகளாற்றிய சமுதாயப் புரவலர்... அனைவரையும் அன்பால் ஆளுமை கொண்ட நல்ல பண்பாளர்...
அவர்தம் மறைவு அனைவருக்குமே பேரிழப்பாகும்..
யாருக்கு யார் ஆறுதல் கூறுவது? யாருக்கு யார் தேறுதல் சொல்வது?..
இறைவனின் நாட்டமெனெ அறிவு ஆற்றுப்படுத்த முனைந்தாலும்
மனித மனம் அழுதுகொண்டுதானே இருக்கிறது...
கையற்றுப் போன இந்த நிலையில் இறையை நோக்கிக்
கையை ஏந்துவதைத் தவிர நம்மால் வேறென்ன செய்துவிடமுடியும்...
யா அல்லாஹ் மறைந்த மாண்பாளரை உன் பொருத்தத்தில்,திருப்தியில் இருத்திக் கொள்வாயாக..
அவரது பாவங்களையல்லாம் மன்னித்து மறுமை நல் சுவன
வாழ்வை வழங்கி அருள்வாயாக...
அவரது உத்தமத் துணைவியாருக்கும் நல்லறப் பிள்ளைகளுக்கும் உற்றாருக்கும் உறவினர்களுக்கும்
ஆறுதலும் தேறுதலும் தந்து அவர் விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடர அருள் புரிந்து உதவுவாயாக...
முந்திச் சென்றவருக்காகப் பிந்திச் செல்ல இருக்கிற நாம்
துஆ செய்வோம்... அவர்தம் பணி தொடர்வோம்..வஸ்ஸலாம்...
அன்பு,
சேமுமு.
(பேராசிரியர் டாக்டர் சேமுமு.முகமதலி
பொதுச்செயலாளர் தமிழ்நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கம்
பொதுச்செயலாளர் பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகம்
ஆசிரியர் இனிய திசைகள் மாத இதழ்)
semumu
இந்தியனுக்கோர் இன்னலென்றால்
உறக்கத்திலும் எழுந்தோடி உதவிடுவாய்
இந்திய ஒருமைப்பாடு உன் உருவில்
நடமாட யாம் கண்டோம்.
சமய பேதங்கள் களைந்தெடுத்து
சமனிலைபேணி நட்பு கொண்டாய்.
உள்ளங்கள் அனைத்தையும் கவர்ந்தாய்
கனிவான உன்பேச்சால் !
சவுதிவாழ் தமிழனுக்கு தனிமதிப்பு
உன்னால் வந்த உயர்வன்றோ !
மாணவர் நலம்நாடி ஓய்வின்றி உழைத்தாய்
உன் நாடி துடித்து ஓயும்வரை.
சேவைக்கென்றே பிறந்தவன் நீ-பிறர்
தேவையறிந்து பணிமுடித்தாய் !
செங்கடல் ஓரத்தில் தமிழுக்கு அணிசேர்க்கும்
சங்கம் கண்ட பாவலனே !
உனைப்போல் ஒரு தமிழன் இனி எமக்கு கிடைப்பானா
பனைபோல்தன் வாழ்வினை தமிழுக்கு தருவானா ?
இறையருள் உன்னை சொர்க்கம் சேர்த்திட- திரு
மறையளித்தவனை மண்டியிட்டு வேண்டுகிறேன் !
கனத்த இதயத்துடன்,
அபு மர்வான்.
Nizamuddin (Abu Marwan)
nizams55@gmail.com
jmiqbal@gmail.com
dateSun, Oct 11, 2009 at 7:59 AM
subjectRe: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.
Haji Ragagiri Mallick is very simple,humble and gentleman.
He has been consistently contributing tamil short stories to Magazines like Rani.Devi. Etc and of course lot in Islamic magazines too.His short stories collection book also ,is remarkable one.
Mr.Mallick's involvement and participation in Tamil social and literary activities and uniting Tamil masses in Saudi are remarkable.
His untimely demise is shock to us and my heart felt condolences to his beloved elder brother Er.Abdul Bari (brothers are so close each other and great example for unity)and his family Allah taa'la give strength to bear this loss and sabr is the great tool to exercise and the same may Allah give to the family.
Let us pray the departed soul to rest in peace and Allah give him heavenly place.
Valoothoor,MJMIqbal,
Dubai
mohamad ali
toMuduvai Hidayath
dateWed, Oct 14, 2009 at 9:26 PM
subjectRe: Fwd: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.
mailed-byyahoo.com
signed-byyahoo.com
hide details Oct 14 (7 days ago)
பேரன்புடையீர்,
அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.
அருமைச் சகோதரர் ராஜகிரி அப்துல் மாலிக் மறைவு பேரதிர்ச்சியையும் பெரும் வருத்தத்தையும் அளிக்கிறது.
தமிழ் நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கத்தின் செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத்தின்
செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், இனிய திசைகள் மாத இதழின்
பேரார்வலராகவும் மாலிக் ஆற்றிய அரும் பணிகள் பல...
அரபகம் வாழும் அனைத்துத் தமிழர்களுக்கும் பேருதவியாகத் தனது வாழ்நாளை முற்றிலும் அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அற்புத மனிதர் அவர்...
தாய்மொழியாம் தமிழுக்குச் சங்கம் கண்டு தொண்டாற்றிய இலக்கியக்கர்த்தா... சிறந்த சிறுகதையாசிரியர்...
நல்லதோர் கவிஞர்... பன்னூலாசிரியர்...
தாய்மண்ணிலும் அரபகத்திலும் கல்விப் பணிகள் எண்ணற்றவையாற்றிய
அதிசய மாமனிதர்.. தான் பயின்ற ஜமால் முகம்மது கல்லூரியின் வளர்ச்சியில் உறுதுணை நின்ற உத்தம மாண்பாளர்... அரபகத்தில் இந்தியக் கல்வி நிறுவனங்களின் ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உயர்விற்கும் அரும்பாடுபட்ட ஆற்றலாளர்... ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி தொடரத் துணை நின்றுதவிய வள்ளல் பெருந்தகை... சமுதாய அமைப்புகளானாலும் அரசியல் அமைப்புகளானாலும் ஆர்வம் செலுத்தி ஆலோசனைகள் வழங்கி நிதி உதவி
உரிய பணிகளாற்றிய சமுதாயப் புரவலர்... அனைவரையும் அன்பால் ஆளுமை கொண்ட நல்ல பண்பாளர்...
அவர்தம் மறைவு அனைவருக்குமே பேரிழப்பாகும்..
யாருக்கு யார் ஆறுதல் கூறுவது? யாருக்கு யார் தேறுதல் சொல்வது?..
இறைவனின் நாட்டமெனெ அறிவு ஆற்றுப்படுத்த முனைந்தாலும்
மனித மனம் அழுதுகொண்டுதானே இருக்கிறது...
கையற்றுப் போன இந்த நிலையில் இறையை நோக்கிக்
கையை ஏந்துவதைத் தவிர நம்மால் வேறென்ன செய்துவிடமுடியும்...
யா அல்லாஹ் மறைந்த மாண்பாளரை உன் பொருத்தத்தில்,திருப்தியில் இருத்திக் கொள்வாயாக..
அவரது பாவங்களையல்லாம் மன்னித்து மறுமை நல் சுவன
வாழ்வை வழங்கி அருள்வாயாக...
அவரது உத்தமத் துணைவியாருக்கும் நல்லறப் பிள்ளைகளுக்கும் உற்றாருக்கும் உறவினர்களுக்கும்
ஆறுதலும் தேறுதலும் தந்து அவர் விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடர அருள் புரிந்து உதவுவாயாக...
முந்திச் சென்றவருக்காகப் பிந்திச் செல்ல இருக்கிற நாம்
துஆ செய்வோம்... அவர்தம் பணி தொடர்வோம்..வஸ்ஸலாம்...
அன்பு,
சேமுமு.
(பேராசிரியர் டாக்டர் சேமுமு.முகமதலி
பொதுச்செயலாளர் தமிழ்நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கம்
பொதுச்செயலாளர் பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகம்
ஆசிரியர் இனிய திசைகள் மாத இதழ்)
semumu
This man Saves Lives, One Click at a Time
This man Saves Lives, One Click at a Time
Nagpur, Oct 20 (Rediff): For over ten years now, Khushroo Poacha has stood by the sole belief that to do good work you don't need money. Poacha runs indianblooddonors.com (IBD), a site that lets blood donors and patients in need of blood connect with each other almost instantaneously. He also does not accept cash donations.
The site has been live for almost ten years and with over 50,000 donors in its database, IBD is perhaps a classic example of what the Internet is truly capable of. But more importantly, it is a reflection of a single human being's desire to make a difference to this world.
It all started in the mid-'90s when Khushroo Poacha, an employee with the Indian Railways in Nagpur saw a doctor being beaten up because he couldn't save a patient's life. No one in the mob seemed to understand that it was the lack of blood that caused the death.
"A few years later, I witnessed the death of a welder because he couldn't get blood. The two incidents really shook me up," Poacha says, "And that was when I expressed to my wife my desire of doing something."
Poacha, however, had no clue about how he could make a difference until one day, sitting in a cyber cafe with a 56 kbps connection, the idea came to him.
"I did not know head or toe of the Internet, let alone about domain names, but I knew this would be the tool that would make a difference," he says, explaining the dotcom extension to the site.
Over the next few months, Poacha liquidated practically all his savings, purchased a domain name and started up indianblooddonors.com.
"During the time, there were no companies booking or hosting web domains in India. I was paying USD 300 every three months to keep the site live and running. Meanwhile, I had spent almost Rs 40,000 in developing the site and had gone practically bankrupt," he says.
Poacha says he even went to a local newspaper to place an ad. "I needed visibility and that was the only way I thought I could reach out to the people. The day the ad appeared, I was expecting a flood of registrations," he recollects. "No one registered."
The silver lining to the dark cloud came when someone from the outskirts of his hometown Nagpur contacted him, expressing interest. "It was a saving grace," Poacha says.
Meanwhile, the dotcom bubble had burst and Poacha was being told what a fool he had been. And then there were household expenses to be taken care of too.
"There were many occasions when unpaid phone bills would be lying in the house and there would be no money to pay them off," Poacha recollects, adding that "things always have a way of sorting themselves out. And mysteriously during such times, a cheque would make its way into the mailbox."
Poacha admits that his wife was quite apprehensive about his endeavour. "But she believed in me," he says, "And that has made all the difference."
Visibility, however, was still an issue. No publication was willing to write about him. No major hospital or blood bank was interested in taking his calls.
And then the 2001 Gujarat Earthquake happened. As visuals of the devastation flashed before his eyes on television, Poacha realised yet again he had to do something.
Only this time he knew just what.
"I called up (television channel) Zee News and requested them to flash the site's name on the ticker and they agreed."
Five minutes later, the ticker was live. Ten minutes later, the site crashed.
"I spoke to the people who were hosting the site (by now website hosting had started off in India) and explained to them the situation. They immediately put me on a fresh server and over the next three days or so I received some 3,500 odd registrations," Poacha recollects.
Realising the difference he had made, the 42-year-old started working on getting visibility again.
Over the next few months, Poacha had contacted every major magazine and sure enough, a few responded. "Outlook (magazine) wrote about me, then (British newspaper) The Guardian followed suit and then came the BBC," he says.
Along the way, IBD had also gone mobile. All you had to do was type out a message and send it to a short code and you'd have a list of blood donors in your inbox.
As luck would have it, the service became far too popular for Poacha's pocket. "By then I had stopped taking cash donations and had to discontinue it," he says.
Interestingly, IBD is not yet registered as an NGO. "We function as individuals. We don't take donations and only accept bumper stickers (of IBD) and postage stamps to send out those stickers and create awareness," he says, "I was asked to deliver a lecture at IIM during a social entrepreneurship seminar and was asked what my sustenance model was. I replied I didn't have one. And I have been doing this for the last ten years."
Today, the database of IBD is growing at the rate of 10-15 users every day and the requests have grown from 25 to 40 per day.
Poacha says he eats, drinks and breathes IBD. "The zeal I had ten years ago has not diminished and the site continuously sees innovation." The latest, Poacha tells us, is the option of being an exclusive donor to one patient.
"During my journey, I realised there were some patients who required blood every month. So if you want, we can put you onto them so you can continue making a sustained difference to one person's life."
IBD is currently on an auto pilot mode and Poacha continues to keep his day job. He says, "Initially I would take the calls and personally connect the donor with the patient's relative. But I know only three languages and I'd get calls from all over India," he laughs.
Poacha recounts an incident that never left him: "A man from Chandigarh called me and told me he was desperately seeking A-ive blood for his 2-year-old. About five minutes after the call, he got the (difficult to find) blood group he needed. Soon after the surgery he called me up crying, thanking me for saving his child's life. For me, it was just another day at work. But his whole world was at stake that day. I can never forget that call."
Last year Poacha was invited to the Asian Social Entrepreneurs Summit 2008 in South Korea where venture capitalists argued that it wasn't possible to sustain an endeavour without money. He says, "I pointed out that Mother Teresa had no revenue model when she started the Missionaries of Charity. If you want to do good work, you simply do it."
For someone who has sustained his enterprise for a decade with just a few bumper stickers and postage stamps, Khushroo Poacha knows best.
Nagpur, Oct 20 (Rediff): For over ten years now, Khushroo Poacha has stood by the sole belief that to do good work you don't need money. Poacha runs indianblooddonors.com (IBD), a site that lets blood donors and patients in need of blood connect with each other almost instantaneously. He also does not accept cash donations.
The site has been live for almost ten years and with over 50,000 donors in its database, IBD is perhaps a classic example of what the Internet is truly capable of. But more importantly, it is a reflection of a single human being's desire to make a difference to this world.
It all started in the mid-'90s when Khushroo Poacha, an employee with the Indian Railways in Nagpur saw a doctor being beaten up because he couldn't save a patient's life. No one in the mob seemed to understand that it was the lack of blood that caused the death.
"A few years later, I witnessed the death of a welder because he couldn't get blood. The two incidents really shook me up," Poacha says, "And that was when I expressed to my wife my desire of doing something."
Poacha, however, had no clue about how he could make a difference until one day, sitting in a cyber cafe with a 56 kbps connection, the idea came to him.
"I did not know head or toe of the Internet, let alone about domain names, but I knew this would be the tool that would make a difference," he says, explaining the dotcom extension to the site.
Over the next few months, Poacha liquidated practically all his savings, purchased a domain name and started up indianblooddonors.com.
"During the time, there were no companies booking or hosting web domains in India. I was paying USD 300 every three months to keep the site live and running. Meanwhile, I had spent almost Rs 40,000 in developing the site and had gone practically bankrupt," he says.
Poacha says he even went to a local newspaper to place an ad. "I needed visibility and that was the only way I thought I could reach out to the people. The day the ad appeared, I was expecting a flood of registrations," he recollects. "No one registered."
The silver lining to the dark cloud came when someone from the outskirts of his hometown Nagpur contacted him, expressing interest. "It was a saving grace," Poacha says.
Meanwhile, the dotcom bubble had burst and Poacha was being told what a fool he had been. And then there were household expenses to be taken care of too.
"There were many occasions when unpaid phone bills would be lying in the house and there would be no money to pay them off," Poacha recollects, adding that "things always have a way of sorting themselves out. And mysteriously during such times, a cheque would make its way into the mailbox."
Poacha admits that his wife was quite apprehensive about his endeavour. "But she believed in me," he says, "And that has made all the difference."
Visibility, however, was still an issue. No publication was willing to write about him. No major hospital or blood bank was interested in taking his calls.
And then the 2001 Gujarat Earthquake happened. As visuals of the devastation flashed before his eyes on television, Poacha realised yet again he had to do something.
Only this time he knew just what.
"I called up (television channel) Zee News and requested them to flash the site's name on the ticker and they agreed."
Five minutes later, the ticker was live. Ten minutes later, the site crashed.
"I spoke to the people who were hosting the site (by now website hosting had started off in India) and explained to them the situation. They immediately put me on a fresh server and over the next three days or so I received some 3,500 odd registrations," Poacha recollects.
Realising the difference he had made, the 42-year-old started working on getting visibility again.
Over the next few months, Poacha had contacted every major magazine and sure enough, a few responded. "Outlook (magazine) wrote about me, then (British newspaper) The Guardian followed suit and then came the BBC," he says.
Along the way, IBD had also gone mobile. All you had to do was type out a message and send it to a short code and you'd have a list of blood donors in your inbox.
As luck would have it, the service became far too popular for Poacha's pocket. "By then I had stopped taking cash donations and had to discontinue it," he says.
Interestingly, IBD is not yet registered as an NGO. "We function as individuals. We don't take donations and only accept bumper stickers (of IBD) and postage stamps to send out those stickers and create awareness," he says, "I was asked to deliver a lecture at IIM during a social entrepreneurship seminar and was asked what my sustenance model was. I replied I didn't have one. And I have been doing this for the last ten years."
Today, the database of IBD is growing at the rate of 10-15 users every day and the requests have grown from 25 to 40 per day.
Poacha says he eats, drinks and breathes IBD. "The zeal I had ten years ago has not diminished and the site continuously sees innovation." The latest, Poacha tells us, is the option of being an exclusive donor to one patient.
"During my journey, I realised there were some patients who required blood every month. So if you want, we can put you onto them so you can continue making a sustained difference to one person's life."
IBD is currently on an auto pilot mode and Poacha continues to keep his day job. He says, "Initially I would take the calls and personally connect the donor with the patient's relative. But I know only three languages and I'd get calls from all over India," he laughs.
Poacha recounts an incident that never left him: "A man from Chandigarh called me and told me he was desperately seeking A-ive blood for his 2-year-old. About five minutes after the call, he got the (difficult to find) blood group he needed. Soon after the surgery he called me up crying, thanking me for saving his child's life. For me, it was just another day at work. But his whole world was at stake that day. I can never forget that call."
Last year Poacha was invited to the Asian Social Entrepreneurs Summit 2008 in South Korea where venture capitalists argued that it wasn't possible to sustain an endeavour without money. He says, "I pointed out that Mother Teresa had no revenue model when she started the Missionaries of Charity. If you want to do good work, you simply do it."
For someone who has sustained his enterprise for a decade with just a few bumper stickers and postage stamps, Khushroo Poacha knows best.
Kayalpatnam
Kayalpatnam
Why the name 'Kayalpatnam'?
In Tamil, the word Kayal stands for the sea and the adjoining lands. Patnam literally means a city or town. Hence Kayalpatnam refers to the city adjoining the sea. Few towns nearby also carry Kayal as part of their name.
Masjids
Kayalpatnam has many Masjids. People can pray their prayers without fails in Masjids nearest for them. It has Masjid for each Streets. These include:
Sahib Appa Thaika [Thaika Street]
Masjid-ul-Khabeer [periya khutba palli][1000 Years old Masjid}
Masjid-ul-Sagheer [Siriya khutba palli]
Al Jamiul Azhar Jumma Masjid (In Bazaar)
Magdoom Palli (Built 1050 years ago)
Haji Appa Thaika Palli [available at Main Road and Inaugurated after reconstruction on 28-08-2008; 1428 Shahban 25]
Karpudayaar Palli
Araam Palli
Kadaipalli (consider located very straight to Kaaba)
Kuruvithurai Palli
Marickar Palli
Appa Palli
Kuttiappa Palli
Hafil Ameer Palli
Masjid-ul-Thayim
Mela Palli
Shaik Hussain Palli - behind USC ground
Pudhu Palli (Masjithul Jatheeth) (In front of Moghdoom Street)
Arushiya Palli
Mohideen Palli
Koman Palli
Kosumarai (used to be Masjid)
Irattai Kulathu Palli ( Meeqail Mosque)
Ahmed Nainar Palli
Siru Nainar Palli [also called as Kathiriyya kodimara siru nainar palli]
KMT Palli Vasal
Masjid seyyidina BILAL raliyalallahuthala(2009)
and more. And it is also said that there are more than 100 Masjids and mostly having its Historical Monuments.
People can hear the sound of azan during each waqt of prayers with beautiful voices.
Kayal Streets(Alphabetical order)
Alagapuri
Aliyar Street
Ambala Maraicar Street
Appapalli Street
Arampalli Street
Arunachalapuram
Azad Street
Bye-pass Road
Cross Street
DCW Colony
Deevu Street
Gurusadi
Hajiappa Thaika Street
Jailani Nagar
Kadarkarai Poonga (North)
Kandipichai Thottam
Kattu Thaika Street
Keela Nainar Street
KMK street
Kochiyar Street
Koman Street
Komanputhur
KTM street
Kuthukal Street
Lakshmipuram
L.F Road
Maatukulam
Magdhoom Street
Mangala Vinayagar Koil Street
Mangalavadi
Maraicar Palli Street
Maruthuvar Street
Melanesavu Street
Muhyideen Street
Muthraman Koil Street
Muthuwappa Thaika Street
Nainar Street
New Bazaar Street
Odaikarai
Parimar Street
Periya Nesavu Street
Poonthottam
Quai-e-milleth Nagar
Ratnapuri
Sadukai Street
Seethakathi Street
Sethuraja Street
Singhithurai
Sinna Nesavu Street
Sitthan Street
Sivan Koil Street
Solukkar Street
Thaika Street
Thaikapuram
Thenga Pandaka Salai
Uchinima Kaalimamman Street
Vaaniyakudi
Vandimalaichi Amman Koil Street
Vannakudi Street
Veerasadachi Amman Koil Street
Visalachi Amman Koil Street
If some of the streets are not above listed you can edit by yourself
Education
The town of Kayalpatnam had good philanthropists to promote education amongst not only in Kayalpatnam, but also in the neighboring towns. Some of the leading schools and colleges were promoted by the people from the town. These include:
Islamic Colleges
Muaskar Rahman Women's Arabic College, Cholukkar St.
Ayesha Siddeeka Women's Islamic College
Mahlara Arabic College, Ambala Maricar St.
Zaviya Arabic College, Keemu Kacheri St.
Hamidhiyya Quran Hifl Madhrasa, Muthuwappa Thaika St.
Hamidhiyya Islamic Fundamental Educational Center, Muthuwappa Thaika St.
Malharul Abdeen Islamic Fundamental Educational Center, Thaika St.
Arusul Jannah Women's Arabic College, Deevu Street
Institutes of Kayalpatnam
Central Matriculation Higher Secondary School for Girls
Central Higher Secondary School for Boys
Elkay Higher Secondary School
Government Girls Higher Secondary School
Kamalavati Higher Secondary School
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Boys
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Girls
Thulir Institution For Mentally Disabled Children
Wavoo Wajeeha Women's College of Arts And Science
Zubaida Higher Secondary School For Girls
A good advantage of education here is the students shine excellent in both general studies as well as Islamic studies. We can see lot of Kayal Engineers/Chartered Accountants(one of the most sought pofession for KAYALITES)/ doctors/ graduates across the world, who also did their Haafiz [memorizing the Holy Qur'an] course during their childhood.
Kayal Tamil
Vaapaa = Father
Ummaa = Mother
Kaakaa = Elder Brother
Raathaa / Laathaa = Elder Sister
Chachappa = Paternal Uncle
Chachi = Maternal Aunt
Appaa = Grand Father
Vaapichaa = Paternal Grand Mother
Moomaa / Kannumma / Kammaa = Maternal Grand Mother
Pasaaaru = Break Fast
Pootee = Great Grand Mother
Pootee Appaa = Great Grand Father
Pootan = Great Grand Son
Ootee = Great Great Grand Mother
Ootee Appaa = Great Great Grand Father
Ootan = Great Great Grand Son
Aanam = Gravy
Puliaanam = Tamarind Water (Rasam)
Valanthu = Utensils
Nasuvu (as in Nasuvuraan) = Cheating
Vaanaa/Maana = (I) Don't Want
Eekithu = It is there/Available
Appittaa/Appittan = (She/he) has grabbed (it)
Sepaale = Stupid
pacha hayathu = Innocent
Moandhu = Kiss
Baangu = Any of Five Times obligatory prayer call
Adupaangara = Kitchen
Peethuraan = Being Proud
Jeyppu = Pocket
Angana Kulley = Somewhere there
Ingana Kulley = Somewhere here
Kadavaapotti = A basket made of palm leaves - used to carry grocery edibles
Kuththuppanium = Sweet lozenges
Palkuthi = Spleen
Maangaa = Kidney
Avantharai = Danger
Jaans = Gents Drawing Room
Vootankilai = Ladies Drawing Room
Thatotty = Terrace
Vattilappam = Egg Pudding
Sadavaa Irukuthu = Feeling Lazy
Navulu/Navunduko = Move/Give Way
Mudukku = Lane (in between houses)
Kaluvu = wash (used for both clothes,utensils; word 'thuvai' is not used) Kanambo = much more
Why the name 'Kayalpatnam'?
In Tamil, the word Kayal stands for the sea and the adjoining lands. Patnam literally means a city or town. Hence Kayalpatnam refers to the city adjoining the sea. Few towns nearby also carry Kayal as part of their name.
Masjids
Kayalpatnam has many Masjids. People can pray their prayers without fails in Masjids nearest for them. It has Masjid for each Streets. These include:
Sahib Appa Thaika [Thaika Street]
Masjid-ul-Khabeer [periya khutba palli][1000 Years old Masjid}
Masjid-ul-Sagheer [Siriya khutba palli]
Al Jamiul Azhar Jumma Masjid (In Bazaar)
Magdoom Palli (Built 1050 years ago)
Haji Appa Thaika Palli [available at Main Road and Inaugurated after reconstruction on 28-08-2008; 1428 Shahban 25]
Karpudayaar Palli
Araam Palli
Kadaipalli (consider located very straight to Kaaba)
Kuruvithurai Palli
Marickar Palli
Appa Palli
Kuttiappa Palli
Hafil Ameer Palli
Masjid-ul-Thayim
Mela Palli
Shaik Hussain Palli - behind USC ground
Pudhu Palli (Masjithul Jatheeth) (In front of Moghdoom Street)
Arushiya Palli
Mohideen Palli
Koman Palli
Kosumarai (used to be Masjid)
Irattai Kulathu Palli ( Meeqail Mosque)
Ahmed Nainar Palli
Siru Nainar Palli [also called as Kathiriyya kodimara siru nainar palli]
KMT Palli Vasal
Masjid seyyidina BILAL raliyalallahuthala(2009)
and more. And it is also said that there are more than 100 Masjids and mostly having its Historical Monuments.
People can hear the sound of azan during each waqt of prayers with beautiful voices.
Kayal Streets(Alphabetical order)
Alagapuri
Aliyar Street
Ambala Maraicar Street
Appapalli Street
Arampalli Street
Arunachalapuram
Azad Street
Bye-pass Road
Cross Street
DCW Colony
Deevu Street
Gurusadi
Hajiappa Thaika Street
Jailani Nagar
Kadarkarai Poonga (North)
Kandipichai Thottam
Kattu Thaika Street
Keela Nainar Street
KMK street
Kochiyar Street
Koman Street
Komanputhur
KTM street
Kuthukal Street
Lakshmipuram
L.F Road
Maatukulam
Magdhoom Street
Mangala Vinayagar Koil Street
Mangalavadi
Maraicar Palli Street
Maruthuvar Street
Melanesavu Street
Muhyideen Street
Muthraman Koil Street
Muthuwappa Thaika Street
Nainar Street
New Bazaar Street
Odaikarai
Parimar Street
Periya Nesavu Street
Poonthottam
Quai-e-milleth Nagar
Ratnapuri
Sadukai Street
Seethakathi Street
Sethuraja Street
Singhithurai
Sinna Nesavu Street
Sitthan Street
Sivan Koil Street
Solukkar Street
Thaika Street
Thaikapuram
Thenga Pandaka Salai
Uchinima Kaalimamman Street
Vaaniyakudi
Vandimalaichi Amman Koil Street
Vannakudi Street
Veerasadachi Amman Koil Street
Visalachi Amman Koil Street
If some of the streets are not above listed you can edit by yourself
Education
The town of Kayalpatnam had good philanthropists to promote education amongst not only in Kayalpatnam, but also in the neighboring towns. Some of the leading schools and colleges were promoted by the people from the town. These include:
Islamic Colleges
Muaskar Rahman Women's Arabic College, Cholukkar St.
Ayesha Siddeeka Women's Islamic College
Mahlara Arabic College, Ambala Maricar St.
Zaviya Arabic College, Keemu Kacheri St.
Hamidhiyya Quran Hifl Madhrasa, Muthuwappa Thaika St.
Hamidhiyya Islamic Fundamental Educational Center, Muthuwappa Thaika St.
Malharul Abdeen Islamic Fundamental Educational Center, Thaika St.
Arusul Jannah Women's Arabic College, Deevu Street
Institutes of Kayalpatnam
Central Matriculation Higher Secondary School for Girls
Central Higher Secondary School for Boys
Elkay Higher Secondary School
Government Girls Higher Secondary School
Kamalavati Higher Secondary School
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Boys
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Girls
Thulir Institution For Mentally Disabled Children
Wavoo Wajeeha Women's College of Arts And Science
Zubaida Higher Secondary School For Girls
A good advantage of education here is the students shine excellent in both general studies as well as Islamic studies. We can see lot of Kayal Engineers/Chartered Accountants(one of the most sought pofession for KAYALITES)/ doctors/ graduates across the world, who also did their Haafiz [memorizing the Holy Qur'an] course during their childhood.
Kayal Tamil
Vaapaa = Father
Ummaa = Mother
Kaakaa = Elder Brother
Raathaa / Laathaa = Elder Sister
Chachappa = Paternal Uncle
Chachi = Maternal Aunt
Appaa = Grand Father
Vaapichaa = Paternal Grand Mother
Moomaa / Kannumma / Kammaa = Maternal Grand Mother
Pasaaaru = Break Fast
Pootee = Great Grand Mother
Pootee Appaa = Great Grand Father
Pootan = Great Grand Son
Ootee = Great Great Grand Mother
Ootee Appaa = Great Great Grand Father
Ootan = Great Great Grand Son
Aanam = Gravy
Puliaanam = Tamarind Water (Rasam)
Valanthu = Utensils
Nasuvu (as in Nasuvuraan) = Cheating
Vaanaa/Maana = (I) Don't Want
Eekithu = It is there/Available
Appittaa/Appittan = (She/he) has grabbed (it)
Sepaale = Stupid
pacha hayathu = Innocent
Moandhu = Kiss
Baangu = Any of Five Times obligatory prayer call
Adupaangara = Kitchen
Peethuraan = Being Proud
Jeyppu = Pocket
Angana Kulley = Somewhere there
Ingana Kulley = Somewhere here
Kadavaapotti = A basket made of palm leaves - used to carry grocery edibles
Kuththuppanium = Sweet lozenges
Palkuthi = Spleen
Maangaa = Kidney
Avantharai = Danger
Jaans = Gents Drawing Room
Vootankilai = Ladies Drawing Room
Thatotty = Terrace
Vattilappam = Egg Pudding
Sadavaa Irukuthu = Feeling Lazy
Navulu/Navunduko = Move/Give Way
Mudukku = Lane (in between houses)
Kaluvu = wash (used for both clothes,utensils; word 'thuvai' is not used) Kanambo = much more
Monday, October 19, 2009
ARR in Jeddah
ARR in Jeddah
Please check this links
http://www.youtube.com/watch?v=VzLIPlvFhzM
http://www.youtube.com/watch?v=r5U_ketSAb0
http://www.youtube.com/watch?v=W7zKx3rc6Os
Please check this links
http://www.youtube.com/watch?v=VzLIPlvFhzM
http://www.youtube.com/watch?v=r5U_ketSAb0
http://www.youtube.com/watch?v=W7zKx3rc6Os
50 Health Tips
50 Health Tips
1. Drink eight glasses of water a day.
2. Include two vegetables and one fruit in every meal.
3. Begin each meal with a raw vegetable salad.
4. Make a light snack of assorted sprouts.
5. Start the day with a glass of warm water and a dash of lime..
6. Use only fresh vegetables.
7. Once a week have only fresh fruits until noon, make lunch the first meal of the day.
8. Eat only freshly cooked meals, not refrigerated leftovers.
9. Include one green vegetable and one yellow vegetable in every meal.
10. Go on a juice fast for a day. Start with vegetable juice, and sip fruit for lunch and dinner.
11. Kick the old coffee habit.Have a glass of fresh fruit juice instead.
12. Cut out all deep-fried foods from your diet.
13. Cut down on high sugar products like soft drinks, ice-cream, candy and cookies in your diet.
14. Never skip a meal, even if you're on a diet.Eat a fresh fruit or have vegetable juice instead.
15. Avoid beverages like soda, coffee, colas and so on.
16. Include high fiber foods and plenty of fruits, vegetables and grains in planning your diet.
17. Use salt in moderation
18. Wash vegetables thoroughly in clean water before chopping.
19. Stream or boil vegetables (rather than fry or saute).
20. Retain peels of potato, cucumber, carrot and tomato while cooking.
21. Do take a moment off to mentally list out the nutritional value of the food you're about to eat.
22. Don't rush through your meals.Set aside enough time to appreciate, enjoy and digest your food.
23. Make every meal an enjoyable experience.Set dishes out attractively and chew slowly to appreciate the full flavor of the foods you eat.
24. Choose to be radiantly healthy. Keep yourself informed about the nutritive value of every food you buy.
25. Shop for groceries yourself.Notice the look, feel and smell of fresh fruit and vegetables and enjoy their intrinsic goodness.
26. Watch out for eating habits paired with emotional states, like reaching for a chocolate when you are depressed.Resist the urge and eat fruit instead.
27. Eat popcorn (rather than chips) while watching a movie.
28. Sit at the table at meal times.Don't read the paper or review bills while eating.
29.Make it a point to have dinner with the entire family at the table, and not in front of the TV.
30.Eat just to the point of the fullness.Don' t stuff yourself!
31. Stop smoking.
32. Restrict alcohol consumption.
33. Get a good night's sleep, every night.
34. Enroll today in an exercise programme.
35. Take a brisk, 20 minute invigorating walk each morning.
36. Spend 10 minutes every morning and evening doing basic stretches.
37. Do not use elevators when you can climb the stairs.
38. Enroll in a TM programme today.
39. Focus on your breathing.Take a deep breath, then exhale slowly.Repeat a couple of times a day.
40. Learn to relax.Spend 20 minutes consciously relaxing each muscle of your body.
41. Spend 20 minutes a day in silent meditation, prayer or contemplation.
42. Learn the healing power of laughter. Watch a crazy movie, recall a joke or read a funny book and laugh out loud.
43. Tap the powers of your sub-conscious. Relax your body for 20 minutes and project the Perfect You're on your mind screen.
44. Balance your lifestyle.Devote equal time each week to work and fun.
45. Join kids in a sports activity and rediscover the joys of childhood.
46. Do keep in touch with friends. Call up or visit them and be at peace with the world.
47. Enroll in an activity (like dancing, swimming or roller skating...) you never indulged in because you were afraid of what people might say.
48.Forgive someone who you think has done you wrong and cleanse your spirit of rancor.
49. Do a nice turn to someone you don't know too well, but who could do with a friend.
50. Spend a quiet half-hour chatting with your family.
1. Drink eight glasses of water a day.
2. Include two vegetables and one fruit in every meal.
3. Begin each meal with a raw vegetable salad.
4. Make a light snack of assorted sprouts.
5. Start the day with a glass of warm water and a dash of lime..
6. Use only fresh vegetables.
7. Once a week have only fresh fruits until noon, make lunch the first meal of the day.
8. Eat only freshly cooked meals, not refrigerated leftovers.
9. Include one green vegetable and one yellow vegetable in every meal.
10. Go on a juice fast for a day. Start with vegetable juice, and sip fruit for lunch and dinner.
11. Kick the old coffee habit.Have a glass of fresh fruit juice instead.
12. Cut out all deep-fried foods from your diet.
13. Cut down on high sugar products like soft drinks, ice-cream, candy and cookies in your diet.
14. Never skip a meal, even if you're on a diet.Eat a fresh fruit or have vegetable juice instead.
15. Avoid beverages like soda, coffee, colas and so on.
16. Include high fiber foods and plenty of fruits, vegetables and grains in planning your diet.
17. Use salt in moderation
18. Wash vegetables thoroughly in clean water before chopping.
19. Stream or boil vegetables (rather than fry or saute).
20. Retain peels of potato, cucumber, carrot and tomato while cooking.
21. Do take a moment off to mentally list out the nutritional value of the food you're about to eat.
22. Don't rush through your meals.Set aside enough time to appreciate, enjoy and digest your food.
23. Make every meal an enjoyable experience.Set dishes out attractively and chew slowly to appreciate the full flavor of the foods you eat.
24. Choose to be radiantly healthy. Keep yourself informed about the nutritive value of every food you buy.
25. Shop for groceries yourself.Notice the look, feel and smell of fresh fruit and vegetables and enjoy their intrinsic goodness.
26. Watch out for eating habits paired with emotional states, like reaching for a chocolate when you are depressed.Resist the urge and eat fruit instead.
27. Eat popcorn (rather than chips) while watching a movie.
28. Sit at the table at meal times.Don't read the paper or review bills while eating.
29.Make it a point to have dinner with the entire family at the table, and not in front of the TV.
30.Eat just to the point of the fullness.Don' t stuff yourself!
31. Stop smoking.
32. Restrict alcohol consumption.
33. Get a good night's sleep, every night.
34. Enroll today in an exercise programme.
35. Take a brisk, 20 minute invigorating walk each morning.
36. Spend 10 minutes every morning and evening doing basic stretches.
37. Do not use elevators when you can climb the stairs.
38. Enroll in a TM programme today.
39. Focus on your breathing.Take a deep breath, then exhale slowly.Repeat a couple of times a day.
40. Learn to relax.Spend 20 minutes consciously relaxing each muscle of your body.
41. Spend 20 minutes a day in silent meditation, prayer or contemplation.
42. Learn the healing power of laughter. Watch a crazy movie, recall a joke or read a funny book and laugh out loud.
43. Tap the powers of your sub-conscious. Relax your body for 20 minutes and project the Perfect You're on your mind screen.
44. Balance your lifestyle.Devote equal time each week to work and fun.
45. Join kids in a sports activity and rediscover the joys of childhood.
46. Do keep in touch with friends. Call up or visit them and be at peace with the world.
47. Enroll in an activity (like dancing, swimming or roller skating...) you never indulged in because you were afraid of what people might say.
48.Forgive someone who you think has done you wrong and cleanse your spirit of rancor.
49. Do a nice turn to someone you don't know too well, but who could do with a friend.
50. Spend a quiet half-hour chatting with your family.
Friday, October 16, 2009
ஜிமெயில் பயனாளர்களுக்கான செய்தி
ஜிமெயில் பயனாளர்களுக்கான செய்தி
ஜிமெயில் தனது பயனாளர்களுக்காக ஒரு புதிய பாதுகாப்பு முறையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
நீங்கள் உங்கள் அலுவலகத்திலோ அல்லது வெளியில் ப்ரௌசிங் செண்டரிலோ ஜிமெயில் பார்த்துவிட்டு லாக்-அவுட் செய்யாமல் வந்துவிட்டால் உடனடியாக வேறு கணினி மூலமாக லாகின் செய்து அந்த கணினியில் உள்ள உங்கள் ஜிமெயில் இணைப்பை துண்டிக்க முடியும்.
அல்லது உங்கள் ஜிமெயிலை வேறு யாராவது பயன்படுத்துகிறார்களா என்றும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
http://googlesystem.blogspot.com/2008/07/find-who-has-access-to-your-gmail.html
தமிழில் ஜிமெயிலை தமிழில் காண:
உங்கள் ஜிமெயில் திரையில் மேல் பகுதியில் setting என்ற பகுதிக்கு சென்று ,அதில் Gmail display Language -ல் Tamil- தேர்வு செய்தால் உங்கள் ஜிமெயில் திரை இப்போது தமிழில் தெரியும்.
message from
S.Gulam Thasthageer
ஜிமெயில் தனது பயனாளர்களுக்காக ஒரு புதிய பாதுகாப்பு முறையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
நீங்கள் உங்கள் அலுவலகத்திலோ அல்லது வெளியில் ப்ரௌசிங் செண்டரிலோ ஜிமெயில் பார்த்துவிட்டு லாக்-அவுட் செய்யாமல் வந்துவிட்டால் உடனடியாக வேறு கணினி மூலமாக லாகின் செய்து அந்த கணினியில் உள்ள உங்கள் ஜிமெயில் இணைப்பை துண்டிக்க முடியும்.
அல்லது உங்கள் ஜிமெயிலை வேறு யாராவது பயன்படுத்துகிறார்களா என்றும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
http://googlesystem.blogspot.com/2008/07/find-who-has-access-to-your-gmail.html
தமிழில் ஜிமெயிலை தமிழில் காண:
உங்கள் ஜிமெயில் திரையில் மேல் பகுதியில் setting என்ற பகுதிக்கு சென்று ,அதில் Gmail display Language -ல் Tamil- தேர்வு செய்தால் உங்கள் ஜிமெயில் திரை இப்போது தமிழில் தெரியும்.
message from
S.Gulam Thasthageer
Now get UAE Visit Visas from India
Now get UAE Visit Visas from India
This is very important.
If any of your relatives or friends wants to come to Dubai on a visit visa and if you want to sponsor them, it becomes a costly affair. The visa fees & the deposit (not to mention the bank charges & the knowledge dirham !!) turns out costly.
Here is what you can do. Marhaba has started issuing Tourist / Visit / Transit visas in India for persons traveling to UAE. You can visit the following website & get all details www.dvms.biz
www.dvms.biz
Ahmedabad
DUBAI MARHABA SERVICES,
1ST Floor,
Hamlai House,
31, Shrimali Society,
Opp. Navrangpura Police Station,
Ahmedabad – 380 009,
Telefax No : 079 – 3007 1843.
Cell Phone No. 99783 91919.
Email : amd@dvms.biz Bangalore
Dubai Marhaba Services
Plot No. 9 & 10
Queens Road ,
Bangalore - 560 051
Phone: 080 - 3241 4213/14
email : blr@dvms.biz
Chennai
Dubai Marhaba Services
1st Floor, F -11, Alsa Mall,
Montieth Road , Egmore
Chennai 600008
Phone : 044 – 4263 8292 / (M) 098419 71411
email : maa@dvms.biz
Delhi
Dubai Marhaba Services
F- 12, Ist Floor,
Inner Circle, Connaught Place ,
New Delhi-110001
Phone : 011 – 4040 1400
Fax : 011 – 4040 1412
email : del@dvms.biz
Hyderabad
Dubai Marhaba Services
3 – 5 – 874 / 19 / 1, 2 & 3,
1st Floor, Hyderguda,
Next to Apollo Hospital ,
Hyderabad , 500 029
Phone: 040 -324 83044
email : hyd@dvms.biz Mumbai
Dubai Marhaba Services
Film Center
Ground Floor,
Unit No. 4
Tardeo
Mumbai – 400 034
Phone : 022 – 6610 6523 / 24
FAX no. 022 - 6610 6520
email : mum@dvms.biz
Pune
Dubai Marhaba Services,
101 / 102, Sohrab Hall,
21, Sassoon Road ,
Pune – 411 001
Phone : 020 – 2605 9203 to 04
Fax : 020 – 2605 9209
email : pune@dvms.biz
Surat
Dubai Marhaba Service
105, World Trade Center ,
Ring Road
Surat – 395003
Ph: 0261 - 2323220 / 2322280
Fax no: (+91) 61 2322243
email : surat@dvms.biz
The net charges for visas are not mentioned on the website, but are as under and check with directly:-
1) Tourist / Visit Visa = INR 4,550/- (No deposit!!)
2) Transit Visa (96 hrs or 4 days) = INR 3,500/- (No deposit)
If all documents are in place, the normal processing time is 3 – 4 working days. Attached is the invitation letter format for sponsoring parents. This is an airline independent service. But the traveller has to enter & exit either from Dubai or Sharjah (at present)
I hope this will benefit all… for more details please visit the website.
This is very important.
If any of your relatives or friends wants to come to Dubai on a visit visa and if you want to sponsor them, it becomes a costly affair. The visa fees & the deposit (not to mention the bank charges & the knowledge dirham !!) turns out costly.
Here is what you can do. Marhaba has started issuing Tourist / Visit / Transit visas in India for persons traveling to UAE. You can visit the following website & get all details www.dvms.biz
www.dvms.biz
Ahmedabad
DUBAI MARHABA SERVICES,
1ST Floor,
Hamlai House,
31, Shrimali Society,
Opp. Navrangpura Police Station,
Ahmedabad – 380 009,
Telefax No : 079 – 3007 1843.
Cell Phone No. 99783 91919.
Email : amd@dvms.biz Bangalore
Dubai Marhaba Services
Plot No. 9 & 10
Queens Road ,
Bangalore - 560 051
Phone: 080 - 3241 4213/14
email : blr@dvms.biz
Chennai
Dubai Marhaba Services
1st Floor, F -11, Alsa Mall,
Montieth Road , Egmore
Chennai 600008
Phone : 044 – 4263 8292 / (M) 098419 71411
email : maa@dvms.biz
Delhi
Dubai Marhaba Services
F- 12, Ist Floor,
Inner Circle, Connaught Place ,
New Delhi-110001
Phone : 011 – 4040 1400
Fax : 011 – 4040 1412
email : del@dvms.biz
Hyderabad
Dubai Marhaba Services
3 – 5 – 874 / 19 / 1, 2 & 3,
1st Floor, Hyderguda,
Next to Apollo Hospital ,
Hyderabad , 500 029
Phone: 040 -324 83044
email : hyd@dvms.biz Mumbai
Dubai Marhaba Services
Film Center
Ground Floor,
Unit No. 4
Tardeo
Mumbai – 400 034
Phone : 022 – 6610 6523 / 24
FAX no. 022 - 6610 6520
email : mum@dvms.biz
Pune
Dubai Marhaba Services,
101 / 102, Sohrab Hall,
21, Sassoon Road ,
Pune – 411 001
Phone : 020 – 2605 9203 to 04
Fax : 020 – 2605 9209
email : pune@dvms.biz
Surat
Dubai Marhaba Service
105, World Trade Center ,
Ring Road
Surat – 395003
Ph: 0261 - 2323220 / 2322280
Fax no: (+91) 61 2322243
email : surat@dvms.biz
The net charges for visas are not mentioned on the website, but are as under and check with directly:-
1) Tourist / Visit Visa = INR 4,550/- (No deposit!!)
2) Transit Visa (96 hrs or 4 days) = INR 3,500/- (No deposit)
If all documents are in place, the normal processing time is 3 – 4 working days. Attached is the invitation letter format for sponsoring parents. This is an airline independent service. But the traveller has to enter & exit either from Dubai or Sharjah (at present)
I hope this will benefit all… for more details please visit the website.
Misconceptions about Islam
Misconceptions about Islam
Assalaamualaikum wa rehmatullahe wa barqatahu.
Kindly go through the ppt which describes clearly about the misconceptions about Islam and also explains the same.
Please forward it to all ur contacts.
If any of ur friends are interested to receive Islamic mails kindly ask them to send a mail to asif.dange@gmail.com with subject line I want Islamic mails.
Get free Islamic sms on ur mobile
type ON SubhanAllah and send it to 9870807070.
OR
Type JOIN SubhanAllah and send it to 567678
Note: The sms service is free of cost and is available only on Indian mobile numbers.
Please remember me in ur dua
Asif Dange
Assalaamualaikum wa rehmatullahe wa barqatahu.
Kindly go through the ppt which describes clearly about the misconceptions about Islam and also explains the same.
Please forward it to all ur contacts.
If any of ur friends are interested to receive Islamic mails kindly ask them to send a mail to asif.dange@gmail.com with subject line I want Islamic mails.
Get free Islamic sms on ur mobile
type ON SubhanAllah and send it to 9870807070.
OR
Type JOIN SubhanAllah and send it to 567678
Note: The sms service is free of cost and is available only on Indian mobile numbers.
Please remember me in ur dua
Asif Dange
Wednesday, October 7, 2009
தானமே பிரதானம்... கட்டணம் அவமானம்
தானமே பிரதானம்... கட்டணம் அவமானம்
Courtesy - Dinamalar dt.06.10.09
கோவை : கோவை, பூ மார்க்கெட் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் அப்பாஸ் (28); ஏழாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்துள்ளார். தனது 18 வயதில் ரத்தம் அளிக்க துவங்கிய இவரது சேவை, நண்பர்கள் உதவியால் இன்று சென்னை வரை நீண்டுள்ளது. யார், எந்த குரூப் ரத்தம் கேட் டாலும், எப்பாடு பட்டாவது அவர்களுக்கு ரத்தம் கிடைக்கச் செய்கிறார். இதற்கென இவரோ இவரது நண்பர்களோ கட்டணம் எதுவும் பெற்றுக் கொள்வதில்லை. "ஸ்பாட் பிளட்' என்ற இவரது அமைப்பின் பெயருக்கேற்ப, ரத்தம் கேட்ட சில மணி நேரங்களில் இவரது ஆட்கள், "ஸ்பாட்டில்' தயாராக நிற்பர். இதனால், கோவை மற்றும் சுற்று வட்டார பகுதிகளில் உள்ள அனைத்து மருத்துவமனைகள், போலீஸ் ஸ்டேஷன்களில் இவரது பெயர் பிரசித்தம்.
தனது சேவை பற்றி அப்பாஸ் கூறியதாவது: ஏழாவது வரை மட்டுமே படித்துள்ள நான் பூ வியாபாரம் செய்கிறேன். 18வது வயதில் பெரியப்பா இருதய ஆபரேஷனுக்காக, ஆஸ்பத்திரியில் தங்கியிருந்தேன். அங்கு ஒரு குழந் தையின் வயிற்றில் கடப்பாறை குத்தியதில் ஆபத்தான நிலையில் இருந்தது. "ஏ பாசிட்டிவ்' ரத்தம் நிறைய தேவைப்பட்டது. உடனே ரத்தம் கொடுத் தேன். அந்த குழந்தை பிழைத் துக் கொண்டது. நம்மால் ஒருவருக்கு உயிர் கொடுக்க முடியும் என்பதை கண் முன் உணர்ந்த அன்று முதல், யார் எப்போது கேட்டாலும் ரத்தம் கொடுத்து வருகிறேன். வேறு குரூப் ரத்தம் தேவைப் பட்டவர்களுக்கு எனது நண் பர்களை அனுப்பி உதவினேன். இப்படி எங்கள் "ஸ்பாட் பிளட்' அமைப்பு உருவானது. இதுவரை 200 பேருக்கு ரத்தம் கொடுத்துள்ளோம். நான் மட்டும் 24 முறை கொடுத்துள் ளேன். குறைந்தபட்சம் 50 பேரையாவது ரத்தம் கொடுத்து காப்பாற்ற வேணடும் என்பதே லட்சியம். அரிய வகை ரத்தப் பிரிவுகளான "ஏபி நெகட்டிவ்',"ஏ நெகட்டிவ்' ரத்தம் தேவைப்படுபவர்களுக்காக, நிறைய அலைந்துள்ளோம்.
சிரமப்பட்டு ரத்தம் கொடுத் தும், உயிரை காப்பாற்ற முடியாமல் போகும் போது வருத்தம் இருக்கும். ரத்த புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிறைய குழந்தைகளுக்கு ரெகுலராக ரத்தம் கொடுத்து வருகிறோம். நல்ல மனதுடைய எனது நண்பர்களால், பல உயிர்களை காப்பாற்றிய திருப்தி உள்ளது. மூன்று மாதத்துக்கு ஒருமுறைதான் ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், இரண்டரை மாதத் திலேயே சில அவசர தேவைகளுக்கு கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். இதனால், எனது ரத்தத்தில் "கவுன்ட்' குறைந்து ஒரு கட்டத்தில் எனது கைகள் நடுங்கத் துவங்கின. டாக்டரின் அறிவுரையின்படி சில மாதங் கள் ரத்தம் கொடுக்காமல் இருந்தேன். 50 முறை ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் லட்சியம். ஜாதி, மதம், இனம் பார்க்காமல், ஒருவரின் ரத்தத்துடன் நமது ரத்தம் கலக்கும் போது ஒரு புதிய உறவு உண்டாகிறது. எந்த ஜாதி, மதமானாலும், ரத்தத்தின் நிறம் ஒரே நிறம் தானே. இதை புரிந்து கொள்ளாமல், அன்றாட வாழ்வில் சக மனிதரிடம் வேறுபாடு பார்க்கும் சிலர், யாரோ ஒருவரிடம் ரத்தம் பெற்று, மருத்துவமனையில் பிழைக்கும் போதுதான் திருந்துகின்றனர். தங்கள் உடல் ஆரோக்கியம் கெட்டு விடும் என சொந்த தாய், தந்தைக்கே ரத்தம் கொடுக்க தயங்கி, எங்களுக்கு பணம் கொடுத்து அழைப்பவர்கள் அதிகம். பணம் பெறாமல் அவர்களுக்கும் உதவியுள்ளோம். ரத் தம் பெற்றுக் கொண்டு, பணம் தரும் சிலரிடம் தகராறு கூட ஏற்பட்டுள்ளது.
உயிருக்கு விலை ஏது? இருதய புற்றுநோயால் பாதிக்கப் பட்ட ஒருவருக்கு நள்ளிரவு 1.30 மணிக்கு ரத்தம் கொடுத்தேன். "என்னால்தான் உயிரோடு இருப்பதாக' கைகளை இறுகப் பிடித்து கண்ணீர் விட்டு அழுதார். இரண்டு நாள் கழித்து அவர் இறந்து விட்டதாக, தகவல் கேட்டு சோகத்தில் மூழ்கினோம். இவ்வாறு, அப்பாஸ் கூறினார்.
முழு ஆரோக்கியமுடன் இருப்பவர்களால் மட்டுமே "ஸ்பாட் பிளட்டில்' சேர முடியும். இதற்கென உள்ள ஏஜன்டுகள் பணம் பெற்றுக் கொள்வதால், தங்களை நேரடியாக தொடர்பு கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே ரத்தம் கொடுக்கின்றனர், இந்த அமைப்பினர். அப்பாஸ் சேவையைக் கண்டு தற்போது அவரது மனைவியும் அமைப்பில் சேர்ந்துள் ளார். அவசர ரத்த தேவைக்கு 98434 89535, 96004 00190 ஆகிய எண்களில் அப்பாஸை தொடர்பு கொள்ளலாம்.
Courtesy - Dinamalar dt.06.10.09
கோவை : கோவை, பூ மார்க்கெட் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் அப்பாஸ் (28); ஏழாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்துள்ளார். தனது 18 வயதில் ரத்தம் அளிக்க துவங்கிய இவரது சேவை, நண்பர்கள் உதவியால் இன்று சென்னை வரை நீண்டுள்ளது. யார், எந்த குரூப் ரத்தம் கேட் டாலும், எப்பாடு பட்டாவது அவர்களுக்கு ரத்தம் கிடைக்கச் செய்கிறார். இதற்கென இவரோ இவரது நண்பர்களோ கட்டணம் எதுவும் பெற்றுக் கொள்வதில்லை. "ஸ்பாட் பிளட்' என்ற இவரது அமைப்பின் பெயருக்கேற்ப, ரத்தம் கேட்ட சில மணி நேரங்களில் இவரது ஆட்கள், "ஸ்பாட்டில்' தயாராக நிற்பர். இதனால், கோவை மற்றும் சுற்று வட்டார பகுதிகளில் உள்ள அனைத்து மருத்துவமனைகள், போலீஸ் ஸ்டேஷன்களில் இவரது பெயர் பிரசித்தம்.
தனது சேவை பற்றி அப்பாஸ் கூறியதாவது: ஏழாவது வரை மட்டுமே படித்துள்ள நான் பூ வியாபாரம் செய்கிறேன். 18வது வயதில் பெரியப்பா இருதய ஆபரேஷனுக்காக, ஆஸ்பத்திரியில் தங்கியிருந்தேன். அங்கு ஒரு குழந் தையின் வயிற்றில் கடப்பாறை குத்தியதில் ஆபத்தான நிலையில் இருந்தது. "ஏ பாசிட்டிவ்' ரத்தம் நிறைய தேவைப்பட்டது. உடனே ரத்தம் கொடுத் தேன். அந்த குழந்தை பிழைத் துக் கொண்டது. நம்மால் ஒருவருக்கு உயிர் கொடுக்க முடியும் என்பதை கண் முன் உணர்ந்த அன்று முதல், யார் எப்போது கேட்டாலும் ரத்தம் கொடுத்து வருகிறேன். வேறு குரூப் ரத்தம் தேவைப் பட்டவர்களுக்கு எனது நண் பர்களை அனுப்பி உதவினேன். இப்படி எங்கள் "ஸ்பாட் பிளட்' அமைப்பு உருவானது. இதுவரை 200 பேருக்கு ரத்தம் கொடுத்துள்ளோம். நான் மட்டும் 24 முறை கொடுத்துள் ளேன். குறைந்தபட்சம் 50 பேரையாவது ரத்தம் கொடுத்து காப்பாற்ற வேணடும் என்பதே லட்சியம். அரிய வகை ரத்தப் பிரிவுகளான "ஏபி நெகட்டிவ்',"ஏ நெகட்டிவ்' ரத்தம் தேவைப்படுபவர்களுக்காக, நிறைய அலைந்துள்ளோம்.
சிரமப்பட்டு ரத்தம் கொடுத் தும், உயிரை காப்பாற்ற முடியாமல் போகும் போது வருத்தம் இருக்கும். ரத்த புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிறைய குழந்தைகளுக்கு ரெகுலராக ரத்தம் கொடுத்து வருகிறோம். நல்ல மனதுடைய எனது நண்பர்களால், பல உயிர்களை காப்பாற்றிய திருப்தி உள்ளது. மூன்று மாதத்துக்கு ஒருமுறைதான் ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், இரண்டரை மாதத் திலேயே சில அவசர தேவைகளுக்கு கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். இதனால், எனது ரத்தத்தில் "கவுன்ட்' குறைந்து ஒரு கட்டத்தில் எனது கைகள் நடுங்கத் துவங்கின. டாக்டரின் அறிவுரையின்படி சில மாதங் கள் ரத்தம் கொடுக்காமல் இருந்தேன். 50 முறை ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் லட்சியம். ஜாதி, மதம், இனம் பார்க்காமல், ஒருவரின் ரத்தத்துடன் நமது ரத்தம் கலக்கும் போது ஒரு புதிய உறவு உண்டாகிறது. எந்த ஜாதி, மதமானாலும், ரத்தத்தின் நிறம் ஒரே நிறம் தானே. இதை புரிந்து கொள்ளாமல், அன்றாட வாழ்வில் சக மனிதரிடம் வேறுபாடு பார்க்கும் சிலர், யாரோ ஒருவரிடம் ரத்தம் பெற்று, மருத்துவமனையில் பிழைக்கும் போதுதான் திருந்துகின்றனர். தங்கள் உடல் ஆரோக்கியம் கெட்டு விடும் என சொந்த தாய், தந்தைக்கே ரத்தம் கொடுக்க தயங்கி, எங்களுக்கு பணம் கொடுத்து அழைப்பவர்கள் அதிகம். பணம் பெறாமல் அவர்களுக்கும் உதவியுள்ளோம். ரத் தம் பெற்றுக் கொண்டு, பணம் தரும் சிலரிடம் தகராறு கூட ஏற்பட்டுள்ளது.
உயிருக்கு விலை ஏது? இருதய புற்றுநோயால் பாதிக்கப் பட்ட ஒருவருக்கு நள்ளிரவு 1.30 மணிக்கு ரத்தம் கொடுத்தேன். "என்னால்தான் உயிரோடு இருப்பதாக' கைகளை இறுகப் பிடித்து கண்ணீர் விட்டு அழுதார். இரண்டு நாள் கழித்து அவர் இறந்து விட்டதாக, தகவல் கேட்டு சோகத்தில் மூழ்கினோம். இவ்வாறு, அப்பாஸ் கூறினார்.
முழு ஆரோக்கியமுடன் இருப்பவர்களால் மட்டுமே "ஸ்பாட் பிளட்டில்' சேர முடியும். இதற்கென உள்ள ஏஜன்டுகள் பணம் பெற்றுக் கொள்வதால், தங்களை நேரடியாக தொடர்பு கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே ரத்தம் கொடுக்கின்றனர், இந்த அமைப்பினர். அப்பாஸ் சேவையைக் கண்டு தற்போது அவரது மனைவியும் அமைப்பில் சேர்ந்துள் ளார். அவசர ரத்த தேவைக்கு 98434 89535, 96004 00190 ஆகிய எண்களில் அப்பாஸை தொடர்பு கொள்ளலாம்.
Monday, October 5, 2009
மூளையைப் பாதிக்கும் 10 பழக்கங்கள்
மூளையைப் பாதிக்கும் 10 பழக்கங்கள்
1. காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பது.
காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பவர்களுக்கு ரத்தத்தில் குறைவான அளவே சர்க்கரை இருக்கும். இது மூளைக்குத் தேவையான சக்தியையும் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்களையும் கொடுக்காமல் ஆக்கி, மூளை அழிவுக்குக் காரணமாகும்.
2.மிக அதிகமாகச் சாப்பிடுவது
இது மூளையில் இருக்கும் ரத்த நாளங்கள் இறுகக் காரணமாகி, மூளையின் சக்தி குறைவுக்குக் காரணமாகும்.
3. புகை பிடித்தல்
மூளை சுருகவும், அல்ஸைமர்ஸ் வியாதி வருவதற்கும் காரணமாகிறது.
4.நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுதல்
நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுவது, புரோட்டின் நமது உடலில் சேர்வதைத் தடுக்கிறது. இதுவும்மூளை வளர்ச்சிக்கு பாதிப்பாகிறது.
5. மாசு நிறைந்த காற்று
மாசு நிறைந்த காற்றை சுவாசித்தல், நமக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை நாம் பெறுவதிலிருந்து தடை செய்கிறது. மூளைக்கு ஆக்ஸிஜன் செல்லாவிட்டால், மூளை பாதிப்படையும்.
6.தூக்கமின்மை
நல்ல தூக்கம் நம் மூளைக்கு ஓய்வு கொடுக்கும். வெகுகாலம் தேவையான அளவு தூங்காமலிருப்பது மூளைக்கு நீண்டகாலப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.
7. தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது
தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது, போர்வைக்குள் கரியமிலவாயு அதிகரிக்க வைக்கிறது. இது நீங்கள் சுவாசிக்கும் ஆக்ஸிஜனை குறைக்கிறது. குறைவான ஆக்ஸிஜன் மூளையைப் பாதிக்கிறது.
8.நோயுற்ற காலத்தில் மூளைக்கு வேலை கொடுப்பது
உடல் நோயுற்ற காலத்தில் மிக அதிகமாக மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதும், தீவிரமாகப் படிப்பதும் மூளையைப் பாதிக்கும். உடல் சரியாக ஆனபின்னால், மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதே சிறந்தது.
9.மூளைக்கு வேலை கொடுக்கும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்ளாமல் இருப்பது
மூளையை அதிகமாக உபயோகப்படுத்தும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்வதால், மூளையில் புதுப்புது இணைப்புகள் உருவாகின்றன. அதனால், மூளை வலிமையான உறுப்பாக ஆகிறது.
10. பேசாமல் இருப்பது.
அறிவுப்பூர்வமான உரையாடல்களை மேற்கொள்வது மூளையின் வலிமையை அதிகரிக்கிறது.
1. காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பது.
காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பவர்களுக்கு ரத்தத்தில் குறைவான அளவே சர்க்கரை இருக்கும். இது மூளைக்குத் தேவையான சக்தியையும் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்களையும் கொடுக்காமல் ஆக்கி, மூளை அழிவுக்குக் காரணமாகும்.
2.மிக அதிகமாகச் சாப்பிடுவது
இது மூளையில் இருக்கும் ரத்த நாளங்கள் இறுகக் காரணமாகி, மூளையின் சக்தி குறைவுக்குக் காரணமாகும்.
3. புகை பிடித்தல்
மூளை சுருகவும், அல்ஸைமர்ஸ் வியாதி வருவதற்கும் காரணமாகிறது.
4.நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுதல்
நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுவது, புரோட்டின் நமது உடலில் சேர்வதைத் தடுக்கிறது. இதுவும்மூளை வளர்ச்சிக்கு பாதிப்பாகிறது.
5. மாசு நிறைந்த காற்று
மாசு நிறைந்த காற்றை சுவாசித்தல், நமக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை நாம் பெறுவதிலிருந்து தடை செய்கிறது. மூளைக்கு ஆக்ஸிஜன் செல்லாவிட்டால், மூளை பாதிப்படையும்.
6.தூக்கமின்மை
நல்ல தூக்கம் நம் மூளைக்கு ஓய்வு கொடுக்கும். வெகுகாலம் தேவையான அளவு தூங்காமலிருப்பது மூளைக்கு நீண்டகாலப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.
7. தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது
தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது, போர்வைக்குள் கரியமிலவாயு அதிகரிக்க வைக்கிறது. இது நீங்கள் சுவாசிக்கும் ஆக்ஸிஜனை குறைக்கிறது. குறைவான ஆக்ஸிஜன் மூளையைப் பாதிக்கிறது.
8.நோயுற்ற காலத்தில் மூளைக்கு வேலை கொடுப்பது
உடல் நோயுற்ற காலத்தில் மிக அதிகமாக மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதும், தீவிரமாகப் படிப்பதும் மூளையைப் பாதிக்கும். உடல் சரியாக ஆனபின்னால், மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதே சிறந்தது.
9.மூளைக்கு வேலை கொடுக்கும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்ளாமல் இருப்பது
மூளையை அதிகமாக உபயோகப்படுத்தும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்வதால், மூளையில் புதுப்புது இணைப்புகள் உருவாகின்றன. அதனால், மூளை வலிமையான உறுப்பாக ஆகிறது.
10. பேசாமல் இருப்பது.
அறிவுப்பூர்வமான உரையாடல்களை மேற்கொள்வது மூளையின் வலிமையை அதிகரிக்கிறது.
GOLDEN WORDS
GOLDEN WORDS
Love your job but don't love your Company because you may not know when your company stops loving you. Dr. ABDUL KALAM
What is the Secret of SUCCESS....?"RIGHT DECISIONS" How do you make Right Decisions... ?"EXPERIENCE" How do you get Experience.. ..? "WRONG DECISIONS” Dr. ABDUL KALAM
Without your involvement you can't succeed. With your involvement you can't fail. Dr. ABDUL KALAM
You are not responsible for what people think about you. But you are responsible for what you give them to think about you. STANLEY FERRARD
A man is lucky if he is the first love of a Woman. A woman is lucky if she is the last love of a man CHARLES DICKENS
Write your sad times in Sand, Write your Good times in Stone. GEORGE BERNARD SHAW
Behind every successful man, there is an untold pain in his heart. BILL JACOBS
It’s better to lose your Ego to the one you Love, than to lose the one you LOVE because of EGO. JOHN KEATS
Don’t make promise when you are in JOY... Don't reply when you are SAD. Don't take decisions when you are ANGRY….Think twice, Act wise.
Love your job but don't love your Company because you may not know when your company stops loving you. Dr. ABDUL KALAM
What is the Secret of SUCCESS....?"RIGHT DECISIONS" How do you make Right Decisions... ?"EXPERIENCE" How do you get Experience.. ..? "WRONG DECISIONS” Dr. ABDUL KALAM
Without your involvement you can't succeed. With your involvement you can't fail. Dr. ABDUL KALAM
You are not responsible for what people think about you. But you are responsible for what you give them to think about you. STANLEY FERRARD
A man is lucky if he is the first love of a Woman. A woman is lucky if she is the last love of a man CHARLES DICKENS
Write your sad times in Sand, Write your Good times in Stone. GEORGE BERNARD SHAW
Behind every successful man, there is an untold pain in his heart. BILL JACOBS
It’s better to lose your Ego to the one you Love, than to lose the one you LOVE because of EGO. JOHN KEATS
Don’t make promise when you are in JOY... Don't reply when you are SAD. Don't take decisions when you are ANGRY….Think twice, Act wise.
Sunday, October 4, 2009
மாவீரன் திப்பு சுல்தானும் இஸ்லாத்தை ஏற்ற மாவீரன் நெப்போலியனும்!
மாவீரன் திப்பு சுல்தானும் இஸ்லாத்தை ஏற்ற மாவீரன் நெப்போலியனும்!
565 சமஸ்தானங்களாக சிதறுண்டு நம்மவர்களிடையே ஒற்றுமையின்மை யால் நவடைந்து ஆங்கில ஏகாதிபத் தியத்திடம் அடிபணிந்து அத்தனை சமஸ்தானங்களுமே சுயநலத்திற்காகத் தன்மானத்தையும் நாட்டின் மண்,மானத்தையும் இழந்து நின்ற வேளையில்தான் சுதந்திர வேட்கையின் உதய ஞாயிறாக கி.பி. 1761ல் நவாப் ஹைதர் அலிகான் பகதூர் மைசூரின் ஆட்சியைக் கைப் பற்றினார். அதன்பின் ஸ்ரீரங்கபட்டினம் என்னும் சிறு தீவுகள் இருந்த மைசூரின் புகழ் தென்னகமெங்கும் விரியத் தொடங்கியது.
கி.பி.1782ல் ஹைதர் அலியின் மரணத்திற்குப் பின் திப்புசுல்தான் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றபின் அவரது 18 ஆண்டுகால இறையாட்சியில் அகண்ட இந்த பாரத கண்டம் அதற் குமுன் கண்டிராத ஒரு புதிய பொலிவு டன் இம்மண்ணின் மைந்தரின் தலைமை யில் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தைக் காலூன்ற விடாமல் விரட்டியடித்தது. திப்புசுல்தானின் ஆட்சி கிருஷ்ணா நதியிருந்து திண்டுக்கல் வரை தெற்கு வடக்காக நானூறு மைல்களும், மலபாரிருந்து கிழக்குத் தெடார்ச்சி மலை வரை மேற்கு கிழக்காக முந்நூறு மைல்களும் பரந்து விரிந்திருந்தது. இந்த நல்லவேளையில் தான் ஆங்கில எதேச்சதிகாரத்தை இம்மண்ணிருந்து அடியோடு ஒழிக்க மாவீரன் திப்புசுல் தான் ஐரோப்பிய மாவீரன் நெப்போய னுடன் உறவு கொண்டார். அதுதான இன்றைய கூட்டணிகளுக்கெல்லாம் முன்னோடியாக விளங்கிய முதல் சர்வதேச கூட்டணி.
பிரெஞ்சுப் புரட்சி முடிவும் நெப்போலியனின் தலைமையும்
கி.பி.1787லும், கி.பி.1792லும் பிரான்ஸ் நாட்டில் பெரும் புரட்சி வெடித்து மன்னர் 16ம் லூயி ஆட்சி முடிந்து பி.பி.1796க்குள் மாவீரன் நெப்போயன் பிரெஞ்சுப் படைகளின் தலைமைத் தளபதியாக உயர்ந்து விட் டான். சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத் துவம் என்னும் கோஷங்கள் பிரெஞ்சு மண்ணில் எழுப்பப்பட்டன. அதன் எதிரொ உலகின் பல பாகங்களிலும் கேட்க ஆரம்பித்தது.
இந்தப் புரட்சி கோஷத்தை வரவேற்ற முதல் இந்திய மன்னன் திப்புசுல்தான் மட்டுமே. அன்றே ஸ்ரீரங்கப்பட்டண வீதிகளில் இப்புரட்சி முழக்கங்களைக் கூறிக்கொண்டு மக்கள் ஊர்வலத்தை நடத்திக் காட்டினார் திப்புசுல்தான். பிரான்ஸில் ஜனநாயகக் குடியரசு ஏற்பட்டதும், மைசூரின் தலைநகரில் 108 பீரங்கிக் குண்டுகள் முழங்க அதனை வரவேற்றார். புரட்சிக் கழகம் என்ற ஓர் அமைப்பை ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்புசுல்தான் ஆரம்பித்தார். பிரெஞ்சுக் கடற்படை அதிகாரி ரிப்பாடு அக்கழகத்தின் தலைவராக செயலாற்றினார்.
முடி மன்னன் அல்ல - குடிமகன்
திப்புசுல்தான அக்கழகத்தில் தன்னை ஒரு உறுப்பினராக இணைத்துக் கொண் டார். குடியரசின் குடிமகன் என்ற பட்டத்தை அப்புரட்சிக்கழகம் மன்னர் திப்புசுல்தானுக்கு வழங்கியது. கி.பி.1797ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 14ஆம் தேதி பிரெஞ்சுக் குடியரசின் தேசியக் கொடி ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் ஏற்றிவைக்கப்பட்டது.
7.6.1985ல் பிரான்சின் தலைநகர் பாரீஸில் நமது முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ்காந்தி அவர்கள் உரையாற்றும் போது கி.பி.1792ல் பிரான்சின் தலை நகரம் பாரீஸில் மக்கள் புரட்சி ஆரம் பமாகி சுதந்திரம் மனிதனின் பிறப்புரிமை என்ற சங்கநாதம் எழுந்தது. எழுந்ததும் அதனுடைய எதிரொ இந்தியத் திருநாட்டிலும் கேட்டது. திப்புசுல்தானின் தலைநகரான ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் அன்றைய தினமே இப்புரட்சிக் குரல் எதிரொத்திருக்கிறது என்பதனை பெருமையுடன் தெரிவித்துக் கொள்கி றேன் என்றார்.
மக்களாட்சி மலர்ந்ததன் சிறப்பை அங்கு கூடியிருந்த மக்களுக்கு திப்புசுல் தான் எடுத்து விளக்கினார். முற்போக்கு சிந்தனைகளை மனமுவந்து ஏற்று மக்கள் முன்பு அதை செய்துகாட்டிய இந்திய மன்னர் திப்புசுல்தான் ஒருவர் மட்டுமே.
நெப்போலியனின் வெற்றிகள்
நெப்போலியன் ஜெர்மனி, ஆஸ் திரியா இவற்றை வென்று ரஷ்யாவில் மாஸ்கோ வரை வென்றுவிட்டார். பல போர்களில் ஆங்கிலேயர் நெப்போ யனிடம் தோல்வி கண்டனர். அதேபோல் இந்தியாவில் தென்னகத்தில் பரவலான பல இடங்களில் திப்புசுல்தானிடம் தோல்வி கண்டனர்.
அல்லாமா இக்பால் அவர்கள் திப்புவைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, அன்று கிழக்கு தூங்கிக் கொணடிருந்த போது அவன் மட்டும்தான் விழித்திருந் தான் என சிறப்பிப்பார். நெப்போய னின் வெற்றிகள் தொடர்ந்த வேளை இந்தியாவில் திப்புவுக்கும் நெப்போலியனுக்கும் கடிதத் தொடர்புகள் ஆரம்பித்தன.
மாவீரன் நெப்போ யன் நைல் நதிப் பகுதியை வென்றபின் இந்தியா மீது படை யெடுக்கத் திட்டமிட்டி ருந்தார். இதனையே திப்புசுல்தான் ஆவ லோடு எதிர்பார்த்தார். கி.பி.1798 ஜனவரியில் பெரும் படையுடன் மத்திய தரைக்கடலைக் கடந்து அரபிக் கடலைக் கடந்து கி.பி.1798 மத்தியில் இந்தியக் கரையை அடைவதே மாவீரன் நெப்போயனின் திட்டம். இத்திட்டம் திப்புசுல்தானுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டதும் ஆங்கிலேயரின் எதிர்ப்பை மீறி பாண்டிச் சேரியிலுள்ள பிரெஞ்சு கவர்னரிடம் கி.பி. 1798 ஜனவரியில் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி மாவீரன் நெப்போயன் 1798 ஜூன் மாதம் 8ஆம் தேதி அலெக்ஸாந்திரியா துறைமுகத்தில் படையிறங்கினார். இருபதே நாட்களில் கெய்ரோ வீழ்ந்தது. எகிப்தை ஆண்ட துருக்கி சுல்தானின் பிரதிநிதி நெப்போ யனிடம் சரணடைந்தார்.
திப்புவின் தூதரும் நெப்போலியனும்
நெப்போலியன் கெய்ரோவில் முகாமிட்டிருக்கும் வேளையில் திப்பு சுல்தானின் பிரதிநிதி மீர் அகான் அவரை சந்தித்தார். திப்புவின் கருத்துக் களை நெப்போலியன் நன்கு கேட்டறிந் தார். ஆங்கிலேயரை விரட்டியடிக்க இது நல்ல தருணம் என்றும், அப்போதுதான் ஐரோப்பாவிற்குப் பாதுகாப்பு என்றும், இந்த வாய்ப்பைத் தவறவிட்டால் உலக சரித்திரமே மாறிவிடும் என்றும் தெரிவிக் கப்பட்ட திப்புசுல்தானின் சீரிய கருத்துச் சரியென நெலிப்போயன் ஏற்றுக் கொண்டார்.
கடிதம் பிரிட்டிஷார் வசம்
திப்புசுல்தானுக்கு நெப்போலியன் கடிதம் ஒன்றைத் திப்புவின் தூதர் மீர் அகானிடம் தருகிறார். கடிதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர் வரும் வழியில் ஹஜ் கடமை நிறைவேற்றும் பொருட்டு மக்காவில் தங்கிய சமயம் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் சிக்கிக் கொண்டார். நெப்போலியனின் கடிதம் பறிக்கப்படு கிறது. இக்கடிதத்தால் நெப்போயன் லி திப்புசுல்தான் உறவு ஆதாரத்துடன் ஆங்கிலேயருக்குத் தெரிந்தவுடன் முதல் திப்புசுல்தானை வீழ்த்த வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து கி.பி.1798 ஏப்ரல் 26ஆம் தேதி வெல்லெஸ் பிரபுவை பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியக் கரையில் இறக்கியது.
போப்பாண்டவருடன் நெப்போலியன் மோதல்
ஜோஸப்பைன் என்ற மனைவி மூலம் நெப்போலியனுக்கு குழந்தைகள் இல்லை. அதனால் மறுமணம் செய்ய எண்ணி போப்பாண்டவரிடம் அனுமதி வேண்டினார்.
போப்பாண்டவருக்கு அனைவரும் கட்டுப்பட்டே ஆகவேண்டும் என்பது சட்டம். அரசர்கூட அவர் கட்டளையை மீறக்கூடாது. ரோமில் உள்ள போப்பின் அதிகாரத்தை மீறினால் மத பிரஷ்டம் செய்யவும் போப்புக்கு அதிகாரம் உண்டு.
இரண்டாம் திருமணத்திற்கு நெப்போலியனுக்கு அனுமதி மறுத்ததோடு அவரை மதத்திருந்தும் விலக்கிவிடுவேன் என் போப் பயம் காட்டியதால், பி.பி.1798ஆம் ஆண்டு போப்பின் மேலாதிக்கத்தை நெப்போயன் பிரான்ஸிருந்து அகற்றி விட்டார்.
இம்மோதன் உச்சக்கட்டத்தில்தான் எகிப்தின் மீது படையுடன் வந்தார் நெப்போலியன்.
நெப்போலியனும் இஸ்லாமும்
கெய்ரோ நகரில் முஸ்ம் மார்க்க அறிஞர்களை அழைத்து அவர்களிடம் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறியும் வாய்ப்பைப் பெற்றார் நெப்போலியன். ஏற்கெனவே பிரெஞ்சு மொழியில் திருக்குர்ஆன் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருந்தது. இஸ்லாம் பற்றி வேறு பல நூல்களும் பிரெஞ்சு மொழியில் வெளியிடப்பட்டிருந் தன. இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களுடன் கெய்ரோவில் அடிக்கடி உரையாடல்கள் நடத்தி இஸ்லாம் பற்றி நன்கு தெளிவா னார் நெப்போலியன்.
இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட நெப்போலியன்
இஸ்லாமியத் திருமணம், தலாக், பலதாரமணம் போன்றவைக் குறித்தும், நடைமுறையில் இவை எவ்வாறு கையாளப்படுகின்றன என்பதையும் நெப்போலியன் தெரிந்து கொண்டபின் நிஜமான நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு இஸ்லாமியக் கருத்துக்கள் எவ்வளவு தூரம் ஒத்துப் போகின்றன என்று மனதார மிகவும் பாராட்டியதோடு கெய்ரோவி லுள்ள இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர் களிடம் இஸ்லாம் மார்க்கம் பற்றிய தம் கருத்தையும் வெளியிட்டார்.
திப்புவின் தூதர் முன்னிலையில் இஸ்லாத்தை ஏற்ற நெப்போலியன்
இஸ்லாம் ஒரு நல்ல மார்க்கம் என்று பகிரங்கமாகக் கூறியதோடு, இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களின் முன்னிலையில் திப்புசுல்தானின் தூதர் மீர் அகான் (எகிப்தில்) அங்கிருந்தபோதே கமாச் சொல் இஸ்லாத்தில் தம்மை இணைத் துக் கொண்டார் நெப்போலியன். இறை வனுக்கே புகழனைத்தும்.
இவ்விபரங்களை மீர்அகான் திப்பு சுல்தானிடம் தெரிவித்தபொழுது, இறை வனுக்கு நன்றி செலுத்தினார் திப்புசுல் தான். நெப்போயன் தமக்கு எழுதிய கடிதம் பறிபோனதைக்கூட மறந்து மீர் அகானிடம் இந்த விபரம் பற்றியே அதிகம் விசாரித்தாராம் திப்புசுல்தான்.
எதிர்பாராத ஏமாற்றம்
எகிப்தில் பிரெஞ்சுப் படைகள் நைல் நதியில் நடைபெற்ற போரில் எதிர்பாராத விதமாக தோல்வி முகம் காண ஆரம் பித்ததும் மாவீன் நெப்போயலின் இந்தியா வரும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டு சிரியாவின் பக்கம் திரும்பி, பின்னர் ஐரோப்பாவுக் குத் திரும்பிவிட்டார். இந்நிகழ்வு திப்புசுல்தானுக்கு மிகப்பெரும் ஏமாற்றம் அளித்தது.
நெப்போலியன் தோல்வி
கி.பி.1810ல் நெப்போலியன் தம் இரண்டாம் திருமணத்தை முடித்தார். கி.பி.1811ல் அவருக்கு ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது. பின்பு கி.பி.1815ல் வாட்டர் லூ என்னு மிடத்தில் நடைபெற்ற வரலாற்று முக்கியத் துவம் வாய்ந்த போரில் ஆங்கிலேயர் வென்றனர். மாவீரன் நெப்போயன் செயின்ட் ஹெனா தீவில் சிறை வைக்கப்பட்டார்.
இஸ்லாத்தில் நெப்போலியனின் முழு ஈடுபாடும் இறையடி சேர்தலும்
சிறையில் இருந்த காலக்கட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகள் மாவீரன் நெப்போயன் இஸ்லாம் பற்றி ஆராய்ந்து அறிந்து எப்பொழுதும் குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பை படித்தபடியே இருந்தாராம். அவர் தவறாமல் தொழு கையைக் கடைப்பிடித்து நோன்பும் நோற்றிருக்கிறார்.
வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி கெய்ரோவில் நெப்போயன் கமாச் சொல் இஸ்லாத்தில் இணைந்தது உண்மை என்பதும், முழுமையான முஸ்லிமாகவே அவர் இறுதிவரை வாழ்ந்தார் என்பதும் புலனாகிறது.
இறுதியாக, சிறைச்சாலையில் நெப்போலியன் தங்கியிருந்த அறையில் தொழுகை விரிப்புடன் திருக்குர்ஆன் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பு ஒன்று மட்டுமே இருந்தது என்ற உண்மையை அவரது மறைவிற்குப் பின் அங்கு சென்று குறிப் பெடுத்த சிறை அதிகாரியின் அறிக்கை கூறுகிறது.
ஹிந்து பத்திரிகையில் 19.12.1982 அன்று வெளிவந்த ஒரு பெட்டிச் செய்தி விபரம்:
1932ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஹைதராபாத் நகரில் நடைபெற்ற கூட்டம் ஒன்றில் அன்றைய ஹைதராபாத் நிஜாமின் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்துகொள்ள காத்ஷெல் டிரேக் என்ற ஆங்கில முஸ்ம், இந்தியா வந்திருந்தார். அக்கூட்டத் தில் அவா நெப்போயன் தம் இறுதிக் காலத்தில் முழு முஸ்மாகவே வாழ்ந்தார் என்றும், நெப்போயன் வாழ்ந்த சிறை அறையில் திருக்குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழி பெயர்ப்பு மட்டுமே இருந்தது என்பது பல நூல்களிலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது என்றும் அந்த ஆதார நூல்களை மேற்கோள் காட்டியும் விளக் கம் தந்துள்ளார். முக்கியமாக கி.பி.1815லில் நெப்போயனை செயின்ட் ஹெனா தீவுக்கு அழைத்துச் சென்ற அட்மிரல் காக்பர்ன் என்ற ஆங்கிலத் தளபதியின் செயலாளர் ஆர். குளோவர் என்பவர் எழுதி வெளியிட்ட டைரியில் இதுபற்றிய உண்மைகள் புலனாகின்றன.
இறுதியாக மாவீரன் திப்புசுல்தான், கி.பி.1799 மே மாதம் 4ஆம் தேதி தம் இன்னுயிர் நீத்ததுபோல் உள்ளத்தால், திடத்தால் ஆங்கிலேயரை விரட்ட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தால் ஒன்று பட்ட மாவீரன் நெப்போயனும் கி.பி. 1821ல் மே மாதம் 5ஆம் தேதி இறையடி எய்தினார் உண்மை முஸ்லிமாக!
(எம்।கே। ஜமால் முஹம்மது அவர்களின் தியாகச் சுடர் திப்பு சுல்தான் நூலிருந்து...)
நன்றி - www.tmmk.tv
565 சமஸ்தானங்களாக சிதறுண்டு நம்மவர்களிடையே ஒற்றுமையின்மை யால் நவடைந்து ஆங்கில ஏகாதிபத் தியத்திடம் அடிபணிந்து அத்தனை சமஸ்தானங்களுமே சுயநலத்திற்காகத் தன்மானத்தையும் நாட்டின் மண்,மானத்தையும் இழந்து நின்ற வேளையில்தான் சுதந்திர வேட்கையின் உதய ஞாயிறாக கி.பி. 1761ல் நவாப் ஹைதர் அலிகான் பகதூர் மைசூரின் ஆட்சியைக் கைப் பற்றினார். அதன்பின் ஸ்ரீரங்கபட்டினம் என்னும் சிறு தீவுகள் இருந்த மைசூரின் புகழ் தென்னகமெங்கும் விரியத் தொடங்கியது.
கி.பி.1782ல் ஹைதர் அலியின் மரணத்திற்குப் பின் திப்புசுல்தான் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றபின் அவரது 18 ஆண்டுகால இறையாட்சியில் அகண்ட இந்த பாரத கண்டம் அதற் குமுன் கண்டிராத ஒரு புதிய பொலிவு டன் இம்மண்ணின் மைந்தரின் தலைமை யில் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தைக் காலூன்ற விடாமல் விரட்டியடித்தது. திப்புசுல்தானின் ஆட்சி கிருஷ்ணா நதியிருந்து திண்டுக்கல் வரை தெற்கு வடக்காக நானூறு மைல்களும், மலபாரிருந்து கிழக்குத் தெடார்ச்சி மலை வரை மேற்கு கிழக்காக முந்நூறு மைல்களும் பரந்து விரிந்திருந்தது. இந்த நல்லவேளையில் தான் ஆங்கில எதேச்சதிகாரத்தை இம்மண்ணிருந்து அடியோடு ஒழிக்க மாவீரன் திப்புசுல் தான் ஐரோப்பிய மாவீரன் நெப்போய னுடன் உறவு கொண்டார். அதுதான இன்றைய கூட்டணிகளுக்கெல்லாம் முன்னோடியாக விளங்கிய முதல் சர்வதேச கூட்டணி.
பிரெஞ்சுப் புரட்சி முடிவும் நெப்போலியனின் தலைமையும்
கி.பி.1787லும், கி.பி.1792லும் பிரான்ஸ் நாட்டில் பெரும் புரட்சி வெடித்து மன்னர் 16ம் லூயி ஆட்சி முடிந்து பி.பி.1796க்குள் மாவீரன் நெப்போயன் பிரெஞ்சுப் படைகளின் தலைமைத் தளபதியாக உயர்ந்து விட் டான். சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத் துவம் என்னும் கோஷங்கள் பிரெஞ்சு மண்ணில் எழுப்பப்பட்டன. அதன் எதிரொ உலகின் பல பாகங்களிலும் கேட்க ஆரம்பித்தது.
இந்தப் புரட்சி கோஷத்தை வரவேற்ற முதல் இந்திய மன்னன் திப்புசுல்தான் மட்டுமே. அன்றே ஸ்ரீரங்கப்பட்டண வீதிகளில் இப்புரட்சி முழக்கங்களைக் கூறிக்கொண்டு மக்கள் ஊர்வலத்தை நடத்திக் காட்டினார் திப்புசுல்தான். பிரான்ஸில் ஜனநாயகக் குடியரசு ஏற்பட்டதும், மைசூரின் தலைநகரில் 108 பீரங்கிக் குண்டுகள் முழங்க அதனை வரவேற்றார். புரட்சிக் கழகம் என்ற ஓர் அமைப்பை ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்புசுல்தான் ஆரம்பித்தார். பிரெஞ்சுக் கடற்படை அதிகாரி ரிப்பாடு அக்கழகத்தின் தலைவராக செயலாற்றினார்.
முடி மன்னன் அல்ல - குடிமகன்
திப்புசுல்தான அக்கழகத்தில் தன்னை ஒரு உறுப்பினராக இணைத்துக் கொண் டார். குடியரசின் குடிமகன் என்ற பட்டத்தை அப்புரட்சிக்கழகம் மன்னர் திப்புசுல்தானுக்கு வழங்கியது. கி.பி.1797ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 14ஆம் தேதி பிரெஞ்சுக் குடியரசின் தேசியக் கொடி ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் ஏற்றிவைக்கப்பட்டது.
7.6.1985ல் பிரான்சின் தலைநகர் பாரீஸில் நமது முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ்காந்தி அவர்கள் உரையாற்றும் போது கி.பி.1792ல் பிரான்சின் தலை நகரம் பாரீஸில் மக்கள் புரட்சி ஆரம் பமாகி சுதந்திரம் மனிதனின் பிறப்புரிமை என்ற சங்கநாதம் எழுந்தது. எழுந்ததும் அதனுடைய எதிரொ இந்தியத் திருநாட்டிலும் கேட்டது. திப்புசுல்தானின் தலைநகரான ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் அன்றைய தினமே இப்புரட்சிக் குரல் எதிரொத்திருக்கிறது என்பதனை பெருமையுடன் தெரிவித்துக் கொள்கி றேன் என்றார்.
மக்களாட்சி மலர்ந்ததன் சிறப்பை அங்கு கூடியிருந்த மக்களுக்கு திப்புசுல் தான் எடுத்து விளக்கினார். முற்போக்கு சிந்தனைகளை மனமுவந்து ஏற்று மக்கள் முன்பு அதை செய்துகாட்டிய இந்திய மன்னர் திப்புசுல்தான் ஒருவர் மட்டுமே.
நெப்போலியனின் வெற்றிகள்
நெப்போலியன் ஜெர்மனி, ஆஸ் திரியா இவற்றை வென்று ரஷ்யாவில் மாஸ்கோ வரை வென்றுவிட்டார். பல போர்களில் ஆங்கிலேயர் நெப்போ யனிடம் தோல்வி கண்டனர். அதேபோல் இந்தியாவில் தென்னகத்தில் பரவலான பல இடங்களில் திப்புசுல்தானிடம் தோல்வி கண்டனர்.
அல்லாமா இக்பால் அவர்கள் திப்புவைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, அன்று கிழக்கு தூங்கிக் கொணடிருந்த போது அவன் மட்டும்தான் விழித்திருந் தான் என சிறப்பிப்பார். நெப்போய னின் வெற்றிகள் தொடர்ந்த வேளை இந்தியாவில் திப்புவுக்கும் நெப்போலியனுக்கும் கடிதத் தொடர்புகள் ஆரம்பித்தன.
மாவீரன் நெப்போ யன் நைல் நதிப் பகுதியை வென்றபின் இந்தியா மீது படை யெடுக்கத் திட்டமிட்டி ருந்தார். இதனையே திப்புசுல்தான் ஆவ லோடு எதிர்பார்த்தார். கி.பி.1798 ஜனவரியில் பெரும் படையுடன் மத்திய தரைக்கடலைக் கடந்து அரபிக் கடலைக் கடந்து கி.பி.1798 மத்தியில் இந்தியக் கரையை அடைவதே மாவீரன் நெப்போயனின் திட்டம். இத்திட்டம் திப்புசுல்தானுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டதும் ஆங்கிலேயரின் எதிர்ப்பை மீறி பாண்டிச் சேரியிலுள்ள பிரெஞ்சு கவர்னரிடம் கி.பி. 1798 ஜனவரியில் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி மாவீரன் நெப்போயன் 1798 ஜூன் மாதம் 8ஆம் தேதி அலெக்ஸாந்திரியா துறைமுகத்தில் படையிறங்கினார். இருபதே நாட்களில் கெய்ரோ வீழ்ந்தது. எகிப்தை ஆண்ட துருக்கி சுல்தானின் பிரதிநிதி நெப்போ யனிடம் சரணடைந்தார்.
திப்புவின் தூதரும் நெப்போலியனும்
நெப்போலியன் கெய்ரோவில் முகாமிட்டிருக்கும் வேளையில் திப்பு சுல்தானின் பிரதிநிதி மீர் அகான் அவரை சந்தித்தார். திப்புவின் கருத்துக் களை நெப்போலியன் நன்கு கேட்டறிந் தார். ஆங்கிலேயரை விரட்டியடிக்க இது நல்ல தருணம் என்றும், அப்போதுதான் ஐரோப்பாவிற்குப் பாதுகாப்பு என்றும், இந்த வாய்ப்பைத் தவறவிட்டால் உலக சரித்திரமே மாறிவிடும் என்றும் தெரிவிக் கப்பட்ட திப்புசுல்தானின் சீரிய கருத்துச் சரியென நெலிப்போயன் ஏற்றுக் கொண்டார்.
கடிதம் பிரிட்டிஷார் வசம்
திப்புசுல்தானுக்கு நெப்போலியன் கடிதம் ஒன்றைத் திப்புவின் தூதர் மீர் அகானிடம் தருகிறார். கடிதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர் வரும் வழியில் ஹஜ் கடமை நிறைவேற்றும் பொருட்டு மக்காவில் தங்கிய சமயம் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் சிக்கிக் கொண்டார். நெப்போலியனின் கடிதம் பறிக்கப்படு கிறது. இக்கடிதத்தால் நெப்போயன் லி திப்புசுல்தான் உறவு ஆதாரத்துடன் ஆங்கிலேயருக்குத் தெரிந்தவுடன் முதல் திப்புசுல்தானை வீழ்த்த வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து கி.பி.1798 ஏப்ரல் 26ஆம் தேதி வெல்லெஸ் பிரபுவை பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியக் கரையில் இறக்கியது.
போப்பாண்டவருடன் நெப்போலியன் மோதல்
ஜோஸப்பைன் என்ற மனைவி மூலம் நெப்போலியனுக்கு குழந்தைகள் இல்லை. அதனால் மறுமணம் செய்ய எண்ணி போப்பாண்டவரிடம் அனுமதி வேண்டினார்.
போப்பாண்டவருக்கு அனைவரும் கட்டுப்பட்டே ஆகவேண்டும் என்பது சட்டம். அரசர்கூட அவர் கட்டளையை மீறக்கூடாது. ரோமில் உள்ள போப்பின் அதிகாரத்தை மீறினால் மத பிரஷ்டம் செய்யவும் போப்புக்கு அதிகாரம் உண்டு.
இரண்டாம் திருமணத்திற்கு நெப்போலியனுக்கு அனுமதி மறுத்ததோடு அவரை மதத்திருந்தும் விலக்கிவிடுவேன் என் போப் பயம் காட்டியதால், பி.பி.1798ஆம் ஆண்டு போப்பின் மேலாதிக்கத்தை நெப்போயன் பிரான்ஸிருந்து அகற்றி விட்டார்.
இம்மோதன் உச்சக்கட்டத்தில்தான் எகிப்தின் மீது படையுடன் வந்தார் நெப்போலியன்.
நெப்போலியனும் இஸ்லாமும்
கெய்ரோ நகரில் முஸ்ம் மார்க்க அறிஞர்களை அழைத்து அவர்களிடம் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறியும் வாய்ப்பைப் பெற்றார் நெப்போலியன். ஏற்கெனவே பிரெஞ்சு மொழியில் திருக்குர்ஆன் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருந்தது. இஸ்லாம் பற்றி வேறு பல நூல்களும் பிரெஞ்சு மொழியில் வெளியிடப்பட்டிருந் தன. இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களுடன் கெய்ரோவில் அடிக்கடி உரையாடல்கள் நடத்தி இஸ்லாம் பற்றி நன்கு தெளிவா னார் நெப்போலியன்.
இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட நெப்போலியன்
இஸ்லாமியத் திருமணம், தலாக், பலதாரமணம் போன்றவைக் குறித்தும், நடைமுறையில் இவை எவ்வாறு கையாளப்படுகின்றன என்பதையும் நெப்போலியன் தெரிந்து கொண்டபின் நிஜமான நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு இஸ்லாமியக் கருத்துக்கள் எவ்வளவு தூரம் ஒத்துப் போகின்றன என்று மனதார மிகவும் பாராட்டியதோடு கெய்ரோவி லுள்ள இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர் களிடம் இஸ்லாம் மார்க்கம் பற்றிய தம் கருத்தையும் வெளியிட்டார்.
திப்புவின் தூதர் முன்னிலையில் இஸ்லாத்தை ஏற்ற நெப்போலியன்
இஸ்லாம் ஒரு நல்ல மார்க்கம் என்று பகிரங்கமாகக் கூறியதோடு, இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களின் முன்னிலையில் திப்புசுல்தானின் தூதர் மீர் அகான் (எகிப்தில்) அங்கிருந்தபோதே கமாச் சொல் இஸ்லாத்தில் தம்மை இணைத் துக் கொண்டார் நெப்போலியன். இறை வனுக்கே புகழனைத்தும்.
இவ்விபரங்களை மீர்அகான் திப்பு சுல்தானிடம் தெரிவித்தபொழுது, இறை வனுக்கு நன்றி செலுத்தினார் திப்புசுல் தான். நெப்போயன் தமக்கு எழுதிய கடிதம் பறிபோனதைக்கூட மறந்து மீர் அகானிடம் இந்த விபரம் பற்றியே அதிகம் விசாரித்தாராம் திப்புசுல்தான்.
எதிர்பாராத ஏமாற்றம்
எகிப்தில் பிரெஞ்சுப் படைகள் நைல் நதியில் நடைபெற்ற போரில் எதிர்பாராத விதமாக தோல்வி முகம் காண ஆரம் பித்ததும் மாவீன் நெப்போயலின் இந்தியா வரும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டு சிரியாவின் பக்கம் திரும்பி, பின்னர் ஐரோப்பாவுக் குத் திரும்பிவிட்டார். இந்நிகழ்வு திப்புசுல்தானுக்கு மிகப்பெரும் ஏமாற்றம் அளித்தது.
நெப்போலியன் தோல்வி
கி.பி.1810ல் நெப்போலியன் தம் இரண்டாம் திருமணத்தை முடித்தார். கி.பி.1811ல் அவருக்கு ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது. பின்பு கி.பி.1815ல் வாட்டர் லூ என்னு மிடத்தில் நடைபெற்ற வரலாற்று முக்கியத் துவம் வாய்ந்த போரில் ஆங்கிலேயர் வென்றனர். மாவீரன் நெப்போயன் செயின்ட் ஹெனா தீவில் சிறை வைக்கப்பட்டார்.
இஸ்லாத்தில் நெப்போலியனின் முழு ஈடுபாடும் இறையடி சேர்தலும்
சிறையில் இருந்த காலக்கட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகள் மாவீரன் நெப்போயன் இஸ்லாம் பற்றி ஆராய்ந்து அறிந்து எப்பொழுதும் குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பை படித்தபடியே இருந்தாராம். அவர் தவறாமல் தொழு கையைக் கடைப்பிடித்து நோன்பும் நோற்றிருக்கிறார்.
வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி கெய்ரோவில் நெப்போயன் கமாச் சொல் இஸ்லாத்தில் இணைந்தது உண்மை என்பதும், முழுமையான முஸ்லிமாகவே அவர் இறுதிவரை வாழ்ந்தார் என்பதும் புலனாகிறது.
இறுதியாக, சிறைச்சாலையில் நெப்போலியன் தங்கியிருந்த அறையில் தொழுகை விரிப்புடன் திருக்குர்ஆன் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பு ஒன்று மட்டுமே இருந்தது என்ற உண்மையை அவரது மறைவிற்குப் பின் அங்கு சென்று குறிப் பெடுத்த சிறை அதிகாரியின் அறிக்கை கூறுகிறது.
ஹிந்து பத்திரிகையில் 19.12.1982 அன்று வெளிவந்த ஒரு பெட்டிச் செய்தி விபரம்:
1932ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஹைதராபாத் நகரில் நடைபெற்ற கூட்டம் ஒன்றில் அன்றைய ஹைதராபாத் நிஜாமின் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்துகொள்ள காத்ஷெல் டிரேக் என்ற ஆங்கில முஸ்ம், இந்தியா வந்திருந்தார். அக்கூட்டத் தில் அவா நெப்போயன் தம் இறுதிக் காலத்தில் முழு முஸ்மாகவே வாழ்ந்தார் என்றும், நெப்போயன் வாழ்ந்த சிறை அறையில் திருக்குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழி பெயர்ப்பு மட்டுமே இருந்தது என்பது பல நூல்களிலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது என்றும் அந்த ஆதார நூல்களை மேற்கோள் காட்டியும் விளக் கம் தந்துள்ளார். முக்கியமாக கி.பி.1815லில் நெப்போயனை செயின்ட் ஹெனா தீவுக்கு அழைத்துச் சென்ற அட்மிரல் காக்பர்ன் என்ற ஆங்கிலத் தளபதியின் செயலாளர் ஆர். குளோவர் என்பவர் எழுதி வெளியிட்ட டைரியில் இதுபற்றிய உண்மைகள் புலனாகின்றன.
இறுதியாக மாவீரன் திப்புசுல்தான், கி.பி.1799 மே மாதம் 4ஆம் தேதி தம் இன்னுயிர் நீத்ததுபோல் உள்ளத்தால், திடத்தால் ஆங்கிலேயரை விரட்ட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தால் ஒன்று பட்ட மாவீரன் நெப்போயனும் கி.பி. 1821ல் மே மாதம் 5ஆம் தேதி இறையடி எய்தினார் உண்மை முஸ்லிமாக!
(எம்।கே। ஜமால் முஹம்மது அவர்களின் தியாகச் சுடர் திப்பு சுல்தான் நூலிருந்து...)
நன்றி - www.tmmk.tv
Friday, October 2, 2009
Walk for life to be held for Philippines disaster relief
Walk for life to be held for Philippines disaster relief
Staff Report
Published: October 01, 2009, 12:25
Dubai: A Walk for Life (Hakbang Buhay) will be held on October 9 to raise funds for the flood victims in the Philippines. The walk has been organised by the Philippine Business Council (PBC) in cooperation with Giordano and with the support of the Philippine Consulate General in Dubai, under the auspices of the Red Crescent Society (Dubai Chapter). All proceeds from the event will be donated to the Philippine National Red Cross.
Venue: Safa Park Dubai
Time: Time: Registration starts at 7AM. Walk 8-11am
Date: October 9
Cost: Dhs 50-per participant
Pre-registration will be available in most Giordano outlets. Details will be advise as soon as they are ready.
Only cash donations will be accepted.
Staff Report
Published: October 01, 2009, 12:25
Dubai: A Walk for Life (Hakbang Buhay) will be held on October 9 to raise funds for the flood victims in the Philippines. The walk has been organised by the Philippine Business Council (PBC) in cooperation with Giordano and with the support of the Philippine Consulate General in Dubai, under the auspices of the Red Crescent Society (Dubai Chapter). All proceeds from the event will be donated to the Philippine National Red Cross.
Venue: Safa Park Dubai
Time: Time: Registration starts at 7AM. Walk 8-11am
Date: October 9
Cost: Dhs 50-per participant
Pre-registration will be available in most Giordano outlets. Details will be advise as soon as they are ready.
Only cash donations will be accepted.
Friday, September 4, 2009
Halal India Pvt Ltd
Halal India Pvt Ltd
அளவிலா அருளாளன் நிகரிலா அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்...
நாங்கள் Halal India Pvt Ltd எனும் இந்திய அரசு அங்கீகாரம்பெற்ற ஓர்
நிறுவனத்தை இந்திய£வில் தொடங்கியுள்ளோம். அது இந்திய£வில்
தயாரிக்கப்படும் அனைத்துவகையான உணவுப்பொருட்கள், இறைச்சி வகைகள்,
அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் போன்ற தயாரிப்புகளுக்கு
சட்டப்பூர்வமான ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுள்ளது.
உலகின் பல நாடுகளில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே
முஸ்லிம்கள் உபயோகிக்கின்றனர், ஹலால்சின்னம் பொறிக்கப்படாத பொருட்களை
முஸ்லிம்கள் முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்துவிடுகின்றனர் என்பது
நடைமுறையாகும்.
ஆனால் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் நாடுகளில் இரண்டாம் இடம் வகிக்கும்
இந்திய£வில் இதற்கான விழிப்புணர்வு முற்றிலும் இல்லை.எனவே, இந்திய
முஸ்லிம்கள் தாம் உபயோகிப்பது ஹலால்தான் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள
இயலாத சூழ்நிலையில் இருப்பதைத் தவிர்க்கும் விதமாகவே Halal India Pvt Ltd
எனும் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
இது இந்திய£வின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் தலைசிறந்த முஸ்லிம் அறிஞர்கள்,
ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பரிசோதனை மையங்களைக்கொண்ட நிறுவனமாகும். இந்திய£வின்
பிரபல நிறுவனங்கள் மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களைத் தொடர்புகொண்டு அதில்
தகுதியானவற்றிற்கு ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை வெற்றிகரமாகத்
தொடங்கியுள்ளோம். பல நாடுகளில் Halal India Pvt Ltd வழங்கும் ஹலால்
சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி
செய்யவேண்டும் என்ற உறுதிமொழியையும் பெற்றுள்ளோம்.
இந்தசேவையில் நீங்களும் பங்கேற்கும் விதமாக நீங்கள் ஓர்
பயனீட்டாளர்(consumer) என்ற உரிமையில் கடைகள், shopping centre களில்
பிஸ்கட்,சாக்லேட், மென்பானங்கள் -cool drinks- போன்ற உணவுப்பொருட்கள்,
இறைச்சி வகைகள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் ஆகியவற்றை
வாங்கும்போது இதில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்படவில்லையே, நாங்கள் இதை
எப்படி உபயோகிக்க முடியும் என்பது போன்ற விழிப்புணர்வுக் கேள்விகளைக்
கேட்பதன் வழியே அவை விரைவில் ஹலால் சான்றிதழ் பெறுவதற்கு நீங்களும்
துணைசெய்யலாம்.
எமது சேவைகள் குறித்த விபரங்களைத்தெரிந்து கொள்ளவும் தங்களது மேலான
ஆலோசனைகளை வழங்கவும் தொடர்புகொள்க
www.halalindia.co.in
http://en.wikipedia.org/wiki/Halal
sales@halalindia.co.in
அளவிலா அருளாளன் நிகரிலா அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்...
நாங்கள் Halal India Pvt Ltd எனும் இந்திய அரசு அங்கீகாரம்பெற்ற ஓர்
நிறுவனத்தை இந்திய£வில் தொடங்கியுள்ளோம். அது இந்திய£வில்
தயாரிக்கப்படும் அனைத்துவகையான உணவுப்பொருட்கள், இறைச்சி வகைகள்,
அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் போன்ற தயாரிப்புகளுக்கு
சட்டப்பூர்வமான ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுள்ளது.
உலகின் பல நாடுகளில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே
முஸ்லிம்கள் உபயோகிக்கின்றனர், ஹலால்சின்னம் பொறிக்கப்படாத பொருட்களை
முஸ்லிம்கள் முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்துவிடுகின்றனர் என்பது
நடைமுறையாகும்.
ஆனால் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் நாடுகளில் இரண்டாம் இடம் வகிக்கும்
இந்திய£வில் இதற்கான விழிப்புணர்வு முற்றிலும் இல்லை.எனவே, இந்திய
முஸ்லிம்கள் தாம் உபயோகிப்பது ஹலால்தான் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள
இயலாத சூழ்நிலையில் இருப்பதைத் தவிர்க்கும் விதமாகவே Halal India Pvt Ltd
எனும் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.
இது இந்திய£வின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் தலைசிறந்த முஸ்லிம் அறிஞர்கள்,
ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பரிசோதனை மையங்களைக்கொண்ட நிறுவனமாகும். இந்திய£வின்
பிரபல நிறுவனங்கள் மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களைத் தொடர்புகொண்டு அதில்
தகுதியானவற்றிற்கு ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை வெற்றிகரமாகத்
தொடங்கியுள்ளோம். பல நாடுகளில் Halal India Pvt Ltd வழங்கும் ஹலால்
சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி
செய்யவேண்டும் என்ற உறுதிமொழியையும் பெற்றுள்ளோம்.
இந்தசேவையில் நீங்களும் பங்கேற்கும் விதமாக நீங்கள் ஓர்
பயனீட்டாளர்(consumer) என்ற உரிமையில் கடைகள், shopping centre களில்
பிஸ்கட்,சாக்லேட், மென்பானங்கள் -cool drinks- போன்ற உணவுப்பொருட்கள்,
இறைச்சி வகைகள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் ஆகியவற்றை
வாங்கும்போது இதில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்படவில்லையே, நாங்கள் இதை
எப்படி உபயோகிக்க முடியும் என்பது போன்ற விழிப்புணர்வுக் கேள்விகளைக்
கேட்பதன் வழியே அவை விரைவில் ஹலால் சான்றிதழ் பெறுவதற்கு நீங்களும்
துணைசெய்யலாம்.
எமது சேவைகள் குறித்த விபரங்களைத்தெரிந்து கொள்ளவும் தங்களது மேலான
ஆலோசனைகளை வழங்கவும் தொடர்புகொள்க
www.halalindia.co.in
http://en.wikipedia.org/wiki/Halal
sales@halalindia.co.in
நான் தான் “திருக்குர்ஆன்” பேசுகிறேன் !
நான் தான் “திருக்குர்ஆன்” பேசுகிறேன் !
( ஆக்கம்;- மெளலவி கீழை ஜஹாங்கீர் அரூஸி )
http://www.mudukulathur.com/religiondetails.asp?id=160
என் இனிய இஸ்லாமிய சொந்தங்களே, உங்கள் மீது இறைவனின் சாந்தியும், சமாதானமும் என்றென்றும் நிலவிட வேண்டுமென்பது தான் எனது ஆவல் ! அதற்காகத்தான் நானும் உங்களுக்காக இறைவனிட மிருந்து இறக்கி அருளப்பட்டிருக்கிறேன். நான் சுவர்க்கத்தின் லவ்ஹூல் மஹ்பூல் என்னும் ஏட்டில் வசித்து வருபவன். இவ்வுலகில் நான் முதன் முதலில் ஆரத்தழுவி கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டது நமதருமை நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத்தான் ! மனிதர்கள் எல்லோருமே என்னைத்தான் முத்தமிடுவீர்கள். ஆனால் நானோ எம்பெருமானாரை முத்தமிட்டவன்.
என்னை சுமப்பதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பட்ட ஆரம்ப கட்ட சிரமத்தை நானும் எனது இறைவனுமே நன்கு அறிவோம். அதனை சாதாரண மனிதர்களாகிய நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ள மாட்டீர்கள் ! இத்தனை நெருக்கடிக்குள்ளும் என்னை சுமந்து எனது பெருமைகளை உணர்ந்து எனது சகவாசம் உலகம் அழியும் வரைக்கும் வாழக்கூடிய தனது உம்மத்தினர் அனைவருக்கும் வேண்டும் என்பதற் காகத்தான் ஆரம்பத்தில் என்னை மாட்டுத் தோலிலும், மரக்கட்டை களிலும் பதிய வைத்து என்னை ஓர் பொக்கிஷமாக உங்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார்கள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள். ஆனால் நீங்களோ, எனது சகவாசத்தை விரும்பாமல் ஷைத்தானின் சகவாசத்தை விரும்பக்கூடியவர்களாக மாறி விட்டீர்கள். “கூடா நட்பு கேடாய் முடியும்” என்ற பழமொழி மறந்து விட்டதோ?
என்னை மறக்க ஆரம்பித்ததும் எவ்வளவு இழிவுகளையும் சோதனை களையும் சந்தித்து வருகிறீர்கள். எனது சிறப்பைப் பற்றி ஒரே வரியில் சொல்வதென்றால் ”ஹுதன்லில் முத்தக்கீன்”இறையச்சமுடையவர் களுக்கு நேர்வழி காட்டக்கூடியவனாயிருக்கிறேன். யார் என்னை நம்பி பின்பற்றினாலும் நிச்சயம் நான் அவர்களை ஈருலகிலும் நல்லோர் களாய் வாழச் செய்வேன் என்பதை அளவு கடந்த உறுதியுடன் என்னால் கூற முடியும்.
இன்று யார் யாருக்கோ பின்னால் போய்க்கொண்டிருக்கும் மனிதர்களே ! அவர்களெல்லாம் நாளை மறுமையில் உங்களுக்கு துணை நிற்பவர்கள் என நினைத்தால் ஏமாந்து தான் போவீர்கள். ஒரு காலத்தில் வீடு தோறும் புனிதமானவனாக மதிக்கப்பட்டு உயர்ந்த ரக ஆடைகளை கொண்டு என்னை மூடி வீட்டின் உயர்வான இடத்தில் எனக்கென்று தனியொரு இடம் அமைத்து அதில் வைத்து அழகு பார்த்த நீங்கள் இன்று உங்கள் வீட்டு குழந்தைகளின் பள்ளிக்கூட புத்தகங்களோடும், அறுவருக்கத்தக்க புகைப்படங்களை சுமந்து வரும் நாலாந்தர புத்தகங்களோடும், மார்க்கத்தின் பெயரால் மனிதர்கள் தம் மனம் போன போக்கில் கண்டதையும் எழுதிவரும் மற்ற நூல்களுடனும் சேர்த்தே என்னையும் வைத்து விட்டீர்களே ! இது நியாயமா?
டி.வி. என்ற இப்லீஸின் நாசகார கவர்ச்சி பெட்டிகள் வருவதற்கு முன்பெல்லாம் வீடுதோறும் குடும்ப பெண்கள் அதிகாலையே எழுந்து சுபுஹு தொழுகையை முடித்து விட்டு என்னை கரத்தில் ஏந்தி கம கமக்கும் சந்தன ஊதுபத்தியின் புகையில் எனது வசனங்களை ஓதும் போது வெளியாகும் அந்த இனிமையான ஓசை தென்றல் காற்றோடு கலக்கும் ரம்மியம் தானே, அன்றைய மக்களின் சங்கீதமாய் இருந்தது. ஆனால் இன்றோ நள்ளிரவு வரை டி.வி.யில் தொடர் (சீரியல்) களை பார்த்து விட்டு உறங்குவதால் பள்ளியில் கூறப்படும் அதிகாலை பாங்கின் ஓசைக்கு எதிர் ஓசையாய் உனது குறட்டை சத்தம் வெளி யாவது இறைவனின் கோபத்திற்குரியதல்லவா? ஓ ….. ஜெய்னம்பு பீவியே … படைத்தவனையே மறந்து விட்ட நீ என்னையா கையில் எடுத்து ஓதி விடப் போகிறாய் ?
எனதருமை தெரியாத மனிதர்களே ! என்னைப்பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை கேளுங்கள்;- “திருக்குர்ஆனிலிருந்து சிறிதளவு கூட தம் உள்ளத்தில் மனனம் இல்லாதவர் பாழடைந்த வீடு போன்றவர் ஆவார்.”
(அறிவிப்பாளர்: ஹழ்ரத் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி), நூல்: திர்மிதி)
பார்த்தாயா? நான் இல்லாத இதயம் பாழடைந்த வீட்டைப் போன்ற தாகி விடுகிறது.
என்னைப் பார்த்தால் அதற்கு ஒரு கூலி, ஓதினால், பிறர் ஓத கேட்டால், மனனம் செய்தால் என ஒவ்வொன்றுக்கும் தனிதனி அந்தஸ்தில் இறைவனின் நற்கூலிகள் உங்களுக்கு கிடைக்கும் என்பதை மறந்து விட்டீர்களா? வருடம் முழுவதும் என்னை நினைத்து வாழ்ந்த நீங்கள், இன்றோ வருடத்தில் ஒரு மாதம் ரமலானில் மட்டுமே நினைக்க கூடிய பச்சோந்திகளாய் மாறி விட்டீர்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் குளித்து சீவி சிங்காரித்து சுத்தம் செய்து கொள்ளும் நன்றி கெட்ட மனிதனே ! என்னை மட்டும் உன் வீட்டு பரணி மேல் தூசியடைய வைத்து விட்டு ரமலான் வரும் போது மட்டும் சுத்தம் செய்து கையிலெடுப்பது ஓரவஞ்சனையில்லையா? உன் போன்ற சந்தர்ப்ப வாத வேடதாரிகளை நாளை மறுமையில் எனது இறைவனுக்கு முன்பாக தோலுரித்துக் காட்டுவேன். என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள் !
ஒரு நேரத்தில் (ஒளு) சுத்தமில்லாமல் என் அருகில் வருவதற்கே பயந்து நடுங்கிய மனிதன் இன்று குளிப்பு கடமையான நிலையிலும் கூட என்னை சர்வ சாதாரணமாக தொடுவதற்கு துணிந்து விட்ட கன்றாவியை கண்டு சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ”லாய மஸ்ஸுஹு இல்லல் முதஹ்ஹரூன்” ( தூயவர்களைத் தவிர மற்றெவரும் அதை தொட மாட்டார்கள் ) என்ற இறை வசனத்தை அவமரியாதை செய்கின்ற பாவத்தை எந்தப் பாவிப்பயல் வழிகாட்டி கொடுத்தானோ? அவன் ஈருலகிலும் நாசமடைவது திண்ணம் !
தமிழக முஸ்லிம்களாகிய நீங்கள் தான் என் சிறப்பை உணராமல் என்னை உதாசீனப்படுத்தி வருகிறீர்கள். ஆனால் ஒரு வகையில் மலேசியா நாட்டு முஸ்லிம்களை நினைத்து நான் பெருமிதம் கொள்கிறேன். ஆமாம் அவர்கள்தான் ஆண், பெண் என்ற பாகுபாடில் லாமல் என்னை தலையில் வைத்து கொண்டாடி வருகிறார்கள். மலேசியாவின் கோலா கங்ஸார் என்ற ஊரில் நடக்கின்ற திருமணங் களின் போது திருமணத்திற்கு முதல் நாள் இரவு ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கும்.
பெண் வீட்டில் மணமகன் வீட்டார் உட்பட உறவினர் அனைவரும் கூடி இருப்பார்கள். அச்சம், மடம், நாணம் என்று அந்த காலத்தில் சொல்வார்களே, அத்தனையும் ஒருங்கே பொதிந்த நிலையில் மணப் பெண் வந்து சபையில் அமர்வாள். பிறகு அவளுக்கு முன்பாக வைக்கப் பட்டிருக்கும் திருக்குர்ஆனாகிய என்னை புரட்டி தஜ்வீத் என்ற விதி முறைப்படி எனது வசனங்களை அட்சரம் பிசகாமல் ஓதி முடிப்பாள். பின்னர் எல்லோருக்கும் இனிப்பு வழங்குவார்கள். அதை விட ஓதப் பட்ட தித்திக்கும் எனது வசனத்தை கேட்ட மன நிறைவோடு வந்தவர் கள் வீடு திரும்புவார்கள்.
மணமகளுடைய அழகைவிட, கற்ற அறிவைவிட, பெற்றிருக்கும் செல்வத்தைவிட எனது வசனங்களை பிழையின்றி ஓதுவதில் தான் மணப்பெண்ணின் சிறப்பு இருக்கிறது என்று மலேசியா முஸ்லிம்கள் கருதுகிறார்கள். திருக்குர்ஆனை ஓதுவதில் தான் அந்த எதிர்காலத்தாய், குலவிளக்கு, குடும்பத் தலைவியின் பூரணத்துவம் இருக்கிறது என மலாய் மக்கள் முழு நம்பிக்கையுடன் வாழ்கிறார்கள்.
எனதருமை தமிழ் முஸ்லிம் சமுதாயமே, பார்த்தாயா? மலாய் முஸ்லிம்களும் நானும் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கிறோமென்று ! பெண் பார்க்கும் படலத்தில் கூட அங்கு என்னைத் தான் முன்னிலைப் படுத்துகிறது மலாய் முஸ்லிம் சமுதாயம். அந்நாட்டில் தான் என்னை ஓதுவதை பெண்களுக்கு ஒரு முக்கியமான அம்சமாக ஆக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அங்கு வாழும் தாய்க் குலத்தினரின் முணு முணுப்பும், குழந்தைகளின் தாலாட்டும் கூட எனது வசனங்களாக இருப்பதினாலேயே அகில உலக கிராஅத் போட்டியில்கூட மலாய் மக்கள் அரபுகளை விட சிறப்பாக ஓதி உயர்வான பரிசுகளை பெற்று விடுகிறார்கள்.
ஆனால் நீயோ சினிமா பாடல்களை பாடி உன் குழந்தைகளை தூங்க வைக்கிறாய் ! உன் பிள்ளை கண் விழித்து பாடுவதும் சினிமா பாடல் களாகவே ஆகிவிட்டது. உனது முணு முணுப்பிலும் கூட சினிமா, டி.வி. தொடர் பற்றியேத் தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் உனது வாழ்க்கையும் ஒரு டிராமா போல் முடிந்து விடுகிறது ! எல்லாம் அந்த இப்லீஸ் படுத்தும் பாடுதான் !
இவ்வருட ரமலான் வரைக்கும் நான் உங்களது போலித்தனமான பக்திக்குரிய செல்லப் பிள்ளையாக் இருப்பேன். பின்னர் வழக்கம் போல பரணி மீது படுத்துவிடுவேன். அடுத்த வருட நோன்புவரை ! அறிவுள்ள வர்களுக்கு மட்டும் உறுதியாக ஒன்றை சொல்லிக் கொள்கிறேன். யார் என்னை தங்களது நெஞ்சத்தில் வைத்து பாதுகாக்கிறார்களோ? அவர் களின் மரணத்திற்குப்பின் மண்ணறை வாழ்க்கையின் போது வேதனையை விட்டும் கொடிய விஷமுள்ள பாம்பு, தேள் போன்ற ஜந்துகளின் தீங்குகளை விட்டும் அவர்களை நான் பாதுகாப்பேன். நாளை மறுமையிலும் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்வேன்.
என்னை சுமந்து வாழும் இதயங்கள் மட்டுமே ஈருலகிலும் ஒளி மயமாக இருக்கும். என்னைப் பற்றி இவ்வளவு கூறிய பிறகும் தினந் தோறும் நீ என்னை உன் இதயத்தில் சுமக்க மறுத்தால் நஷ்டம் எனக்கல்ல, உனக்குத்தான் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள் !
( வஸ்ஸலாம்! )
வாசகர்கள் விமர்சனங்களை
SJAROOSI@Yahoo.Com என்ற மின்னஞ்சல் அல்லது 050- 7959960 என்ற கைபேசிக்கோ தெரிவிக்கலாம் !
( ஆக்கம்;- மெளலவி கீழை ஜஹாங்கீர் அரூஸி )
http://www.mudukulathur.com/religiondetails.asp?id=160
என் இனிய இஸ்லாமிய சொந்தங்களே, உங்கள் மீது இறைவனின் சாந்தியும், சமாதானமும் என்றென்றும் நிலவிட வேண்டுமென்பது தான் எனது ஆவல் ! அதற்காகத்தான் நானும் உங்களுக்காக இறைவனிட மிருந்து இறக்கி அருளப்பட்டிருக்கிறேன். நான் சுவர்க்கத்தின் லவ்ஹூல் மஹ்பூல் என்னும் ஏட்டில் வசித்து வருபவன். இவ்வுலகில் நான் முதன் முதலில் ஆரத்தழுவி கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டது நமதருமை நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத்தான் ! மனிதர்கள் எல்லோருமே என்னைத்தான் முத்தமிடுவீர்கள். ஆனால் நானோ எம்பெருமானாரை முத்தமிட்டவன்.
என்னை சுமப்பதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பட்ட ஆரம்ப கட்ட சிரமத்தை நானும் எனது இறைவனுமே நன்கு அறிவோம். அதனை சாதாரண மனிதர்களாகிய நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ள மாட்டீர்கள் ! இத்தனை நெருக்கடிக்குள்ளும் என்னை சுமந்து எனது பெருமைகளை உணர்ந்து எனது சகவாசம் உலகம் அழியும் வரைக்கும் வாழக்கூடிய தனது உம்மத்தினர் அனைவருக்கும் வேண்டும் என்பதற் காகத்தான் ஆரம்பத்தில் என்னை மாட்டுத் தோலிலும், மரக்கட்டை களிலும் பதிய வைத்து என்னை ஓர் பொக்கிஷமாக உங்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார்கள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள். ஆனால் நீங்களோ, எனது சகவாசத்தை விரும்பாமல் ஷைத்தானின் சகவாசத்தை விரும்பக்கூடியவர்களாக மாறி விட்டீர்கள். “கூடா நட்பு கேடாய் முடியும்” என்ற பழமொழி மறந்து விட்டதோ?
என்னை மறக்க ஆரம்பித்ததும் எவ்வளவு இழிவுகளையும் சோதனை களையும் சந்தித்து வருகிறீர்கள். எனது சிறப்பைப் பற்றி ஒரே வரியில் சொல்வதென்றால் ”ஹுதன்லில் முத்தக்கீன்”இறையச்சமுடையவர் களுக்கு நேர்வழி காட்டக்கூடியவனாயிருக்கிறேன். யார் என்னை நம்பி பின்பற்றினாலும் நிச்சயம் நான் அவர்களை ஈருலகிலும் நல்லோர் களாய் வாழச் செய்வேன் என்பதை அளவு கடந்த உறுதியுடன் என்னால் கூற முடியும்.
இன்று யார் யாருக்கோ பின்னால் போய்க்கொண்டிருக்கும் மனிதர்களே ! அவர்களெல்லாம் நாளை மறுமையில் உங்களுக்கு துணை நிற்பவர்கள் என நினைத்தால் ஏமாந்து தான் போவீர்கள். ஒரு காலத்தில் வீடு தோறும் புனிதமானவனாக மதிக்கப்பட்டு உயர்ந்த ரக ஆடைகளை கொண்டு என்னை மூடி வீட்டின் உயர்வான இடத்தில் எனக்கென்று தனியொரு இடம் அமைத்து அதில் வைத்து அழகு பார்த்த நீங்கள் இன்று உங்கள் வீட்டு குழந்தைகளின் பள்ளிக்கூட புத்தகங்களோடும், அறுவருக்கத்தக்க புகைப்படங்களை சுமந்து வரும் நாலாந்தர புத்தகங்களோடும், மார்க்கத்தின் பெயரால் மனிதர்கள் தம் மனம் போன போக்கில் கண்டதையும் எழுதிவரும் மற்ற நூல்களுடனும் சேர்த்தே என்னையும் வைத்து விட்டீர்களே ! இது நியாயமா?
டி.வி. என்ற இப்லீஸின் நாசகார கவர்ச்சி பெட்டிகள் வருவதற்கு முன்பெல்லாம் வீடுதோறும் குடும்ப பெண்கள் அதிகாலையே எழுந்து சுபுஹு தொழுகையை முடித்து விட்டு என்னை கரத்தில் ஏந்தி கம கமக்கும் சந்தன ஊதுபத்தியின் புகையில் எனது வசனங்களை ஓதும் போது வெளியாகும் அந்த இனிமையான ஓசை தென்றல் காற்றோடு கலக்கும் ரம்மியம் தானே, அன்றைய மக்களின் சங்கீதமாய் இருந்தது. ஆனால் இன்றோ நள்ளிரவு வரை டி.வி.யில் தொடர் (சீரியல்) களை பார்த்து விட்டு உறங்குவதால் பள்ளியில் கூறப்படும் அதிகாலை பாங்கின் ஓசைக்கு எதிர் ஓசையாய் உனது குறட்டை சத்தம் வெளி யாவது இறைவனின் கோபத்திற்குரியதல்லவா? ஓ ….. ஜெய்னம்பு பீவியே … படைத்தவனையே மறந்து விட்ட நீ என்னையா கையில் எடுத்து ஓதி விடப் போகிறாய் ?
எனதருமை தெரியாத மனிதர்களே ! என்னைப்பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை கேளுங்கள்;- “திருக்குர்ஆனிலிருந்து சிறிதளவு கூட தம் உள்ளத்தில் மனனம் இல்லாதவர் பாழடைந்த வீடு போன்றவர் ஆவார்.”
(அறிவிப்பாளர்: ஹழ்ரத் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி), நூல்: திர்மிதி)
பார்த்தாயா? நான் இல்லாத இதயம் பாழடைந்த வீட்டைப் போன்ற தாகி விடுகிறது.
என்னைப் பார்த்தால் அதற்கு ஒரு கூலி, ஓதினால், பிறர் ஓத கேட்டால், மனனம் செய்தால் என ஒவ்வொன்றுக்கும் தனிதனி அந்தஸ்தில் இறைவனின் நற்கூலிகள் உங்களுக்கு கிடைக்கும் என்பதை மறந்து விட்டீர்களா? வருடம் முழுவதும் என்னை நினைத்து வாழ்ந்த நீங்கள், இன்றோ வருடத்தில் ஒரு மாதம் ரமலானில் மட்டுமே நினைக்க கூடிய பச்சோந்திகளாய் மாறி விட்டீர்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் குளித்து சீவி சிங்காரித்து சுத்தம் செய்து கொள்ளும் நன்றி கெட்ட மனிதனே ! என்னை மட்டும் உன் வீட்டு பரணி மேல் தூசியடைய வைத்து விட்டு ரமலான் வரும் போது மட்டும் சுத்தம் செய்து கையிலெடுப்பது ஓரவஞ்சனையில்லையா? உன் போன்ற சந்தர்ப்ப வாத வேடதாரிகளை நாளை மறுமையில் எனது இறைவனுக்கு முன்பாக தோலுரித்துக் காட்டுவேன். என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள் !
ஒரு நேரத்தில் (ஒளு) சுத்தமில்லாமல் என் அருகில் வருவதற்கே பயந்து நடுங்கிய மனிதன் இன்று குளிப்பு கடமையான நிலையிலும் கூட என்னை சர்வ சாதாரணமாக தொடுவதற்கு துணிந்து விட்ட கன்றாவியை கண்டு சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ”லாய மஸ்ஸுஹு இல்லல் முதஹ்ஹரூன்” ( தூயவர்களைத் தவிர மற்றெவரும் அதை தொட மாட்டார்கள் ) என்ற இறை வசனத்தை அவமரியாதை செய்கின்ற பாவத்தை எந்தப் பாவிப்பயல் வழிகாட்டி கொடுத்தானோ? அவன் ஈருலகிலும் நாசமடைவது திண்ணம் !
தமிழக முஸ்லிம்களாகிய நீங்கள் தான் என் சிறப்பை உணராமல் என்னை உதாசீனப்படுத்தி வருகிறீர்கள். ஆனால் ஒரு வகையில் மலேசியா நாட்டு முஸ்லிம்களை நினைத்து நான் பெருமிதம் கொள்கிறேன். ஆமாம் அவர்கள்தான் ஆண், பெண் என்ற பாகுபாடில் லாமல் என்னை தலையில் வைத்து கொண்டாடி வருகிறார்கள். மலேசியாவின் கோலா கங்ஸார் என்ற ஊரில் நடக்கின்ற திருமணங் களின் போது திருமணத்திற்கு முதல் நாள் இரவு ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கும்.
பெண் வீட்டில் மணமகன் வீட்டார் உட்பட உறவினர் அனைவரும் கூடி இருப்பார்கள். அச்சம், மடம், நாணம் என்று அந்த காலத்தில் சொல்வார்களே, அத்தனையும் ஒருங்கே பொதிந்த நிலையில் மணப் பெண் வந்து சபையில் அமர்வாள். பிறகு அவளுக்கு முன்பாக வைக்கப் பட்டிருக்கும் திருக்குர்ஆனாகிய என்னை புரட்டி தஜ்வீத் என்ற விதி முறைப்படி எனது வசனங்களை அட்சரம் பிசகாமல் ஓதி முடிப்பாள். பின்னர் எல்லோருக்கும் இனிப்பு வழங்குவார்கள். அதை விட ஓதப் பட்ட தித்திக்கும் எனது வசனத்தை கேட்ட மன நிறைவோடு வந்தவர் கள் வீடு திரும்புவார்கள்.
மணமகளுடைய அழகைவிட, கற்ற அறிவைவிட, பெற்றிருக்கும் செல்வத்தைவிட எனது வசனங்களை பிழையின்றி ஓதுவதில் தான் மணப்பெண்ணின் சிறப்பு இருக்கிறது என்று மலேசியா முஸ்லிம்கள் கருதுகிறார்கள். திருக்குர்ஆனை ஓதுவதில் தான் அந்த எதிர்காலத்தாய், குலவிளக்கு, குடும்பத் தலைவியின் பூரணத்துவம் இருக்கிறது என மலாய் மக்கள் முழு நம்பிக்கையுடன் வாழ்கிறார்கள்.
எனதருமை தமிழ் முஸ்லிம் சமுதாயமே, பார்த்தாயா? மலாய் முஸ்லிம்களும் நானும் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கிறோமென்று ! பெண் பார்க்கும் படலத்தில் கூட அங்கு என்னைத் தான் முன்னிலைப் படுத்துகிறது மலாய் முஸ்லிம் சமுதாயம். அந்நாட்டில் தான் என்னை ஓதுவதை பெண்களுக்கு ஒரு முக்கியமான அம்சமாக ஆக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அங்கு வாழும் தாய்க் குலத்தினரின் முணு முணுப்பும், குழந்தைகளின் தாலாட்டும் கூட எனது வசனங்களாக இருப்பதினாலேயே அகில உலக கிராஅத் போட்டியில்கூட மலாய் மக்கள் அரபுகளை விட சிறப்பாக ஓதி உயர்வான பரிசுகளை பெற்று விடுகிறார்கள்.
ஆனால் நீயோ சினிமா பாடல்களை பாடி உன் குழந்தைகளை தூங்க வைக்கிறாய் ! உன் பிள்ளை கண் விழித்து பாடுவதும் சினிமா பாடல் களாகவே ஆகிவிட்டது. உனது முணு முணுப்பிலும் கூட சினிமா, டி.வி. தொடர் பற்றியேத் தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் உனது வாழ்க்கையும் ஒரு டிராமா போல் முடிந்து விடுகிறது ! எல்லாம் அந்த இப்லீஸ் படுத்தும் பாடுதான் !
இவ்வருட ரமலான் வரைக்கும் நான் உங்களது போலித்தனமான பக்திக்குரிய செல்லப் பிள்ளையாக் இருப்பேன். பின்னர் வழக்கம் போல பரணி மீது படுத்துவிடுவேன். அடுத்த வருட நோன்புவரை ! அறிவுள்ள வர்களுக்கு மட்டும் உறுதியாக ஒன்றை சொல்லிக் கொள்கிறேன். யார் என்னை தங்களது நெஞ்சத்தில் வைத்து பாதுகாக்கிறார்களோ? அவர் களின் மரணத்திற்குப்பின் மண்ணறை வாழ்க்கையின் போது வேதனையை விட்டும் கொடிய விஷமுள்ள பாம்பு, தேள் போன்ற ஜந்துகளின் தீங்குகளை விட்டும் அவர்களை நான் பாதுகாப்பேன். நாளை மறுமையிலும் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்வேன்.
என்னை சுமந்து வாழும் இதயங்கள் மட்டுமே ஈருலகிலும் ஒளி மயமாக இருக்கும். என்னைப் பற்றி இவ்வளவு கூறிய பிறகும் தினந் தோறும் நீ என்னை உன் இதயத்தில் சுமக்க மறுத்தால் நஷ்டம் எனக்கல்ல, உனக்குத்தான் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள் !
( வஸ்ஸலாம்! )
வாசகர்கள் விமர்சனங்களை
SJAROOSI@Yahoo.Com என்ற மின்னஞ்சல் அல்லது 050- 7959960 என்ற கைபேசிக்கோ தெரிவிக்கலாம் !
Wednesday, September 2, 2009
Muslim ‘Terrorists’ Manufactured by the Media
http://www.twocircles.net/2009aug26/muslim_terrorists_manufactured_media.html
Muslim ‘Terrorists’ Manufactured by the Media
Submitted by mumtaz on 26 August 2009 - 6:40pm.
By Yoginder Sikand,
It is not just the ‘loony’ ‘vernacular’ media, as many are given to
believe, but even the ‘respectable’, ‘mainstream’, ‘national’
English-language press in India that have sedulously cultivated the
notion of ‘Islamic terrorism,’ so much so that the image of Muslims in
general being either terrorists or their sympathizers enjoys wide
currency today. While it is true that some of the most dastardly
terror attacks that India has witnessed in recent years have been the
handiwork of some Muslims—and this is something that the vast majority
of the Indian Muslims themselves deplore—it is also undeniable that
Muslims have been unfairly blamed for many other attacks or alleged
‘terror plots’ by the police as well as the media in which they have
had no role to play at all. Many Muslims—and others, too—believe that
these false allegations are not innocent errors, but can be said to
represent a deliberate and concerted effort to defame and demonise an
entire community and the religion with which it is associated.
That, precisely, is what a recently-released report, brought out by a
team of secular, leftist non-Muslim activists from Karnataka argues.
Titled ‘Media on Terror’, and issued by the activist group ‘Column 9’
[so named, the report says, because in a standard newspaper of eight
columns, issues and perspectives that deserve a column of their own
generally go missing), it is a detailed examination of the coverage
and projection of ‘terrorism’ in the state of Karnataka. It is based
on an analysis of the reporting of ‘terrorism’ in the Bangalore
editions of leading Kannada and English newspapers over several months
in 2008, supplemented with in-depth interviews with journalists,
stringers and police officials in Honnali, Davangere, Hubli, Kalghatgi
and Bangalore—places where, the media had reported, ‘terrorists’—all
of them incidentally Muslims—had been apprehended. This was a period
when the media was awash with stories of Muslim ‘terrorists’ allegedly
plotting to ‘take over’ the whole of Karnataka.
A striking finding of the report is that the media in Karnataka, both
Kannada and English, ‘dangerously seemed to pronounce judgments on
those arrested, much before the due process of law was played out’. In
fact, the report says, there was ‘no material basis to most of the
news reports’. The tone of their reporting was sharply ‘jingoistic’,
and ‘none of the standards’ expected of professional journalism
‘seemed to be in evidence’. Alleged terrorists—in many cases innocent
Muslim youths arbitrarily picked up by the police—were subjected to
‘media trials’ based simply on unsubstantiated police claims. The
report speaks of ‘the blurring of lines between police officials and
investigative journalists, who seemed to pre-empt “official”
investigation.’ The language and rhetoric used in the reporting
reflected, the report says, an obvious and deep-rooted bias against
Muslims, and a deliberate effort to create a sense of siege among
Hindus.
Scores of sensational stories of Muslims being picked up for being
‘suspected’ terrorists published in the Karnataka media were based on
information allegedly received from what were routinely called ‘highly
placed police officials’ or ‘intelligence bureau officials’.
Predictably, the report says, the names of these police or
investigating officials were not provided, which meant that these
stories—many of which were patently fabricated—could not be
substantiated by these officials. In numerous instances, the reports
were based on ‘news’ wholly manufactured by reporters and stringers,
as evidenced from the denials that emerged from the police officials
themselves a day after these reports were published, which many papers
chose to ignore. In almost all such cases, the newspapers did not
bother to issue an apology despite irrefutable confirmation of their
falsity. In most instances where the stories about alleged Muslim
terrorists were based on information supplied by the police,
journalists simply asked no questions at all as to the process of
investigation that took place within the police stations despite it
being common knowledge that torture is widely used by the police in
such cases to extract information or else to force detainees to admit
to crimes that they have had no hand in. Consequently, the arrested
Muslims were uncritically presented in the media as ‘hardcore Islamist
terrorists’, even without the courts having made their judgments. By
presenting no version other than that of the police, the report
remarks, the ‘investigative’ aspect of journalism in Karnataka on the
matter of alleged Muslim involvement in ‘terrorism’ has in fact been
reduced to what it calls ‘stenographic reporting’. The report adds
that the few journalists who tried to balance the stories with the
other views about reported incidents about Muslim ‘terrorism’ or
foiled ‘terrorist plots’ rarely found space in the newspapers.
In this regard, it is significant to note that, as the report says, it
was mainly at the lower-rungs of the police that journalists depended
for their ‘stories’ (often, for a price it suggests). The journalists
interviewed by the team that commissioned the report confirmed that to
sustain their relations with police constables they needed to ‘keep
them happy’ and desist from ‘undertaking any steps to antagonize
them’. This, the report points out, greatly affected the credibility
of their reports since they assumed the police version as valid and
often failed to critique or to ask any questions about that version.
The report adds:
‘Across the board, journalists specifically mentioned lower rung
police officials, including constables and head constables within the
concerned police stations, as sources of information. The journalists’
access to these police officials was determined entirely on the basis
of their personal rapport and connections staked out within the police
stations. It was fairly obvious that the journalists nurtured these
relationships with the officials very carefully since the
relationships were the base for a potential “exclusive” story”[…]
Despite the team’s repeated questions seeking names of police
officials who acted as sources of information, not a single reporter
was willing to share these details.’
Another alarming finding of the report was the arbitrary branding by
both the police and the media of literature and CDs allegedly seized
by the police from the Muslims who had been arrested as ‘jihadi
materials’. These were presented as ‘proof’ of those arrested as being
behind acts of terror or even as would-be terrorists. In many cases,
the police officials simply refused to share the material with
journalists, at most showing them only photos of the covers of books
seized from the arrested Muslims. Amazingly, the report relates,
according to the journalists they interviewed, ‘evidence of the books
indeed being jihadi materials lay in the fact that most were books
written in Urdu.’ In one location where alleged Muslim terrorists had
been arrested and so-called jihadi material recovered from them,
journalists interviewed by the team mentioned that the police had
produced a panel of Urdu experts at a press briefing to confirm that
the seized materials were indeed ‘jihadi’. Strikingly, none of the
journalists had any clue about the identity of these so-called Urdu
‘experts’. A journalist in Honnali spoke about a particular CD that
was seized by the police from an arrested Muslim, whom the police and
the media had alleged was a ‘terrorist’. Far from being incendiary
material, as was alleged, the CD, it turned out, was actually about an
orphanage. Another journalist provided the team that had prepared the
report a photograph taken on a mobile phone, where they could read the
titles of two books since they were printed in English—one of these
was ‘The Spirit of Islam’ and the other was the ‘Holy Quran’, books
that, needless to say, are not proscribed and are readily available in
the market. In this regard, the report rightly asks, ‘How can
possession of the Holy Koran be presented as proof that the people
owning them are suspected terrorists? Why weren’t any questions or
objections raised about this new tendency of the Indian police who
chose to present the possession of the Holy Koran as proof of possible
terrorism?’. Thus, the report argues, ‘It was very clear that the
journalists had labeled books and other seized materials primarily on
the basis of their interactions with the police and, to some extent,
on the basis of internalized personal prejudice’.
Yet another striking finding of the report is that not a single
journalist whom the team met and who had reported on the arrest of
alleged Muslim terrorists had received clear instructions or editorial
guidelines pertaining to coverage of sensitive issues such as
terrorism from their respective editorial chiefs. Many journalists
spoke of the pressure to meet the evening deadlines for daily reports,
and so, they admitted, there were several occasions when they did not
have the time to verify the claims of police officials in cases of
real or alleged terrorist attacks or plots, and merely carried police
version without cross-checking. Equally distressingly, the report
unveiled, reporters located in regions that usually received no print
space or attention in the press found themselves catapulted to
attention through the sensationalist, and often false, reports that
they filed during the time of the arrests’ and got front page
coverage. The reporters also mentioned the pressure exerted on them by
the state bureau chiefs to file reports that were “exclusive” to the
organisation. This conduced, the report says, to sensationalism and
even to the fabrication of reports. As the report puts it, ‘In the
consequent one-upmanship created by the pressure to perform within the
confines of a profit-driven industry, the journalists admitted to
several compromises on the articles’ authenticity and their contents.’
Some journalists interviewed unanimously admitted that the reports
they had filed were intentionally sensationalist in nature. According
to them, what was of paramount importance was for them to ‘prove’ that
the arrested persons were in fact guilty, that they were in fact
members of ‘Islamist terrorist’ organisations, even much before the
courts were given the chance to lay down their verdicts. Sadly, as the
report says, these reporters saw their ‘sensationalist reporting’, not
as a crime, but, rather, as ‘a service that they were rendering to the
nation’—they claimed that in this way they were exposing ‘hardened
criminals’ and potential terrorists who were capable of inflicting
much harm to society.
One of the persons interviewed by the team, the reporter for the
Kannada Prabha in Hubli, openly admitted that ‘60% of the reports that
he had filed were false and inaccurate’. Similarly, the Hubli reporter
for the Times of India admitted to using a photograph of an unrelated
dargah with his report about an alleged Muslim terrorist camp, and and
falsely described the flag near the dargah as a Pakistani one. In
fact, it so turned out, the correspondent himself had never been to
the location. In an incident in coastal Karnataka, after two Muslim
men were paraded naked and brutally assaulted in public by Hindu Yuva
Sena activists for transporting cows, a Muslim protest rally was taken
out in Udipi. Kannada papers falsely alleged that the demonstrators
had unfurled a Pakistani flag and raised pro-Pakistan slogans and,
without any evidence, accused them of being linked to Al-Qaeda and the
Lashkar-e Tayyeba. Although the police denied these claims, the papers
pressed on with their accusations. In another bizarre case, a Muslim
man from Bangalore associated with the Muslim IT Association was
wrongly accused by the Times of India of being linked to a terrorist
organization. Despite these blatant falsehoods, the report notes with
distress, in the overwhelming majority of cases the newspapers did not
issue any apologies or acknowledge their (possibly deliberate) errors.
The team also met with senior police officials in Bangalore and
Davangere. It found that ‘they appeared to be less concerned and
engaged with the prevention of biased media reporting and
introspection into the role of the police.’ They argued that it was
not the responsibility of the police to challenge inaccurate reports
filed by journalists, and that this was also time-consuming. The SP of
Davangere, the report says, ‘readily acknowledged the leakage of
information to the press through the lower rung officials though they
were expressly forbidden from doing so.’ She admitted its continuance
despite the issuing of a whip asking all police officials below the
rank of SP to refrain from interactions with journalists, and
suggested that journalists should depend on official press communiqués
released by SPs.
Among the many cases of false framing of Muslims as ‘terrorists’ in
Karnataka that the report highlights, one deserves special mention to
indicate the deep-rootedness of anti-Muslim prejudices in the state
machinery, particularly since the BJP emerged as such a powerful force
in Karnataka. The team met with judicial officer Jinaralkar at the
judicial magistrate’s first class court at Honnali, where two Muslim
youths, Abdullah and Nasir, had been arrested on grounds of allegedly
being terrorists. Jinaralkar defended his awarding of the two to
police custody, although they were initially arrested and presented as
bike thieves, a decision the media highlighted and lauded, crediting
the judge with foresight in identifying the arrested duo as ‘suspected
terrorists’. The judge explained his decision by stating that the
material seized from them when they were arrested indicated that they
might in fact have been terrorists, rather than bike-robbers as was
initially claimed: duplicate identity cards, a dagger, a map of south
India with red marks against Udupi and Goa, an American dollar, two
pieces of paper, with the phrase www.com written on one and ‘Jungle
King Behind Back Me’ on another.
The judge told the team, ‘When I looked at these materials in their
entirety, several things were clear to me. I felt that these were
definitely not just bike thieves—why would bike thieves carry around
duplicate identity cards and a map of south India? The fact that they
had an American dollar seemed to indicate their international links,
while the paper with www.com indicated that they were tech-savvy […]
Definitely enough grounds in my opinion to grant the police their
custody to facilitate their further investigations’ .
The report indicates that journalists in Karnataka (and this probably
holds true for the rest of the country) typically see terrorism as a
specifically Muslim phenomenon, and do not even consider the
possibility of Hindu ‘terrorists’, although, as the report points out,
in Karnataka today, particularly with the rise of the BJP, scores of
incidents of terror against Muslims (as well as Dalits) by Hindu
groups have been recorded. Predictably, the media does not describe
these as instances of ‘Hindu terrorism’. This points to what the
report terms as the dangerously marked ‘internalisation of Hindu
nationalism’ by media professionals in Karnataka, and the projection
by the media of the Hindutva lobby as the presumed ‘sole
representative’ of the Hindus.
‘Media on Terror’ can be procured from Column 9, No. 51, 29th Cross,
9th Main, Banashankari 2nd Stage, Bangalore 560070. Price: Rs. 25.
--
Dr.A.Mohamed Ajmal
ajmal.doc@gmail.com
ajmal017@yahoo.co.in
+91 9843505035
Muslim ‘Terrorists’ Manufactured by the Media
Submitted by mumtaz on 26 August 2009 - 6:40pm.
By Yoginder Sikand,
It is not just the ‘loony’ ‘vernacular’ media, as many are given to
believe, but even the ‘respectable’, ‘mainstream’, ‘national’
English-language press in India that have sedulously cultivated the
notion of ‘Islamic terrorism,’ so much so that the image of Muslims in
general being either terrorists or their sympathizers enjoys wide
currency today. While it is true that some of the most dastardly
terror attacks that India has witnessed in recent years have been the
handiwork of some Muslims—and this is something that the vast majority
of the Indian Muslims themselves deplore—it is also undeniable that
Muslims have been unfairly blamed for many other attacks or alleged
‘terror plots’ by the police as well as the media in which they have
had no role to play at all. Many Muslims—and others, too—believe that
these false allegations are not innocent errors, but can be said to
represent a deliberate and concerted effort to defame and demonise an
entire community and the religion with which it is associated.
That, precisely, is what a recently-released report, brought out by a
team of secular, leftist non-Muslim activists from Karnataka argues.
Titled ‘Media on Terror’, and issued by the activist group ‘Column 9’
[so named, the report says, because in a standard newspaper of eight
columns, issues and perspectives that deserve a column of their own
generally go missing), it is a detailed examination of the coverage
and projection of ‘terrorism’ in the state of Karnataka. It is based
on an analysis of the reporting of ‘terrorism’ in the Bangalore
editions of leading Kannada and English newspapers over several months
in 2008, supplemented with in-depth interviews with journalists,
stringers and police officials in Honnali, Davangere, Hubli, Kalghatgi
and Bangalore—places where, the media had reported, ‘terrorists’—all
of them incidentally Muslims—had been apprehended. This was a period
when the media was awash with stories of Muslim ‘terrorists’ allegedly
plotting to ‘take over’ the whole of Karnataka.
A striking finding of the report is that the media in Karnataka, both
Kannada and English, ‘dangerously seemed to pronounce judgments on
those arrested, much before the due process of law was played out’. In
fact, the report says, there was ‘no material basis to most of the
news reports’. The tone of their reporting was sharply ‘jingoistic’,
and ‘none of the standards’ expected of professional journalism
‘seemed to be in evidence’. Alleged terrorists—in many cases innocent
Muslim youths arbitrarily picked up by the police—were subjected to
‘media trials’ based simply on unsubstantiated police claims. The
report speaks of ‘the blurring of lines between police officials and
investigative journalists, who seemed to pre-empt “official”
investigation.’ The language and rhetoric used in the reporting
reflected, the report says, an obvious and deep-rooted bias against
Muslims, and a deliberate effort to create a sense of siege among
Hindus.
Scores of sensational stories of Muslims being picked up for being
‘suspected’ terrorists published in the Karnataka media were based on
information allegedly received from what were routinely called ‘highly
placed police officials’ or ‘intelligence bureau officials’.
Predictably, the report says, the names of these police or
investigating officials were not provided, which meant that these
stories—many of which were patently fabricated—could not be
substantiated by these officials. In numerous instances, the reports
were based on ‘news’ wholly manufactured by reporters and stringers,
as evidenced from the denials that emerged from the police officials
themselves a day after these reports were published, which many papers
chose to ignore. In almost all such cases, the newspapers did not
bother to issue an apology despite irrefutable confirmation of their
falsity. In most instances where the stories about alleged Muslim
terrorists were based on information supplied by the police,
journalists simply asked no questions at all as to the process of
investigation that took place within the police stations despite it
being common knowledge that torture is widely used by the police in
such cases to extract information or else to force detainees to admit
to crimes that they have had no hand in. Consequently, the arrested
Muslims were uncritically presented in the media as ‘hardcore Islamist
terrorists’, even without the courts having made their judgments. By
presenting no version other than that of the police, the report
remarks, the ‘investigative’ aspect of journalism in Karnataka on the
matter of alleged Muslim involvement in ‘terrorism’ has in fact been
reduced to what it calls ‘stenographic reporting’. The report adds
that the few journalists who tried to balance the stories with the
other views about reported incidents about Muslim ‘terrorism’ or
foiled ‘terrorist plots’ rarely found space in the newspapers.
In this regard, it is significant to note that, as the report says, it
was mainly at the lower-rungs of the police that journalists depended
for their ‘stories’ (often, for a price it suggests). The journalists
interviewed by the team that commissioned the report confirmed that to
sustain their relations with police constables they needed to ‘keep
them happy’ and desist from ‘undertaking any steps to antagonize
them’. This, the report points out, greatly affected the credibility
of their reports since they assumed the police version as valid and
often failed to critique or to ask any questions about that version.
The report adds:
‘Across the board, journalists specifically mentioned lower rung
police officials, including constables and head constables within the
concerned police stations, as sources of information. The journalists’
access to these police officials was determined entirely on the basis
of their personal rapport and connections staked out within the police
stations. It was fairly obvious that the journalists nurtured these
relationships with the officials very carefully since the
relationships were the base for a potential “exclusive” story”[…]
Despite the team’s repeated questions seeking names of police
officials who acted as sources of information, not a single reporter
was willing to share these details.’
Another alarming finding of the report was the arbitrary branding by
both the police and the media of literature and CDs allegedly seized
by the police from the Muslims who had been arrested as ‘jihadi
materials’. These were presented as ‘proof’ of those arrested as being
behind acts of terror or even as would-be terrorists. In many cases,
the police officials simply refused to share the material with
journalists, at most showing them only photos of the covers of books
seized from the arrested Muslims. Amazingly, the report relates,
according to the journalists they interviewed, ‘evidence of the books
indeed being jihadi materials lay in the fact that most were books
written in Urdu.’ In one location where alleged Muslim terrorists had
been arrested and so-called jihadi material recovered from them,
journalists interviewed by the team mentioned that the police had
produced a panel of Urdu experts at a press briefing to confirm that
the seized materials were indeed ‘jihadi’. Strikingly, none of the
journalists had any clue about the identity of these so-called Urdu
‘experts’. A journalist in Honnali spoke about a particular CD that
was seized by the police from an arrested Muslim, whom the police and
the media had alleged was a ‘terrorist’. Far from being incendiary
material, as was alleged, the CD, it turned out, was actually about an
orphanage. Another journalist provided the team that had prepared the
report a photograph taken on a mobile phone, where they could read the
titles of two books since they were printed in English—one of these
was ‘The Spirit of Islam’ and the other was the ‘Holy Quran’, books
that, needless to say, are not proscribed and are readily available in
the market. In this regard, the report rightly asks, ‘How can
possession of the Holy Koran be presented as proof that the people
owning them are suspected terrorists? Why weren’t any questions or
objections raised about this new tendency of the Indian police who
chose to present the possession of the Holy Koran as proof of possible
terrorism?’. Thus, the report argues, ‘It was very clear that the
journalists had labeled books and other seized materials primarily on
the basis of their interactions with the police and, to some extent,
on the basis of internalized personal prejudice’.
Yet another striking finding of the report is that not a single
journalist whom the team met and who had reported on the arrest of
alleged Muslim terrorists had received clear instructions or editorial
guidelines pertaining to coverage of sensitive issues such as
terrorism from their respective editorial chiefs. Many journalists
spoke of the pressure to meet the evening deadlines for daily reports,
and so, they admitted, there were several occasions when they did not
have the time to verify the claims of police officials in cases of
real or alleged terrorist attacks or plots, and merely carried police
version without cross-checking. Equally distressingly, the report
unveiled, reporters located in regions that usually received no print
space or attention in the press found themselves catapulted to
attention through the sensationalist, and often false, reports that
they filed during the time of the arrests’ and got front page
coverage. The reporters also mentioned the pressure exerted on them by
the state bureau chiefs to file reports that were “exclusive” to the
organisation. This conduced, the report says, to sensationalism and
even to the fabrication of reports. As the report puts it, ‘In the
consequent one-upmanship created by the pressure to perform within the
confines of a profit-driven industry, the journalists admitted to
several compromises on the articles’ authenticity and their contents.’
Some journalists interviewed unanimously admitted that the reports
they had filed were intentionally sensationalist in nature. According
to them, what was of paramount importance was for them to ‘prove’ that
the arrested persons were in fact guilty, that they were in fact
members of ‘Islamist terrorist’ organisations, even much before the
courts were given the chance to lay down their verdicts. Sadly, as the
report says, these reporters saw their ‘sensationalist reporting’, not
as a crime, but, rather, as ‘a service that they were rendering to the
nation’—they claimed that in this way they were exposing ‘hardened
criminals’ and potential terrorists who were capable of inflicting
much harm to society.
One of the persons interviewed by the team, the reporter for the
Kannada Prabha in Hubli, openly admitted that ‘60% of the reports that
he had filed were false and inaccurate’. Similarly, the Hubli reporter
for the Times of India admitted to using a photograph of an unrelated
dargah with his report about an alleged Muslim terrorist camp, and and
falsely described the flag near the dargah as a Pakistani one. In
fact, it so turned out, the correspondent himself had never been to
the location. In an incident in coastal Karnataka, after two Muslim
men were paraded naked and brutally assaulted in public by Hindu Yuva
Sena activists for transporting cows, a Muslim protest rally was taken
out in Udipi. Kannada papers falsely alleged that the demonstrators
had unfurled a Pakistani flag and raised pro-Pakistan slogans and,
without any evidence, accused them of being linked to Al-Qaeda and the
Lashkar-e Tayyeba. Although the police denied these claims, the papers
pressed on with their accusations. In another bizarre case, a Muslim
man from Bangalore associated with the Muslim IT Association was
wrongly accused by the Times of India of being linked to a terrorist
organization. Despite these blatant falsehoods, the report notes with
distress, in the overwhelming majority of cases the newspapers did not
issue any apologies or acknowledge their (possibly deliberate) errors.
The team also met with senior police officials in Bangalore and
Davangere. It found that ‘they appeared to be less concerned and
engaged with the prevention of biased media reporting and
introspection into the role of the police.’ They argued that it was
not the responsibility of the police to challenge inaccurate reports
filed by journalists, and that this was also time-consuming. The SP of
Davangere, the report says, ‘readily acknowledged the leakage of
information to the press through the lower rung officials though they
were expressly forbidden from doing so.’ She admitted its continuance
despite the issuing of a whip asking all police officials below the
rank of SP to refrain from interactions with journalists, and
suggested that journalists should depend on official press communiqués
released by SPs.
Among the many cases of false framing of Muslims as ‘terrorists’ in
Karnataka that the report highlights, one deserves special mention to
indicate the deep-rootedness of anti-Muslim prejudices in the state
machinery, particularly since the BJP emerged as such a powerful force
in Karnataka. The team met with judicial officer Jinaralkar at the
judicial magistrate’s first class court at Honnali, where two Muslim
youths, Abdullah and Nasir, had been arrested on grounds of allegedly
being terrorists. Jinaralkar defended his awarding of the two to
police custody, although they were initially arrested and presented as
bike thieves, a decision the media highlighted and lauded, crediting
the judge with foresight in identifying the arrested duo as ‘suspected
terrorists’. The judge explained his decision by stating that the
material seized from them when they were arrested indicated that they
might in fact have been terrorists, rather than bike-robbers as was
initially claimed: duplicate identity cards, a dagger, a map of south
India with red marks against Udupi and Goa, an American dollar, two
pieces of paper, with the phrase www.com written on one and ‘Jungle
King Behind Back Me’ on another.
The judge told the team, ‘When I looked at these materials in their
entirety, several things were clear to me. I felt that these were
definitely not just bike thieves—why would bike thieves carry around
duplicate identity cards and a map of south India? The fact that they
had an American dollar seemed to indicate their international links,
while the paper with www.com indicated that they were tech-savvy […]
Definitely enough grounds in my opinion to grant the police their
custody to facilitate their further investigations’ .
The report indicates that journalists in Karnataka (and this probably
holds true for the rest of the country) typically see terrorism as a
specifically Muslim phenomenon, and do not even consider the
possibility of Hindu ‘terrorists’, although, as the report points out,
in Karnataka today, particularly with the rise of the BJP, scores of
incidents of terror against Muslims (as well as Dalits) by Hindu
groups have been recorded. Predictably, the media does not describe
these as instances of ‘Hindu terrorism’. This points to what the
report terms as the dangerously marked ‘internalisation of Hindu
nationalism’ by media professionals in Karnataka, and the projection
by the media of the Hindutva lobby as the presumed ‘sole
representative’ of the Hindus.
‘Media on Terror’ can be procured from Column 9, No. 51, 29th Cross,
9th Main, Banashankari 2nd Stage, Bangalore 560070. Price: Rs. 25.
--
Dr.A.Mohamed Ajmal
ajmal.doc@gmail.com
ajmal017@yahoo.co.in
+91 9843505035
Subscribe to:
Posts (Atom)