துபாய் த‌மிழ்ச் ச‌ங்க‌த்தில் வேலூர் எம்பிக்கு பாராட்டு விழா ம‌ற்றும் க‌லை நிக‌ழ்ச்சி

துபாய் த‌மிழ்ச் ச‌ங்க‌த்தில் வேலூர் எம்பிக்கு பாராட்டு விழா ம‌ற்றும் க‌லை நிக‌ழ்ச்சி
துபாய் : துபாய் த‌மிழ்ச் ச‌ங்க‌ம் அமீர‌க‌த்தின் 38 ஆவ‌து தேசிய‌ தின‌ம், வேலூர் எம்.பி. எம். அப்துல் ர‌ஹ்மானுக்கு பாராட்டு விழா ம‌ற்றும் க‌லை நிக‌ழ்ச்சிக‌ளை டிச‌ம்ப‌ர் 2 ஆம் தேதி இந்திய‌ உய‌ர்நிலைப்ப‌ள்ளி ஷேக் ராஷித் அர‌ங்கில் ந‌ட‌த்த‌ இருக்கிற‌து.

இம்மாபெரும் விழாவில் அமீர‌க‌த்தில் வாழ்ந்து வ‌ரும் இந்திய‌ ம‌க்க‌ளுக்குப் ப‌ல்வேறு சேவைக‌ளை ஆற்றிவ‌ரும் இந்திய‌ க‌ன்ச‌ல் ஜென‌ர‌ல் வேணு ராஜாம‌ணி, தொழில்துறை ம‌ற்றும் ம‌னித‌நேய‌ப்ப‌ணிக‌ளுக்கு உத‌வி வ‌ரும் ஈடிஏ அஸ்கான் ஸ்டார் குழும‌ நிர்வாக‌ இய‌க்குந‌ர் செய்ய‌து எம். ஸ‌லாஹுத்தீன், ச‌மூக‌ சேவைக்காக‌ இந்திய‌ க‌ம்யூனிட்டி வெல்ஃபேர் க‌மிட்டியின் க‌ன்வீன‌ர் கே. குமார் உள்ளிட்டோர் கௌர‌வ‌ப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட‌ உள்ள‌ன‌ர்.
மேலும் வேலூர் நாடாளும‌ன்ற‌ உறுப்பின‌ர் எம். அப்துல் ர‌ஹ்மானுக்கு பாராட்டு நிக‌ழ்ச்சியும் ந‌டைபெற‌ உள்ள‌து.

இவ்விழாவிற்கு க‌லைப்புலி தாணு சிற‌ப்பு விருந்தின‌ராக‌ ப‌ங்கேற்கிறார். ச‌ன்டிவி க‌ல்யாண‌மாலை புக‌ழ் வாசுகி ம‌னோக‌ர‌ன் குழுவின‌ரின் ப‌ட்டிம‌ன்ற‌ம், இசைய‌மைப்பாள‌ர் க‌ங்கை அமர‌ன் த‌லைமையில் பாட்டுக்கு பாட்டு நிக‌ழ்ச்சியும் ந‌டைபெற‌ உள்ள‌து. துபாய் த‌மிழ்ச் ச‌ங்க‌ குழ‌ந்தைக‌ளின் ந‌ட‌ன‌ நிக‌ழ்ச்சியும் இட‌ம்பெற‌ இருக்கிற‌து.

அனும‌திச் சீட்டு உள்ள‌வ‌ர்க‌ள் ம‌ட்டுமே அர‌ங்கினுள் அனும‌திக்க‌ப்ப‌டுவ‌ர். அனும‌திச் சீட்டுக‌ளை பெற‌ துபாய் த‌மிழ்ச் ச‌ங்க‌ பொதுச்செய‌லாள‌ர் சி. ஜெக‌நாத‌ன் 050 5787657 / விழாக்குழு செய‌லாள‌ர் ஏ. முஹ‌ம்ம‌து தாஹா 050 467 4399 / 050 51 96 433 / dubaitamilsangam@gmail.com உள்ளிட்ட‌ எண்க‌ளில் தொட‌ர்பு கொண்டு பெற‌லாம்.

பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் அரபாத் பெருவெளி உரை

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்! வரஹ்மத்துல்லாஹ்.

http://islamintamil.blogspot.com/2009_08_01_archive.html

1417 ஆண்டுகளுக்கு முன் …. ஹிஜ்ரி பத்தாம் ஆண்டு….

பெருமானார்(ஸல்) அவர்கள் அரபாத் பெருவெளியில் உரை நிகழ்த்தினார்கள்:-

அதில் பத்து விசயங்களை தமது அன்புக் கட்டளைகளாக உலகின் முன் வைத்தார்கள்.

1.( மக்களே! ) நன்றாகக் கவனத்துடன் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அடுத்த வருடம் இதே நாளில் இதே இடத்தில் உங்கள் மத்தியில் நான் இருப்பேனாவென்பது எனக்குத் தெரியாது.
இந்த நாளும், இந்த மாதமும், இந்த நகரமும் பரிசுத்தமானவை. அதுபோலவே உங்களது உயிரும், உடைமையும்,கண்ணியமும் பரிசுத்தமானவையாகும். (இறுதிநாள்வரை அவை பரிசுத்தமாக இருக்க வேண்டும். யாரும் அவற்றில் தலையிடவோ, அபகரிக்கவோ கூடாது.)இறைவனின் சமூகத்திலே இவற்றிற்கெல்லாம் நீங்கள் கணக்களிக்க வேண்டியதிருக்கும் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

2.( மக்களே! ) ஒருவர் குற்றம் செய்தால் அக்குற்றத்தின் தண்டனை அவரது குடும்பமத்தினருக்கல்ல.,அவருக்கே வழங்கப்படும். தந்தை தன் பிள்ளைக்கோ,பிள்ளை தன் தந்தைக்கோ அநியாம் செய்யவேண்டாம். தந்தையின் குற்றத்திற்காக பிள்ளையையோ,பிள்ளையின் குற்றத்திற்காகத் தந்தையையோ தண்டிக்கப்படமாட்டாது.

3.( மக்களே! ) அஞ்ஞான காலத்தில் (இஸ்லாத்திற்கு முன்பு ஏற்பட்ட) கொலைகளுக்கும், கொடுஞ்செயல்களுக்கும், பழிவாங்கும் உரிமை இன்று முதல் ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது. முதலாவது எனது குடும்பத்தைச்சார்ந்த ரபீஆ இப்னுல் ஹாரிதின் கொலைக்கு பழிவாங்குவதை நான் மனப்பூர்வமாக நிறுத்திவிட்டேன்.(அறியாமைக்காலத்தில் நிலவிய பழிக்குப்பழியும் உயிர்போக்கும் மடமையும் இனி கூடாது.)

4.( மக்களே! ) வட்டி வாங்குதல் இனி உங்களுக்குத் தடுக்கப்படுகிறது. அஞ்ஞான காலத்தில் ஏற்பட்ட வட்டித் தொகையனைத்தும் இன்று முதல் ரத்து செய்யப்படுகின்றன. (கடன்பட்டவர்கள் முதலை மட்டும் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டால் போதுமானது.)முதலாவது எனது பெரிய தந்தையார் அப்பாஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப்
அவர்களுக்கு வரவேண்டிய வட்டித் தொகையனைத்தும் தள்ளுபடி செய்துவிட்டேன்...
5.மக்களே! பெண்கள் குறித்து அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொகொள்ளுங்கள். உங்கள் மனைவியர் மீது உங்களுக்கு உரிமை உள்;ளது போல், உங்கள் மீதும் உங்கள் மனைவியர் மீது உரிமையுண்டு). அவர்கள் உங்கள் கைகளிலே ஒப்படைக்கப்பட்ட (அமானிதம்) அடைக்கலப் பொருள்களாவர். அல்லாஹ்வின் பெயரால் அவர்களை உங்கள் மனைவியராகப் பொறுப்பேற்றிருக்கிறீர்கள். அவர்களின் கடமை, நீங்கள் விரும்பாதவர்களை உங்கள் இல்லத்திற்குள் அனுமதிக்கலாகாது. மீறினால் படுக்கையை விட்டு சிறிது காலம் விலக்கிவைக்கவோ,காயம் ஏற்படாதவாறு அடிக்கவோ செய்யுங்;கள். (அதுபோல) உங்களது கடமை நீங்கள் அவர்களுக்கு வேண்டிய உணவு,உடைகளை வழங்கி (அன்புடனும் கருணையுடனும் நடந்து கொள்ளுங்கள். இறைவனுக்குப் பயந்து அவர்களது) நன்மைகளைப் பேணி வாருங்கள்.

6.மக்களே! எனது வார்த்தைகளை கவனத்துடன் கேளுங்கள், கேட்டு நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். எல்லா முஸ்லிம்களும் ஒருவருக்கொருவர் சகோதரரே என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். ஒரே சகோதரத்துவத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நீங்கள! ஒருவருடைய பொருளை அவர் மனப்பூர்வமாகக் கொடுத்தாலன்றி, மற்றவர் எடுப்பது (ஹராம்) தடுக்கப்படுகிறது. அநியாயம் செய்வதிலிருந்து கவனத்துடன் விலகிக் கொள்ளுங்கள். உங்களிடம் இரு பெரும் பொக்கிஷங்களை வி;டுச்செல்கிறேன்... அவைகளை பின்பற்றும் வரையில் வழி தவறமாட்டீர்கள்.

முதலாவது எனது திருவேதமான திருக்குர்ஆன!
இரண்டாவது இறைவனது தூதரான எனது வாழ்கை நெறிகள் (ஸுன்னத்)!
7.மக்களே! எனக்குப்பிறகு எந்த ஒரு இறைதூதரும் (நபியும்) இல்லை. உங்களுக்குப்பின் எந்த ஒரு சமுதாயமும் வரப்போவதில்லை. தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! உங்களைப்படைத்துக் காக்கும் உங்கள் இறைவனையே வணங்குங்கள். உங்களுக்குக் கடமையாக்கப்பட்ட ஐவேளைத் தொழுகைகளை சரிவர நிறைவேற்றி வாருங்கள்.

ரமளான் (என்னும் புனித) மாதத்தில் நோன்பு நோற்று வாருங்கள். உங்கள் செல்வத்துக்குரிய ஸகாத்தை (கணக்கிட்டு) உங்ளைப் பரிசுத்தப் படுத்துவதற்காக வழங்கி வாருங்கள். உங்கள் இறைவனின் இல்லத்திற்குச் சென்று ஹஜ்ஜுக் கடமையையை நிறைவேற்றி வாருங்கள். உங்களை ஆளும் தலைவர்களுக்குக் கட்டுப்படுங்கள். இவற்றால் நீங்கள் உங்களுக்காகச் சித்தப்படுத்தப்பட்டுள்ள சுவனத்திற:குச் செல்வீர்கள்.

8.மக்களே! உங்கள் இறைவனை மிக விரைவில் நீங்கள் சந்திப்பீர்கள். அவன் உங்கள் செயல்கள் அனைத்தையும் பற்றி விசாரணை செய்வான். எனக்குப்பிறகு நீங்கள் உங்ளுக்கிடையே கொலைக் குற்றம் புரிந்து வழிகேடர்களாக மாறிவிடவேண்டாம். அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக சைத்தான் உங்களின் இந்த பூமியில் அவனை வணங்குவதைக் குறித்து (ஏமாற்றமடைந்து) முற்றிலும் நிராசையடைந்து விட்டான். ஆயினும் நீங்கள் மிக இலேசாகக் கருதும் செயல்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்யவைத்து சைத்தானுக்கு (உடன்பட்டு) தலைவணங்குவீர்கள். அதன் மூலம் அவன் மகிழ்சியடைவான். ( எந்தவகையிலும் சைத்தானியச் செயல்களுக்கு இசைந்துவிடாதீhகள்)

9.மக்களே! அறிந்து கொள்ளுங்கள!. உங்கள் இறைவன் ஒருவனே! உங்கள் தந்தையும் ஒருவரே!
இறையச்சம் கொண்டோரைத்தவிர, 'அரபிகள் அஜமி (அரபியல்லாதார்)களை விட உயர்ந்தோருமல்ல. அதுபோல் அஜமிகள் அரபிகளைவிட உயர்ந்தோருமல்ல. வெள்ளை நிறத்தவர் கறுப்பு நிறத்தவரை விடவோ, கறுப்பு நிறத்தவர் வெள்ளை நிறத்தை விடவோ சிறந்தோருமல்ல. அனைவரும் ஆதமுடைய மக்களே! அந்த ஆதம் மண்ணால் படைக்கப்பட்டவரே. (ஜாதித்திமிர், நிறத்திமிர்,குலத்திமிர் அனைத்தையும் இதோ எனது காலின் போட்டு மிதிக்கிறேன்.) சொற்பொழிவை முடித்த வள்ளல் பெருமானார்(ஸல்) வெள்ளம்போல் திரண்டிருந்த கூட்டத்தினரை நோக்கிக் கேட்டனர்.
10.( மக்களே! ) இறைவனது கட்டளைகளை நான் உங்களுக்கு அறிவித்து விட்டேனா? இறைவன் எனக்களித்த தூதை நிறை வேற்றிவிட்டேனா? என என்னைப்பற்றி உங்களிடம் விசாரிக்கும் போது), இறுதித் தீர்ப்பு நாளில் என்ன பதில் கூறுவீர்கள்?
'நிச்சயமாக (இறைவனது கட்டளைகளை) எங்களுக்கு) அறிவித்துவிட்டீர்கள்! இறைவன் தங்களுக்கு வழங்கிய தூதுவத்தை (நபித்துவத்தை) முழுமையாக நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள்! எங்கள் வாழ்வுக்குத் தேவையான அனைத்து அறிவுரைகளையும் வழங்கிவிட்டீர்கள். என்றும் சாட்சியம் கூறுவோம்.!'
அந்த மாபெரும் மனிதக்கடலிலிருந்து ஒருமுகமாக வான்முட்ட எழுந்தது இந்தப் பேரொலி.
இதைக்கேட்ட இறுதித்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வானத்தை நோக்கி தங்களது திருக்கரங்களை உயர்த்தி,' அல்லாஹும்மஷ்ஹது! அல்லாஹும்மஷ்ஹது!! அல்லாஹும்மஷ்ஹது!!!

இறைவா!நீயேஇதற்கு சாட்சி! இறiவா!நீயே இதற்கு சாட்சி!
இறைவா! நீயே இதற்கு சாட்சி! என்று மும்முறை முழங்கினார்கள்.
மேலும் இங்கு வந்திருப்பவர்கள், வராதவர்களுக்கும் என்னுடைய இந்தச் செய்திகளைத் தெரிவித்துவிடுங்கள்... ஏனெனில் நேரில் கேட்போரைவிட கேள்விப்படுவோரில் சிலர் நன்கு விளக்கமுடையோராக இருப்பர்.
(ஆதார நூற்கள்: புகாரி,முஸ்லிம்,அபூதாவூது,திர்மிதி,முஸ்னது அஹ்மது, இப்னு ஜரீர்,இப்னுஹிஷhம்,ரஹமத்துன் லில் ஆலமீன், முஹம்மது ரஸூலுல்லாஹ்.

Reduce your salt intake, live longer

Reduce your salt intake, live longer

16 Mar 2009, 0000 hrs IST, ANI

A reduction in salt consumption by people may help decrease the incidences of death, say researchers.

Making a presentation at the American Heart Association's 49th Annual Conference on Cardiovascular Disease Epidemiology and Prevention, University of California-San Francisco researchers said that for every gram of salt that people reduce in their diets daily, a quarter of a million fewer new heart disease cases and over 200,000 fewer deaths would occur over a decade.

The researchers revealed that the results were derived from a validated computer-simulation of heart disease among U.S. adults.

"A very modest decrease in the amount of salt -- hardly detectable in the taste of food -- can have dramatic health benefits for the US. It was a surprise to see the magnitude of the impact on the population, given the very small reductions in salt that we were modelling," said Dr. Kirsten Bibbins-Domingo, lead author of the study and an assistant professor of Medicine and of Epidemiology at the university.

The researchers say that a 3-gram-a-day reduction in salt intake could result in six percent fewer cases of new heart disease, eight percent fewer heart attacks, and three percent fewer deaths.

They said that African Americans, who are more likely to have high blood pressure and whose blood pressure may be more sensitive to salt, could derive even more health benefits.

They reckoned that among African Americans, new heart disease cases could be reduced by 10 percent, heart attacks by 13 percent, and deaths by six percent.

"It's clear that we need to lower salt intake, but individuals find it hard to make substantial cuts because most salt comes from processed foods, not from the salt shaker," Bibbins-Domingo said.

"Our study suggests that the food industry and those who regulate it could contribute substantially to the health of the nation by achieving even small reductions in the amount of salt in these processed foods," the researcher added.

Because the majority of salt in the diet comes from prepared and packaged foods, the results of the study reveal the need for regulatory changes or voluntary actions by the food industry to make achievable changes in heart health, Bibbins-Domingo said.

The researchers say that they will next try to assess the cost-effectiveness of various interventions already being used to reduce salt consumption in other countries, including industry collaborations, regulations and labelling changes.

Muslim leaders demand reservation, implementation of Sachar report

Muslim leaders demand reservation, implementation of Sachar report

Patna: Muslim leaders from across the country and heads of some political parties shared the dais of the newly formed Muttahida Milli Mahaz group in Patna on November 11 to reiterate the demand of reservation for the Muslim community and full implementation of the Rajendra Sachar Committee recommendations.

Thousands of Muslims had thronged the Krishna Memorial Hall in the capital city of Patna to attend the Insaf Rally organized by the Mahaz.

“Muslims as a community are most backward of all communities as Sachar Committee described and Ranganath Misra Commission recommended 10% reservation for Muslims. I ask the government that when a retired chief justice of India has recommended for Muslim reservation then why it is in doubt about implementation” said ex-MP and diplomat Mr. Syed Shahabuddin.

“There has been a propaganda that Muslims cannot be given reservation as a community while other communities have benefited in the past and Indian constitution has space for that” said Shahabuddin.

“Muslims should take part in politics but not form a Muslim party. Muslims should ask the political parties before voting as to how many tickets they give to Muslims and also if they support reservation for Muslims or not. If yes then vote and if not then no votes” he added.

He also demanded that government should give constitutional status to 15-point program so that its effect would be seen on the ground.

“It was propagated that Muslims have been appeased but Sachar Committee report has disclosed the reality. We politicians are really responsible for worst condition of the community. Secular parties should come up to take on Muslims problems because country cannot progress ignoring the Muslims” said NCP leader and MP Tariq Anwer.
The daylong program began with the recitation of the glorious Quran. It was presided over by former Bihar chief minister Dr. Jagannnath Misra and conducted by Congress leader Azmi Bari.

In his welcome speech, ex-minister of Bihar Mr. Akhlaq Ahmad informed the audience about objective and purposes behind the conference.

“We demand the government to put Ranganath Misra Commission report on the floor of Parliament in coming session. For that we gathered here and it is not last but first step in this regard. We will continue until our demands are fulfilled” he said.

Mr. E.M. Abdur Rahman, president of Popular Front of India, said: “Sachar Committee identified the sorry condition of Muslims but did not prescribe the solution which is sorrowful but Misra Commission recommended reservation for Muslims which is the real solution to the problem.”

“Communal forces say that if Muslims would be given reservation, the country would be partitioned again but we say that if Muslim would be provided with reservation, it would be in the interest of the country” Rahman said.

He also said that Muslims should make all efforts for getting reservation then no party can stop them from getting their constitutional rights.

“Muslims did not come from anywhere; on the contrary they have embraced Islam here and because of their good character they ruled over India for centuries. Muslims have struggled for freedom of the country along with other communities but after the independence they have been pushed behind and ignored in all spheres of life. Therefore, reservation is necessary to uplift them and include them in national mainstream” said Akhtrul Iman, RJD MLA.

RJD MLC Ghulam Ghaus said that he appealed to Mr. Nitesh Kumar, Chief Minister of Bihar, to give 5% reservation to Muslims on the pattern of Andhra Pradesh, Kerala, Karnataka and Tamil Nadu but he refused to do so.

Former union minister Mr. Aslam Sher Khan who came from MP to attend the program said: “Bihar has played vital role in Indian politics so this program will leave positive impact all over the country. We have only two demands. First is to table Misra Commission report in Parliament and second is to implement Fatmi committee recommendations.”

“India is like a garden where various kinds of people are living. It is the responsibility of gardener to take care of all. But Muslims have been discriminated in independent India. Muslims will have to come forward to take part in government and then make all efforts to solve their problems” said LJP chief Ram Vilas Paswan.
RJD supremo Mr. Lalu Prasad assured that he is with Muslims in this movement and will offer all kinds of help, if needed. He also told president of Muttahida Milli Mahaz to hold a program in Gandhi Maidan.

“Ranganath Misra Commission was set up by government and not by Muslims so government should put it in Parliament in next parliament session” he demanded.
Former union minister M. Ali Ashraf Fatmi who was also the chairman of Fatmi Committee, said: “Fatmi Committee has recommended for spending 7000 crore for welfare of Muslims in five years. Of them 200 crore for 5 campuses of Aligarh Muslim University in Murshidabad, Kishanganj, Malappuram, Bhopal, and Pune but so far only 50 crore has been granted for Murshidabad and Malappuram”

“We demand full implementation of Fatmi Committee recommendations and reservation on the basis of Ranganath Misra Commission” he said.

Notably, Sachar Committee disclosed that Muslims are lagging behind in education and their representation in government jobs is poor. On the basis of that, Fatmi Committee recommended various programs to meet educational problems of the community and Ranganath Misra Commission recommended many schemes to solve their financial problems. The commission also recommended 10% reservation for Muslims.

It was first time in Bihar when Muslim leaders irrespective of their parties and groups came together to press government to table Ranganath Misra Commission Report in Parliament and to implement Fatmi Committee recommendations.

It is to be noted that a national convention for Muslim reservation was organized at India Islamic Cultural Centre in New Delhi under the banner of Joint Committee of Muslim Organizations for Empowerment. The convention had appealed to attendees to start this movement in their areas to make it powerful.

Mr. Akhlaq Ahmad, the ex-minister of Bihar, who attended the convention, was inspired by this initiative and decided to take this ahead. On 13 June 2009 the first meeting about this matter was held in MLA Club, Patna where Muttahida Milli Mahaz was launched. Since then several programs were held in almost all districts of the state to create awareness among Muslims about reservation.

Mr. Tanveer Hasan, the convener of the Muttahida Milli Mahaz, said: “If our demand will not be fulfilled in next parliament session we will hold agitation before parliament in Delhi.”

A large number of people from across the state as well as outside of the state attended the program. The Krishna Memorial Hall was not enough space for people who came to attend the program which sent a message for politicians that Muslims are no longer to be ignored.

Dr. Ayyub Ansari, president of Peace Party, Shoaib Iqbal, Delhi MLA, Abdul Khaliq, national secretary of LJP, LJP leader Ezhar Ahmad, Pervez Ahmad, Zafar Emam, noted journalist Mr. Saeed Naqvi and several others also spoke on the occasion.

Chidambram's speech at Jamiet Coference

FOR THE RECORD

'It Is The Duty Of The Majority To Protect The Minority'
This is the golden rule in a democracy. Its sub-rule is that what is a minority in one place could well be the majority in another, says the home minister. 'Alas, some think that the golden rule is dispensable or that it can be applied selectively.'
P. CHIDAMBARAM

The Union Home Minister's address to the Annual Conference of the Jamiat Ulema e Hind.

Today, you hold your 30th Annual Conference and I offer you my greetings and felicitations. I also bring to you a special message of greetings from Smt. Sonia Gandhi, Congress President and Chairperson, UPA. The most learned Ulemas of India – over 10,000 – are present this morning, and it is my honour to address them. I also greet the Rector of the Darul Uloom and recognize the presence of many renowned scholars.

We know that the JUH was founded in 1919 in order to lend the support of the Muslim clergy to the anti-British movement. It was among the first organizations that stood firmly on the side of the nationalist forces and resolutely opposed the two-nation theory espoused by the Muslim League. After Independence, the JUH has focused on the promotion of the social, religious and economic interests of the Muslim community. I am therefore very happy to be able to share some thoughts with this august assembly.

Your invitation to me is a significant gesture. I take the view that it is part of my duty to reach out to every section of the people and understand their problems, their aspirations, their doubts, and their fears. It is my duty to learn about their history, their society, their evolution, and their place in contemporary India. It is also my responsibility to communicate to them the arduous nature of the task of nation-building and the duty of every citizen to contribute to making India a modern, strong, prosperous, just, humane and peaceful country.

Since the beginning of civilization, the world has always been torn by conflicts. The birth of free India was under circumstances that could only be described as traumatic. The scars of partition and of the largest migration in human history still remain. Post-Independence too, the country has witnessed numerous conflicts – caste against caste, religion against religion, language against language.

Nevertheless, we must always remember that pluralism is our inheritance. Pluralism should be our strength. It is only due to the thoughtless words and actions of some that we have, sadly, allowed our diversity to become differences.

The advent of Islam in the Indian sub-continent may have occurred during the life time of the Prophet himself. The Cheruman Juma Masjid in Kodungallur, in Kerala, is believed to be the oldest mosque in India. It was constructed in 629 A.D. by Malik Bin Deenar. According to historians, the first ship bearing Muslim travellers was seen on the Indian coast as early as 630 A.D.

The spread of Islam was largely owing to the efforts of numerous Sufis. Sufis acted as missionaries and spread the message of Islam in a manner that the laity could understand.

India had always welcomed men imbued with high moral and spiritual ideas. It was a sign of our confidence in our innate strength. India thus became the most diverse multi-racial, multi-religious and multi-lingual society in human history. That is a matter of pride, especially when we see some countries struggling to come to terms with their new-found diversity.

We should not turn our back on our history and our heritage. We should not discount or diminish our unique strength; nor view our pluralism as a source of perennial conflict.

Let me recall some facts of history. One of the earliest acts of resistance to British rule was the Vellore Mutiny. It was in 1806, a good 50 years before the First War of Independence in 1857.

During the freedom struggle, hundreds of Muslim leaders fought and suffered, shoulder to shoulder, with leaders belonging to other faiths. Who can forget the glorious contribution of Maulana Mehmoodul Hassain, popularly known as Sheikhul Hind, Maulana Qasim Nanauti, Maulana Abul Kalam Azad, Maulana Ubaidullah Sindhi, Saifuddin Kichlu, Khan Abdul Gaffar Khan, M.A. Ansari, Rafi Ahmed Kidwai and Badruddin Tyabjee and many other freedom fighters?

No less has been the contribution of Muslims in modern India. Among them were outstanding Deobandi scholars such as Maulana Hassan Ahmed Madani, Maulana Hibzur Rehman and Maulana Asad Madani. Other renowned Muslims including political leaders and scholars, actors and artists, and sportspersons and scientists, too numerous to be recounted by name, have enriched our society.

We cannot view Islam as an alien faith. Our Muslim brethren are honoured citizens of India. This is the land of your forbears; this is the land of your birth; and this is where you will live and work. It is a matter of pride for us that all major religions of the world, including Islam, exist and thrive in India.

A nation can ignore its minorities only at its peril. The golden rule in a democracy is that it is the duty of the majority to protect the minority, be it religious, racial or linguistic. It is a self-evident rule. It is a rule that is firmly rooted in the universality of human rights. Hence, we have no hesitation in invoking that rule when Tamils are denied their rights in Sri Lanka or Indian students are assaulted in Australia.

There is also a sub-rule to the golden rule. What is a minority in one place could well be the majority in another place: for example, Muslims in Jammu & Kashmir or Sikhs in Punjab. In such situations, the roles will be reversed. Although a minority nation-wide, the Muslim community in Jammu & Kashmir is bound by the golden rule as well as the tenets of Islam to protect the minority communities in that State.

Alas, some think that the golden rule is dispensable or that it can be applied selectively. It is that thought that is pernicious. It is that thought that sows the seeds of communalism.

We must deplore communalism whenever and wherever it manifests itself in word or action.

Communalism is the negation of pluralism. Communalism also opposes modernity, rejects the idea of civil society, and opposes political freedom to the people.

Three lessons flow from a true assessment of the perils of communalism. Firstly, we must strive to build a modern nation. Secondly, we must reiterate the concepts of a civil society. And thirdly, we must expand the political freedoms and ensure that every person enjoys those undeniable and inalienable freedoms.

I believe that all Indians share a common cause – to fight communalism. That cause cannot be advanced by rhetoric alone. We must confront communalism with the instruments that will defeat communalism.

Moral and spiritual values form the core of a civilization. The education system must instil these values in its citizens, especially its children. Education, however, has a larger purpose. It must empower the child. The education system must turn the wonder of the child into inquiry and the bewilderment of the adolescent into discovery. It is mathematics and science, and that fruit of a historical conjunction, English, that will equip our children to build a modern India. The implementation of Sarva Shiksha Abhiyan, especially the Scheme for Providing Quality Education in Madrasas (SPQEM) and Infrastructure Development in Minority Institutions (IDMI) and the setting up of Kasturba Gandhi Balika Vidyalayas (KGBV) provide the best assurance of quality education to Muslim children.

Civil society is based on a compact. There is an unspoken understanding among people who live together. At the core of this compact is tolerance. The sharper the differences, the greater must be the degree of tolerance. When this compact is eroded, the foundations of civil society are shaken. It is our duty to spread the message of tolerance and strengthen the strands that bind civil society.

In the final analysis, it is the assurance of political freedom, and all the rights associated with such freedom, that will defeat communalism. Equality, equal status, personal liberty, freedom of speech and expression, freedom of worship, right to education, right to work, right to property, right to information, and the other freedoms are the hallmark of a civilized nation. The Prime Minister’s 15-point programme is intended to ensure that these freedoms are enjoyed by all minority communities, including the Muslim community.

While all manifestations of communalism are deplorable, the worst kind of communalism is unleashing communal violence. Violence and violent means to achieve any objective is the anti-thesis of a civilized society governed by the rule of law. The demolition of the Babri Masjid was a manifestation of religious fanaticism and an act of extreme prejudice. Likewise, taking to the path of violence in the name of religion must also be deplored in unequivocal terms. I am glad to note that the Darul Ulloom at Deoband issued a Fatwa against terrorism on February 25, 2008 and categorically stated that “Islam rejects all kinds of unwarranted violence, breach of peace, bloodshed, killing and plunder and does not allow it in any form.” I regard that decree as a call to duty to not only Muslims but to all right thinking people. I would urge that more voices be raised, loudly and clearly, against terrorism and all forms of violence.

I belong to a political party, the Indian National Congress, that has for over a hundred years championed the cause of all the people of India without distinction of caste or creed. I represent a Government that is sworn to uphold the values of secularism, equality and democracy. I bring you the greetings and good wishes of my party and my government. I wish your deliberations success. May peace be with you and may your endeavours be blessed with success.

http://www.outlookindia.com/article.aspx?262634

10 Reasons why SMS is the easy way out

10 Reasons why SMS is the easy way out

Bypass the spell check You don't need to worry about the correct placement of characters, spelling or about using shorthand. Everything sent over SMS becomes a part of the lingo.

How you sound is not important You don't need a voice like Morgan Freeman.
The reaction to your action isn't visible No more worrying about how violently your wife will react to your message.

Privacy is possible Privacy of conversation is guaranteed, even when you're sitting in the midst of a hundred people.

Passing the buck is easy You can use excuses like: “Something must be wrong with the network. I was wondering why you didn't show up for the party when I sent the invite text well in time.”

Creativity criteria doesn't exist You don't have to ponder over a thousand different card designs in order to send out a party invite.

Bad breath? No longer a problem! You won't need any mouthwash before this conversation.

Looks just don't matter You can communicate by SMS even while you're in a crumpled night gown. And bad hair days no longer matter either.

No need to mind the mannerisms Conscious about how your head shakes when you talk? SMS conversations will let you be yourself at all times.

Celebs are no different A smiley sent from my phone looks the same as one sent from Obama's. Now that's cool, isn't it?!

Your Brother in faith,

Javeed Iqbal Sait

saitji@yahoo.com

Online Jobs available without investment

Online Jobs available without investment**

Dear Friend,

Are you looking for Home based data entry jobs at your convenient time?

If yes! you have entered in right place.

We are providing a Home based Data Entry Jobs / Online Jobs for for Single system / Multi system without any investment.

Typing knowledge preferable.

Payment will be done on weekly basis.

Assure income proof.

For more details log on to :http://www.trueinfos.com/

Indira: Great heroes make great mistakes

Indira: Great heroes make great mistakes


By M J Akbar

Sunday Times of India, New Delhi
Sunday, November 01, 2009


Gandhi gave us freedom, Nehru protected our independence and Indira Gandhi saved the nation. Is that too neat to be correct?



A leader, unlike a mere office-bearer, possesses the ability to define the existential challenge of the moment, and guide a generation towards a promised destination. Gandhi, Nehru and Indira were leaders, albeit on different tiers of history, each a mixture of success and failure. Gandhi's pedestal is secure from controversy but elevation tends to deflect his achievement. As Jawaharlal observed, Gandhi freed Indians from fear; freedom from the British was a consequence. Gandhi's most significant failure, by his own values, was surely that he could not free Indians from violence.



Did Gandhi insist on non-violence for both moral and tactical reasons? He was committed to the principle, of course, but did he also suspect that only an inherently violent people needed the imposition of non-violence in order to save themselves from themselves? Did he suspect that armed Indians might destroy each other in the name of caste or creed long before they identified the true enemy? Untouchability is best described as insidious and silent violence. Gandhi lost his life to the gun he could not eliminate, but his cathartic death exhausted India's surge towards civil war.



Nehru understood, better than some of his successors, that freedom was not synonymous with independence. Neo-colonization is, after all, the grant of independence on condition you do not exercise it. British India was both colony and neo-colony, the latter being the status of princely states. Nehru saw, all around him, how quickly the post-colonial world sought the sanctuary of nurseries set up by both Washington and Moscow. He believed that India's tryst with destiny was something more substantive than occasional lollipops; that India's success could not be outsourced to even a well-wisher, let alone any cynical superpower searching for allies in a Cold War. He needed to look no further than Pakistan for a narrative of dependency. He stumbled when he trusted the Third World as much as he distrusted the First. His Himalayan blunder was a calculation, or miscalculation, that China would be a partner in such a world view. He confused himself with others, and the Chinese laughed at his commitment to peace. Trust is so often the ultimate naivete.



India welcomed the realism of Indira Gandhi after the travails of Nehru's idealism. Her two decades, between 1964 and 1984, as cabinet minister and prime minister, constituted an age of violence in all its myriad complexities: communal, ethnic, linguistic, Communist, secessionist. Language riots in the south; Hindu-Muslim mayhem across the map; Naxalite insurgents lighting a Maoist prairie fire; radical trade unions; a war with Pakistan; Emergency; and, in her second term as prime minister, upheaval in Assam, explosions across the North-East and a full-fledged rebellion in Punjab led by a charismatic theocrat. Calm was not written in Mrs Gandhi's fate lines. Was Bangladesh her high point and Emergency the nadir?



India could have gone the way so many post-colonial dictatorships in Africa and Asia if the Emergency, justified by sycophants as essential to the national interest, had stratified into long-term one-person rule. Some of her closest advisers were determined that it should continue for 20 years. The government had survived the initial outburst by sending the Opposition into prison and the press into coma. Individuals and institutions were gradually co-opted into the quasi-dictatorship. But just when hope for democracy had begun to ebb, one person realized that a government without a mandate was illegitimate. That person was Mrs Gandhi. In January 1977, she shocked friend and foe by calling a general election. In March, she was shocked when the Congress was routed. Democracy has never been challenged again.



It is odd that a leader who was so adept at war in 1971 should prove so gullible in the subsequent peace process. No matter which way you look at it, the Simla Agreement of 1972 was an opportunity thrown away. The cease-fire line of 1948 should have been converted into the permanent border, sealing, thereby, the 1966 Tashkent Agreement in which India and Pakistan inked a commitment to respect this line. Mrs Gandhi held all the trumps in 1972, and lost the hand to Zulfiqar Bhutto. His successor, Zia-ul-Haq, took revenge for Bangladesh by helping foment the Punjab revolt: its apex, in 1984, saw the destruction of the Golden Temple, the assassination of Indira Gandhi, and the frenzied massacre of Sikhs. Zia-ul-Haq could not tear India apart, but he left a wound in India's heart.

Mrs Gandhi's martyrdom washed away her mistakes from public memory. But only great heroes make great mistakes.



- Appeared in Times of India - November 1, 2009


http://www.mjakbar.org/

செருப்பின் செய்தி எப்படி ?

செருப்பின் செய்தி எப்படி ?

குறிப்பு: ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் மீது செருப்பை வீசியெறிந்த ‘குற்றத்திற்காக’ ஒன்பது மாத சிறை வாசத்திற்குப் பின், கடந்த வாரம் விடுதலையாகியுள்ள முன்தாஜர் அல் ஜய்தி எழுதிய கீழ்க்காணும் கட்டுரை, கார்டியன் செய்தித்தாளில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடப்பட்டது. அதன் தமிழாக்கம் கீழே தரப்பட்டுள்ளது.
…
நான் விடுதலையடைந்து விட்டேன்.
ஆனால், எனது நாடு இன்னமும்
போர்க் கைதியாக சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
செயல் குறித்தும்,
செயல்பட்டவர் குறித்தும்,
நாயகனைக் குறித்தும்,
நாயகத்தன்மை வாய்ந்த செயல் குறித்தும்,
குறியீடு குறித்தும்,
குறியீடான செயல் குறித்தும்
நிறையப் பேச்சுக்கள் அடிபடுகின்றன.
ஆனால், எனது எளிமையான பதில் இதுதான்.
என் மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியும்,

எனது தாயகத்தை
ஆக்கிரமிப்பானது எவ்வாறு தனது பூட்சுக் கால்களால்
நசுக்கி இழிவுபடுத்த விரும்பியதென்பதும்தான்,
என்னை செயல்படக் கட்டாயப்படுத்தியது.
கடந்த சில ஆண்டுகளில்,
ஆக்கிரமிப்பின் துப்பாக்கி ரவைகளுக்கு இரையாகி
பத்து இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தியாகிகள்
தமது இன்னுயிரை இழந்தார்கள்.
கணவனை இழந்த பத்து இலட்சம் பெண்களும்,
ஐம்பது லட்சம் அனாதைகளும்,
உடல் உறுப்புகளை இழந்த லட்சக்கணக்கான மக்களும்
நிறைந்து கிடக்கும் தேசம்தான்
இன்றைய இராக்.
நாட்டுக்குள்ளும், வெளியிலும் இலட்சக்கணக்கானவர்கள்
அகதிகளாய் உழன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.
துருக்கியர், அசிரியர், சபியர், யாசித்
அனைவரோடும் தனது அன்றாட உணவை
அரபு இனத்தவன் பகிர்ந்துண்ட ஒரு தேசமாக
நாங்கள் வாழ்ந்திருந்தோம்.
சன்னியுடன் ஷியா
ஒரே வரிசையில் நின்று வழிபட்ட காலமது.
கிறிஸ்துவின் பிறந்தநாளை
கிறிஸ்தவரோடு இசுலாமியர் இணைந்து கொண்டாடிய நாட்கள் அவை.
இவையனைத்தும்

பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலான பொருளாதாரத் தடைகளுக்கிடையே,
பசியை பகிர்ந்து கொள்ள நேர்ந்த போதிலும் கூட
நீடித்திருந்தன.
எமது பொறுமையும், ஒற்றுமையும்
ஏவப்பட்ட ஒடுக்குமுறையை மறக்கவிடாமல் தடுத்தன.
ஆனால்,
ஆக்கிரமிப்போ
சகோதரர்களையும், நெருக்கமானவர்களையும்
பிரித்துத் துண்டாடியது.

எங்கள் வீடுகளை சுடுகாடுகளாக்கியது.
நான் நாயகனல்ல.
ஆனால் எனக்கு ஒரு கண்ணோட்டம் உண்டு.
ஒரு நிலைப்பாடு உண்டு.
எனது நாடு இழிவுபடுத்தப்படுவதைக் கண்ட பொழுது,
எனது பாக்தாத் நகரம் தீயில் கருகிய பொழுது,
எனது மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட பொழுது,
நான் இழிவுபடுத்தப்பட்டவனாக உணர்ந்தேன்.
ஆயிரக்கணக்கான துயரம் தோய்ந்த காட்சிகள்
எனது மனதில் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தன.
என்னை போரிடத் தூண்டின.
இழிவுபடுத்தப்பட்ட

அபுகிரைப்…பலூஜா, நஜாஃப், ஹடிதா, சதர் நகரம்,
பஸ்ரா, தியாலா, மொசூல், தல் அஃபர்
என ஒவ்வொரு இடத்திலும் நடைபெற்ற படுகொலைகள்…
ஒரு அங்குலம் குறையாமல் காயமுற்ற எனது நாடு…
எரியும் தேசத்தினூடாகப் பயணம் செய்து,
நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வலியைக்
கண்ணால் கண்டேன்.
துயருற்றவர்களின் ஓலத்தை,
அனாதைகளாக்கப்பட்டவர்களின் அலறலை காதுகளில் கேட்டேன்.
ஒரு அவமானம் என்னை அழுத்தி வாட்டியது.
நான் பலவீனனாக உணர்ந்தேன்.
அன்றாடம் நிகழ்ந்த துயரங்களை தெரிவிக்கும்
ஒரு தொலைக்காட்சி நிருபராக,
எனது தொழில்சார்ந்த கடமைகளை முடித்த பின்னால்,
தரைமட்டமாக்கப்பட்ட இராக்கிய வீடுகளின்
இடிபாடுகளின்
தூசியையோ
அல்லது

ஆடைகளில் படிந்த இரத்தக் கறைகளையோ,
நான் தண்ணீரால் கழுவிய பொழுதுகளில்,
பற்கள் நெறுநெறுக்க,
பாதிக்கப்பட்ட எனது நாட்டு மக்களின் பேரால்
பழிக்குப் பழி வாங்குவேனென
நான் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்வேன்.
வாய்ப்பு வழிதேடி வந்தது.
நான் அதனைக் கைப்பற்றிக் கொண்டேன்.
ஆக்கிரமிப்பினூடாகவும்,
ஆக்கிரமிப்பின் விளைவாகவும்
சிந்தப்பட்ட அப்பாவிகளின்
ஒவ்வொரு இரத்தத் துளிக்கும்,

வேதனையில் கதறிய ஒவ்வொரு தாயின் ஒலத்திற்கும்,
துயரத்தில் முனகிய ஒவ்வொரு அனாதையின் கண்ணீருக்கும்,
பாலியல் வன்புணர்ச்சியால் சிதைக்கப்பட்ட பெண்களின் அலறலுக்கும்,
நான் செய்ய வேண்டிய கடமையாகக் கருதியதனால்தான்
அச்செயலை செய்தேன்.
என்னைக் கண்டிப்பவர்களுக்கு நான் சொல்வது:
“நான் வீசியெறிந்த காலணி,
உடைந்து நொறுங்கிய எத்தனை வீடுகளை தாண்டி வந்திருக்கிறதென்று
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
பலியான எத்தனை அப்பாவிகளின் குருதியைக் கடந்து வந்திருக்கிறதென்று
உங்களுக்குத் தெரியுமா?

எல்லா மதிப்பீடுகளும் மீறப்படும்பொழுது
செருப்புதான் சரியான பதிலடியாகத் தோன்றுகிறது.”
குற்றவாளியான ஜார்ஜ் புஷ்ஷின் மீது
செருப்பை வீசியெறிந்த பொழுது,
எனது நாட்டின் மீதான ஆக்கிரமிப்பை,
எனது மக்களைப் படுகொலை செய்ததை,
எனது நாட்டின் வளத்தை கொள்ளையடித்ததை,
அதன் கட்டுமானங்களை தரைமட்டமாக்கியதை,
அதன் குழந்தைகளை அகதிகளாக்கியதை,
நான் ஏற்க மறுக்கிறேன்
என்பதையே தெரிவிக்க விரும்பினேன்.
ஒரு தொலைக்காட்சி நிருபராக,
நிர்வாகத்திற்கு தொழில்ரீதியாக ஏற்பட்ட சங்கடத்திற்கும்,
ஒருவேளை நான் பத்திரிக்கை தருமத்திற்கும்
ஊறு விளைவித்திருப்பதாகக் கருதினால்,
அத்தகைய நோக்கம் எனக்கு இல்லாத போதும்,
எனது வருத்தத்தை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
ஒட்டுமொத்தத்தில்,
ஒவ்வொரு நாளும்

தனது தாயகம் இழிவுபடுத்தப்படுவதைக்
காணச் சகியாத ஒரு குடிமகனின்
அணையாத மனசாட்சியை
வெளிப்படுத்தவே நான் விரும்பினேன்.
ஆக்கிரமிப்பின் அரவணைப்பிற்குள்ளிருந்து
தொழில் தர்மம குறித்து முனகுவோரின் குரல்
நாட்டுப்பற்றின் குரலை விடவும் ஓங்கி ஒலிக்கக் கூடாது.
நாட்டுப்பற்று பேச விரும்பும் பொழுது,
அதனோடு தொழில் தர்மம இணைந்து கொள்ள வேண்டும்.


எனது பெயர் வரலாற்றில் இடம் பெறுமென்றோ,
காசு, பணம் கிடைக்குமென்றோ,
இதனைச் செய்யவில்லை.
நான் எனது நாட்டைக் காக்க மட்டுமே விரும்பினேன்.
…
-நன்றி, போராட்டம்.

A Wife

A Wife

A talk by Shaykh Abdullah Adhami

By getting married you are not just getting a wife, you are getting your whole world. From now until the rest of your days your wife will be your partner, your companion, and your best friend.

She will share your moments, your days, and your years.

She will share your joys and sorrows, your successes and failures, your dreams and your fears.

When you are ill, she will take the best care of you; when you need help, she will do all she can for you;

When you have a secret, she will keep it; when you need advice, she will give you the best advice.

She will always be with you:

when you wake up in the morning the first thing your eyes will see will be hers;

during the day, she will be with you, if for a moment she is not with you by her physical body, she will be thinking of you, praying for you with all her heart, mind, and soul;

when you go to sleep at night, the last thing your eyes will see will be her; and when you are asleep you will still see her in your dreams. In short, she will be your whole world and you will be her whole world.

The best description that I personally have ever read describing the closeness of the spouses to each other is the Qur'anic verse which says:

"they are your garments and you are their garments" (Surah Al Baqarah 2:187).

Indeed, spouses are like garments to each other because they provide one another with the protection, the comfort, the cover, the support, and the adornment that garments provide to humans.

Just imagine a journey in the winter of Alaska without garments! Our spouses provide us with the same level of comfort, protection, cover, and support in the journey of our lives on this earth as garments would do in the Alaskan journey.

The relationship between the spouses is the most amazing of all human relations: the amount of love and affection, intimacy and closeness, mercy and compassion, peace and tranquillity that fills the hearts of the spouses is simply inexplicable.

The only rational explanation for these most amazing of all human feelings is that:

it is an act of Allah Subhanahu wa Ta'ala, "And Allah has made for you Mates (and Companions) of your own nature ..." (Surah Al Nahl 16:72)

Only our Almighty Allah Subhanahu wa Ta'ala in His Infinite Power, Boundless Mercy, and Great Wisdom can create and ingrain these amazing and blessed feelings in the hearts of the spouses.

In fact Allah Subhanahu wa Ta'ala is reminding those who search for His signs in the universe that these feelings in the hearts of the spouses are among the signs that should guide humans to His existence as He says in the Qur'an,

"And among His signs is this, that He created for you mates from among yourselves that you may dwell in tranquillity with them and He has put love and mercy between your hearts: verily in that are signs for those who reflect." (Surah Al Rum 30:21)

But Allah Subhanahu wa Ta'ala knows that the human heart is not a static entity, it is sometimes weak and at times dynamic. Feelings can and do change with time. Love may wither and fade away.

The marital bond might weaken if not properly cared for. Happiness in marriage cannot be taken for granted; continuous happiness requires constant giving from both sides.

For the tree of marital love to remain alive and keep growing, the soil has to be sustained, maintained, watered and nurtured.

Remember that our Prophet Muhammad Salallaahu 'aliahi wa'sallaam had found the time to go out to the desert and race with his wife Aisha. She out ran him but later after she had gained some weight, he out ran her.

Remember that you will be rewarded by Allah Subhanahu wa Ta'ala for any emotions you show to your wife as the Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam said "one would be rewarded for anything that he does seeking the pleasure of Allah even the food that he puts in the mouth of his wife."

Never underestimate the importance of seemingly little things as putting food in your wife's mouth, opening the car's door for her, etc.

Remember that the Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam used to extend his knee to his wife to assist her up to ride the camel.

Try to always find some time for both of you to pray together. Strengthening the bond between you and Allah Subhanahu wa Ta'ala is the best guarantee that your own marital bond would always remain strong. Having peace with Allah Subhanahu wa Ta'ala will always result in having more peace at home.

Remember that the Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam gave glad tidings for those couples who wake up at night to pray together. The Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam even urged the spouse who rises up first to wake the other spouse up even by throwing cold water on his/her face.

Always try your best to be good to your wife by words and by deeds. Talk to her, smile to her, seek her advice, ask for her opinion, spend quality time with her and always remember that the Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam said

"the best of you are those who are best to their wives."

Finally, it is common that spouses vow to love and honor their spouses until death do them part. I do believe that this vow is good or even great, but not enough! It is not enough that you love your wife. You have to love what she loves as well. Her family, her loved ones must also become your loved ones.

Don't be like my colleague who was unhappy about his wife's parents coming to visit for few weeks. He candidly said to her "I don't like your parents." Naturally, she angrily looked at him straight in the eye and said " I don't like yours either".

.. Also, it is not enough that you love her until death do you part.

Love should never end and we do believe there is life after death where those who did righteousness in this world will be joined by their spouses (Surah Al Zukhruf 43:70) and offsprings.

The best example in this regard is the Prophet Salallaahu 'aliahi wa'sallaam whose love for Khadija, his wife of 25 years extended to include all those she loved and continued even after her death. It was many years after her death and he never forgot her and whenever a goat was slaughtered in his house he would send portions of it to Khadija's family and friends and whenever he felt that the visitor at the door might be Khadija's sister Hala, he would pray saying "O Allah let it be Hala."

Some practical tips for a Hajj Mabroor

Some practical tips for a Hajj Mabroor
by Asma bint Shameem


Hajj is the Ultimate journey. They say it is the journey of a lifetime. Yet I see so many people, brothers and sisters, confused, angry, frustrated or just simply ignorant. So here is a piece of sincere advice for all of my brothers and sisters going for Hajj this year.


1. Educate yourself before you go

This is the most important point. They say "Knowledge is Power." And how true that is. I see people confused, not knowing what to do, looking left and right...bewildered. And in the end, they just follow what the rest of the crowd is doing without even knowing whether what they are doing is even from the Shareeah of Muhammad (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) or not!

Indeed, I know people who have gone and come back from Hajj, and yet they dont know what kind of Hajj they performed, how many minimum days one is required to stay in Mina....in fact, they dont even know that it takes seven rounds around the Kaabah to make one Tawaaf!

Going to Hajj without knowing the basics of how to perform Hajj and Umrah is like placing someone who doesnt know how to offer Salah, in the middle of people praying in Jamaah. He may follow their movements in ruku and sujood, but does he really know how to pray? Did such a prayer even count?

So study the rituals of Hajj before you go. Learn how to perform this magnificent journey closest to the Sunnah. Because the closer to the Sunnah it will be, the more acceptable it will be to Allaah, Subhaanahu wa Taala.

Know the various rulings about the Meeqaat, Ihraam, Tawaaf, staying in Mina, stoning the Jamaraat, visiting the Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam)s Masjid, etc.

Educate yourself on the various common mistakes done by the pilgrim, so you can be aware of them and avoid them. And Insha Allaah, you will be able to perform your Hajj with confidence, according to the Sunnah, hoping for it to be accepted by Allaah.


2. Go with a prepared heart

Every year at Hajj, you see only two kinds of people. So for example, when stuck in traffic for 5 hours, you will see the first kind of people, sitting there calm and cool, with patience, wisely utilizing his time making dhikr of Allaah or reading Quraan....while the other kind of person will grumble and complain, fidget restlessly in his seat, cuss at the bus driver and waste his whole time fighting with whoever is sitting next to him. Why is that? Because the first kind of person came with a prepared heart and the second one didnt.


You see, Hajj is not only a journey of the body to the house of Allaah...it is also a journey of the heart and soul. And just as it is important to know the manners of performing Hajj, it is equally important to prepare yourself spiritually.

Remember, this is Hajj.... an act of Ibaadah....the fifth pillar of our Deen....something Allaah loves. So have khushoo in your Ibaadah....submit your heart and soul to Him, to the One Who has invited you to His Honorable House. Reflect on why you are here. Have tawakkul in Him and complete faith. Be sure to know that He will take care of you. Be kind to His slaves, have patience and forbearance, take everything in stride and look for the positive in everything, even if it seems bleak.

So when the bus breaks down, its okay....it was the Will of Allaah that it happened. And when the guy next to you pushes you, or your shoes get stolen, forgive him. And if your luggage gets lost for a day or two, be patient. And if you get stuck in traffic for 8 hours, remind yourself...whatever time Allaah has decreed for me to get there, I will get there, not a second before and not a second after.


3. Know Salatul Janazah

There is hardly any Fardh prayer in the Haram, that is not followed by the prayer for Janazah. And I see so many brothers and sisters who just sit there and not participate in this great act of worship, just because they dont know how.

The Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said:
“Whoever attends the janaazah until he offers the prayer will have one qeeraat (of reward), and whoever attends until (the deceased) is buried will have two qeeraats.”

It was said, “O Messenger of Allaah, what are the two qeeraats?” He said, “Like two great mountains,” meaning, of reward. (Saheeh – agreed upon).

And remember the reward of a prayer in al masjid al-Haraam is equal to 100,000 prayers anywhere else. [Tabarani]. So dont miss out on this great opportunity to add to your good deeds.


4. Dont get overwhelmed with the crowd

When you look at the large number of people there for Hajj, dont get overwhelmed or bothered. Instead, raise your head up high, feel proud and thank Allaah. After all, all those people are none, but your own brothers and sisters in Islaam.

This is the Ummah of your beloved Prophet, Muhammad (Sal Allaahu Alaiyhi wa sallam). They are from you and you are from them. They are a part of you, just as much as you are a part of them. All of you are there for one and one purpose only....to worship One God, Allaah, Subhaanahu wa Taala. So love them...and have mercy for them....and make dua for them.


5. Time is precious

Utilize your time to the MAX while in Makkah and Madeenah. Do all your 5 prayers in the Masjid, no excuses allowed! When you pray in Masjid al-Haraam in Mecca, your salaah is multiplied by 100,000 times.

Just imagine, if youre there for about two weeks (14 days), and you pray all five prayers in the masjid, thats equivalent in reward to praying more then 3800 years! Subhaan Allaah!

When you get to Mina, busy your self with making dua, dhikr, reading Quraan, etc. Your stay here is only a few precious days. You cant waste it by talking, relaxing, doing nothing, as some people do.


And once in Arafah, this is THE day you were waiting for.
This is what Hajj is all about.

The Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said, “Hajj is Arafah.” (Abu Dawud)

Put in all you got during the day of Arafah. Take advantage of each hour, minute and second. Do not waste even a single moment. Make a dua list and do lots and lots of dua, for this is the day to make dua.

The Prophet (peace and blessings of Allaah be upon him) said: “The best of dua is dua on the day of Arafah, and the best thing that I and the Prophets before me said is Laa ilaaha ill-Allaah wahdahu laa shareeka lah (There is no god but Allaah alone with no partner or associate). (al-Tirmidhi, hasan by Albaani)


6. Hajj is not your annual vacation trip.

Its an act of Ibaadah

Some people forget that they are going for Hajj....they expect Mina to be a five star hotel and the whole journey about relaxation and luxury. So they complain about the food, they complain about the weather, they complain about the crowds, the bus, the beds, the bathrooms, the tents, the A/C in Mina, you name it. They complain about everything under the sun.

Remember this is Hajj...not a cruise or a vacation. Remember when not so long ago people traveled for months through dangerous terrain and rough weather to get to Hajj, not to mention the heat, diseases, thugs and other hardships of travel. They had to draw water from a well and walk to the bushes to relieve themselves.

Look around you, what is there to complain? Alhamdulillaah, you have flowing water from a tap and running bathrooms. And even if they are not as clean as they should be, at least they are there! And you have hot food and air conditioned tents, a place to sleep and transportation from one place to another. So be patient and thank Allaah.


7. Dont just say it.... mean it

When you recite the Talbiyah, dont just say it like a parrot, without knowing what it means and what it implies. Think about the greatness of these words and an even greater Greatness of the One you are saying these words to. You are saying Labbaik, Allaahumma Labbaik....
What do these words imply?
Oh Allaah I am here....here to serve You, here to obey You, here to submit my life, my wants, my desires only to You. I am ready for change. Oh Allaah, I love you and I worship no one but you. So forgive me and guide me. This is the implication behind these words. So say these words from the heart....mean what you say...and let a tear roll from your eyes when you say it.

And that goes for all the duas that you will recite.


8. Be nice

Obviously, everybody wants their Hajj To be Mabroor (accepted).. .because the Prophet (Sal Allaahu Alaiyhi wa Sallam) said, “…There is no reward for Hajj mabroor except Paradise.” (Al-Bukhaari)

They said: “What makes Hajj mabroor, Messenger of Allah?” He said, “Providing food to people and spreading (the greeting of) salaam.” (Fath al-Bari, 4/446)

Thus we see that being kind to the people, being generous and considerate, serving and helping them is the KEY to having your Hajj accepted.

So go ahead and help that old lady with her luggage, and the older brother across the street. Move over to make room in the saff for your fellow Muslim so that they too can find a place to pray. Distribute candy among the children, pass out glasses of Zam Zam, smile at everyone and say salaam to those you know and those you dont.

In other words, just keep you eyes and ears open for every opportunity to do good and jump at any chance you get to spread khair, all this for the sake of pleasing Allaah Alone and Insha Allaah your Hajj will be mabroor.

May Allah accept all the Hajj of all the brothers and sisters, and teach the coming Hujjaj how to best prepare and earn a Hajj Mabroor. Ameen.

www.newzfirst.com

Hello every body,

A new secular newsportal in the name of www.newzfirst.com is being launched by Oct 15th, Its Beta version is nearly ready. It is going to be different from other media houses as it will be a high quality "just" news portal. As far as possible it will focus on those storeys that are of concern to people, it will provide indepth relevant news. It is hoped that it will be an action oriented news portal which will provide the opportunity

It is not possible to make it a world class news portal without your involvement by giving continuous feedback and appreciating if you like a storey and criticising if you do not like it.

Please bear with us if the site is slow until the final launch by oct 15.

Would highly appreciate that you read the article carefully and give your comments, so that we can rectify the shortcomings in the web portal.

The Web Portal plans to train citizen journalists in a big way. Please "get involved" and help in making an honest effort to have a media which is vibrant.

Akmal Razvi

Want new beginning for Malegaon: Imam-MLA

Want new beginning for Malegaon: Imam-MLA






By Rakshit Sonawane




Posted: Saturday , Oct 24, 2009 at 0432 hrs


Last month, as he led the Eid prayers at the Jama Masjid in Malegaon, Imam Mufti Mohammed Ismail Khalique was a bit preoccupied. It was four days before the last date for filing nominations for the Maharashtra Assembly elections, and the cleric had decided to throw his hat into the ring.


It proved to be the right decision, as the Imam emerged as the surprise winner yesterday, trouncing his nearest rival, incumbent MLA Shaikh Rashid of the Congress, by a convincing margin of 17,919 votes.


“I wanted to do something more than just my duty as the Imam and teaching at the madrasa. But I had no network of workers, no team of experts to help me, no money or muscle power,” says Mufti Ismail, a day after his victory from the Muslim-majority textile town, about 300 kilometres northeast of Mumbai.


So he “decided to appeal to the conscience of the people for support”. For two weeks after Eid, he went from door-to-door, asking people if they wanted change and whether they were willing to help him. “The response was overwhelming. People started giving money. Even the poor people gave at least one rupee, a family of five would give Rs 5 — one rupee per vote. I had no funds for contesting the polls, but this way I collected about Rs 80,000, and with the grace of Allah, got elected,” he says.


The Imam contested as a candidate of local outfit Jan Surajya Shakti (JSS). In the past, the constituency has voted for the Congress or the Janata Dal.


“For three decades, Nihal Ahmad was elected MLA of Malegaon. But he used to play emotional politics which caused communal tension — there used to be riots preceding elections, bringing a bad name to Malegaon,” says Mufti Ismail, referring to his Janata Dal (Secular) rival in the polls.


“People wanted change, so in 1999, they voted for Congress candidate Shaikh Rashid. He was our MLA for 10 years, but did nothing,” he says, adding that the town needs schools, colleges, hospitals, jobs, and more importantly, religious harmony.


“I want to make a new beginning for Malegaon,” he declares. Mufti Ismail believes the voters of Malegaon (Central) — 96 per cent of who are Muslim after delimitation — supported him because they were fed up with his predecessors. It also helped that he’s the Imam of the main mosque in the town, and there are 450-500 students at his madrasa which teaches Marathi, English, Science, Geography, History and Mathematics apart from the holy texts and Urdu.


The cleric believes that madrasas should teach all subjects to help Muslims joint the national mainstream, but should not be beholden to the government for funds as that could hurt their independence. “It is necessary to teach Marathi because it is the state language, and English because it is the international language,” he says, adding that Malegaon has remained backward and been branded communal as there are few educational opportunities after Class XII.


There is just one college in the area. But Mufti Ismail promises to change that, saying he will try to get colleges which not only offer conventional degrees but also technical, vocational, engineering and medical education.


But for the moment, his first priority is peace and communal harmony. “Without peace, there is no development or progress. There have been riots and blasts in this town, but you must realise that there are good and bad people in every community. You can’t blame a community if a few of its members become extremists and resort to terror —- and that applies to all communities,” he says.

Book smashes India's "Islamic terrorism" myth

Book smashes India's "Islamic terrorism" myth

A former IG of Maharashtra police lays bare a massive plot to destabilise India

By M Zeyaul Haque

New Delhi, October 22 (The Milli Gazette): A new book curiously titled Who Killed Karkare? says a nationwide network of Hindutva terror that has its tentacles spread up to Nepal and Israel is out to destroy the India most Indians have known for ages and to remould it into some kind of Afghanistan under the Taliban.
The writer, a former IG Police of Maharashtra, SM Mushrif, has reconstructed a fearsome picture out of former Maharashtra ATS chief Hemant Karkare’s chargesheet against alleged Hindutva terrorists like Lt. Col. Purohit, Sadhvi Pragyasingh Thakur and others.

The chargesheet pointed towards a mind-boggling nationwide conspiracy with international support to destabilise the constitutional order and the secular democratic Indian state that upholds it, to be replaced by a Hindutva state run according to a new Constitution. For that the conspirators were prepared for a massive bloodbath, using bomb attacks on religious places to trigger that anti-Muslim holocaust.

Mushrif, who has over three decades of diligent policing behind him and whose feats include exposing the Telgi scam, has made an elaborate case out of nearly a dozen blasts over a large area of the country conducted by Hindutva terror groups of different stripes. His case: a section of India’s intelligence services, a miniscule group in the armed forces and a section of different state police forces have been compromised and infiltrated by these elements, a development that bodes ill for the future of the country.

In Hemant Karkare’s net (of investigations, of course) many big and small fishes of VHP, RSS, Bajrang Dal and Sanatan Sanstha (which has been found to be involved in Diwali-eve blasts in Goa last week) had been trapped. Serving and retired army officers, academics, serving and retired officials of India’s premier intelligence service were ensnared in Karkare’s fishing net. The menacing power of the latter groups, inspired by sustained anti-Muslim hate campaigns of the last six decades, gave the plot a sinister and highly destructive character.

Among the plans unearthed by Karkare was a blueprint for the assassination of 70 prominent Indians who could by a hindrance to the project of Hindutva. Interestingly, most of the persons marked for elimination would, naturally, be Hindus because it is they who primarily run the dispensation. The conspirators were also unhappy with organisations whose Hindutva they suspected to be less virulent than desired.

Mushrif, who very well knows the power of the Intelligence Bureau (IB) to make or mar lives and careers, says he is prepared to face the consequences of hostility of this power hub. He musters “evidence” to show that the IB has regularly been interfering with regular police investigations to let Hindutva terrorists slip out of the net and replace them with random Muslim youth. To fudge the issues further obliging police officers in the states would not mind exterminating a few Muslim youth to be branded posthumously as “terrorists”.

There are quite a few number of such cases where such extra-judicial killing of Muslim youth has turned out to be false police encounters. All this is done to cover tracks of Hindutva terror. Mushrif says a “Brahminist” network that has its origins in Maharashtra, and is closely knit across political parties, government services, including IB, and other vital sectors of life is behind the terror that seeks to destroy the secular, democratic state. He hastens to clarify that very few Brahminists are Brahmins. Many are from other high Hindu castes, some from middle and lower castes.

Most Brahmins are fair-minded and would not like to associate themselves with hate ideologies. Hemant Karkare, too, was a Brahmin, Mushrif says. So is Mushrif’s son-in-law.

It is pertinent to note that “Brahminism” and “Brahminical order” first appeared in Dalit protest vocabulary in the Dalit uprising movement in Maharashtra towards the turn of the 20th century. Mushrif, who appropriates part of this vocabulary for the present discourse, says that Maharashtra still remains the centre of this ideology that, among other things, has the dubious distinction of killing the Father of the Nation.

The power establishment that really runs the affairs of this country (Mushrif says it is not Sonia Gandhi, Manmohan Singh or Rahul Gandhi) does not want to expose the Hindutva terrorists. One example is the blasts in Samjhauta Express, which the IB said was carried out by Pakistan’s ISI. Mushrif quotes a report in The Times of India that said, “the Centre had blamed the ISI on the basis of the IB’s findings.” However, during a narco-analysis test under Karkare, Lt. Col. Purohit had admitted having supplied the RDX used in the blast. The IB, which draws its power from its proximity to the Prime Minister (its director briefs the PM every morning for half an hour), did not want Karkare’s investigation that blew the cover off the IB’s shenanigans, to continue.

Once Karkare was removed from the scene, the IB moved in to fill his position with KP Raghuvanshi, a pliant police officer with extremely low credibility among Muslims for his record of letting off known Hindutva terrorirsts and implicating innocent Muslim youth even in bomb attack cases on mosques.

There are quite a few interesting vignettes here, like Raghuvanshi and Col. Purohit’s association with Abhinav Bharat in Maharashtra, whose hand was evident in a series of blasts across the country. It has old connections with men like Veer Damodar Savarkar (whose relative Himani Savarkar leads the Abhinav Bharat movement), Dr Munje, who led the Hindu Mahasabha, and other Hindutva luminaries. It is at the Bhonsala Military Academy run by these groups that Purohit trained police officers, including Raghuvanshi. Mushrif asks a pertinent question: Will Raghuvanshi pursue the investigation against Purohit, his guru? A plausible answer is, perhaps no. Already charges have been dropped by a special court under MCOCA against 11 accused, including Purohit, on the grounds of insufficient evidence produced in the court by the prosecution.

This was just the beginning of the undoing of Karkare’s painstaking investigation. Mushrif says slowly the system is working to undo all of Karkare’s work and let off the terrorists who over the years destroyed scores of lives and wreaked irreparable economic damage. The ATS team under Karkare had pointed out VHP leader Praveen Togadia’s role in the blasts. The ATS under Raghuvanshi dropped the investigation against him saying (please hold your laughter) they do not know who Togadia is!
A number of investigations have been thus sabotaged by the powers that be and the tracks of the Hinduta terrorists duly covered. The 319-page book is crammed with such information.

But what about who killed Karkare? Mushrif says two teams were at work on 26/11 ­– one which did the maximum damage, and was from outside. The smaller team took advantage of the confusion of the moment and acted only on the relatively small CST-CAMA-Rangbhavan stretch that killed Karkare. It was a desi unit that wanted Karkare and his men out of the way.

Book: Who Killed Karkare? The Real Face of Terrorism in India

Author: SM Mushrif

Price: Rs 300

Pages: 319

Publisher: Pharos Media (www.pharosmedia.com), New Delhi

Muslim print journalism in India: A review and suggestions for improvement

http://www.twocircles.net/2009oct20/muslim_print_journalism_india_review_and_suggestions_improvement.html


Muslim print journalism in India: A review and suggestions for improvement

By Omar Khalidi

21 October 2009

Introduction

Newspapers and magazines everywhere have played a major role in informing the readers and influencing public opinion since the press began in India in the nineteenth century. Like in all other aspects of modernization, Muslims lagged behind almost every group in journalism. This article reviews English language Muslim press in India since independence and suggests concrete steps for improvement.
Leaving aside Muslim journalism in Persian and Urdu for the time being, we know of a handful of English newspapers and magazines the community members ran since the last hundred years. Maulana Muhammad Ali Jauhar’s (1876-1931) Comrade and Muhammad Ali Jinnah (1876-1948)’sDawn, which was founded in Delhi in 1941 come to mind. Comrade was like a flash in the pan, as it published for barely 3 years, 1911-14. Dawn departed to Karachi at the dawn of independence and Pakistan’s creation.
Between August 1947 and early 1950s, there was no English press devoted to Muslim issues. From around mid 1950s to mid 1960s only two low circulation magazines covered stories of Muslim interest: one was Victor Courtois, (d. 1960) a Belgian Catholic’s paper published from 1955 to 1960 in Calcutta and Siraat of Indian Union Muslim League, published in Madras in the 1960s. The Jamaat-i Islami’s Radiance was launched in 1963. The Jamiat al-Ulama collected 600,000 rupees in the 1960s to start an English daily newspaper but failed to accomplish the goal.

For the next two decades, Radiance shined over as the only paper in English focusing on Muslim issues, albeit from a Jamaat-i Islami perspective, until Syed Shahabuddin, a retired IFS officer and politician (b. 1924) began his Muslim India in 1983, which folded up in December 2002; then The Milli Gazette resumed it in 2003 only to close it in January 2005. Given Syed Shahabuddin’s amazing energy, it is unsurprising that he revived Muslim India, a second time in 2008.

In mid 1990s, Muslim elite in Delhi led by Sayyid Abulhasan Ali Nadwi, Syed Hamid and Hakim Abdulhamid and some businessmen tried to launch a daily newspaper in English. The effort was fruitless. Instead, Syed Hamid began a tabloid One Nation Chronicle in October 1989 in Delhi but it failed to make a mark and changed as a fortnightly under a new name Nation and the World and it is still published. A Bangalore-based businessman A.W. Saadatullah Khan started a fortnightly Islamic Voice in 1987, which began an online edition in 2004. At the dawn of the twentieth century Zafarulislam Khan began The Milli Gazette in New Delhi in January 2000. The most recent additions are the Eastern Crescent, run by Markaz al-Maarif of Assam since 2006 and Eastern Post of Kolkata which began in August 2007.



Regardless of its intellectual and physical qualities, Radiance remains the oldest surviving magazine. Its subtitle “Views weekly,” aptly sums up the majority of its contents, “views,” which are just that, not always backed up by data. Muslim India’s contents are not original but copied from other sources. Islamic Voice is advertisement intensive, with some original and copied articles. The Milli Gazette publishes longer pieces, but like other magazines discussed here, they are devoid of statistics. Given that India is a vast country and the resources of the magazines meager, it is understandable that Islamic Voice and The Milli Gazette’s contents are south and north intensive. The emergence Eastern Post is welcome addition for the coverage of West Bengal for its large Muslim population.
.
Journalism in Theory

What does one expect from any journalistic writing? A minimum is a story based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? Does the press devoted to Muslim issues in India follow the principle? If not why not? What can be done about it? The present writer has read almost all magazines listed here from Radiance since 1963 to Eastern Post, which started in 2007. I find that all the magazines do an extremely poor job of reporting factual news by not strictly following the ideal journalistic norms of who, what, where, when and why.

Lack of professionalism in Writing

A majority of the times, there is little clarity in the news. Often names of places are assumed to be known even if they are obscure villages in a vast country like India. No indication is given of their location within a state, much less within a district. Maps are of course rarely provided. Dates are routinely absent. Many stories begin with words like “recently,” “sometime back,” “some years ago,” with no attempt at precision. Life spans of even the most famous persons are seldom given. Terms, concepts, ideas, abbreviations, and acronyms often go unexplained or unexpanded. Headlines often do not explain the content and usually written without adequate background. Most of the stories are without statistics, much less statistics over time for comparative purposes. Original source of articles are often missing or deliberately not included to give the impression that these articles are original to the magazine.

Themes and Topics of Muslim Journalism

Regarding topics and themes within the papers, there is an excessive preoccupation with the “Islamic, Muslim World,” meaning mostly the Middle East and within it, the Palestine issue. Nothing original is written about these topics as none of the journalists has a first hand experience of the region. There seems to be little realization among the editors and management that nobody cares to read unoriginal writings about places far off from India.

All of the Muslim magazines lack journalists in the field to cover even the important events and developments in their own immediate physical neighborhood. This was dramatically illustrated when both Radiance and The Milli Gazette failed to cover Batla House police encounters of unarmed civilian Muslims in September 2008 in New Delhi. It is shocking that neither of the two magazines had staff to be deployed in an area literally walking distance from their offices. Instead both merely copied the findings of NGOS and Jamia Millia Islamia faculty findings.

What can be Done?

Suggested Topics for Investigative Journalism

Conclusions

I have been an avid reader of Radiance, Muslim India, Islamic Voice, and The Milli Gazette. The editors and management of all four magazines are my friends and I have written for all four. So what I say here is on the lines of Allama Iqbal’s famous line, “Khugar-i hamd se thoda sa gila bhi sun lay,” hear the complaints of an avid admirer! My major works, Khaki and Ethnic Violence in India, 2003 and Muslims in Indian Economy, 2006, are replete with references to all three print magazines. I have cited them so many times—wherever appropriate, of course---that at least one reviewer of my book complained of my reliance on Radiance, of course forgetting that I have citedEconomic & Political Weekly, Organizer and numerous other Indian journals as well. My plea therefore is for the magazines cited here to consider the following topics for investigation:

1. Compare development—number of schools, hospitals, roads, irrigation and power, water and sanitation---in Muslim majority districts or taaluqas/tahsils with Hindu-majority districts and subdistricts. An excellent comparison would be Murshidabad with Birbhum, for example. Or Muslim majority taaluqas of Bidar, Karnataka with Hindu-majority taaluqas in the same district.

2. Investigate the working of Haj Committees, Urdu Academies, Minorities Commissions, Madarsa Boards, and Waqf Boards—both at national and central levels.

3. Monitor the performance of Muslim members of state legislatures, Lok Sabha and Rajya Sabha. Do they speak out or they are absent from attendance of the legislatures? If present, are they speaking out at all? How many bills did they introduce or participate in debates?

4. Scrutinize the activities of Muslim organizations and individuals who collect money from Muslims. Do Muslim organizations give accounts of zakat, fitraht, khairat, sadaqat, or goods---skins of sacrificial animals collected every year. Asking for accounts is to make the organizations and individuals accountable to the community. An organization with transparent accounts is likely to attract more funds, not less.

5. Audit the performance of Muslim educational institutions receiving funds from the state. For example, what is the intellectual and scientific output of Aligarh and Jamia faculty members since last six decades? Have they published any of their research in peer-reviewed journals of national and international reputation? What in particular is their contribution to studies on the economic and political situation of Indian Muslims?

6. Don’t forget that all reportage must be based on the simple, eminently logical, straightforward principle of who, what, where, when, and why? They will vastly improve the quality of the contents.

These are suggested topics. Further topics and themes can ensue if the brains of the community and its well-wishers everywhere can participate in an open conversation free from personal vendettas and selfish agendas.

--
Omar Khalidi can be reached at okhalidi@mit.edu.

PROPHETS WASIATH TO ALI (RAL)

PROPHETS WASIATH TO ALI (RAL)

(1) Refrain from sleeping between Subah and Ishraq; Asr and Maghrib; Maghrib and Isha
(2) Avoid sitting with stingy people
(3) Don’t sleep between people who sit
(4) Don’t eat and drink with your left hand
(5) Don’t eat those food you have taken out between your teeth
(6) Don’t break your knuckles
(7) Don’t look at the mirror in the night
(8) Don’t look at the sky while in salaath
(9) Don’t spit in the toilet
(10) Don’t clean your teeth with charcoal
(11) Sit and wear your trousers
(12) Don’t break tough things with your teeth
(13) Don’t blow on your food when it’s hot
(14) Don’t look for faults of others
(15) Don’t talk between iqamath and azan
(16) Don’t speak in the toilet
(17) Don’t speak tales about your friends
(18) Don’t antagonize your friends
(19) Don’t look behind frequently while walking
(20) Don’t stamp your feet while walking
(21) Don’t be suspicious about your friends
(22) Don’t speak lies at anytime
(23) Don’t smell and eat
(24) Speak clearly so others can understand
(25) Avoid travelling alone
(26) Don’t decide on your own but consult others who know
(27) Don’t be proud of yourself
(28) Don’t be sad about your food
(29) Don’t boast
(30) Don’t chase the beggars
(31) Treat your guests well with good heart
(32) Be patient when in poverty
(33) Assist a good cause
(34) Think of your faults and repent
(35) Do good to those who do bad to you
(36) Be satisfied with what you have
(37) Don’t sleep too much- it will cause forgetfulness
(38) Repent at least 100 times a day
(39) Don’t eat in darkness
(40) Don’t eat mouthful

மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது

மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது

இந்தியனுக்கோர் இன்னலென்றால்
உறக்கத்திலும் எழுந்தோடி உதவிடுவாய்
இந்திய ஒருமைப்பாடு உன் உருவில்
நடமாட யாம் கண்டோம்.
சமய பேதங்கள் களைந்தெடுத்து
சமனிலைபேணி நட்பு கொண்டாய்.
உள்ளங்கள் அனைத்தையும் கவர்ந்தாய்
கனிவான உன்பேச்சால் !
சவுதிவாழ் தமிழனுக்கு தனிமதிப்பு
உன்னால் வந்த உயர்வன்றோ !
மாணவர் நலம்நாடி ஓய்வின்றி உழைத்தாய்
உன் நாடி துடித்து ஓயும்வரை.
சேவைக்கென்றே பிறந்தவன் நீ-பிறர்
தேவையறிந்து பணிமுடித்தாய் !
செங்கடல் ஓரத்தில் தமிழுக்கு அணிசேர்க்கும்
சங்கம் கண்ட பாவலனே !
உனைப்போல் ஒரு தமிழன் இனி எமக்கு கிடைப்பானா
பனைபோல்தன் வாழ்வினை தமிழுக்கு தருவானா ?
இறையருள் உன்னை சொர்க்கம் சேர்த்திட- திரு
மறையளித்தவனை மண்டியிட்டு வேண்டுகிறேன் !
கனத்த இதயத்துடன்,
அபு மர்வான்.

Nizamuddin (Abu Marwan)
nizams55@gmail.com


jmiqbal@gmail.com
dateSun, Oct 11, 2009 at 7:59 AM
subjectRe: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.

Haji Ragagiri Mallick is very simple,humble and gentleman.

He has been consistently contributing tamil short stories to Magazines like Rani.Devi. Etc and of course lot in Islamic magazines too.His short stories collection book also ,is remarkable one.

Mr.Mallick's involvement and participation in Tamil social and literary activities and uniting Tamil masses in Saudi are remarkable.
His untimely demise is shock to us and my heart felt condolences to his beloved elder brother Er.Abdul Bari (brothers are so close each other and great example for unity)and his family Allah taa'la give strength to bear this loss and sabr is the great tool to exercise and the same may Allah give to the family.

Let us pray the departed soul to rest in peace and Allah give him heavenly place.

Valoothoor,MJMIqbal,
Dubai



mohamad ali
toMuduvai Hidayath

dateWed, Oct 14, 2009 at 9:26 PM
subjectRe: Fwd: மாலிக் பாய் - மறக்க இயலாது.
mailed-byyahoo.com
signed-byyahoo.com

hide details Oct 14 (7 days ago)


பேரன்புடையீர்,

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.
அருமைச் சகோதரர் ராஜகிரி அப்துல் மாலிக் மறைவு பேரதிர்ச்சியையும் பெரும் வருத்தத்தையும் அளிக்கிறது.

தமிழ் நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கத்தின் செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகத்தின்
செளதி அரேபிய ஒருங்கிணைப்பாளராகவும், இனிய திசைகள் மாத இதழின்
பேரார்வலராகவும் மாலிக் ஆற்றிய அரும் பணிகள் பல...

அரபகம் வாழும் அனைத்துத் தமிழர்களுக்கும் பேருதவியாகத் தனது வாழ்நாளை முற்றிலும் அர்ப்பணித்துக் கொண்ட அற்புத மனிதர் அவர்...

தாய்மொழியாம் தமிழுக்குச் சங்கம் கண்டு தொண்டாற்றிய இலக்கியக்கர்த்தா... சிறந்த சிறுகதையாசிரியர்...

நல்லதோர் கவிஞர்... பன்னூலாசிரியர்...

தாய்மண்ணிலும் அரபகத்திலும் கல்விப் பணிகள் எண்ணற்றவையாற்றிய
அதிசய மாமனிதர்.. தான் பயின்ற ஜமால் முகம்மது கல்லூரியின் வளர்ச்சியில் உறுதுணை நின்ற உத்தம மாண்பாளர்... அரபகத்தில் இந்தியக் கல்வி நிறுவனங்களின் ஒருங்கிணைப்பிற்கும் உயர்விற்கும் அரும்பாடுபட்ட ஆற்றலாளர்... ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கல்வி தொடரத் துணை நின்றுதவிய வள்ளல் பெருந்தகை... சமுதாய அமைப்புகளானாலும் அரசியல் அமைப்புகளானாலும் ஆர்வம் செலுத்தி ஆலோசனைகள் வழங்கி நிதி உதவி

உரிய பணிகளாற்றிய சமுதாயப் புரவலர்... அனைவரையும் அன்பால் ஆளுமை கொண்ட நல்ல பண்பாளர்...

அவர்தம் மறைவு அனைவருக்குமே பேரிழப்பாகும்..

யாருக்கு யார் ஆறுதல் கூறுவது? யாருக்கு யார் தேறுதல் சொல்வது?..

இறைவனின் நாட்டமெனெ அறிவு ஆற்றுப்படுத்த முனைந்தாலும்
மனித மனம் அழுதுகொண்டுதானே இருக்கிறது...
கையற்றுப் போன இந்த நிலையில் இறையை நோக்கிக்
கையை ஏந்துவதைத் தவிர நம்மால் வேறென்ன செய்துவிடமுடியும்...
யா அல்லாஹ் மறைந்த மாண்பாளரை உன் பொருத்தத்தில்,திருப்தியில் இருத்திக் கொள்வாயாக..

அவரது பாவங்களையல்லாம் மன்னித்து மறுமை நல் சுவன
வாழ்வை வழங்கி அருள்வாயாக...
அவரது உத்தமத் துணைவியாருக்கும் நல்லறப் பிள்ளைகளுக்கும் உற்றாருக்கும் உறவினர்களுக்கும்

ஆறுதலும் தேறுதலும் தந்து அவர் விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடர அருள் புரிந்து உதவுவாயாக...

முந்திச் சென்றவருக்காகப் பிந்திச் செல்ல இருக்கிற நாம்

துஆ செய்வோம்... அவர்தம் பணி தொடர்வோம்..வஸ்ஸலாம்...

அன்பு,
சேமுமு.
(பேராசிரியர் டாக்டர் சேமுமு.முகமதலி
பொதுச்செயலாளர் தமிழ்நாடு முஸ்லிம் தொண்டு இயக்கம்
பொதுச்செயலாளர் பன்னாட்டு இஸ்லாமிய இலக்கியக் கழகம்
ஆசிரியர் இனிய திசைகள் மாத இதழ்)

semumu

This man Saves Lives, One Click at a Time

This man Saves Lives, One Click at a Time

Nagpur, Oct 20 (Rediff): For over ten years now, Khushroo Poacha has stood by the sole belief that to do good work you don't need money. Poacha runs indianblooddonors.com (IBD), a site that lets blood donors and patients in need of blood connect with each other almost instantaneously. He also does not accept cash donations.

The site has been live for almost ten years and with over 50,000 donors in its database, IBD is perhaps a classic example of what the Internet is truly capable of. But more importantly, it is a reflection of a single human being's desire to make a difference to this world.

It all started in the mid-'90s when Khushroo Poacha, an employee with the Indian Railways in Nagpur saw a doctor being beaten up because he couldn't save a patient's life. No one in the mob seemed to understand that it was the lack of blood that caused the death.

"A few years later, I witnessed the death of a welder because he couldn't get blood. The two incidents really shook me up," Poacha says, "And that was when I expressed to my wife my desire of doing something."

Poacha, however, had no clue about how he could make a difference until one day, sitting in a cyber cafe with a 56 kbps connection, the idea came to him.
"I did not know head or toe of the Internet, let alone about domain names, but I knew this would be the tool that would make a difference," he says, explaining the dotcom extension to the site.

Over the next few months, Poacha liquidated practically all his savings, purchased a domain name and started up indianblooddonors.com.

"During the time, there were no companies booking or hosting web domains in India. I was paying USD 300 every three months to keep the site live and running. Meanwhile, I had spent almost Rs 40,000 in developing the site and had gone practically bankrupt," he says.

Poacha says he even went to a local newspaper to place an ad. "I needed visibility and that was the only way I thought I could reach out to the people. The day the ad appeared, I was expecting a flood of registrations," he recollects. "No one registered."

The silver lining to the dark cloud came when someone from the outskirts of his hometown Nagpur contacted him, expressing interest. "It was a saving grace," Poacha says.

Meanwhile, the dotcom bubble had burst and Poacha was being told what a fool he had been. And then there were household expenses to be taken care of too.
"There were many occasions when unpaid phone bills would be lying in the house and there would be no money to pay them off," Poacha recollects, adding that "things always have a way of sorting themselves out. And mysteriously during such times, a cheque would make its way into the mailbox."

Poacha admits that his wife was quite apprehensive about his endeavour. "But she believed in me," he says, "And that has made all the difference."

Visibility, however, was still an issue. No publication was willing to write about him. No major hospital or blood bank was interested in taking his calls.
And then the 2001 Gujarat Earthquake happened. As visuals of the devastation flashed before his eyes on television, Poacha realised yet again he had to do something.
Only this time he knew just what.

"I called up (television channel) Zee News and requested them to flash the site's name on the ticker and they agreed."

Five minutes later, the ticker was live. Ten minutes later, the site crashed.
"I spoke to the people who were hosting the site (by now website hosting had started off in India) and explained to them the situation. They immediately put me on a fresh server and over the next three days or so I received some 3,500 odd registrations," Poacha recollects.

Realising the difference he had made, the 42-year-old started working on getting visibility again.

Over the next few months, Poacha had contacted every major magazine and sure enough, a few responded. "Outlook (magazine) wrote about me, then (British newspaper) The Guardian followed suit and then came the BBC," he says.

Along the way, IBD had also gone mobile. All you had to do was type out a message and send it to a short code and you'd have a list of blood donors in your inbox.
As luck would have it, the service became far too popular for Poacha's pocket. "By then I had stopped taking cash donations and had to discontinue it," he says.
Interestingly, IBD is not yet registered as an NGO. "We function as individuals. We don't take donations and only accept bumper stickers (of IBD) and postage stamps to send out those stickers and create awareness," he says, "I was asked to deliver a lecture at IIM during a social entrepreneurship seminar and was asked what my sustenance model was. I replied I didn't have one. And I have been doing this for the last ten years."

Today, the database of IBD is growing at the rate of 10-15 users every day and the requests have grown from 25 to 40 per day.

Poacha says he eats, drinks and breathes IBD. "The zeal I had ten years ago has not diminished and the site continuously sees innovation." The latest, Poacha tells us, is the option of being an exclusive donor to one patient.

"During my journey, I realised there were some patients who required blood every month. So if you want, we can put you onto them so you can continue making a sustained difference to one person's life."

IBD is currently on an auto pilot mode and Poacha continues to keep his day job. He says, "Initially I would take the calls and personally connect the donor with the patient's relative. But I know only three languages and I'd get calls from all over India," he laughs.

Poacha recounts an incident that never left him: "A man from Chandigarh called me and told me he was desperately seeking A-ive blood for his 2-year-old. About five minutes after the call, he got the (difficult to find) blood group he needed. Soon after the surgery he called me up crying, thanking me for saving his child's life. For me, it was just another day at work. But his whole world was at stake that day. I can never forget that call."

Last year Poacha was invited to the Asian Social Entrepreneurs Summit 2008 in South Korea where venture capitalists argued that it wasn't possible to sustain an endeavour without money. He says, "I pointed out that Mother Teresa had no revenue model when she started the Missionaries of Charity. If you want to do good work, you simply do it."

For someone who has sustained his enterprise for a decade with just a few bumper stickers and postage stamps, Khushroo Poacha knows best.

Kayalpatnam

Kayalpatnam

Why the name 'Kayalpatnam'?

In Tamil, the word Kayal stands for the sea and the adjoining lands. Patnam literally means a city or town. Hence Kayalpatnam refers to the city adjoining the sea. Few towns nearby also carry Kayal as part of their name.
Masjids

Kayalpatnam has many Masjids. People can pray their prayers without fails in Masjids nearest for them. It has Masjid for each Streets. These include:
Sahib Appa Thaika [Thaika Street]
Masjid-ul-Khabeer [periya khutba palli][1000 Years old Masjid}
Masjid-ul-Sagheer [Siriya khutba palli]
Al Jamiul Azhar Jumma Masjid (In Bazaar)
Magdoom Palli (Built 1050 years ago)
Haji Appa Thaika Palli [available at Main Road and Inaugurated after reconstruction on 28-08-2008; 1428 Shahban 25]
Karpudayaar Palli
Araam Palli
Kadaipalli (consider located very straight to Kaaba)
Kuruvithurai Palli
Marickar Palli
Appa Palli
Kuttiappa Palli
Hafil Ameer Palli
Masjid-ul-Thayim
Mela Palli
Shaik Hussain Palli - behind USC ground
Pudhu Palli (Masjithul Jatheeth) (In front of Moghdoom Street)
Arushiya Palli
Mohideen Palli
Koman Palli
Kosumarai (used to be Masjid)
Irattai Kulathu Palli ( Meeqail Mosque)
Ahmed Nainar Palli
Siru Nainar Palli [also called as Kathiriyya kodimara siru nainar palli]
KMT Palli Vasal
Masjid seyyidina BILAL raliyalallahuthala(2009)
and more. And it is also said that there are more than 100 Masjids and mostly having its Historical Monuments.

People can hear the sound of azan during each waqt of prayers with beautiful voices.

Kayal Streets(Alphabetical order)
Alagapuri
Aliyar Street
Ambala Maraicar Street
Appapalli Street
Arampalli Street
Arunachalapuram
Azad Street
Bye-pass Road
Cross Street
DCW Colony
Deevu Street
Gurusadi
Hajiappa Thaika Street
Jailani Nagar
Kadarkarai Poonga (North)
Kandipichai Thottam
Kattu Thaika Street
Keela Nainar Street
KMK street
Kochiyar Street
Koman Street
Komanputhur
KTM street
Kuthukal Street
Lakshmipuram
L.F Road
Maatukulam
Magdhoom Street
Mangala Vinayagar Koil Street
Mangalavadi
Maraicar Palli Street
Maruthuvar Street
Melanesavu Street
Muhyideen Street
Muthraman Koil Street
Muthuwappa Thaika Street
Nainar Street
New Bazaar Street
Odaikarai
Parimar Street
Periya Nesavu Street
Poonthottam
Quai-e-milleth Nagar
Ratnapuri
Sadukai Street
Seethakathi Street
Sethuraja Street
Singhithurai
Sinna Nesavu Street
Sitthan Street
Sivan Koil Street
Solukkar Street
Thaika Street
Thaikapuram
Thenga Pandaka Salai
Uchinima Kaalimamman Street
Vaaniyakudi
Vandimalaichi Amman Koil Street
Vannakudi Street
Veerasadachi Amman Koil Street
Visalachi Amman Koil Street

If some of the streets are not above listed you can edit by yourself
Education

The town of Kayalpatnam had good philanthropists to promote education amongst not only in Kayalpatnam, but also in the neighboring towns. Some of the leading schools and colleges were promoted by the people from the town. These include:

Islamic Colleges

Muaskar Rahman Women's Arabic College, Cholukkar St.
Ayesha Siddeeka Women's Islamic College
Mahlara Arabic College, Ambala Maricar St.
Zaviya Arabic College, Keemu Kacheri St.
Hamidhiyya Quran Hifl Madhrasa, Muthuwappa Thaika St.
Hamidhiyya Islamic Fundamental Educational Center, Muthuwappa Thaika St.
Malharul Abdeen Islamic Fundamental Educational Center, Thaika St.
Arusul Jannah Women's Arabic College, Deevu Street
Institutes of Kayalpatnam
Central Matriculation Higher Secondary School for Girls
Central Higher Secondary School for Boys
Elkay Higher Secondary School
Government Girls Higher Secondary School
Kamalavati Higher Secondary School
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Boys
Muhyiddeen Matriculation Higher Secondary School for Girls
Thulir Institution For Mentally Disabled Children
Wavoo Wajeeha Women's College of Arts And Science
Zubaida Higher Secondary School For Girls
A good advantage of education here is the students shine excellent in both general studies as well as Islamic studies. We can see lot of Kayal Engineers/Chartered Accountants(one of the most sought pofession for KAYALITES)/ doctors/ graduates across the world, who also did their Haafiz [memorizing the Holy Qur'an] course during their childhood.


Kayal Tamil


Vaapaa = Father
Ummaa = Mother
Kaakaa = Elder Brother
Raathaa / Laathaa = Elder Sister
Chachappa = Paternal Uncle
Chachi = Maternal Aunt
Appaa = Grand Father
Vaapichaa = Paternal Grand Mother
Moomaa / Kannumma / Kammaa = Maternal Grand Mother
Pasaaaru = Break Fast
Pootee = Great Grand Mother
Pootee Appaa = Great Grand Father
Pootan = Great Grand Son
Ootee = Great Great Grand Mother
Ootee Appaa = Great Great Grand Father
Ootan = Great Great Grand Son
Aanam = Gravy
Puliaanam = Tamarind Water (Rasam)
Valanthu = Utensils
Nasuvu (as in Nasuvuraan) = Cheating
Vaanaa/Maana = (I) Don't Want
Eekithu = It is there/Available
Appittaa/Appittan = (She/he) has grabbed (it)
Sepaale = Stupid
pacha hayathu = Innocent
Moandhu = Kiss
Baangu = Any of Five Times obligatory prayer call
Adupaangara = Kitchen
Peethuraan = Being Proud
Jeyppu = Pocket
Angana Kulley = Somewhere there
Ingana Kulley = Somewhere here
Kadavaapotti = A basket made of palm leaves - used to carry grocery edibles
Kuththuppanium = Sweet lozenges
Palkuthi = Spleen
Maangaa = Kidney
Avantharai = Danger
Jaans = Gents Drawing Room
Vootankilai = Ladies Drawing Room
Thatotty = Terrace
Vattilappam = Egg Pudding
Sadavaa Irukuthu = Feeling Lazy
Navulu/Navunduko = Move/Give Way
Mudukku = Lane (in between houses)
Kaluvu = wash (used for both clothes,utensils; word 'thuvai' is not used) Kanambo = much more

ARR in Jeddah

ARR in Jeddah

Please check this links

http://www.youtube.com/watch?v=VzLIPlvFhzM

http://www.youtube.com/watch?v=r5U_ketSAb0

http://www.youtube.com/watch?v=W7zKx3rc6Os

50 Health Tips

50 Health Tips


1. Drink eight glasses of water a day.

2. Include two vegetables and one fruit in every meal.

3. Begin each meal with a raw vegetable salad.

4. Make a light snack of assorted sprouts.

5. Start the day with a glass of warm water and a dash of lime..

6. Use only fresh vegetables.

7. Once a week have only fresh fruits until noon, make lunch the first meal of the day.

8. Eat only freshly cooked meals, not refrigerated leftovers.

9. Include one green vegetable and one yellow vegetable in every meal.

10. Go on a juice fast for a day. Start with vegetable juice, and sip fruit for lunch and dinner.

11. Kick the old coffee habit.Have a glass of fresh fruit juice instead.

12. Cut out all deep-fried foods from your diet.

13. Cut down on high sugar products like soft drinks, ice-cream, candy and cookies in your diet.

14. Never skip a meal, even if you're on a diet.Eat a fresh fruit or have vegetable juice instead.

15. Avoid beverages like soda, coffee, colas and so on.

16. Include high fiber foods and plenty of fruits, vegetables and grains in planning your diet.

17. Use salt in moderation

18. Wash vegetables thoroughly in clean water before chopping.

19. Stream or boil vegetables (rather than fry or saute).

20. Retain peels of potato, cucumber, carrot and tomato while cooking.

21. Do take a moment off to mentally list out the nutritional value of the food you're about to eat.

22. Don't rush through your meals.Set aside enough time to appreciate, enjoy and digest your food.

23. Make every meal an enjoyable experience.Set dishes out attractively and chew slowly to appreciate the full flavor of the foods you eat.

24. Choose to be radiantly healthy. Keep yourself informed about the nutritive value of every food you buy.

25. Shop for groceries yourself.Notice the look, feel and smell of fresh fruit and vegetables and enjoy their intrinsic goodness.

26. Watch out for eating habits paired with emotional states, like reaching for a chocolate when you are depressed.Resist the urge and eat fruit instead.

27. Eat popcorn (rather than chips) while watching a movie.

28. Sit at the table at meal times.Don't read the paper or review bills while eating.

29.Make it a point to have dinner with the entire family at the table, and not in front of the TV.

30.Eat just to the point of the fullness.Don' t stuff yourself!

31. Stop smoking.

32. Restrict alcohol consumption.

33. Get a good night's sleep, every night.

34. Enroll today in an exercise programme.

35. Take a brisk, 20 minute invigorating walk each morning.

36. Spend 10 minutes every morning and evening doing basic stretches.

37. Do not use elevators when you can climb the stairs.

38. Enroll in a TM programme today.

39. Focus on your breathing.Take a deep breath, then exhale slowly.Repeat a couple of times a day.

40. Learn to relax.Spend 20 minutes consciously relaxing each muscle of your body.

41. Spend 20 minutes a day in silent meditation, prayer or contemplation.

42. Learn the healing power of laughter. Watch a crazy movie, recall a joke or read a funny book and laugh out loud.

43. Tap the powers of your sub-conscious. Relax your body for 20 minutes and project the Perfect You're on your mind screen.

44. Balance your lifestyle.Devote equal time each week to work and fun.

45. Join kids in a sports activity and rediscover the joys of childhood.

46. Do keep in touch with friends. Call up or visit them and be at peace with the world.

47. Enroll in an activity (like dancing, swimming or roller skating...) you never indulged in because you were afraid of what people might say.

48.Forgive someone who you think has done you wrong and cleanse your spirit of rancor.

49. Do a nice turn to someone you don't know too well, but who could do with a friend.

50. Spend a quiet half-hour chatting with your family.

ஜிமெயில் பயனாளர்களுக்கான செய்தி

ஜிமெயில் பயனாளர்களுக்கான செய்தி


ஜிமெயில் தனது பயனாளர்களுக்காக ஒரு புதிய பாதுகாப்பு முறையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

நீங்கள் உங்கள் அலுவலகத்திலோ அல்லது வெளியில் ப்ரௌசிங் செண்டரிலோ ஜிமெயில் பார்த்துவிட்டு லாக்-அவுட் செய்யாமல் வந்துவிட்டால் உடனடியாக வேறு கணினி மூலமாக லாகின் செய்து அந்த கணினியில் உள்ள உங்கள் ஜிமெயில் இணைப்பை துண்டிக்க முடியும்.

அல்லது உங்கள் ஜிமெயிலை வேறு யாராவது பயன்படுத்துகிறார்களா என்றும் அறிந்து கொள்ளலாம்.

http://googlesystem.blogspot.com/2008/07/find-who-has-access-to-your-gmail.html

தமிழில் ஜிமெயிலை தமிழில் காண:

உங்கள் ஜிமெயில் திரையில் மேல் பகுதியில் setting என்ற பகுதிக்கு சென்று ,அதில் Gmail display Language -ல் Tamil- தேர்வு செய்தால் உங்கள் ஜிமெயில் திரை இப்போது தமிழில் தெரியும்.


message from


S.Gulam Thasthageer

Now get UAE Visit Visas from India

Now get UAE Visit Visas from India

This is very important.

If any of your relatives or friends wants to come to Dubai on a visit visa and if you want to sponsor them, it becomes a costly affair. The visa fees & the deposit (not to mention the bank charges & the knowledge dirham !!) turns out costly.

Here is what you can do. Marhaba has started issuing Tourist / Visit / Transit visas in India for persons traveling to UAE. You can visit the following website & get all details www.dvms.biz
www.dvms.biz

Ahmedabad

DUBAI MARHABA SERVICES,
1ST Floor,
Hamlai House,
31, Shrimali Society,
Opp. Navrangpura Police Station,
Ahmedabad – 380 009,
Telefax No : 079 – 3007 1843.
Cell Phone No. 99783 91919.
Email : amd@dvms.biz Bangalore


Dubai Marhaba Services
Plot No. 9 & 10
Queens Road ,
Bangalore - 560 051
Phone: 080 - 3241 4213/14
email : blr@dvms.biz


Chennai

Dubai Marhaba Services
1st Floor, F -11, Alsa Mall,
Montieth Road , Egmore
Chennai 600008
Phone : 044 – 4263 8292 / (M) 098419 71411
email : maa@dvms.biz


Delhi

Dubai Marhaba Services
F- 12, Ist Floor,
Inner Circle, Connaught Place ,
New Delhi-110001
Phone : 011 – 4040 1400
Fax : 011 – 4040 1412
email : del@dvms.biz

Hyderabad

Dubai Marhaba Services
3 – 5 – 874 / 19 / 1, 2 & 3,
1st Floor, Hyderguda,
Next to Apollo Hospital ,
Hyderabad , 500 029
Phone: 040 -324 83044
email : hyd@dvms.biz Mumbai


Dubai Marhaba Services
Film Center
Ground Floor,
Unit No. 4
Tardeo
Mumbai – 400 034
Phone : 022 – 6610 6523 / 24
FAX no. 022 - 6610 6520
email : mum@dvms.biz


Pune

Dubai Marhaba Services,
101 / 102, Sohrab Hall,
21, Sassoon Road ,
Pune – 411 001
Phone : 020 – 2605 9203 to 04
Fax : 020 – 2605 9209
email : pune@dvms.biz


Surat

Dubai Marhaba Service
105, World Trade Center ,
Ring Road
Surat – 395003
Ph: 0261 - 2323220 / 2322280
Fax no: (+91) 61 2322243
email : surat@dvms.biz


The net charges for visas are not mentioned on the website, but are as under and check with directly:-

1) Tourist / Visit Visa = INR 4,550/- (No deposit!!)
2) Transit Visa (96 hrs or 4 days) = INR 3,500/- (No deposit)

If all documents are in place, the normal processing time is 3 – 4 working days. Attached is the invitation letter format for sponsoring parents. This is an airline independent service. But the traveller has to enter & exit either from Dubai or Sharjah (at present)

I hope this will benefit all… for more details please visit the website.

Misconceptions about Islam

Misconceptions about Islam

Assalaamualaikum wa rehmatullahe wa barqatahu.

Kindly go through the ppt which describes clearly about the misconceptions about Islam and also explains the same.

Please forward it to all ur contacts.

If any of ur friends are interested to receive Islamic mails kindly ask them to send a mail to asif.dange@gmail.com with subject line I want Islamic mails.

Get free Islamic sms on ur mobile

type ON SubhanAllah and send it to 9870807070.

OR

Type JOIN SubhanAllah and send it to 567678

Note: The sms service is free of cost and is available only on Indian mobile numbers.

Please remember me in ur dua

Asif Dange

தானமே பிரதானம்... கட்டணம் அவமானம்

தானமே பிரதானம்... கட்டணம் அவமானம்


Courtesy - Dinamalar dt.06.10.09

கோவை : கோவை, பூ மார்க்கெட் பகுதியைச் சேர்ந்தவர் அப்பாஸ் (28); ஏழாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்துள்ளார். தனது 18 வயதில் ரத்தம் அளிக்க துவங்கிய இவரது சேவை, நண்பர்கள் உதவியால் இன்று சென்னை வரை நீண்டுள்ளது. யார், எந்த குரூப் ரத்தம் கேட் டாலும், எப்பாடு பட்டாவது அவர்களுக்கு ரத்தம் கிடைக்கச் செய்கிறார். இதற்கென இவரோ இவரது நண்பர்களோ கட்டணம் எதுவும் பெற்றுக் கொள்வதில்லை. "ஸ்பாட் பிளட்' என்ற இவரது அமைப்பின் பெயருக்கேற்ப, ரத்தம் கேட்ட சில மணி நேரங்களில் இவரது ஆட்கள், "ஸ்பாட்டில்' தயாராக நிற்பர். இதனால், கோவை மற்றும் சுற்று வட்டார பகுதிகளில் உள்ள அனைத்து மருத்துவமனைகள், போலீஸ் ஸ்டேஷன்களில் இவரது பெயர் பிரசித்தம்.

தனது சேவை பற்றி அப்பாஸ் கூறியதாவது: ஏழாவது வரை மட்டுமே படித்துள்ள நான் பூ வியாபாரம் செய்கிறேன். 18வது வயதில் பெரியப்பா இருதய ஆபரேஷனுக்காக, ஆஸ்பத்திரியில் தங்கியிருந்தேன். அங்கு ஒரு குழந் தையின் வயிற்றில் கடப்பாறை குத்தியதில் ஆபத்தான நிலையில் இருந்தது. "ஏ பாசிட்டிவ்' ரத்தம் நிறைய தேவைப்பட்டது. உடனே ரத்தம் கொடுத் தேன். அந்த குழந்தை பிழைத் துக் கொண்டது. நம்மால் ஒருவருக்கு உயிர் கொடுக்க முடியும் என்பதை கண் முன் உணர்ந்த அன்று முதல், யார் எப்போது கேட்டாலும் ரத்தம் கொடுத்து வருகிறேன். வேறு குரூப் ரத்தம் தேவைப் பட்டவர்களுக்கு எனது நண் பர்களை அனுப்பி உதவினேன். இப்படி எங்கள் "ஸ்பாட் பிளட்' அமைப்பு உருவானது. இதுவரை 200 பேருக்கு ரத்தம் கொடுத்துள்ளோம். நான் மட்டும் 24 முறை கொடுத்துள் ளேன். குறைந்தபட்சம் 50 பேரையாவது ரத்தம் கொடுத்து காப்பாற்ற வேணடும் என்பதே லட்சியம். அரிய வகை ரத்தப் பிரிவுகளான "ஏபி நெகட்டிவ்',"ஏ நெகட்டிவ்' ரத்தம் தேவைப்படுபவர்களுக்காக, நிறைய அலைந்துள்ளோம்.

சிரமப்பட்டு ரத்தம் கொடுத் தும், உயிரை காப்பாற்ற முடியாமல் போகும் போது வருத்தம் இருக்கும். ரத்த புற்று நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள நிறைய குழந்தைகளுக்கு ரெகுலராக ரத்தம் கொடுத்து வருகிறோம். நல்ல மனதுடைய எனது நண்பர்களால், பல உயிர்களை காப்பாற்றிய திருப்தி உள்ளது. மூன்று மாதத்துக்கு ஒருமுறைதான் ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், இரண்டரை மாதத் திலேயே சில அவசர தேவைகளுக்கு கொடுக்க வேண்டியதிருக்கும். இதனால், எனது ரத்தத்தில் "கவுன்ட்' குறைந்து ஒரு கட்டத்தில் எனது கைகள் நடுங்கத் துவங்கின. டாக்டரின் அறிவுரையின்படி சில மாதங் கள் ரத்தம் கொடுக்காமல் இருந்தேன். 50 முறை ரத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் லட்சியம். ஜாதி, மதம், இனம் பார்க்காமல், ஒருவரின் ரத்தத்துடன் நமது ரத்தம் கலக்கும் போது ஒரு புதிய உறவு உண்டாகிறது. எந்த ஜாதி, மதமானாலும், ரத்தத்தின் நிறம் ஒரே நிறம் தானே. இதை புரிந்து கொள்ளாமல், அன்றாட வாழ்வில் சக மனிதரிடம் வேறுபாடு பார்க்கும் சிலர், யாரோ ஒருவரிடம் ரத்தம் பெற்று, மருத்துவமனையில் பிழைக்கும் போதுதான் திருந்துகின்றனர். தங்கள் உடல் ஆரோக்கியம் கெட்டு விடும் என சொந்த தாய், தந்தைக்கே ரத்தம் கொடுக்க தயங்கி, எங்களுக்கு பணம் கொடுத்து அழைப்பவர்கள் அதிகம். பணம் பெறாமல் அவர்களுக்கும் உதவியுள்ளோம். ரத் தம் பெற்றுக் கொண்டு, பணம் தரும் சிலரிடம் தகராறு கூட ஏற்பட்டுள்ளது.

உயிருக்கு விலை ஏது? இருதய புற்றுநோயால் பாதிக்கப் பட்ட ஒருவருக்கு நள்ளிரவு 1.30 மணிக்கு ரத்தம் கொடுத்தேன். "என்னால்தான் உயிரோடு இருப்பதாக' கைகளை இறுகப் பிடித்து கண்ணீர் விட்டு அழுதார். இரண்டு நாள் கழித்து அவர் இறந்து விட்டதாக, தகவல் கேட்டு சோகத்தில் மூழ்கினோம். இவ்வாறு, அப்பாஸ் கூறினார்.

முழு ஆரோக்கியமுடன் இருப்பவர்களால் மட்டுமே "ஸ்பாட் பிளட்டில்' சேர முடியும். இதற்கென உள்ள ஏஜன்டுகள் பணம் பெற்றுக் கொள்வதால், தங்களை நேரடியாக தொடர்பு கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே ரத்தம் கொடுக்கின்றனர், இந்த அமைப்பினர். அப்பாஸ் சேவையைக் கண்டு தற்போது அவரது மனைவியும் அமைப்பில் சேர்ந்துள் ளார். அவசர ரத்த தேவைக்கு 98434 89535, 96004 00190 ஆகிய எண்களில் அப்பாஸை தொடர்பு கொள்ளலாம்.

மூளையைப் பாதிக்கும் 10 பழக்கங்கள்

மூளையைப் பாதிக்கும் 10 பழக்கங்கள்

1. காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பது.

காலையில் உணவு உண்ணாமல் இருப்பவர்களுக்கு ரத்தத்தில் குறைவான அளவே சர்க்கரை இருக்கும். இது மூளைக்குத் தேவையான சக்தியையும் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்களையும் கொடுக்காமல் ஆக்கி, மூளை அழிவுக்குக் காரணமாகும்.

2.மிக அதிகமாகச் சாப்பிடுவது
இது மூளையில் இருக்கும் ரத்த நாளங்கள் இறுகக் காரணமாகி, மூளையின் சக்தி குறைவுக்குக் காரணமாகும்.

3. புகை பிடித்தல்

மூளை சுருகவும், அல்ஸைமர்ஸ் வியாதி வருவதற்கும் காரணமாகிறது.

4.நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுதல்

நிறைய சர்க்கரை சாப்பிடுவது, புரோட்டின் நமது உடலில் சேர்வதைத் தடுக்கிறது. இதுவும்மூளை வளர்ச்சிக்கு பாதிப்பாகிறது.

5. மாசு நிறைந்த காற்று

மாசு நிறைந்த காற்றை சுவாசித்தல், நமக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனை நாம் பெறுவதிலிருந்து தடை செய்கிறது. மூளைக்கு ஆக்ஸிஜன் செல்லாவிட்டால், மூளை பாதிப்படையும்.

6.தூக்கமின்மை

நல்ல தூக்கம் நம் மூளைக்கு ஓய்வு கொடுக்கும். வெகுகாலம் தேவையான அளவு தூங்காமலிருப்பது மூளைக்கு நீண்டகாலப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்.

7. தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது

தலையை மூடிக்கொண்டு தூங்குவது, போர்வைக்குள் கரியமிலவாயு அதிகரிக்க வைக்கிறது. இது நீங்கள் சுவாசிக்கும் ஆக்ஸிஜனை குறைக்கிறது. குறைவான ஆக்ஸிஜன் மூளையைப் பாதிக்கிறது.

8.நோயுற்ற காலத்தில் மூளைக்கு வேலை கொடுப்பது

உடல் நோயுற்ற காலத்தில் மிக அதிகமாக மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதும், தீவிரமாகப் படிப்பதும் மூளையைப் பாதிக்கும். உடல் சரியாக ஆனபின்னால், மூளைக்கு வேலை கொடுப்பதே சிறந்தது.

9.மூளைக்கு வேலை கொடுக்கும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்ளாமல் இருப்பது

மூளையை அதிகமாக உபயோகப்படுத்தும் சிந்தனைகளை மேற்கொள்வதால், மூளையில் புதுப்புது இணைப்புகள் உருவாகின்றன. அதனால், மூளை வலிமையான உறுப்பாக ஆகிறது.

10. பேசாமல் இருப்பது.

அறிவுப்பூர்வமான உரையாடல்களை மேற்கொள்வது மூளையின் வலிமையை அதிகரிக்கிறது.

GOLDEN WORDS

GOLDEN WORDS

Love your job but don't love your Company because you may not know when your company stops loving you. Dr. ABDUL KALAM

What is the Secret of SUCCESS....?"RIGHT DECISIONS" How do you make Right Decisions... ?"EXPERIENCE" How do you get Experience.. ..? "WRONG DECISIONS” Dr. ABDUL KALAM

Without your involvement you can't succeed. With your involvement you can't fail. Dr. ABDUL KALAM

You are not responsible for what people think about you. But you are responsible for what you give them to think about you. STANLEY FERRARD

A man is lucky if he is the first love of a Woman. A woman is lucky if she is the last love of a man CHARLES DICKENS

Write your sad times in Sand, Write your Good times in Stone. GEORGE BERNARD SHAW

Behind every successful man, there is an untold pain in his heart. BILL JACOBS

It’s better to lose your Ego to the one you Love, than to lose the one you LOVE because of EGO. JOHN KEATS

Don’t make promise when you are in JOY... Don't reply when you are SAD. Don't take decisions when you are ANGRY….Think twice, Act wise.

மாவீரன் திப்பு சுல்தானும் இஸ்லாத்தை ஏற்ற மாவீரன் நெப்போ­லியனும்!

மாவீரன் திப்பு சுல்தானும் இஸ்லாத்தை ஏற்ற மாவீரன் நெப்போ­லியனும்!

565 சமஸ்தானங்களாக சிதறுண்டு நம்மவர்களிடையே ஒற்றுமையின்மை யால் ந­வடைந்து ஆங்கில ஏகாதிபத் தியத்திடம் அடிபணிந்து அத்தனை சமஸ்தானங்களுமே சுயநலத்திற்காகத் தன்மானத்தையும் நாட்டின் மண்,மானத்தையும் இழந்து நின்ற வேளையில்தான் சுதந்திர வேட்கையின் உதய ஞாயிறாக கி.பி. 1761ல் நவாப் ஹைதர் அ­லிகான் பகதூர் மைசூரின் ஆட்சியைக் கைப் பற்றினார். அதன்பின் ஸ்ரீரங்கபட்டினம் என்னும் சிறு தீவுகள் இருந்த மைசூரின் புகழ் தென்னகமெங்கும் விரியத் தொடங்கியது.

கி.பி.1782ல் ஹைதர் அலி­யின் மரணத்திற்குப் பின் திப்புசுல்தான் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றபின் அவரது 18 ஆண்டுகால இறையாட்சியில் அகண்ட இந்த பாரத கண்டம் அதற் குமுன் கண்டிராத ஒரு புதிய பொ­லிவு டன் இம்மண்ணின் மைந்தரின் தலைமை யில் ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தைக் காலூன்ற விடாமல் விரட்டியடித்தது. திப்புசுல்தானின் ஆட்சி கிருஷ்ணா நதியி­ருந்து திண்டுக்கல் வரை தெற்கு வடக்காக நானூறு மைல்களும், மலபாரி­ருந்து கிழக்குத் தெடார்ச்சி மலை வரை மேற்கு கிழக்காக முந்நூறு மைல்களும் பரந்து விரிந்திருந்தது. இந்த நல்லவேளையில் தான் ஆங்கில எதேச்சதிகாரத்தை இம்மண்ணி­ருந்து அடியோடு ஒழிக்க மாவீரன் திப்புசுல் தான் ஐரோப்பிய மாவீரன் நெப்போ­ய னுடன் உறவு கொண்டார். அதுதான இன்றைய கூட்டணிகளுக்கெல்லாம் முன்னோடியாக விளங்கிய முதல் சர்வதேச கூட்டணி.

பிரெஞ்சுப் புரட்சி முடிவும் நெப்போலி­யனின் தலைமையும்

கி.பி.1787­லும், கி.பி.1792லும் பிரான்ஸ் நாட்டில் பெரும் புரட்சி வெடித்து மன்னர் 16ம் லூயி ஆட்சி முடிந்து பி.பி.1796க்குள் மாவீரன் நெப்போ­யன் பிரெஞ்சுப் படைகளின் தலைமைத் தளபதியாக உயர்ந்து விட் டான். சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத் துவம் என்னும் கோஷங்கள் பிரெஞ்சு மண்ணில் எழுப்பப்பட்டன. அதன் எதிரொ­ உலகின் பல பாகங்களிலும் கேட்க ஆரம்பித்தது.

இந்தப் புரட்சி கோஷத்தை வரவேற்ற முதல் இந்திய மன்னன் திப்புசுல்தான் மட்டுமே. அன்றே ஸ்ரீரங்கப்பட்டண வீதிகளில் இப்புரட்சி முழக்கங்களைக் கூறிக்கொண்டு மக்கள் ஊர்வலத்தை நடத்திக் காட்டினார் திப்புசுல்தான். பிரான்ஸில் ஜனநாயகக் குடியரசு ஏற்பட்டதும், மைசூரின் தலைநகரில் 108 பீரங்கிக் குண்டுகள் முழங்க அதனை வரவேற்றார். புரட்சிக் கழகம் என்ற ஓர் அமைப்பை ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்புசுல்தான் ஆரம்பித்தார். பிரெஞ்சுக் கடற்படை அதிகாரி ரிப்பாடு அக்கழகத்தின் தலைவராக செயலாற்றினார்.

முடி மன்னன் அல்ல - குடிமகன்

திப்புசுல்தான அக்கழகத்தில் தன்னை ஒரு உறுப்பினராக இணைத்துக் கொண் டார். குடியரசின் குடிமகன் என்ற பட்டத்தை அப்புரட்சிக்கழகம் மன்னர் திப்புசுல்தானுக்கு வழங்கியது. கி.பி.1797ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 14ஆம் தேதி பிரெஞ்சுக் குடியரசின் தேசியக் கொடி ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் ஏற்றிவைக்கப்பட்டது.

7.6.1985ல் பிரான்சின் தலைநகர் பாரீஸில் நமது முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ்காந்தி அவர்கள் உரையாற்றும் போது கி.பி.1792ல் பிரான்சின் தலை நகரம் பாரீஸில் மக்கள் புரட்சி ஆரம் பமாகி சுதந்திரம் மனிதனின் பிறப்புரிமை என்ற சங்கநாதம் எழுந்தது. எழுந்ததும் அதனுடைய எதிரொ­ இந்தியத் திருநாட்டிலும் கேட்டது. திப்புசுல்தானின் தலைநகரான ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் அன்றைய தினமே இப்புரட்சிக் குரல் எதிரொ­த்திருக்கிறது என்பதனை பெருமையுடன் தெரிவித்துக் கொள்கி றேன் என்றார்.

மக்களாட்சி மலர்ந்ததன் சிறப்பை அங்கு கூடியிருந்த மக்களுக்கு திப்புசுல் தான் எடுத்து விளக்கினார். முற்போக்கு சிந்தனைகளை மனமுவந்து ஏற்று மக்கள் முன்பு அதை செய்துகாட்டிய இந்திய மன்னர் திப்புசுல்தான் ஒருவர் மட்டுமே.

நெப்போ­லியனின் வெற்றிகள்

நெப்போ­லியன் ஜெர்மனி, ஆஸ் திரியா இவற்றை வென்று ரஷ்யாவில் மாஸ்கோ வரை வென்றுவிட்டார். பல போர்களில் ஆங்கிலேயர் நெப்போ­ யனிடம் தோல்வி கண்டனர். அதேபோல் இந்தியாவில் தென்னகத்தில் பரவலான பல இடங்களில் திப்புசுல்தானிடம் தோல்வி கண்டனர்.

அல்லாமா இக்பால் அவர்கள் திப்புவைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, அன்று கிழக்கு தூங்கிக் கொணடிருந்த போது அவன் மட்டும்தான் விழித்திருந் தான் என சிறப்பிப்பார். நெப்போ­ய னின் வெற்றிகள் தொடர்ந்த வேளை இந்தியாவில் திப்புவுக்கும் நெப்போலி­யனுக்கும் கடிதத் தொடர்புகள் ஆரம்பித்தன.

மாவீரன் நெப்போ­ யன் நைல் நதிப் பகுதியை வென்றபின் இந்தியா மீது படை யெடுக்கத் திட்டமிட்டி ருந்தார். இதனையே திப்புசுல்தான் ஆவ லோடு எதிர்பார்த்தார். கி.பி.1798 ஜனவரியில் பெரும் படையுடன் மத்திய தரைக்கடலைக் கடந்து அரபிக் கடலைக் கடந்து கி.பி.1798 மத்தியில் இந்தியக் கரையை அடைவதே மாவீரன் நெப்போ­யனின் திட்டம். இத்திட்டம் திப்புசுல்தானுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டதும் ஆங்கிலேயரின் எதிர்ப்பை மீறி பாண்டிச் சேரியிலுள்ள பிரெஞ்சு கவர்னரிடம் கி.பி. 1798 ஜனவரியில் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தப்படி மாவீரன் நெப்போ­யன் 1798 ஜூன் மாதம் 8ஆம் தேதி அலெக்ஸாந்திரியா துறைமுகத்தில் படையிறங்கினார். இருபதே நாட்களில் கெய்ரோ வீழ்ந்தது. எகிப்தை ஆண்ட துருக்கி சுல்தானின் பிரதிநிதி நெப்போ­ யனிடம் சரணடைந்தார்.

திப்புவின் தூதரும் நெப்போலி­யனும்

நெப்போலி­யன் கெய்ரோவில் முகாமிட்டிருக்கும் வேளையில் திப்பு சுல்தானின் பிரதிநிதி மீர் அ­கான் அவரை சந்தித்தார். திப்புவின் கருத்துக் களை நெப்போ­லியன் நன்கு கேட்டறிந் தார். ஆங்கிலேயரை விரட்டியடிக்க இது நல்ல தருணம் என்றும், அப்போதுதான் ஐரோப்பாவிற்குப் பாதுகாப்பு என்றும், இந்த வாய்ப்பைத் தவறவிட்டால் உலக சரித்திரமே மாறிவிடும் என்றும் தெரிவிக் கப்பட்ட திப்புசுல்தானின் சீரிய கருத்துச் சரியென நெலிப்போ­யன் ஏற்றுக் கொண்டார்.

கடிதம் பிரிட்டிஷார் வசம்

திப்புசுல்தானுக்கு நெப்போ­லியன் கடிதம் ஒன்றைத் திப்புவின் தூதர் மீர் அ­கானிடம் தருகிறார். கடிதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர் வரும் வழியில் ஹஜ் கடமை நிறைவேற்றும் பொருட்டு மக்காவில் தங்கிய சமயம் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திடம் சிக்கிக் கொண்டார். நெப்போ­லியனின் கடிதம் பறிக்கப்படு கிறது. இக்கடிதத்தால் நெப்போ­யன் லி திப்புசுல்தான் உறவு ஆதாரத்துடன் ஆங்கிலேயருக்குத் தெரிந்தவுடன் முத­ல் திப்புசுல்தானை வீழ்த்த வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து கி.பி.1798 ஏப்ரல் 26ஆம் தேதி வெல்லெஸ்­ பிரபுவை பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியக் கரையில் இறக்கியது.

போப்பாண்டவருடன் நெப்போ­லியன் மோதல்

ஜோஸப்பைன் என்ற மனைவி மூலம் நெப்போ­லியனுக்கு குழந்தைகள் இல்லை. அதனால் மறுமணம் செய்ய எண்ணி போப்பாண்டவரிடம் அனுமதி வேண்டினார்.

போப்பாண்டவருக்கு அனைவரும் கட்டுப்பட்டே ஆகவேண்டும் என்பது சட்டம். அரசர்கூட அவர் கட்டளையை மீறக்கூடாது. ரோமில் உள்ள போப்பின் அதிகாரத்தை மீறினால் மத பிரஷ்டம் செய்யவும் போப்புக்கு அதிகாரம் உண்டு.

இரண்டாம் திருமணத்திற்கு நெப்போ­லியனுக்கு அனுமதி மறுத்ததோடு அவரை மதத்தி­ருந்தும் விலக்கிவிடுவேன் என் போப் பயம் காட்டியதால், பி.பி.1798ஆம் ஆண்டு போப்பின் மேலாதிக்கத்தை நெப்போ­யன் பிரான்ஸி­ருந்து அகற்றி விட்டார்.

இம்மோத­ன் உச்சக்கட்டத்தில்தான் எகிப்தின் மீது படையுடன் வந்தார் நெப்போலி­யன்.

நெப்போலி­யனும் இஸ்லாமும்

கெய்ரோ நகரில் முஸ்­ம் மார்க்க அறிஞர்களை அழைத்து அவர்களிடம் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறியும் வாய்ப்பைப் பெற்றார் நெப்போ­லியன். ஏற்கெனவே பிரெஞ்சு மொழியில் திருக்குர்ஆன் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருந்தது. இஸ்லாம் பற்றி வேறு பல நூல்களும் பிரெஞ்சு மொழியில் வெளியிடப்பட்டிருந் தன. இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களுடன் கெய்ரோவில் அடிக்கடி உரையாடல்கள் நடத்தி இஸ்லாம் பற்றி நன்கு தெளிவா னார் நெப்போலி­யன்.

இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகளால் ஈர்க்கப்பட்ட நெப்போ­லியன்

இஸ்லாமியத் திருமணம், தலாக், பலதாரமணம் போன்றவைக் குறித்தும், நடைமுறையில் இவை எவ்வாறு கையாளப்படுகின்றன என்பதையும் நெப்போ­லியன் தெரிந்து கொண்டபின் நிஜமான நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு இஸ்லாமியக் கருத்துக்கள் எவ்வளவு தூரம் ஒத்துப் போகின்றன என்று மனதார மிகவும் பாராட்டியதோடு கெய்ரோவி லுள்ள இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர் களிடம் இஸ்லாம் மார்க்கம் பற்றிய தம் கருத்தையும் வெளியிட்டார்.

திப்புவின் தூதர் முன்னிலையில் இஸ்லாத்தை ஏற்ற நெப்போ­லியன்

இஸ்லாம் ஒரு நல்ல மார்க்கம் என்று பகிரங்கமாகக் கூறியதோடு, இஸ்லாமிய மார்க்க அறிஞர்களின் முன்னிலையில் திப்புசுல்தானின் தூதர் மீர் அ­கான் (எகிப்தில்) அங்கிருந்தபோதே க­மாச் சொல்­ இஸ்லாத்தில் தம்மை இணைத் துக் கொண்டார் நெப்போ­லியன். இறை வனுக்கே புகழனைத்தும்.

இவ்விபரங்களை மீர்அ­கான் திப்பு சுல்தானிடம் தெரிவித்தபொழுது, இறை வனுக்கு நன்றி செலுத்தினார் திப்புசுல் தான். நெப்போ­யன் தமக்கு எழுதிய கடிதம் பறிபோனதைக்கூட மறந்து மீர் அ­கானிடம் இந்த விபரம் பற்றியே அதிகம் விசாரித்தாராம் திப்புசுல்தான்.
எதிர்பாராத ஏமாற்றம்

எகிப்தில் பிரெஞ்சுப் படைகள் நைல் நதியில் நடைபெற்ற போரில் எதிர்பாராத விதமாக தோல்வி முகம் காண ஆரம் பித்ததும் மாவீன் நெப்போ­யலின் இந்தியா வரும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டு சிரியாவின் பக்கம் திரும்பி, பின்னர் ஐரோப்பாவுக் குத் திரும்பிவிட்டார். இந்நிகழ்வு திப்புசுல்தானுக்கு மிகப்பெரும் ஏமாற்றம் அளித்தது.

நெப்போ­லியன் தோல்வி

கி.பி.1810ல் நெப்போலி­யன் தம் இரண்டாம் திருமணத்தை முடித்தார். கி.பி.1811ல் அவருக்கு ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது. பின்பு கி.பி.1815ல் வாட்டர் லூ என்னு மிடத்தில் நடைபெற்ற வரலாற்று முக்கியத் துவம் வாய்ந்த போரில் ஆங்கிலேயர் வென்றனர். மாவீரன் நெப்போ­யன் செயின்ட் ஹெ­னா தீவில் சிறை வைக்கப்பட்டார்.

இஸ்லாத்தில் நெப்போ­லியனின் முழு ஈடுபாடும் இறையடி சேர்தலும்

சிறையில் இருந்த காலக்கட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகள் மாவீரன் நெப்போ­யன் இஸ்லாம் பற்றி ஆராய்ந்து அறிந்து எப்பொழுதும் குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பை படித்தபடியே இருந்தாராம். அவர் தவறாமல் தொழு கையைக் கடைப்பிடித்து நோன்பும் நோற்றிருக்கிறார்.

வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி கெய்ரோவில் நெப்போ­யன் க­மாச் சொல்­ இஸ்லாத்தில் இணைந்தது உண்மை என்பதும், முழுமையான முஸ்­லிமாகவே அவர் இறுதிவரை வாழ்ந்தார் என்பதும் புலனாகிறது.

இறுதியாக, சிறைச்சாலையில் நெப்போ­லியன் தங்கியிருந்த அறையில் தொழுகை விரிப்புடன் திருக்குர்ஆன் பிரெஞ்சு மொழிபெயர்ப்பு ஒன்று மட்டுமே இருந்தது என்ற உண்மையை அவரது மறைவிற்குப் பின் அங்கு சென்று குறிப் பெடுத்த சிறை அதிகாரியின் அறிக்கை கூறுகிறது.

ஹிந்து பத்திரிகையில் 19.12.1982 அன்று வெளிவந்த ஒரு பெட்டிச் செய்தி விபரம்:
1932ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் ஹைதராபாத் நகரில் நடைபெற்ற கூட்டம் ஒன்றில் அன்றைய ஹைதராபாத் நிஜாமின் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்துகொள்ள கா­த்ஷெல் டிரேக் என்ற ஆங்கில முஸ்­ம், இந்தியா வந்திருந்தார். அக்கூட்டத் தில் அவா நெப்போ­யன் தம் இறுதிக் காலத்தில் முழு முஸ்­மாகவே வாழ்ந்தார் என்றும், நெப்போ­யன் வாழ்ந்த சிறை அறையில் திருக்குர்ஆனின் பிரெஞ்சு மொழி பெயர்ப்பு மட்டுமே இருந்தது என்பது பல நூல்களிலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது என்றும் அந்த ஆதார நூல்களை மேற்கோள் காட்டியும் விளக் கம் தந்துள்ளார். முக்கியமாக கி.பி.1815லில் நெப்போ­யனை செயின்ட் ஹெ­னா தீவுக்கு அழைத்துச் சென்ற அட்மிரல் காக்பர்ன் என்ற ஆங்கிலத் தளபதியின் செயலாளர் ஆர். குளோவர் என்பவர் எழுதி வெளியிட்ட டைரியில் இதுபற்றிய உண்மைகள் புலனாகின்றன.
இறுதியாக மாவீரன் திப்புசுல்தான், கி.பி.1799 மே மாதம் 4ஆம் தேதி தம் இன்னுயிர் நீத்ததுபோல் உள்ளத்தால், திடத்தால் ஆங்கிலேயரை விரட்ட வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தால் ஒன்று பட்ட மாவீரன் நெப்போ­யனும் கி.பி. 1821ல் மே மாதம் 5ஆம் தேதி இறையடி எய்தினார் உண்மை முஸ்­லிமாக!

(எம்।கே। ஜமால் முஹம்மது அவர்களின் தியாகச் சுடர் திப்பு சுல்தான் நூ­­லிருந்து...)

நன்றி - www.tmmk.tv

Walk for life to be held for Philippines disaster relief

Walk for life to be held for Philippines disaster relief
Staff Report

Published: October 01, 2009, 12:25

Dubai: A Walk for Life (Hakbang Buhay) will be held on October 9 to raise funds for the flood victims in the Philippines. The walk has been organised by the Philippine Business Council (PBC) in cooperation with Giordano and with the support of the Philippine Consulate General in Dubai, under the auspices of the Red Crescent Society (Dubai Chapter). All proceeds from the event will be donated to the Philippine National Red Cross.

Venue: Safa Park Dubai
Time: Time: Registration starts at 7AM. Walk 8-11am
Date: October 9
Cost: Dhs 50-per participant

Pre-registration will be available in most Giordano outlets. Details will be advise as soon as they are ready.
Only cash donations will be accepted.

Halal India Pvt Ltd

Halal India Pvt Ltd

அளவிலா அருளாளன் நிகரிலா அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்...

நாங்கள் Halal India Pvt Ltd எனும் இந்திய அரசு அங்கீகாரம்பெற்ற ஓர்
நிறுவனத்தை இந்திய£வில் தொடங்கியுள்ளோம். அது இந்திய£வில்
தயாரிக்கப்படும் அனைத்துவகையான உணவுப்பொருட்கள், இறைச்சி வகைகள்,
அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் போன்ற தயாரிப்புகளுக்கு
சட்டப்பூர்வமான ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுள்ளது.

உலகின் பல நாடுகளில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே
முஸ்லிம்கள் உபயோகிக்கின்றனர், ஹலால்சின்னம் பொறிக்கப்படாத பொருட்களை
முஸ்லிம்கள் முற்றிலுமாகப் புறக்கணித்துவிடுகின்றனர் என்பது
நடைமுறையாகும்.
ஆனால் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக வாழும் நாடுகளில் இரண்டாம் இடம் வகிக்கும்
இந்திய£வில் இதற்கான விழிப்புணர்வு முற்றிலும் இல்லை.எனவே, இந்திய
முஸ்லிம்கள் தாம் உபயோகிப்பது ஹலால்தான் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள
இயலாத சூழ்நிலையில் இருப்பதைத் தவிர்க்கும் விதமாகவே Halal India Pvt Ltd
எனும் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

இது இந்திய£வின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் தலைசிறந்த முஸ்லிம் அறிஞர்கள்,
ஆய்வாளர்கள் மற்றும் பரிசோதனை மையங்களைக்கொண்ட நிறுவனமாகும். இந்திய£வின்
பிரபல நிறுவனங்கள் மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களைத் தொடர்புகொண்டு அதில்
தகுதியானவற்றிற்கு ஹலால் சான்றிதழ் வழங்கும் நடவடிக்கையை வெற்றிகரமாகத்
தொடங்கியுள்ளோம். பல நாடுகளில் Halal India Pvt Ltd வழங்கும் ஹலால்
சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட பொருட்களை மட்டுமே இந்தியாவிலிருந்து இறக்குமதி
செய்யவேண்டும் என்ற உறுதிமொழியையும் பெற்றுள்ளோம்.

இந்தசேவையில் நீங்களும் பங்கேற்கும் விதமாக நீங்கள் ஓர்
பயனீட்டாளர்(consumer) என்ற உரிமையில் கடைகள், shopping centre களில்
பிஸ்கட்,சாக்லேட், மென்பானங்கள் -cool drinks- போன்ற உணவுப்பொருட்கள்,
இறைச்சி வகைகள், அழகுசாதனப் பொருட்கள், மருந்து வகைகள் ஆகியவற்றை
வாங்கும்போது இதில் ஹலால் சின்னம் பொறிக்கப்படவில்லையே, நாங்கள் இதை
எப்படி உபயோகிக்க முடியும் என்பது போன்ற விழிப்புணர்வுக் கேள்விகளைக்
கேட்பதன் வழியே அவை விரைவில் ஹலால் சான்றிதழ் பெறுவதற்கு நீங்களும்
துணைசெய்யலாம்.

எமது சேவைகள் குறித்த விபரங்களைத்தெரிந்து கொள்ளவும் தங்களது மேலான
ஆலோசனைகளை வழங்கவும் தொடர்புகொள்க
www.halalindia.co.in
http://en.wikipedia.org/wiki/Halal
sales@halalindia.co.in

நான் தான் “திருக்குர்ஆன்” பேசுகிறேன் !

நான் தான் “திருக்குர்ஆன்” பேசுகிறேன் !

( ஆக்கம்;- மெளலவி கீழை ஜஹாங்கீர் அரூஸி )

http://www.mudukulathur.com/religiondetails.asp?id=160

என் இனிய இஸ்லாமிய சொந்தங்களே, உங்கள் மீது இறைவனின் சாந்தியும், சமாதானமும் என்றென்றும் நிலவிட வேண்டுமென்பது தான் எனது ஆவல் ! அதற்காகத்தான் நானும் உங்களுக்காக இறைவனிட மிருந்து இறக்கி அருளப்பட்டிருக்கிறேன். நான் சுவர்க்கத்தின் லவ்ஹூல் மஹ்பூல் என்னும் ஏட்டில் வசித்து வருபவன். இவ்வுலகில் நான் முதன் முதலில் ஆரத்தழுவி கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டது நமதருமை நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத்தான் ! மனிதர்கள் எல்லோருமே என்னைத்தான் முத்தமிடுவீர்கள். ஆனால் நானோ எம்பெருமானாரை முத்தமிட்டவன்.

என்னை சுமப்பதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பட்ட ஆரம்ப கட்ட சிரமத்தை நானும் எனது இறைவனுமே நன்கு அறிவோம். அதனை சாதாரண மனிதர்களாகிய நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ள மாட்டீர்கள் ! இத்தனை நெருக்கடிக்குள்ளும் என்னை சுமந்து எனது பெருமைகளை உணர்ந்து எனது சகவாசம் உலகம் அழியும் வரைக்கும் வாழக்கூடிய தனது உம்மத்தினர் அனைவருக்கும் வேண்டும் என்பதற் காகத்தான் ஆரம்பத்தில் என்னை மாட்டுத் தோலிலும், மரக்கட்டை களிலும் பதிய வைத்து என்னை ஓர் பொக்கிஷமாக உங்களிடம் ஒப்படைத்துள்ளார்கள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள். ஆனால் நீங்களோ, எனது சகவாசத்தை விரும்பாமல் ஷைத்தானின் சகவாசத்தை விரும்பக்கூடியவர்களாக மாறி விட்டீர்கள். “கூடா நட்பு கேடாய் முடியும்” என்ற பழமொழி மறந்து விட்டதோ?

என்னை மறக்க ஆரம்பித்ததும் எவ்வளவு இழிவுகளையும் சோதனை களையும் சந்தித்து வருகிறீர்கள். எனது சிறப்பைப் பற்றி ஒரே வரியில் சொல்வதென்றால் ”ஹுதன்லில் முத்தக்கீன்”இறையச்சமுடையவர் களுக்கு நேர்வழி காட்டக்கூடியவனாயிருக்கிறேன். யார் என்னை நம்பி பின்பற்றினாலும் நிச்சயம் நான் அவர்களை ஈருலகிலும் நல்லோர் களாய் வாழச் செய்வேன் என்பதை அளவு கடந்த உறுதியுடன் என்னால் கூற முடியும்.

இன்று யார் யாருக்கோ பின்னால் போய்க்கொண்டிருக்கும் மனிதர்களே ! அவர்களெல்லாம் நாளை மறுமையில் உங்களுக்கு துணை நிற்பவர்கள் என நினைத்தால் ஏமாந்து தான் போவீர்கள். ஒரு காலத்தில் வீடு தோறும் புனிதமானவனாக மதிக்கப்பட்டு உயர்ந்த ரக ஆடைகளை கொண்டு என்னை மூடி வீட்டின் உயர்வான இடத்தில் எனக்கென்று தனியொரு இடம் அமைத்து அதில் வைத்து அழகு பார்த்த நீங்கள் இன்று உங்கள் வீட்டு குழந்தைகளின் பள்ளிக்கூட புத்தகங்களோடும், அறுவருக்கத்தக்க புகைப்படங்களை சுமந்து வரும் நாலாந்தர புத்தகங்களோடும், மார்க்கத்தின் பெயரால் மனிதர்கள் தம் மனம் போன போக்கில் கண்டதையும் எழுதிவரும் மற்ற நூல்களுடனும் சேர்த்தே என்னையும் வைத்து விட்டீர்களே ! இது நியாயமா?

டி.வி. என்ற இப்லீஸின் நாசகார கவர்ச்சி பெட்டிகள் வருவதற்கு முன்பெல்லாம் வீடுதோறும் குடும்ப பெண்கள் அதிகாலையே எழுந்து சுபுஹு தொழுகையை முடித்து விட்டு என்னை கரத்தில் ஏந்தி கம கமக்கும் சந்தன ஊதுபத்தியின் புகையில் எனது வசனங்களை ஓதும் போது வெளியாகும் அந்த இனிமையான ஓசை தென்றல் காற்றோடு கலக்கும் ரம்மியம் தானே, அன்றைய மக்களின் சங்கீதமாய் இருந்தது. ஆனால் இன்றோ நள்ளிரவு வரை டி.வி.யில் தொடர் (சீரியல்) களை பார்த்து விட்டு உறங்குவதால் பள்ளியில் கூறப்படும் அதிகாலை பாங்கின் ஓசைக்கு எதிர் ஓசையாய் உனது குறட்டை சத்தம் வெளி யாவது இறைவனின் கோபத்திற்குரியதல்லவா? ஓ ….. ஜெய்னம்பு பீவியே … படைத்தவனையே மறந்து விட்ட நீ என்னையா கையில் எடுத்து ஓதி விடப் போகிறாய் ?

எனதருமை தெரியாத மனிதர்களே ! என்னைப்பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை கேளுங்கள்;- “திருக்குர்ஆனிலிருந்து சிறிதளவு கூட தம் உள்ளத்தில் மனனம் இல்லாதவர் பாழடைந்த வீடு போன்றவர் ஆவார்.”

(அறிவிப்பாளர்: ஹழ்ரத் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி), நூல்: திர்மிதி)

பார்த்தாயா? நான் இல்லாத இதயம் பாழடைந்த வீட்டைப் போன்ற தாகி விடுகிறது.

என்னைப் பார்த்தால் அதற்கு ஒரு கூலி, ஓதினால், பிறர் ஓத கேட்டால், மனனம் செய்தால் என ஒவ்வொன்றுக்கும் தனிதனி அந்தஸ்தில் இறைவனின் நற்கூலிகள் உங்களுக்கு கிடைக்கும் என்பதை மறந்து விட்டீர்களா? வருடம் முழுவதும் என்னை நினைத்து வாழ்ந்த நீங்கள், இன்றோ வருடத்தில் ஒரு மாதம் ரமலானில் மட்டுமே நினைக்க கூடிய பச்சோந்திகளாய் மாறி விட்டீர்கள்.

ஒவ்வொரு நாளும் குளித்து சீவி சிங்காரித்து சுத்தம் செய்து கொள்ளும் நன்றி கெட்ட மனிதனே ! என்னை மட்டும் உன் வீட்டு பரணி மேல் தூசியடைய வைத்து விட்டு ரமலான் வரும் போது மட்டும் சுத்தம் செய்து கையிலெடுப்பது ஓரவஞ்சனையில்லையா? உன் போன்ற சந்தர்ப்ப வாத வேடதாரிகளை நாளை மறுமையில் எனது இறைவனுக்கு முன்பாக தோலுரித்துக் காட்டுவேன். என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள் !

ஒரு நேரத்தில் (ஒளு) சுத்தமில்லாமல் என் அருகில் வருவதற்கே பயந்து நடுங்கிய மனிதன் இன்று குளிப்பு கடமையான நிலையிலும் கூட என்னை சர்வ சாதாரணமாக தொடுவதற்கு துணிந்து விட்ட கன்றாவியை கண்டு சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ”லாய மஸ்ஸுஹு இல்லல் முதஹ்ஹரூன்” ( தூயவர்களைத் தவிர மற்றெவரும் அதை தொட மாட்டார்கள் ) என்ற இறை வசனத்தை அவமரியாதை செய்கின்ற பாவத்தை எந்தப் பாவிப்பயல் வழிகாட்டி கொடுத்தானோ? அவன் ஈருலகிலும் நாசமடைவது திண்ணம் !

தமிழக முஸ்லிம்களாகிய நீங்கள் தான் என் சிறப்பை உணராமல் என்னை உதாசீனப்படுத்தி வருகிறீர்கள். ஆனால் ஒரு வகையில் மலேசியா நாட்டு முஸ்லிம்களை நினைத்து நான் பெருமிதம் கொள்கிறேன். ஆமாம் அவர்கள்தான் ஆண், பெண் என்ற பாகுபாடில் லாமல் என்னை தலையில் வைத்து கொண்டாடி வருகிறார்கள். மலேசியாவின் கோலா கங்ஸார் என்ற ஊரில் நடக்கின்ற திருமணங் களின் போது திருமணத்திற்கு முதல் நாள் இரவு ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கும்.

பெண் வீட்டில் மணமகன் வீட்டார் உட்பட உறவினர் அனைவரும் கூடி இருப்பார்கள். அச்சம், மடம், நாணம் என்று அந்த காலத்தில் சொல்வார்களே, அத்தனையும் ஒருங்கே பொதிந்த நிலையில் மணப் பெண் வந்து சபையில் அமர்வாள். பிறகு அவளுக்கு முன்பாக வைக்கப் பட்டிருக்கும் திருக்குர்ஆனாகிய என்னை புரட்டி தஜ்வீத் என்ற விதி முறைப்படி எனது வசனங்களை அட்சரம் பிசகாமல் ஓதி முடிப்பாள். பின்னர் எல்லோருக்கும் இனிப்பு வழங்குவார்கள். அதை விட ஓதப் பட்ட தித்திக்கும் எனது வசனத்தை கேட்ட மன நிறைவோடு வந்தவர் கள் வீடு திரும்புவார்கள்.

மணமகளுடைய அழகைவிட, கற்ற அறிவைவிட, பெற்றிருக்கும் செல்வத்தைவிட எனது வசனங்களை பிழையின்றி ஓதுவதில் தான் மணப்பெண்ணின் சிறப்பு இருக்கிறது என்று மலேசியா முஸ்லிம்கள் கருதுகிறார்கள். திருக்குர்ஆனை ஓதுவதில் தான் அந்த எதிர்காலத்தாய், குலவிளக்கு, குடும்பத் தலைவியின் பூரணத்துவம் இருக்கிறது என மலாய் மக்கள் முழு நம்பிக்கையுடன் வாழ்கிறார்கள்.

எனதருமை தமிழ் முஸ்லிம் சமுதாயமே, பார்த்தாயா? மலாய் முஸ்லிம்களும் நானும் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருக்கிறோமென்று ! பெண் பார்க்கும் படலத்தில் கூட அங்கு என்னைத் தான் முன்னிலைப் படுத்துகிறது மலாய் முஸ்லிம் சமுதாயம். அந்நாட்டில் தான் என்னை ஓதுவதை பெண்களுக்கு ஒரு முக்கியமான அம்சமாக ஆக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். அங்கு வாழும் தாய்க் குலத்தினரின் முணு முணுப்பும், குழந்தைகளின் தாலாட்டும் கூட எனது வசனங்களாக இருப்பதினாலேயே அகில உலக கிராஅத் போட்டியில்கூட மலாய் மக்கள் அரபுகளை விட சிறப்பாக ஓதி உயர்வான பரிசுகளை பெற்று விடுகிறார்கள்.

ஆனால் நீயோ சினிமா பாடல்களை பாடி உன் குழந்தைகளை தூங்க வைக்கிறாய் ! உன் பிள்ளை கண் விழித்து பாடுவதும் சினிமா பாடல் களாகவே ஆகிவிட்டது. உனது முணு முணுப்பிலும் கூட சினிமா, டி.வி. தொடர் பற்றியேத் தான் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் உனது வாழ்க்கையும் ஒரு டிராமா போல் முடிந்து விடுகிறது ! எல்லாம் அந்த இப்லீஸ் படுத்தும் பாடுதான் !

இவ்வருட ரமலான் வரைக்கும் நான் உங்களது போலித்தனமான பக்திக்குரிய செல்லப் பிள்ளையாக் இருப்பேன். பின்னர் வழக்கம் போல பரணி மீது படுத்துவிடுவேன். அடுத்த வருட நோன்புவரை ! அறிவுள்ள வர்களுக்கு மட்டும் உறுதியாக ஒன்றை சொல்லிக் கொள்கிறேன். யார் என்னை தங்களது நெஞ்சத்தில் வைத்து பாதுகாக்கிறார்களோ? அவர் களின் மரணத்திற்குப்பின் மண்ணறை வாழ்க்கையின் போது வேதனையை விட்டும் கொடிய விஷமுள்ள பாம்பு, தேள் போன்ற ஜந்துகளின் தீங்குகளை விட்டும் அவர்களை நான் பாதுகாப்பேன். நாளை மறுமையிலும் இறைவனிடம் பரிந்துரை செய்வேன்.

என்னை சுமந்து வாழும் இதயங்கள் மட்டுமே ஈருலகிலும் ஒளி மயமாக இருக்கும். என்னைப் பற்றி இவ்வளவு கூறிய பிறகும் தினந் தோறும் நீ என்னை உன் இதயத்தில் சுமக்க மறுத்தால் நஷ்டம் எனக்கல்ல, உனக்குத்தான் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள் !

( வஸ்ஸலாம்! )

வாசகர்கள் விமர்சனங்களை
SJAROOSI@Yahoo.Com என்ற மின்னஞ்சல் அல்லது 050- 7959960 என்ற கைபேசிக்கோ தெரிவிக்கலாம் !

Muslim ‘Terrorists’ Manufactured by the Media

http://www.twocircles.net/2009aug26/muslim_terrorists_manufactured_media.html

Muslim ‘Terrorists’ Manufactured by the Media

Submitted by mumtaz on 26 August 2009 - 6:40pm.

By Yoginder Sikand,

It is not just the ‘loony’ ‘vernacular’ media, as many are given to
believe, but even the ‘respectable’, ‘mainstream’, ‘national’
English-language press in India that have sedulously cultivated the
notion of ‘Islamic terrorism,’ so much so that the image of Muslims in
general being either terrorists or their sympathizers enjoys wide
currency today. While it is true that some of the most dastardly
terror attacks that India has witnessed in recent years have been the
handiwork of some Muslims—and this is something that the vast majority
of the Indian Muslims themselves deplore—it is also undeniable that
Muslims have been unfairly blamed for many other attacks or alleged
‘terror plots’ by the police as well as the media in which they have
had no role to play at all. Many Muslims—and others, too—believe that
these false allegations are not innocent errors, but can be said to
represent a deliberate and concerted effort to defame and demonise an
entire community and the religion with which it is associated.

That, precisely, is what a recently-released report, brought out by a
team of secular, leftist non-Muslim activists from Karnataka argues.
Titled ‘Media on Terror’, and issued by the activist group ‘Column 9’
[so named, the report says, because in a standard newspaper of eight
columns, issues and perspectives that deserve a column of their own
generally go missing), it is a detailed examination of the coverage
and projection of ‘terrorism’ in the state of Karnataka. It is based
on an analysis of the reporting of ‘terrorism’ in the Bangalore
editions of leading Kannada and English newspapers over several months
in 2008, supplemented with in-depth interviews with journalists,
stringers and police officials in Honnali, Davangere, Hubli, Kalghatgi
and Bangalore—places where, the media had reported, ‘terrorists’—all
of them incidentally Muslims—had been apprehended. This was a period
when the media was awash with stories of Muslim ‘terrorists’ allegedly
plotting to ‘take over’ the whole of Karnataka.

A striking finding of the report is that the media in Karnataka, both
Kannada and English, ‘dangerously seemed to pronounce judgments on
those arrested, much before the due process of law was played out’. In
fact, the report says, there was ‘no material basis to most of the
news reports’. The tone of their reporting was sharply ‘jingoistic’,
and ‘none of the standards’ expected of professional journalism
‘seemed to be in evidence’. Alleged terrorists—in many cases innocent
Muslim youths arbitrarily picked up by the police—were subjected to
‘media trials’ based simply on unsubstantiated police claims. The
report speaks of ‘the blurring of lines between police officials and
investigative journalists, who seemed to pre-empt “official”
investigation.’ The language and rhetoric used in the reporting
reflected, the report says, an obvious and deep-rooted bias against
Muslims, and a deliberate effort to create a sense of siege among
Hindus.

Scores of sensational stories of Muslims being picked up for being
‘suspected’ terrorists published in the Karnataka media were based on
information allegedly received from what were routinely called ‘highly
placed police officials’ or ‘intelligence bureau officials’.
Predictably, the report says, the names of these police or
investigating officials were not provided, which meant that these
stories—many of which were patently fabricated—could not be
substantiated by these officials. In numerous instances, the reports
were based on ‘news’ wholly manufactured by reporters and stringers,
as evidenced from the denials that emerged from the police officials
themselves a day after these reports were published, which many papers
chose to ignore. In almost all such cases, the newspapers did not
bother to issue an apology despite irrefutable confirmation of their
falsity. In most instances where the stories about alleged Muslim
terrorists were based on information supplied by the police,
journalists simply asked no questions at all as to the process of
investigation that took place within the police stations despite it
being common knowledge that torture is widely used by the police in
such cases to extract information or else to force detainees to admit
to crimes that they have had no hand in. Consequently, the arrested
Muslims were uncritically presented in the media as ‘hardcore Islamist
terrorists’, even without the courts having made their judgments. By
presenting no version other than that of the police, the report
remarks, the ‘investigative’ aspect of journalism in Karnataka on the
matter of alleged Muslim involvement in ‘terrorism’ has in fact been
reduced to what it calls ‘stenographic reporting’. The report adds
that the few journalists who tried to balance the stories with the
other views about reported incidents about Muslim ‘terrorism’ or
foiled ‘terrorist plots’ rarely found space in the newspapers.

In this regard, it is significant to note that, as the report says, it
was mainly at the lower-rungs of the police that journalists depended
for their ‘stories’ (often, for a price it suggests). The journalists
interviewed by the team that commissioned the report confirmed that to
sustain their relations with police constables they needed to ‘keep
them happy’ and desist from ‘undertaking any steps to antagonize
them’. This, the report points out, greatly affected the credibility
of their reports since they assumed the police version as valid and
often failed to critique or to ask any questions about that version.
The report adds:

‘Across the board, journalists specifically mentioned lower rung
police officials, including constables and head constables within the
concerned police stations, as sources of information. The journalists’
access to these police officials was determined entirely on the basis
of their personal rapport and connections staked out within the police
stations. It was fairly obvious that the journalists nurtured these
relationships with the officials very carefully since the
relationships were the base for a potential “exclusive” story”[…]
Despite the team’s repeated questions seeking names of police
officials who acted as sources of information, not a single reporter
was willing to share these details.’

Another alarming finding of the report was the arbitrary branding by
both the police and the media of literature and CDs allegedly seized
by the police from the Muslims who had been arrested as ‘jihadi
materials’. These were presented as ‘proof’ of those arrested as being
behind acts of terror or even as would-be terrorists. In many cases,
the police officials simply refused to share the material with
journalists, at most showing them only photos of the covers of books
seized from the arrested Muslims. Amazingly, the report relates,
according to the journalists they interviewed, ‘evidence of the books
indeed being jihadi materials lay in the fact that most were books
written in Urdu.’ In one location where alleged Muslim terrorists had
been arrested and so-called jihadi material recovered from them,
journalists interviewed by the team mentioned that the police had
produced a panel of Urdu experts at a press briefing to confirm that
the seized materials were indeed ‘jihadi’. Strikingly, none of the
journalists had any clue about the identity of these so-called Urdu
‘experts’. A journalist in Honnali spoke about a particular CD that
was seized by the police from an arrested Muslim, whom the police and
the media had alleged was a ‘terrorist’. Far from being incendiary
material, as was alleged, the CD, it turned out, was actually about an
orphanage. Another journalist provided the team that had prepared the
report a photograph taken on a mobile phone, where they could read the
titles of two books since they were printed in English—one of these
was ‘The Spirit of Islam’ and the other was the ‘Holy Quran’, books
that, needless to say, are not proscribed and are readily available in
the market. In this regard, the report rightly asks, ‘How can
possession of the Holy Koran be presented as proof that the people
owning them are suspected terrorists? Why weren’t any questions or
objections raised about this new tendency of the Indian police who
chose to present the possession of the Holy Koran as proof of possible
terrorism?’. Thus, the report argues, ‘It was very clear that the
journalists had labeled books and other seized materials primarily on
the basis of their interactions with the police and, to some extent,
on the basis of internalized personal prejudice’.

Yet another striking finding of the report is that not a single
journalist whom the team met and who had reported on the arrest of
alleged Muslim terrorists had received clear instructions or editorial
guidelines pertaining to coverage of sensitive issues such as
terrorism from their respective editorial chiefs. Many journalists
spoke of the pressure to meet the evening deadlines for daily reports,
and so, they admitted, there were several occasions when they did not
have the time to verify the claims of police officials in cases of
real or alleged terrorist attacks or plots, and merely carried police
version without cross-checking. Equally distressingly, the report
unveiled, reporters located in regions that usually received no print
space or attention in the press found themselves catapulted to
attention through the sensationalist, and often false, reports that
they filed during the time of the arrests’ and got front page
coverage. The reporters also mentioned the pressure exerted on them by
the state bureau chiefs to file reports that were “exclusive” to the
organisation. This conduced, the report says, to sensationalism and
even to the fabrication of reports. As the report puts it, ‘In the
consequent one-upmanship created by the pressure to perform within the
confines of a profit-driven industry, the journalists admitted to
several compromises on the articles’ authenticity and their contents.’
Some journalists interviewed unanimously admitted that the reports
they had filed were intentionally sensationalist in nature. According
to them, what was of paramount importance was for them to ‘prove’ that
the arrested persons were in fact guilty, that they were in fact
members of ‘Islamist terrorist’ organisations, even much before the
courts were given the chance to lay down their verdicts. Sadly, as the
report says, these reporters saw their ‘sensationalist reporting’, not
as a crime, but, rather, as ‘a service that they were rendering to the
nation’—they claimed that in this way they were exposing ‘hardened
criminals’ and potential terrorists who were capable of inflicting
much harm to society.

One of the persons interviewed by the team, the reporter for the
Kannada Prabha in Hubli, openly admitted that ‘60% of the reports that
he had filed were false and inaccurate’. Similarly, the Hubli reporter
for the Times of India admitted to using a photograph of an unrelated
dargah with his report about an alleged Muslim terrorist camp, and and
falsely described the flag near the dargah as a Pakistani one. In
fact, it so turned out, the correspondent himself had never been to
the location. In an incident in coastal Karnataka, after two Muslim
men were paraded naked and brutally assaulted in public by Hindu Yuva
Sena activists for transporting cows, a Muslim protest rally was taken
out in Udipi. Kannada papers falsely alleged that the demonstrators
had unfurled a Pakistani flag and raised pro-Pakistan slogans and,
without any evidence, accused them of being linked to Al-Qaeda and the
Lashkar-e Tayyeba. Although the police denied these claims, the papers
pressed on with their accusations. In another bizarre case, a Muslim
man from Bangalore associated with the Muslim IT Association was
wrongly accused by the Times of India of being linked to a terrorist
organization. Despite these blatant falsehoods, the report notes with
distress, in the overwhelming majority of cases the newspapers did not
issue any apologies or acknowledge their (possibly deliberate) errors.

The team also met with senior police officials in Bangalore and
Davangere. It found that ‘they appeared to be less concerned and
engaged with the prevention of biased media reporting and
introspection into the role of the police.’ They argued that it was
not the responsibility of the police to challenge inaccurate reports
filed by journalists, and that this was also time-consuming. The SP of
Davangere, the report says, ‘readily acknowledged the leakage of
information to the press through the lower rung officials though they
were expressly forbidden from doing so.’ She admitted its continuance
despite the issuing of a whip asking all police officials below the
rank of SP to refrain from interactions with journalists, and
suggested that journalists should depend on official press communiqués
released by SPs.

Among the many cases of false framing of Muslims as ‘terrorists’ in
Karnataka that the report highlights, one deserves special mention to
indicate the deep-rootedness of anti-Muslim prejudices in the state
machinery, particularly since the BJP emerged as such a powerful force
in Karnataka. The team met with judicial officer Jinaralkar at the
judicial magistrate’s first class court at Honnali, where two Muslim
youths, Abdullah and Nasir, had been arrested on grounds of allegedly
being terrorists. Jinaralkar defended his awarding of the two to
police custody, although they were initially arrested and presented as
bike thieves, a decision the media highlighted and lauded, crediting
the judge with foresight in identifying the arrested duo as ‘suspected
terrorists’. The judge explained his decision by stating that the
material seized from them when they were arrested indicated that they
might in fact have been terrorists, rather than bike-robbers as was
initially claimed: duplicate identity cards, a dagger, a map of south
India with red marks against Udupi and Goa, an American dollar, two
pieces of paper, with the phrase www.com written on one and ‘Jungle
King Behind Back Me’ on another.

The judge told the team, ‘When I looked at these materials in their
entirety, several things were clear to me. I felt that these were
definitely not just bike thieves—why would bike thieves carry around
duplicate identity cards and a map of south India? The fact that they
had an American dollar seemed to indicate their international links,
while the paper with www.com indicated that they were tech-savvy […]
Definitely enough grounds in my opinion to grant the police their
custody to facilitate their further investigations’ .

The report indicates that journalists in Karnataka (and this probably
holds true for the rest of the country) typically see terrorism as a
specifically Muslim phenomenon, and do not even consider the
possibility of Hindu ‘terrorists’, although, as the report points out,
in Karnataka today, particularly with the rise of the BJP, scores of
incidents of terror against Muslims (as well as Dalits) by Hindu
groups have been recorded. Predictably, the media does not describe
these as instances of ‘Hindu terrorism’. This points to what the
report terms as the dangerously marked ‘internalisation of Hindu
nationalism’ by media professionals in Karnataka, and the projection
by the media of the Hindutva lobby as the presumed ‘sole
representative’ of the Hindus.

‘Media on Terror’ can be procured from Column 9, No. 51, 29th Cross,
9th Main, Banashankari 2nd Stage, Bangalore 560070. Price: Rs. 25.

--
Dr.A.Mohamed Ajmal
ajmal.doc@gmail.com
ajmal017@yahoo.co.in
+91 9843505035

RIGHTS OF CITIZENS ON ARREST BY THE POLICE

RIGHTS OF CITIZENS ON ARREST BY THE POLICE

Individual citizens in the event of arrest by the police have the right

Ø To be informed of the ground of arrest
Ø To inform a relative or friend
Ø To have a lawyer of his/her choice present
Ø To know the identity of the police personnel effecting the arrest
Ø To be examined by a medical practitioner.

SPECIFIC RIGHTS OF WOMEN

Ø Women witnesses will only be examined at their residence. In the case of women accused they will be questioned only in the presence of women police.
SPECIFIC RIGHTS OF CHILDREN

Ø Children accused of any offence will be dealt with according to the provisions of the Juvenile Justice Act. They will not be held in custody along with adult offenders, and in the event of being convicted for an offence for the first time will be released on probati

Rights on Arrest according to supreme court, constitution of India 1950,and Human rights act 1993

Persons, who are arrested, have certain rights - both at the time of arrest and immediately thereafter which are inherent in Articles 21 and 22(1) of the Constitution. The Supreme Court has observed in several decisions that these rights are to be recognised and scrupulously protected. These rights are:

Ø Police personnel carrying out the arrest and handling the interrogation of the arrestee should bear accurate, visible and clear identification and name tags with their designations. The particulars of all such police personnel who handle interrogation of the arrestee must be recorded in a register.

Ø That the police officer carrying out the arrest shall prepare a memo of arrest at the time of arrest and such memo shall be attested by at least one witness, who may either be a member of the family of the arrestee or a respectable person of the locality from where the arrest is made. It shall also be countersigned by the arrestee and shall contain the time and date of arrest.

Ø A person who has been arrested or detained and is being held in custody in a police station or interrogation centre or other lock-up, shall be entitled to have one friend or relative or other person known to him or having interest in his welfare being informed, as soon as practicable, that he has been arrested and is being detained at the particular place, unless the attesting witness of the memo of arrest is himself such a friend or a relative of the arrestee.

Ø The time, place of arrest and venue of custody of an arrestee must be notified by the police where the next friend or relative of the arrestee lives outside the district or town through the Legal Aid Organisation in the District and the police station of the area concerned telegraphically within a period of 8 to 12 hours after the arrest.

Ø The person arrested must be made aware of his right to have someone informed of his arrest or detention as soon as he is put under arrest or is detained.
Ø As entry must be made in the diary at the place of detention regarding the arrest of the person which shall also disclose the name of the next friend of the person who has been informed of the arrest and the names and particulars of the police officials in whose custody the arrestee is.

Ø The arrestee should, where he so requests, be also examined at the time of his arrest and major and minor injuries, if any present of his/her body, must be recorded at that time. The "Inspection Memo" must be signed both by the arrestee and the police officer effecting the arrest and its copy provided to the arrestee.

Ø The arrestee should be subjected to medical examination by a trained doctor every 48 hours during his detention in custody by a doctor on the panel of approved doctors appointed by Director, Health Services should prepare such a panel for all Tahsils and districts as well.

Ø Copies of all the documents including the memo of arrest, referred to above, should be sent to the jurisdictional Magistrate for his record.
Ø The arrestee may be permitted to meet his lawyer during interrogation, though not throughout the interrogation.

Ø A police control room should be provided at all district and State headquarters, where information regarding the arrest and the place of custody of the arrestee shall be communicated by the officer causing the arrest, within 12 hours of effecting the arrest and the police control room it should be displayed on a conspicuous notice board.

Truly Happy

Truly Happy

If you had a different job,
One that better suited you,
Would you finally find the joy
That has long eluded you?

If you had a newer car,
Just like the neighbors do,
Would that finally bring contentment
And peace of mind to you?

If you had a bigger house
In the perfect neighborhood,
Would your heart feel at home then,
Like you've always wished it would?

If your children were angels,
And your spouse were a dream,
Would your heart start to dance
And your eyes start to gleam?

If you had EVERYTHING you wanted,
And fortune for a friend,
Tell me, if your life were "perfect,"
Would you be truly happy then?
See, the sad thing is,
I don't think you would be,
Truly happy, that is,
At least not like you could be

If you gave your heart to God
And quit trying to find a way
To find happiness in THINGS
That will eventually decay.
All the fortunes in the world
Won't take your sins away;
They can't save your spot in heaven
Or help prepare for Judgment Day.
Only when you know for sure
That all's well between God and you
Will your life be complete
And your happiness be true!

"kavianban"KALAM, Adirampattinam
00971-50-8351499
shaickkalam@yahoo.com

அன்பு சகோதரர் களுக்கு ஒரு பனிவான வேண்டுகோள்

அன்பு சகோதரர்களுக்கு ஒரு பனிவான வேண்டுகோள்

அன்பு சகோதரர்களே அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் (வரஹ்)

புனித ரமலான் வாழ்த்துக்கள்.

இஸ்லாத்தின் ஐந்து கடமைகளில் ஐ வேலைத் தொழுகைகளை நாம் தான் நிறைவேற்றுகிறோம். ரமலான் மாத நோன்புகளையும் நாம் தான் நிறைவேற்றுகிறோம். அதுபோல மற்ற எல்லா பர்ளான கடமைகளையும் நாம் தான் நிறைவேற்றுகிறோம். ஆனால், ஷகாத் ம்ற்றும் பித்ராக்களை மட்டும் சில சகோதர அமைப்புகளிடம் தந்துவிட்டு நமது கடமைகள் முடிந்து விட்டதாக எண்ணி வாழா இருந்து விடுகிறோம்.

அந்த அமைப்புகள் நம்மிடம் வாங்கிய ஷகாத் ம்ற்றும் பித்ராக்களை அதற்குத் தகுதியானவர் களுக்கு முறைப்படி கொடுக்கிறார்களா என்பதை நாம் கவனிக்க மறந்து விடுகிறோம்.
சமீபகாலமாக சகோதர அமைப்புகளுக் கிடையே இந்த ஷகாத்/பித்ரா மூலமாக வசூலித்த தொகையை எவ்வாறெல்லாம் தன் இயக்க வளர்ச்சிக் காகவும், தன் சொந்த வளர்ச்சிக் காகவும் தவறாக பயன் படுத்துகிறார்கள் என்பதை அந்த அமைப்புக்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் வரம்பு மீறி அசிங்கமான வார்தைகளால் குற்றம் சாற்றிக் கொண்டு நம் ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்தையும் தலை குனிய வைத்து விடுகிறார்கள் என்பதை நாம் கண்கூடாக கண்டு கொண்டுதான் இருக்கிறோம்.

இஸ்லாமிய சகோதரர்கள் கஷ்ட்டப்பட்டு உழைத்து, அந்த இயக்கங்கள் மீது நம்பிக்கை கொண்டு கொடுத்த அந்த அமானிதத்தை, தேவைக்கு போக; பேருக்காக கொடுப்பதற்க்கு ஒருசிலரை தேர்வு செய்து புகைபடம், வீடியோ, இயக்க சீறுடை, மற்றும் அளவுக்கு அதிகமாக விளம்பரப் படுத்தி இஸ்லாம் சொன்ன அளவுகோலை மறந்து ஒரு பெரிய ஆற்பாட்டம் செய்து விடுகிறாகள். அதன் பிறகு இதை தங்கள் வலை தலதில் பதிவு செய்து சாதனை பட்டியலாக்கி விடுகிறார்கள். நாளை மறுமையில் இவர்கள் செய்த இந்த தவறுகளுக்கு நாமும் ஒரு பொறுப்பாளர்களாக ஆகிவிடுகிறோம் மற்றும் ஷகாத், பித்ரா கொடுத்தும் கொடுக்காதவர்களாக பதியப்படுவோம்.

ஆகவே, சகோதரர்கள் அனைவரும், உங்களுக்கு கடமை ஆக்கப் பட்ட பித்ரா மற்றும் ஷகாஅத்தை உங்கள் சொந்த ஊர்களில் இதைப்பெற தகுதியானவர்களை ம்ற்றும் உங்கள் உறவுகளில் உள்ள ஏழை சொந்தங்களை கண்டறிந்தும்; எத்தனையோ வசதியற்ற மத்ரஸாக்கள்; எத்தீம்ஹாணாக்கள் போன்ற அமைப்புகளுக்கு கொடுத்தால்; அல்லாஹ் விடம் இருந்து நீங்கள் பெரும் நன்மைகளை பெருவீர்கள்; மற்றும் சகோதர அமைப்புகளை அனாச்சாரம் செய்வதை விட்டும் தடுத்தற்காண நற் கூலியையும் அல்லாஹ்விடம் பெறலாம்.
ஆகவே, இஸ்லாமிய பெருமக்கள் மற்றும் சகோதரர்கள் அனைவரும் உங்கள் மீது கடமை ஆக்கப்பட்ட பித்ரா மற்றும் ஷகாஅத்தை உங்கள் கைகளால் உறியவர்களுக்கு கொடுத்து அல்லாஹ்வின் கட்டளையை நிறைவேற்றி இருலோக நல்வாழ்வுகளைப் பெற முயற்ற்சி செய்வோமாக.

வஸ்ஸலாம்

அ. சஜருதீன்
ரியாத் - சௌதி அரேபியா
+966 557316929
sajarudeen@gmail.com

பள்ளிவாசல் ‘மினாரா’ பேசுகிறேன்!

பள்ளிவாசல் ‘மினாரா’ பேசுகிறேன்!

(ஆக்கம்: மௌலவி கீழை ஜஹாங்கீர் அரூஸி)


http://www.mudukulathur.com/religiondetails.asp?id=147

http://thatstamil.oneindia.in/art-culture/essays/2009/0822-the-holy-call-from-minaret.html

என் இனிய இஸ்லாமிய சொந்தங்களே! என்னைப் பற்றிய அறிமுகம் அவசியமில்லையென்றாலும் சிலவற்றை கூறாமல் இருக்க முடியாது. என்னைத் தெரியாதவர்கள் உலகில் யாருமே இருக்க வாய்ப்பில்லை. அந்தளவுக்கு நான் மிகவும் பிரபலமானவன். எனது கம்பீரத்திற்கு இணையாக உலகில் வேறு எதையும் நீங்கள் கண்டிருக்கமாட்டீர்கள் எனபதை தைரியமாக சொல்வேன்!

என்னடா இது, மினாரா ஆணவப் போதையில் உளறுகிறது என நீங்கள் நினைத்தாலும் எனக்கு கவலையில்லை. நீங்கள் தரையில் நின்று கொண்டு எனது உச்சந்தலையை பார்த்தால் நான் வானத்தை உரசிக்கொண்டு நிற்பது போன்றதொரு மனப்பிரம்மை உங்களுக்குத் தோன்றும். நான் வானத்தை உரசி நிற்கவில்லையென்றாலும், வானத்தின் எல்லாப் பகுதிகளிலும் எனது அசைவுகள் எதிரொலித்துக் கொண்டேயிருக்கும்.

இவ்வளவு சிறப்புகளும் எனக்கு எங்கிருந்து வந்த்தென ஆச்சர்யப்பட வேண்டாம். உங்களையும், என்னையும் படைத்த இறைவனை வணங்குவதற்கு வாருங்கள் என ‘அதான்’ என்னும் பாங்கின் மூலம் எல்லோரையும் அழைக்கக்கூடிய பணியை நான் தான் செய்து வருகிறேன். அதனால் தான் இறைவன் எனக்கு இவ்வளவு பெரிய அந்தஸ்தை தந்துள்ளான்.

சுவனத்தின் தோழர்களில் ஒருவரான ஹழ்ரத் பிலால் ( ரலி ) அவர்களே, என் முதுகில் ஏறி நின்று பாங்கு சொன்னதால் இன்னும் எனக்கு பெருமை கூடிவிட்ட்து. நான் கொடுக்கும் சப்தம் வான் மண்டலம் முழுவதும் எதிரொலிப்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?. தெரியாவிட்டால் அறிவியல் ஆய்வாளர் ஆம்ஸ்ட்ராங்கை கேட்டுப் பாருங்கள். அவர் ஒரு முறை சந்திரமண்டலத்தில் கால் வைத்த போது எனது சப்தத்தை கேட்டு திடுக்கிட்டவராக பூமியில் சொல்லப்படும் பாங்கின் ஓசை சந்திர மண்டலம் வரைக்கும் எதிரொலிக்கிறதே என வியப்படைந்தவராக பூமிக்கு திரும்பியதும் தன்னை இஸ்லாத்தில் இணைத்துக் கொண்டார்.

இஸ்லாத்தின் தீர்க்க தரிசியாம் நமதருமை நாயகம் ( ஸல் ) அவர்களுக்கு அடுத்தபடியா முதன் முதலில் சந்திர மண்டலத்தில் கால்பதித்த சிறப்பையும் பெற்றவர்தான் ஆம்ஸ்ட்ராங். அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டதற்கு நான் கொடுத்த சப்தமும் ஒரு காரணம் எனபதை நினைக்கும் போதெல்லாம் எனக்குள் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி ஏற்படும். உலகம் எப்போது அழியுமோ? அப்போது தான் எனக்கும் மரணம் நிகழும். இடையிடையே நான் நோய்வாய்ப்பட்டுவிட்டால் (பழைய மினாராகிவிட்டால்) என்னை குணப்படுத்தும் வகையிலேயே இடித்துவிட்டு மீண்டும் அதே இட்த்திலேயே உயிருடன் எழுப்பி விடுவார்கள். அப்போது சில அடிகள் நான் வளர்ந்துமிருப்பேன்.

இப்படி என் சிறப்பைப் பற்றி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். என்னை ஒரு கல்லாக பார்ப்பவர்களுக்கு எனது வரலாறு தெரியாது!. இன்னொரு கோணத்தில் பார்த்தால் நானும் ஒரு வகையில் தியாகி தான். உங்களை இறையாடியார்களாக மாற்றும் மிகப்பெரிய பொறுப்பை நான் செய்து வந்தாலும் உலக முடிவிற்குப் பிறகு நீங்களெல்லாம் மீண்டும் உயிர் கொடுக்கப்படுவீர்கள். ஆனால் நான் உயிர் கொடுக்கப்படாமலேயே போய் விடுவேன்.

எனது அழைப்பை செவிமடுத்து ஐந்து வேளை தொழுகையையும் இமாம் ஜமாஅத்துடன் தொழுதுவரும் நீங்கள் நல்லோர்களாகும் பட்சத்தில் சுவர்க்கம் சென்று விடுவீர்கள். ஆனால் நான் எதுவுமே இல்லாமல் நிராதரவற்றவனாகிவிடுவேன்.

ஒருவகையில் உலகம் அழியும் வரைக்கும் நான் மட்டுமே நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்வேன் எனபதை நினைக்கும் போது மனதிற்கு மனதிற்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாகவே உள்ளது. என் இனிய சொந்தங்களே, எவ்வளவு தான் கஷடப்பட்டாலும் நல்ல விஷயங்களுக்கு துணை நின்றாலும் மண்ணில் உருவான எனது இறுதி முடிவு சல்லிக்காசுக்கு கூட தேறாது!. மறுமையில் மண்ணிற்கு மதிப்பில்லை என்பதை நன்கறிவேன். எனக்குத் தெரிந்த இந்த விஷயம் கூட அறிவுள்ள உங்களுக்குத் தெரியாமல் போனதேன்?. அதனால் தானே ஒரு சாண் அளவானாலும் அடுத்தவரின் இடத்தை (நிலத்தை) அபகரித்துக் கொள்ளத் துடிக்கிறீர்கள்.

எனதருமை நண்பா!. ஓ ……………காதர் பாய் உங்களைத்தான் கூப்பிடுகிறேன் என்ன சௌக்யமா இருக்கீங்களா!. அடேங்கப்பா போன வருஷம் ரமலானில் பார்த்தது. அந்த வருட பெருநாள் தொழுகைக்குப்பின் இப்போதுதான் உங்களை பார்க்க முடிகிறது. அதுவும் நான் பாங்கு சொல்வதற்கு முன்பே பள்ளிக்கு வந்து விட்டீர்களே, எதுவும் விசேஷமா? என நான் கேட்டு முடிப்பதற்குள் காதர் பாய்க்கு கோபத்தில் மூக்கு வியர்த்து விட்டது.

ஓ… அறிவு கெட்ட மினாராவே, நான் போன வருஷ ரம்ஜான் பெருநாள் தொழுகைக்குப் பின் நீ இருக்கும் திசை பக்கமே வரவில்லை என்றாயே?. எவ்வளவு பெரிய பொய்யை சொல்கிறாய்!. அதற்கடுத்து வந்த பக்ரீத் பெருநாள் தொழுகைக்கு நான் வந்ததை நீ மறந்து விட்டாயா?.

நான் எப்போதும் வளமையாக வருடத்தின் இரண்டு பெருநாள் தொழுகைக்கும் ரமலானின் முழுமாத இரவு தொழுகைக்கும் விசேஷமாக பள்ளிக்கு வந்திடுவேன் என்பதை கூடவா மறந்து விட்டாய்?. நோன்பு மாத்த்தில் உன் குரல் கேட்பதற்கு முன்பே நான் பள்ளிக்குள் நுழைந்தால் தானே, முதல் வரிசையில் நின்று தொழ வாய்ப்பு கிடைக்கும் என ( NON STOP ) இடை நிறுத்தமில்லாமல் தொடர்ந்து கொட்டி தீர்த்து விட்டார் காதர் பாய்!.

ஆனாலும் நான் விடவில்லை ஏன் காதர்பாய் வருஷம் முழுவதும் ஒரு வக்து தொழுகையை கூட விடாமல் தொடர்ந்து இமாம் ஜமாஅத்தின் முதல் வரிசையில் நின்று தொழுதுவரும் நல்லோர்களுக்கு சங்கை மிகும் ரமலானில் மட்டும் முதல் வரிசையில் நின்று தொழ முடியாமல் போகும் வகையில் சீசன் தொழுகையாளியான நீங்கள் இடையூறு செய்வது எந்த வகையில் நியாயம்? என நானும் விடாமல் துரத்தினேன்.

உங்களுடன் போன வருஷம் நோன்புக்கு மட்டும் தொழ வந்த உங்கள் கூட்டாளி கனிபாய் எங்கே? வெளிநாடு போய்விட்டாரா? இந்தக் கேள்வியை நான் கேட்ட்தும் காதர் பாயின் முகம் வாடிவிட்டது. என் நண்பர் கடந்த ஷஃபான் மாதம் மௌத்தாகிவிட்டார் எனக் கூறி கண் கலங்கினார். பரவாயில்லை காதர்பாய் உங்கள் நண்பரின் மறைவு உங்களுக்கு பேரிழப்புதான் என்றாலும் சராசரியாக நாளொன்றுக்கு ஒரு மய்யித்து வீதம் நான் பார்த்து வருவதால் எனக்கு அதில் வருத்தம் எதுவும் கிடையாது!.

ஆனாலும் சீசன் தொழுகையாளி என்ற குற்றப் பின்னணியுடன் மௌத்தாகிவிட்டாரே என்ற அனுதாபம் மட்டுமே எனக்குள் வந்து போகிறது. கடந்த வருட ரமலானில் நான் பார்த்த எத்தனையோ நபர்களை இவ்வருட ரமலானில் பார்க்க முடியவில்லை காதர்பாய்!.

ஏதோ உங்களைப் போன்ற ஒரு சில சீசன் நேர தொழுகையாளிகளை மட்டுமே இவ்வருட ரமலானில் காண முடிகிறது!

கல்லாக நிற்கும் நானே எனது இறைவனுக்கும் கடமையை பேணுதலோடு செய்து வரும் போது மனிதனாய் இருக்கும் நீங்கள் சீசன் காலத்து தொழுகையாளியாய் (வேடந்தாங்கல் பறவை போல் ) இருப்பது வெட்கம் இல்லையா? என்னை வணங்குவதற்கேயன்றி உம்மை படைக்கவில்லையென ஓராயிரம் முறைக்கு மேல் கூறியுள்ள இறைவனின் கூற்றுகள் உமது செவிகளுக்கு உறைக்கவில்லையா?

ஆட்சியாளர்களின் பார்வையில் நிரந்தர ஊழியர்களும், தற்கால பணியாளர்களும் எப்படி சம அந்தஸ்தை பெற முடியாதோ? அதே போலத்தான் இறைவனின் பார்வையிலும் நிரந்தர தொழுகையாளிகளும், சீசன் காலத்து தொழுகையாளிகளும் சமநிலையை அடைய மாட்டார்கள்.

கல்லும், மண்ணுமாகவுமிருக்கிற நானே இவ்வளவு கேவலமாக பேசியதற்குப் பிறகும் ரோசமுள்ள மனிதர்களான நீங்கள் இவ்வருட நோன்பிலிருந்தாவது நிரந்தரமான தொழுகையாளிகளாய் வாழும் காலம் வரை தொழக்கூடிய நிலைக்கு உங்களை மாற்றிக் கொள்வீர்கள் என எதிர்பார்க்கிறேன். அடிக்க, அடிக்க அம்மிக் கல்லும் நகரும் என்பது போல நானும் தொடர்ந்து ஐந்து நேரமும் உங்களை தொழுகைக்கு வாருங்கள் என அழைத்துக் கொண்டேயிருப்பேன்! நீங்கள் தொழ வர வேண்டும் என்பதற்காகத்தானே தவிர, உங்களுக்கு தொழ வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல!.

( மௌலவி ஜஹாங்கீர் அரூஸி ராமநாதபுரம் மாவட்டம் கீழக்கரையைச் சேர்ந்தவர். தற்பொழுது துபையில் பணியாற்றி வருகிறார். தொடர்பு எண் : 050 795 9960. மின்னஞ்சல்: sjaroosi@yahoo.com)

ஜின்னா-என்ன தான் சொல்கிறார் ஜஸ்வந்த்?

ஜின்னா-என்ன தான் சொல்கிறார் ஜஸ்வந்த்?

http://thatstamil.oneindia.in/news/2009/08/19/india-dont-regret-writing-book-on-jinnah-jaswanth.html


இந்தியாவும், இந்தியர்களும் முழுமையாகவே ஜின்னா குறித்து தவறான கருத்தை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். யாராவது ஒருவர் மீது பழியைப் போட வேண்டுமே என்பதற்காக ஜின்னாவை பழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இது தவறானது என்று பாஜகவலிருந்து நீக்கப்பட்ட ஜஸ்வந்த் சிங் கூறியுள்ளார்.

நேற்று சிஎன்என்-ஐபிஎன் தொலைக்காட்சியில் கரன் தாப்பரின் 'டெவில்ஸ் அட்வகேட்' நிகழ்ச்சியில் ஜஸ்வந்த் சிங் அளித்துள்ள பேட்டியின் சில முக்கிய பகுதிகள்...

ஜின்னா சுதந்திர இந்தியாவுக்காக இங்கிலாந்து ஆட்சியாளர்களை எதிர்த்து தீவிரவமாக போராடியவர். அதேசமயம், இந்தியாவில் உள்ள முஸ்லீம்களின் நலனுக்காகவும் போராடினார். அதற்காக இந்துக்களை ஜின்னா ஒருபோதும் வெறுத்ததில்லை.

அவர் ஒருபோதும் இந்துக்கள் மீது துவேஷம் கொள்ளவே இல்லை. காங்கிரஸ் கட்சியுடன் மட்டுமே அவருக்கு கருத்து வேறுபாடு இருந்தது. இதை தனது கடைசிக்காலத்தில் வெளியிட்ட அறிக்கைகளிலும், பாகிஸ்தான் நாடாளுமன்றத்தில் ஆற்றிய உரையிலும் அவர் தெளிவுபடத் தெரிவித்துள்ளார்.

மகாத்மா காந்தியுடன்தான் அவருக்கு மிகப் பெரிய கருத்து வேறுபாடு இருந்தது. காந்தியை ஒரு அரசியல் சுயநலவாதி என்று அவர் விமர்சித்துள்ளார்.

ஜின்னா ஒரு மாபெரும் மனிதர் என்பதில் எனக்கு எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை. காங்கிரஸ் கட்சியின் வலிமைக்கும், இங்கிலாந்து ஆட்சியாளர்களின் அசாதாரண பலத்தையும் தாண்டி அவர் உயர்ந்து நின்றார். உண்மையில் இவர்கள் இருவருமே ஜின்னாவை விரும்பாதவர்கள்.

ஜின்னாவிடம் பல விஷயங்கள் எனக்குப் பிடிக்கும். அவர் சுயமாக வளர்ந்தவர். எந்தவித பின்னணியும் இல்லாமல் கடுமையாக உழைத்து வளர்ந்தவர். ஆனால் காந்தி அப்படி அல்ல. அவர் ஒரு திவானின் மகன்.

அதேபோல நேரு மிகப் பெரிய கோடீஸ்வரரின் வாரிசு. அவர்கள் எல்லாம் பெரும் பணக்காரர்கள். ஆனால் ஜின்னா அப்படி அல்ல. தானே முயன்று, கடுமையாக உழைத்து தனக்கென ஒரு அரசியல் வரலாற்றை படைத்தவர் ஜின்னா.

அவ்வளவு பெரிய மும்பையில், பரம ஏழையாகத்தான் அவரும் வாழ்ந்தார். அங்கு அவர் தாக்குப்பிடிக்க காரணம் அவரது மன வைராக்கியம் மற்றும் கடுமையான முயற்சிகளே.

மும்பையில் அவர் வாட்சன்ஸ் ஹோட்டலின் மொட்டை மாடியில் தான் ஒரு அறையில்தான் தங்கியிருந்தார்.

ஜின்னா என்றில்லை, சுயமாக உயர்ந்த, கடுமையாக உழைக்கக் கூடிய யாரையும் நான் பாராட்டவே செய்வேன், அவர்களை மதிப்பேன்.

இந்தியாவும், இந்தியர்களும் முழுமையாகவே ஜின்னா குறித்து தவறான கருத்தை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். யாராவது ஒருவர் மீது பழியைப் போட வேண்டுமே என்பதற்காக ஜின்னாவை பழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இது தவறானது.

1946ல் நடந்த தேர்தலில் ஜின்னாவின் முஸ்லீம் லீக் கட்சி அனைத்து முஸ்லீம் தொகுதிகளிலும் வென்றது. ஆனால் அவர்களால் ஆட்சியில் அமர முடியாத நிலை. காரணம், காங்கிரஸ் கட்சி ஒரு முஸ்லீம் வேட்பாளரைக் கூட நிறுத்தாமல் பெரும்பாலான இடங்களில் வென்றிருந்தது. எனவே முஸ்லீம் லீக்கால் ஆட்சியில் இடம் பிடிக்க முடியவில்லை. அப்போதுதான் அவர் தேர்தலில் நின்றால் மட்டும் போதாது என்பதை ஜின்னா உணர்ந்தார்.

முஸ்லீம்களுக்கும் ஆட்சியில் அதிகாரம் வேண்டும் என்பதை காங்கிரஸுக்கும் உணர்த்தினார். இதையடுத்தே இடஒதுக்கீடு உத்தரவாதம் தரப்பட்டது. முதலில் 25 சதவீதம் என்று அறிவிக்கப்பட்ட இட ஒதுக்கீடு பின்னர் 33 சதவீதமாக உயர்ந்தது. ஆனால் இது சரிவர கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை. பாரபட்சம் காட்டப்பட்டது, இது தான் நாடு பிளவுபடக் காரணமானது.

நேருவுக்கும், ஜின்னாவுக்கும் நிறைய வித்தியாசங்கள் இருந்தன. நேரு, அதிகாரம் அனைத்தும் ஒரே இடத்தில் குவிந்திருக்க வேண்டும் என்று கருதினார். ஆனால் ஜின்னா அதிகராபப் பரவல் நிறைந்த பெடரல் அரசியலை வலியுறுத்தினார்.

முஸ்லீம்களுக்கு அதிகாரம் வழங்க காந்தி ஒப்புக் கொண்டார். ஆனால் அதை நேரு விரும்பவில்லை. இந்தியா பிரியும் வரை தனது கருத்தில் நேரு உறுதியாகவும், பிடிவாதமாகவும் இருந்தார்.

இந்தத் தவறை பின்னால்தான் நேரு உணர்ந்தார், அதை ஒப்பும் கொண்டிருக்கிறார். இந்தியா இரண்டாகப் பிரிந்ததற்கு நேருவும், அதேபோல ஜின்னாவும்தான் முக்கிய காரணம் என்பதில் எனக்கு மாற்றுக் கருத்தில்லை.

இதை நான் குற்றச்சாட்டாக கூறவில்லை. உண்மையைப் பதிவு செய்கிறேன். அந்த சமயத்தில் என்ன நடந்தது, எந்தச் சூழ்நிலை பிரிவினைக்கு இட்டுச் சென்றது என்பதைக் கூறுகிறேன்.

எனது கருத்து என்னவென்றால் ஜின்னா மட்டுமே பிரிவினைக்குக் காரணம் அல்ல. அப்படிப்பட்ட கருத்தை நாம் திருத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே.

மேலும் ஜின்னா பாகிஸ்தான் என்ற வார்த்தையை நெடுங்காலத்திற்கு பயன்படுத்தவில்லை. முஸ்லீம்களுக்கு தனி இடம் வேண்டும் என்று மட்டுமே கோரினார். சில மாகாணங்களை முஸ்லீம்களுக்காக ஒதுக்க வேண்டும். அவை இஸ்லாமிய மாகாணங்களாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார். மேலும், இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு முஸ்லீம்களுக்கு ஒதுக்க வேண்டும் என்றார்.

சிறுபான்மையினருக்கும் அதிகாரத்தில் பங்கெடுக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தால்தான் பொருளாதார ரீதியாக, அரசியல் ரீதியாக, சமுதாயத்தில் கெளரவத்துடனும், அதிகாரத்துடனும் இருக்க முடியும் என அவர் நினைத்தார்.

அதுதான் அவரது முதன்மையான நோக்கமாக இருந்ததே தவிர பிரிவினை அவரது முதல் எண்ணமாக இல்லை. அதாவது இந்தியாவுக்குள் சுயாட்சி கொண்ட ஒரு பாகிஸ்தானையே அவர் விரும்பினார். அந்தக் கருத்து சாத்தியமானதுதான் என்றும் அவர் நினைத்தார். அவரது எண்ணத்திற்கு மதிப்பளித்திருந்தால் பிரிவினையே ஏற்பட்டிருக்காது.

இந்துக்களை அவர் ஒருபோதும் வெறுத்ததில்லை. காங்கிரஸ் மீதும், காங்கிரஸ் தலைமை மீதும்தான் அவரது கோபம் இருந்தது. இந்துக்களை நான் எதிரியாகவே நினைக்கவில்லை என்று அவர் தொடர்ந்து கூறி வந்திருக்கிறார் என்பதை இங்கே சுட்டிக் காட்ட விரும்புகிறேன்.

முதன் முதலாக காந்தியிடம் ஜின்னாவை கோகலே அறிமுகப்படுத்தியபோது, காந்தி சொன்ன வார்த்தை இது- ''ஒரு முஸ்லீம் தலைவரை வரவேற்பதில் பெருமை அடைகிறேன்''. அங்கேயே பிரிவினை வந்து விட்டது.

ஜின்னாவை ஒரு முஸ்லீம் என்ற கோணத்தில்தான் காந்தியே பார்த்திருக்கிறார். ஆனால் தான் ஒரு முழுமையான இந்தியர் என்ற எண்ணத்துடன் இருந்தவர் ஜின்னா. தன்னை ஒரு முஸ்லீமாக பார்ப்பதை அவர் விரும்பாதவர்.

ஜின்னாவுக்கும், காந்திக்கும் நிறைய வேறுபாடுகள் உண்டு. ஜின்னா ஒரு சிறந்த பேச்சாளர், சிறந்த நாடாளுமன்றவாதி, நாடாளுமன்ற அரசியலில் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்.

பிரிவினைவாதத்தை எந்த நிலையிலும் அவர் ஏற்காதவர். ஆனால் காந்தி, தனது கருத்துக்களைக் கூற மதத்தைத் துணைக்கு அழைத்தவர். ஆனால் ஜின்னா மதம் என்ற சொல்லை கடைசி நேரத்தில்தான் கையில் எடுத்தார். ஆனால் காந்திக்கோ, அவரது அரசியலின் ஆரம்பத்திலிருந்தே மதமும் கலந்தே இருந்தது.

ஆனால் ஜின்னா, அரசியலில் மதம் கலக்கக் கூடாது என்று உறுதியாக இருந்தவர்.

இந்திய, பாகிஸ்தான் பிரிவினையை நான் ஜின்னாவின் மாபெரும் வெற்றியாக கூற மாட்டேன். அதேபோல தான் நினைத்ததை ஜின்னாவும் சாதிக்கவில்லை. பாகிஸ்தான் உருவான சில காலத்திலேயே ஜின்னாவின் கொள்கைகள், நோக்கங்கள் அடிபட்டுப் போய் விட்டன. அந்த வகையில் காந்தியும் சரி, ஜின்னாவும் சரி தோல்வியடைந்தவர்கள் என்றே கூற வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார்.

இப்போது கூட முஸ்லீம்களை நாம் சரியாக நடத்துகிறோமா என்றால்.. இல்லை. அவர்களை வெளிகிரகவாசிகள் போல நடத்துகிறோம். அப்படி நடத்தியதால் தான் பாகிஸ்தான் என்ற தனி நாடு உருவானது. இப்போதும் அவர்களை அப்படி நடத்தி நாட்டை பிளவுபடுத்த வேண்டுமா?.

இந்தியாவில் அனைவரும் சட்டத்துக்கு உட்பட்டு சம உரிமையோடு வாழ அனுமதி வேண்டும். அதைச் செய்யாத வரை பிரச்சனைகள் தீராது. முஸ்லீம்கள் குறித்த பாஜகவின் நிலை சரியல்ல என்று கூறியுள்ளார் ஜஸ்வந்த் சிங்.

அன்று அனுமன்.. இன்று ராவணணா?:

இந் நிலையில் கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட பின் சிம்லாவில் இன்று நிருபர்களிடம் அவர் பேசுகையில்,

ஒரு புத்தகம் எழுதியதற்காக நீக்கியுள்ளார்கள். உண்மையில் என் புத்தகத்தை பாஜத தலைவர்கள் படித்துக் கூட பார்க்கவில்லை.

என்னை கட்சியின் அடிப்படை உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து நீக்குவதாக ராஜ்நாத் சிங் தொலைபேசியில் கூறினார். இதை அத்வானியும் ராஜ்நாத் சிங்கும் டெல்லியிலேயே நேரில் சொல்லியிருக்கலாம்.

சிம்லா கூட்டத்துக்கு வரச் சொலிவிட்டு, இங்கு வைத்து கட்சியை விட்டு நீ்க்குவதாக போனில் சொன்னது தான் வருத்தம்.

நான் இதுவரை பாஜகவின் அனுமனாக இருந்தேன். இப்போது என்னை பாஜக ராவணனாக கருதுகிறது.

நான் ராணுவத்திலிருந்து மக்கள் சேவைக்கு வந்தவன். நான் பென்ஷன் வாங்கும் ஆசாமியும் அல்ல. 30 வருடமாக பாஜகவில் அரசியலில் இருந்தேன். அதன் ஆரம்பகால உறுப்பினர் தான். கட்சியின் தலைவராகவும் இருந்துள்ளேன். அது இப்படி முடிவுக்கு வரும் என்று நினைத்ததில்லை.

என் புத்தகத்தை வைத்து காங்கிரஸ் பிரச்சனை செய்தால் அதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். காரணம் நாடு பிளவுபட காரணம் என்று நான் காங்கிரஸ் தலைவர்களைத் தான் அதில் விமர்சித்துள்ளேன். ஆனால், பாஜக பிரச்சனை செய்தால் என்ன செய்வது?. எல்லாவற்றையும் அரசியலாக்குவது தவறு. குறிப்பாக ஒருவரின் சிந்தனைகளுக்கு தடை போடுவது பெரும் தவறு.

ஜின்னா குறித்தும், நாடு பிளவுபட்ட அந்த வலி மிகுந்த நாட்களையும் தான் நான் புத்தகமாக்கினேன். அந்தப் புத்தகம் 5 வருட கடும் உழைப்பில் உருவானது. புத்தகம் எழுதியதற்காக நான் வருதப்படவில்லை. அதை கவனமாகப் படித்துப் பாருங்கள்.

இந்து-முஸ்லீகள் ஒற்றுமையின் தூதராக இருந்த ஜின்னா ஏன் பாகிஸ்தானின் தந்தையாக மாறினார். ஏன் நாடு பிளவுபடக் காரணமானார்.. அவரில் ஏன் அந்த மாற்றம் ஏற்பட்டது.. என்பதை விளக்கும் நூல் தான் இது. இந்தப் புத்தகம் எழுதி நான் எந்தக் குற்றமும் செய்யவில்லை.

அத்வானி எதிர்க் கட்சித் தலைவராக நீடிக்க வேண்டுமா இல்லையா என்பது குறித்து அந்தக் கட்சி தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

இளைய தலைமுறையிடம் பொறுப்பைத் தருமாறு பாஜகவுக்கு ஆர்எஸ்எஸ் அறிவுரை தந்துள்ளது குறித்து கேட்கிறீர்கள். அது குறித்து நான் ஏதும் கூற விரும்பவில்லை. நான் ஆரஎஸ்எஸ்சில் எந்தக் காலத்திலும் உறுப்பினராக இருந்ததில்லை. அவர்களது கருத்துக்களுக்கு நான் எப்படி பதில் சொல்வது என்ற ஜஸ்வந்த் சங் பரிவார் குறித்த கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க மறுத்துவிட்டார்.

PMs Independence Day Speech, 2009

PMs Independence Day Speech, 2009

August 15, 2009
New Delhi

Dear countrymen, brothers and sisters,

I consider myself fortunate to once again have the opportunity to address you on this sacred day of 15th August. On this auspicious occasion, I extend my hearty greetings to all of you.

Today is most certainly a day of happiness and pride for us. We are proud of our freedom. We are proud of our democracy. We are proud of our values and ideals. But we should also remember that it has taken the sacrifices of lakhs of Indians to bring us where we are today. Our well being and progress have been built upon the foundation of the hard work and sacrifices of our freedom fighters, the brave jawans of our armed forces, our farmers, our workers and our scientists.

Today, we remember all those martyrs who laid down their lives for the freedom and security of our country. The best way of paying homage to those brave sons of our country will be to resolve today that we will always stay committed to strengthening the unity and integrity of our nation. Let us all together take a vow that we will spare no effort to take India to greater heights.

The elections held a few months back have strengthened our nation and our democracy. In these elections, the people of India have favoured a politics that integrates our country and our society. You have chosen a political arrangement which is secular and which includes many varied strands of thought. You have voted for a democratic way of life which provides for resolution of differences through debate and discussion. I am of the view that we have received a mandate for starting a new era
of cooperation and harmony in our national life.

We accept with humility the great responsibility you have entrusted to us. I wish to assure you on this sacred day that we will work with sincerity and dedication to fulfil the expectation of each and every citizen of India. It will be our effort to ensure that every citizen of India is prosperous and secure and is able to lead a life of dignity and self respect. We will derive inspiration in our work from the ideals of service and sacrifice bequeathed to us by the father of our nation, Mahatma Gandhi. Our Government will follow the path shown by Pandit Jawaharlal Nehru, Shrimati Indira Gandhi, Shri Rajiv Gandhi and other great leaders of our country. It will be our endeavour to carry everyone with us and to lead the country ahead on the path of development by creating an environment of consensus and cooperation.

We know that India's progress can be real only when every citizen of our country benefits from it. Every Indian has a right over our national resources. The policies and schemes of our Government in the last 5 years have been based on this paradigm. It has been our endeavour to ensure that the benefit of development reaches all sections of the society and all regions and citizens of the country. Our efforts have succeeded to some extent. But our work is still incomplete. We will carry it forward with firm determination and sincerity.

As you know, our economy grew at a rate of about 9% from the year 2004-05 to the year 2007-08. This growth rate came down to 6.7% in 2008-09 due to the global economic crisis. It is only a result of our policies that the global crisis has affected us to a lesser extent than many other countries. Restoring our growth rate to 9% is the greatest challenge we face. We will make every necessary effort to meet this challenge -- whether it is for increasing capital flows into the country, or for encouraging exports or for increasing public investment and expenditure. We expect that there will be an improvement in the situation by the end of this year, but till that time we will all have to bear with the fall out of the global economic slow down. I appeal to all businessmen and industrialists to join us in our effort to tackle this difficult situation and to fulfill their social obligations fully.
I have always believed that India's prosperity is not possible without the prosperity of our farmers. This is the reason why our Government had waived bank loans of lakhs of farmers. We have increased the support prices for agricultural products by far more than ever before. This year there has been deficiency in the monsoons. This would definitely have some adverse impact on our crops. But, I am sure we will be able to meet the situation quite well. We will provide all possible assistance to our farmers to deal with the drought. In view of the deficiency in the monsoons, we have postponed the date for repayment of bank loans of our farmers. We are also giving additional support to farmers for payment of interest on short term crop loans.

We have adequate stocks of foodgrains. All efforts will be made to control the rising prices of foodgrains, pulses and other goods of daily use. I appeal to all State governments to exercise their statutory powers to prevent hoarding and black marketing of essential commodities.

We will have to adopt modern means to be successful in agriculture. We will have to make more efficient use of our scarce land and water resources. Our scientists must devise new techniques to increase the productivity of our small and marginal farmers. More attention will have to be paid to the needs of those farmers who do not have means for irrigation. The country needs another Green Revolution and we will try our best to make it possible. Our goal is 4% annual growth in agriculture and I am confident that we will be able to achieve this target in the next 5 years.
It is our ardent desire that not even a single citizen of India should ever go hungry. This is the reason why we have promised a food security law under which every family living below the poverty line will get a fixed amount of foodgrains every month at concessional rates. It is also our national resolve to root out malnutrition from our country. In this effort, special care will be taken of the needs of women and children. We will endeavour to extend the benefit of ICDS to every child below the age of six years in the country by March 2012.

The first UPA government had given the right to 100 days of employment in a year to every rural family through the National Rural Employment Guarantee Act. In the last 4 years, this programme has been expanded to cover the whole country. The programme has been able to fulfil the expectations from it to a large extent. In the year 2008-09, it benefited about 4 crore families. It has also contributed to improvement in rural infrastructure. In the coming days we will improve the programme to bring more transparency and accountability into it. New types of works will be added to the works that can be taken up under the programme.

We know that good education is not only desirable in itself but is also essential for the empowerment of our people. We have recently enacted the Right to Education Act. This law provides to each child of our country the right to elementary education. I wish to make it clear that funds will not be a constraint as far as education is concerned. We will give special attention to the needs of disabled children. As a result of our efforts in the last few years, almost every child in our country has access to primary education today. Now we also need to pay greater attention to secondary education. Secondary education will be expanded through a programme that will ensure that every child in the country gets its benefit. We will endeavour to provide bank loans and scholarships to the maximum possible number of students to support their education.

A new scheme will be started to help students from economically weaker sections of society by way of reduced interest rate on their education loans. This will benefit about 5 lakh students in getting technical and professional education.
Good health is one of our basic needs. The National Rural Health Mission that we have started aims at strengthening the infrastructure for rural public health services. We will expand the Rashtriya Swasthya Bima Yojana so as to cover each family below the poverty line. In our journey on the road of development we will pay special attention to the needs of our differently abled brothers and sisters. We will increase facilities available for them.

While touching upon issues related to health, I would also like to make a mention of the flu that is spreading due to the H1N1 virus. As you all know, some parts of our country have been affected by this illness. The Central Government and the State Governments will together continue to make all necessary efforts to control the spread of this infection. I also want to assure you that the situation does not warrant a disruption of our daily lives because of fear and anxiety.

The special programmes that our government had started for the development of rural and urban areas will be accelerated. We have been successful to some extent in improving the infrastructure in rural areas through Bharat Nirman. But there is still a wide disparity between the development of rural and urban areas. To this end, the allocations under Bharat Nirman have been increased substantially this year. We will set more ambitious targets for schemes for house construction and telecommunications in rural areas.

We will accelerate our efforts to improve physical infrastructure in the country. The Road Transport and National Highways Department has initiated action for construction of 20 Km of National Highways every day. Similarly, Railways have started work on the Dedicated Freight Corridors. We are giving careful attention to the problems of Air India and will resolve them soon. The schemes of roads, railways and civil aviation being implemented in Jammu & Kashmir and the States of the North East will be especially monitored.

We had started the Jawaharalal Nehru National Urban Renewal Mission for the urban areas. We will accelerate this programme also. Today, lakhs of our citizens live in slums which lack basic amenities. We wish to make our country slum free as early as possible. In the next five years, we will provide better housing facilities to slum dwellers through a new scheme, Rajiv Awas Yojana.

Climate change has become an issue of global concern in recent years. If we don't take the necessary steps in time, our glaciers will melt and our rivers will go dry. The problems of droughts and floods will grow in seriousness. We also need to prevent air pollution. India wishes to tackle the problem of climate change in partnership with other countries of the world. We have taken a decision to constitute 8 National Missions. We are committed to meet the challenge of climate change through these 8 Missions. To increase the use of solar energy and to make it affordable, we will launch the Jawaharlal Nehru National Solar Mission on 14th November of this year.

The sacred Ganga is the life source for crores of Indians. It is our duty to keep the river clean. We have constituted the National Ganga Authority in which the Central and State Governments will jointly work towards this end. The cooperation of the public is also needed in this effort.

Our natural resources are limited. We must use them more efficiently. We need a new culture of energy conservation. We also need to prevent the misuse of water. We will pay more attention to programmes for water collection and storage. "Save Water" should be one of our national slogans.

If we work united, we can meet all challenges that confront us. Our citizens have the right to express dissent and anger. I also maintain that every government should be sensitive to people's complaints and dissatisfaction. But nothing is achieved by destroying public property and indulging in violence against one's fellow citizens. Our democracy has no place for those who resort to violence to express their disagreement, and the government will deal firmly with such people.

Terrorism has emerged as a threat to peace and harmony in all parts of the world. After the horrific terror attacks in Mumbai in last November, our government has taken many steps against terrorism. To root out terrorist activities, our security forces and intelligence agencies are being constantly upgraded. I am sure that with cooperation from all sections of our society, we will be successful in eliminating terrorism from our country.

Some parts of our country continue to be affected by the Naxalite menace. It is the constitutional obligation of the government to protect the life and liberty of our citizens. Those who think that they can seize power by recourse to the gun do not understand the strength of our democracy. The Central Government will redouble its efforts to deal with Naxalite activities. We will extend all help to the State Governments to make their police forces more effective. Central forces will be provided wherever they are needed. We will also do more to ensure better coordination among States.

I would also like to state here that we will endeavour to remove those causes of social and economic dissatisfaction which give rise to problems like Naxalism. We believe in a development process which will remove backwardness, unemployment and reduce disparities in income and wealth. We seek active partnership of our brothers and sisters of Scheduled Castes and Scheduled Tribes in our development processes.
We do not subscribe to the view that to take special care of the deprived sections of the society amounts to appeasement. In fact, we believe that it is our solemn duty to do so. Our government will give its full attention to the well being of our brothers and sisters belonging to the minority communities. We have started many schemes for the welfare of the minorities. These programmes will be taken forward. The funds for the special schemes taken up for the development of minority concentration districts have been enhanced quite substantially this year. Similarly, we have allocated increased funds for scholarship schemes for minorities that the first UPA government had started. A Bill to prevent communal violence has been introduced in Parliament and efforts will be made to convert it into a law as soon as possible.

The practice of female foeticide regrettably persists in our society. This is a shame for all of us. We must eliminate it as early as possible. Our progress will be incomplete till women become equal partners in all areas of our life and in our nation's progress. Our government is committed to the early passage of the Women's Reservation Bill. This legislation will provide one-third reservation for women in Parliament and the State Assemblies. We are also working on a legislation to provide 50% reservation for women in rural and urban local bodies. In fact, we should find ways and means to increase the participation of women in all democratic institutions. Our government will make sustained efforts for social and economic empowerment of women. We have decided to launch a National Female Literacy Mission, through which female illiteracy will be reduced by half in the next three years.
We are proud of our brave soldiers. It is our duty to ensure that ex-servicemen are able to lead a life of comfort. We have accepted the recommendations of the committee constituted to examine the issue of pension of ex-servicemen. This will lead to increased pension for about 12 lakh retired jawans and Junior Commissioned Officers.

In our journey of development, we should not only pay special attention to some sections of our society, but must also take care of the special needs of the backward regions of our country. We will redouble our efforts to remove regional imbalances in the level of development. Here I would like to make a special mention of our States of the North-East. Our government will constantly endeavour to make the States of the North East equal partners in the country's progress. Imphal or Kohima may be physically far away from Delhi, but the welfare of our brothers and sisters of the North East is always close to our heart. We know that without their well-being the country cannot move forward.

There have been two elections in Jammu & Kashmir since I addressed you on the last Independence Day. The first one was for the State Legislative Assembly and the second for the Lok Sabha. People of all areas of the State have participated vigorously in both the elections. This is a proof that there is no place for separatist thought in Jammu & Kashmir.

Our Government will continue assisting the State Government in improving governance in all parts of Jammu & Kashmir. It will be our endeavour to ensure that human rights are respected in the State and all its citizens are able to lead a life of peace and dignity in an environment of safety and security. We respect the special assurances and concessions provided to Jammu & Kashmir in our Constitution. We will continue to honour these special provisions.

Today's world is becoming smaller in many respects. Whether it is the international economic crisis or terrorism or climate change - what happens in one part of the world has an effect on other parts also. The international economic and political order is changing. Questions are being raised on the functioning and continued effectiveness of the multilateral institutions established in the 20th Century.
Our foreign policy should be able to cater to India's interests in these constantly changing circumstances. I am happy that we have been successful in doing this to a large extent.

We have good relations with the United States, Russia, China, Japan and Europe. There is a tremendous amount of goodwill for India and its people in the countries of South East Asia, Central Asia, West Asia and the Gulf. We have further strengthened our traditional ties with Africa. We are looking for new opportunities in Latin America.

As far our neighbours are concerned, we want to live with them in peace and harmony. We will make every possible effort to create an environment conducive to the social and economic development of the whole of South Asia.

However good our programmes and schemes might be, their benefit will not reach the public till the government machinery is not free of corruption and till it is not effective in their implementation. I would like our public administration to be more efficient so that programmes for public good can be implemented faster. We need to improve our delivery systems to provide basic services to our citizens. We will act with speed on the recommendations of the Administrative Reforms Commission to strengthen governance. Renewed efforts will be made to decentralize public administration through the Panchayati Raj Institutions and to ensure greater involvement of people in it. Initiative will be taken for a new partnership between the civil society and the government so that tax payers' money is better spent. We have enacted the Right to Information Act to enhance accountability and transparency in public life. This law will be improved so that it is more effective.
We have to make special efforts to strengthen the administrative machinery for our rural programmes. Those who live in villages and semi-urban areas should get services similar to the residents of urban areas. Communication and Information Technology can go a long way in achieving this objective. Recently, we have set up the Unique Identification Authority of India. This is a historic step to link up the whole country through a high quality administrative arrangement. We expect the first set of identity numbers to be available in the next one to one and a half years.
Today, as I stand before you I can feel the energy of more than 100 crore Indians marching ahead on the path of progress. Some people question whether India will ever be able to attain its true potential. I have no doubt about this. We are rapidly moving forward. We have faith in ourselves. We have political stability. Our democracy is an example for the whole world. We are gaining in economic strength. And most importantly, we have full confidence in our youth. They are our future. I am sure that they will take our country to a new glory.
Let us all commit ourselves today to working for a golden future. On this sacred occasion let us resolve that nation building will be our highest duty.

Jai Hind

Jai Hind


Jai Hind.

Answers to VHP's Questions to Secularists

Answers to VHP's Questions to Secularists
By Khalid Azam

The Milli Gazette (online edition)

Are you a Secularist? Then please answer these
questions:

1. There are nearly 52 Muslim countries. Show one Muslim country, which provides Haj subsidy.
Saudi Arabia itself subsidizes millions of dollars for Hajj every year to all Muslims of the world. Moreover, India's Hajj subsidy is not given to either the Hajis or to Saudi Arabia, but to India's government owned airline Air India. By citing "Hajj Subsidy", Air India then extracts a number of concessions from the Saudi Airport authorities that are not available to other commercial airlines. Furthermore, while the Haj subsidy is about Rs. 110-148 crores [Rs 1.1 to 1.48 Billion] , the government spends Rs. 450 crores [Rs 4.5 Billion] on the Hindu festival of Kumbh Mela. The Haj subsidy will dwarf if all the government subsidies to various Hindu rituals and festivals were taken into account. It is also a shame that the BJP (a non-secular, Hindutva party), while in power, failed to remove the Haj subsidy despite the lack of opposition to it from the Muslim community. Will the VHP support the removal of the Kumbh Mela subsidy?
2. Show one Muslim country where Hindus are extended the special rights that Muslims are accorded in India?
Malaysia. Hindus in Malaysia have far more "special" rights than Muslims in India.

3. Show one Muslim country, which has a Non-Muslim as its President or Prime Minister.
Senegal: It had a Christian President for 30 years while 95% of its population is Muslim. Nigeria: It has a Christian President while the majority of population is Muslim. Sierra Leone: It had a Christian Prime Minister while the majority of population is Muslim. Lebanon: With over 70% Muslim population, has elected several Christian presidents.

4. Show one country where the 85% majority craves for the indulgence of the 15% minority.
If the majority craves for the indulgence of the minority, then it is the prerogative of the majority. VHP, in claiming to represent the majority, should ask the question to itself rather than to a 'secularist'.

Moreover, predominantly Muslim Turkey's "indulgence" of its 1% Jewish population and predominantly Christian America's indulgence of its 1% Hindu population are far more praiseworthy than predominantly Hindu India's indulgence of its 15% Minorities which are subjected to regular riots and genocides every now and then.

5. Show one Mullah or Maulvi who has declared a 'fatwa' against terrorists.
Grand Mufti of Al-Azhar University in Egypt - Al Azhar is considered to be the highest institution of Sunni Muslim learning. Also among the thousands of Islamic scholars who condemned terrorism, some of the prominent ones are Yusuf Al-Qaradawi, Tahir Jabir Alalwani, Jamal Badawi, Muzammil Siddiqui, Zaid Shakir, Hamza Yusuf, etc. For a comprehensive list of statements against terrorism visit http://www.muhajabah.com/otherscondemn.php

6. Hindu-majority Maharashtra, Bihar, Kerala, Pondicherry, etc. have in the past elected Muslims as CMs; Can you ever imagine a Hindu becoming the CM of Muslim - majority J&K?
Why not? Wasn't the King of Muslim majority Kashmir during Independence struggle a Hindu? Or is the VHP conceding that the rule of Kashmir's Hindu King was illegitimate and against the wishes of its people.

7. Today Hindus are 85%. If Hindus are intolerant, how come Masjids and Madrassas are thriving? How come Muslims are offering Namaz on the road? How come Muslims are proclaiming 5 times a day on loudspeakers that there is no God except Allah?
The same argument can be extended to the rule of Aurangzeb. By this reasoning, if Aurangzeb was intolerant, how come there are thousands of temples from his time still surviving in present day India? How come Hindus were allowed to freely go to any of their temples?

8. When Hindus gave to Muslims 30% of Bharat for a song, why should Hindus now beg for their sacred places at Ayodhya, Mathura and Kashi?
This rhetorical question can also be rephrased as "When Muslims gave 90% of India to Hindus for a song (remember 90% of India was ruled by Muslims at one point), why should the Hindutva Brigade be demanding and destroying the handful of Muslims mosques left standing?

9. Why temple funds are spent for the welfare of Muslims and Christians, when they are free to spend their money in any way they like?
Some temple funds are collected by government and spent in the general welfare of all people, not just Muslims and Christians. The government does this because the government owns the endowments to which these temples belong. Likewise, the government also owns numerous endowments to which Muslim and Christian places of worship are attached. It just so happens that the places of worship of Muslims and Christians are not moneymaking centers - so the government does not have any incentive in raiding them.

10. When uniform is made compulsory for school children, why there is no Uniform Civil Code for citizens?
Currently, Hindus themselves have different Hindu Personal Laws in every state of India. Why doesn't the Hindutva Brigade first come up with a unified Hindu Personal Law that is uniform for all Hindus in every state across the country? Why doesn't VHP work on the Uniform Hindu Personal Law first before dispensing advice to other communities? Is it afraid of something?

11. In what way, J&K is different from Maharashtra, Tamil Nadu or Uttar Pradesh, to have article 370?
Read the history of India.

12. Why Gandhiji supported Khilafat Movement (nothing to do with our freedom movement) and what in turn he got?
The Khilafat movement was integrally tied to the freedom struggle of the nations occupied by Britain. Abolition of Khilafat was a colonial act just as the occupation of India was a colonial act. Gandhiji supported the Khilafat movement as a strategic initiative to defeat and undermine the British.

In contrast, one can legitimately ask why the so-called "Veer" Savarkar supported Hitler's Nazi Germany and its genocide of the Jews? What relevance did Hitler's massacres of the Jews have on the Indian freedom struggle? What in turn did he get by supporting Hitler? Here's a quote from Savarkar: "Who are we to dictate to Germany, Japan or Russia or Italy to choose a particular form of policy of Government simply because we woo it out of academical attraction? Surely Hitler knows better than Pandit Nehru does what suits Germany best. The very fact that Germany or Italy has so wonderfully recovered and grown so powerful as never before at the touch of Nazi or Fascist magical wand is enough to prove that those political "isms" were the most congenial tonics their health demanded.

"India may choose or reject particular form of Government, in accordance with her political requirements. But Pandit went out of his way when he took sides in the name of all Indians against Germany or Italy. Pandit Nehru might claim to express the Congress Section in India at the most. But it should be made clear to the German, Italian, or Japanese public that crores of Hindu Sanghatanists in India whom neither Pandit Nehru or nor the Congress represents, cherish no ill-will towards Germany or Italy or Japan or any other Country in the World simply because they had chosen a form of Government or constitutional policy which they though (sic) suited best and contributed most to their National solidarity and strength"

SOURCE: Published on 30 November 1938 by a famous German daily, the "Volkischer Beobachter". Obtained from "NEHRU MEMORIAL MUSEUM AND LIBRARY, Savarkar papers, microfilm, r.n.1, part 2, March 1937-May
1938."

13. Why Gandhiji objected to the decision of the cabinet and insisted that Somnath Temple should be reconstructed out of public fund, not government funds. When in January 1948 he pressurized Nehru and Patel to carry on renovation of the mosques of Delhi at government expenses?
The Somnath Temple was raided by several Hindu kings for its wealth before it was plundered by Mahmud Ghazni for the same reason. All of this happened several hundred years ago. So, it does not make any sense as to why Somnath should be singled out and reconstructed with government funds! There were over 10,000 mosques that were destroyed in India by the British - should they all have been reconstructed from government funds? In contrast, the damage to the mosques at Delhi, referred in the question, happened from the masses which were led by Nehru and Gandhi, so they were (as national leaders) morally responsible for the repair of those buildings.

14. If Muslims & Christians are minorities in Maharashtra, UP, Bihar etc., are Hindus not minorities in J&K, Mizoram, Nagaland, Arunachal Pradesh, Meghalaya etc? Why are Hindus denied minority rights in these states?
This is because Muslims and Christians are designated as minorities at a national level, not at the state level. In other words, neither are Muslims and Christians minorities in Maharashtra, UP, Bihar etc nor are Hindus minorities in J&K, Mizoram, Arunachal Pradesh, Meghalaya etc.

15. Do you admit that Hindus do have problems that need to be recognized? Or do you think that those who call themselves Hindus are themselves the problem?
Both questions can be answered in the positive. Take for example the issue of Dalits and Caste System in Hinduism. Dalits, who have been labeled as Hindus, have grim problems that need to be recognized. But since it is the (upper caste) Hindus who themselves are the biggest obstacle to the Dalit caste problem, in a way the Hindus are themselves part of the problem.

16. Why post-Godhra is blown out of proportion, when no one talks of the ethnic cleansing of 4 lakh Hindus from Kashmir?
Because the Gujarat massacres were carried out by the state/government while the violence in Kashmir (in which more Muslims have been killed than Hindus) was carried out by non-government actors. Is there any difference between a government and a terrorist in the eyes of VHP? Or does the VHP consider that government should play the role of a terrorist killing and plundering minorities?

17. In 1947, when India was partitioned, the Hindu population in pakistan was about 24%. Today it is not even 1%. In 1947, the Hindu population in East Pakistan (now Bangladesh) was 30%. Today it is about 7%. What happened to the missing Hindus? Do Hindus have human rights?
See the answer to the question below:

18. In contrast, in India, Muslim population has gone up from 10.4% in 1951 to about 14% today; whereas Hindu population has come down from 87.2% in 1951 to 85% in 1991. Do you still think that Hindus are fundamentalists?
The question clearly hides another important statistic relevant to the declining population of Hindus - the statistics of the rising female feticide, a practice overwhelmingly associated with Hindu community. According to population survey reports, the sex ratio which was 972 females per 1000 males in 1901 was 933 females to 1000 males in 2001. New technology is now used to diagnose the gender of the child and female children are eliminated with precision. Rather than lamenting the decline of Hindus, the Sanghis should rather show some mercy toward their daughters and stop killing them - and recognize that women are the ones who are responsible for bringing in the next generation.

19. Do you consider that - Sanskrit is communal and Urdu is secular, Mandir is Communal and Masjid is Secular, Sadhu is Communal and Imam is Secular, BJP is communal and Muslim league is Secular, Dr. Praveen Bhai Togadia is ANTI-NATIONAL and Bhukari is Secular, Vande Matharam is communal and Allah-O-Akbar is secular, Shriman is communal and Mian is secular, Hinduism is Communal and Islam is Secular, Hindutva is communal and Jihadism is secular, and at last, Bharat is communal and Italy is Secular?
In order to understand what you are asking, you need to first answer the following question: Since when have the Hindutva warriors [proverbially] stopped beating their wives? Try to answer this question and you will understand the futility of the question above.

20. When Christian and Muslim schools can teach Bible and Quran, Why Hindus cannot teach Gita or Ramayan?
Who is stopping Hindus from teaching Gita and Ramayana? Ramayana is in fact taught in government sponsored state syllabus in many states in India while no government sponsored state syllabus actually mandates the teaching of Bible or the Quran? Will the VHP campaign for the incorporation of Bible and the Quran in state syllabus along the lines of Ramayana? It should also be noted that the serial Ramayana has been broadcasting on the government owned and subsidized TV channel for several years now while no serial on Bible or the Quran has enjoyed any such broadcasting coverage.

21. Abdul Rehman Antuley was made a trustee of the famous Siddhi Vinayak Temple in Prabhadevi, Mumbai Can a Hindu - say Mulayam or Laloo - ever become a trustee of a Masjid or Madrassa?
The Mecca Masjid as well as the famous Public Gardens Masjid of Hyderabad, for example, are both under the AP State Waqf board which is headed by a Hindu. Moreover, unlike the Hindutva Brigade, Muslims don't make a big deal of their famous monuments being run by Hindus. It should be noted that most of present day surviving monuments of Muslim legacy are under the care and supervision of trusts/institutions headed by Hindus.

22. Dr. Praveenbhai Togadia has been arrested many times on flimsy grounds. has the Shahi Imam of Jama Masjid, Delhi, Ahmed Bhukari been arrested for claiming to be an ISI agent and advocating partition of Bharat?
Togadia was caught distributing weapons and inciting masses to use them to kill Muslims and Christians. Is the BJP sponsored Shahi imam distributing swords and asking Muslims to use them to kill Hindus?

23. When Haj pilgrims are given subsidy, why Hindu pilgrims to Amarnath, Sabarimalai & Kailash Mansarovar are taxed?
As indicated above, the government spends more money subsidizing arrangements for various Hindu festivals than it does subsidizing Air India in the name of Hajj Subsidy. Will the VHP lobby to remove government expenditure on these Hindu pilgrimages?

24. A Muslim President, A Hindu Prime Minister and a Christian Defence Minister running the affairs of the nation with a unity of purpose. Can this happen anywhere, except in a HINDU NATION - BHARAT?
Sure. Saddam Hussein's regime also incorporated similar diversity with Tariq Aziz, a Christian as its Vice President. But you are not implying India is like Saddam Hussein's regime, are you?
__._,_.___

Hindu woman-run madrasa inspires communal harmony in Gwalior

Hindu woman-run madrasa inspires communal harmony in Gwalior

Gwalior: A woman in Gwalior has set a unique example of communal harmony by running a madrasa, an Islamic school, to educate Muslim children belonging to downtrodden or poor families.

Today, this madrasa being run by Kamlesh Pathak is an edifice of communal harmony and inspires people.

Pathak started this madrasa in 2006 to provide quality education to Muslim children hailing from the economically weaker sections.

Imparting lessons in English, Arabic and Urdu, the Pathak-run madrasa imparts lessons till the fifth grade. It aims to educate students with basic skills to move ahead in life.

"I had thought for a long time of starting something for the children coming from economically weaker sections. We chose English, Arabic and Urdu for teaching in the madrasa for extending benefits of education to the economically weaker children so that they can move ahead in life and do something for their family, for themselves and the nation," said Kamlesh Pathak.

There are 65 students enrolled at Kamlesh Pathak's madarsa. She wishes to expand the madrasa and extend its benefits to other children as well.

For students, the madrasa has proved to be of a great help to learn and realise their educational dreams. They say Pathak has done exemplary work by opening such a place to educate children irrespective of religious considerations of pupils.

"These days people differentiate between Hindus and Muslims but aunty (Kamlesh Pathak) is not like them. She has opened this, which is a good effort. If Hindus and Muslims start living together like this, there will no longer be any differences," said Sanno Khan, a student.

At present a total of 418 madrasa are being run in Gwalior by Muslim organisations, including this one being run by a Hindu woman.

Source: ANI

http://beta.news.in.msn.com/national/article.aspx?cp-documentid=3143496

Reflections on Indian Independence

Reflections on Indian Independence

http://www.arabnews.com/?page=7§ion=0&article=125473&d=15&m=8&y=2009

By Siraj Wahab
Published in Arab News on August 15, 2009

On this anniversary of India’s independence, as an Indian I am both happy and sad. I am happy because we attained freedom after a long and painful struggle and because India has made great strides in many fields over the last 60 years. Most importantly, we have managed to maintain the sanctity of the ballot. Democracy has been our guiding principle, and that is a remarkable achievement.

I am sad because my community has not been given due representation in some spheres. My community is still eyed with suspicion. The contribution of our ulema to the fight for independence seems to have been totally forgotten. Hundreds of Muslim scholars died in the run-up to independence. Now, mere lip service is paid only to Maulana Abul Kalam Azad. Although we attained independence in the physical sense, mentally we Indians still remain trapped in the British-engineered divide-and-rule ideology of the past. That is very sad and something that should change.
All of our problems could be solved provided we accepted the existence of those problems rather than ignoring them. Correct diagnosis is key to fighting any disease. Our foreign policy has always been Pakistan-centric. We are obsessed with Pakistan. We have always blamed our neighbor for all our problems. This is not to absolve Pakistan from its occasional misdeeds, but we are a big country, and we should act like an elder brother. We should be magnanimous in our approach toward our neighbors.

Pakistan aside, Sri Lanka has reservations about India; Nepal has gripes against us, and Bangladeshis aren’t too happy with us. We are a great nation because we have a great history. We shouldn’t squander that by being parochial and jingoistic. Prime Minister Manmohan Singh took a great step forward in Sharm El-Sheikh recently. We should build on that first step and isolate extremists on both sides. Let us not forget the courageous decision of former Prime Minister Atal Behari Vajpayee in taking that bus ride to Lahore and seeking a meaningful resolution to the many issues dividing India and Pakistan.

If we, the Indian people, don’t get the deserved social and political status in the new world, even in Arab society, it is because our leaders have not been able to see the big picture. They bog themselves down in domestic affairs and limit our foreign policy simply and almost exclusively to Pakistan. We seem unable to get out of that vicious tit-for-tat cycle. We never took proactive steps to capitalize on the strength of our economy and civilization. To be very honest, we have had no real statesman since Pandit Jawaharlal Nehru.

In the 1980s, African nations and Arab nations looked at India with awe and respect. Our stand on Palestine was unflinching. But then we lost that status because we diluted our stand on a number of issues. There was a conscious effort to get closer to Israel, so much so that we even helped put an Israeli spy satellite in space. We started being seen on the wrong sides and gradually people looked at us with suspicion. Arabs have a begrudging admiration for India because of its educational renaissance, especially in the field of information and technology. We should capitalize on this and win the hearts and minds of both the Arabs and Africans. This is possible, provided we stop looking at the small details and concentrate on the big picture.

As an Indian who has lived and worked in Saudi Arabia for some time, I think the Gulf countries offer Indian expatriates a great opportunity to better understand the problems of our neighbors. Just as we are fighting poverty so are Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka and Nepal. Their problems are very similar to our problems. We had Jarnail Singh Bhindranwale, Pakistan had Baitullah Mehsud and Sri Lanka had Velupillai Prabhakaran. They were all extremists. We all grapple with the same problems.

Once we Indians are out of the country, we look at things with fresher perspectives. In India as well as in Pakistan, it is the mass media that has made things worse. That is not the case here. When India and Pakistan came very close to war in the aftermath of the Mumbai attacks, I remember talking to two taxi drivers: One non-Muslim from Kerala and one Pathan from Swat Valley. They both were worried and both were praying for the war clouds to clear. They had their families and loved ones in their respective countries. All of us surely encounter such people on a daily basis here in Saudi Arabia and in the other Gulf countries. We should carry the message of good will to our respective countries and work for the greater good of the entire Subcontinent. And we can.

Many people like to speak of an undivided India, but such ideals are far from the present reality. It upsets our Pakistani friends. They think, and perhaps rightly so, that we have still not accepted them as a sovereign nation. What happened in the past happened, and we cannot undo it. There is no need to. We may be separate countries, but nothing stops us from joining hands as the European nations do. France and England have centuries of war and trouble behind them, yet the two are part of the European Union. Why can’t we follow that example? Our films are hugely popular in Pakistan, and Pakistani television serials are adored by Indians. Pakistani cricketers, such as Wasim Akram and Imran Khan, have huge followings in India, and Indian cricket legends such as Sunil Gavaskar and Sachin Tendulkar have many admirers in Pakistan.

We need to build on our trust, on what is common to both of us. We have to inspire confidence in the nations around us. That would give no room to outside powers to play politics in our backyard.

-- Siraj Wahab is a senior editor at the Jeddah-based Arab News . He can be reached at sirajwahab@arabnews.com .

Interview with Siddique Hasan: Architect of JIH’s vision 2016

Interview with Siddique Hasan: Architect of JIH’s vision 2016

Prof Siddique Hassan, Naib Ameer (vice president) of Jamaat-e-Islami Hind, a college professor and former head of JIH’s Kerala unit is credited with undertaking some big projects and making them success. No example can be better than Madhyamam, a daily newspaper published by Jamaat-e-Islami Hind in Kerala and Gulf. It has more than a dozen editions being published from Kerala and Gulf simultaneously. Now he heads JIH’s mammoth social welfare project Vision 2016 that aims to positively transform lives of the underprivileged sections of the Indian society. In an interview with Fasil K of Khabrein.info, Prof Siddique Hassan, speaks extensively on the project Vision 2016, a mammoth multi billion rupees project, its progress and the challenges ahead. Excerpts:

Q: What is Vision 2016 all about?

A: Vision 2016 is an ambitious plan envisaged for the development and upliftment of the deprived sections of our society that includes Muslims and Dalits. Lasting for period of ten years, the project has identified education, health, employment, women empowerment, and microfinance as its chief focus areas. The schemes and projects run by various institutions and agencies are supervised by an umbrella organization, Human Welfare Foundation. In the first phase, Muslims of the selected 58 poor districts are going to benefit from the project.
For complete interview click on the following link:

http://khabrein.info/index.php?option=com_content&task=view&id=24904&Itemid=65

History Lessons from India

History Lessons from India

Aijaz Zaka Syed


13 August 2009


http://www.khaleejtimes.com/DisplayArticleNew.asp?section=opinion&xfile=data/opinion/2009/august/opinion_august67.xml


My new place in Hyderabad, India, is a little, two-storey affair that looks rather large to us after spending seven years in a two-bedroom apartment in Dubai. It’s not great, but offers a rare view of the magnificent Golconda fort built by the Qutub Shahis.

When threatened by the Mughals, the last Qutub Shahi King Abulhassan Tana Shah withdrew himself to the fort and fought a long and hard battle against a far more superior and larger army led by Emperor Aurangzeb himself.
Not surprisingly, when the siege of Golconda began, the 100,000-strong Mughal army had not anticipated much resistance, let alone a long and debilitating engagement with the rag-tag Qutub Shahi army. The Mughals ran into a fierce wall of resistance led by the valiant Qutub Shahi commander, Abdul Razaq Larry, who kept the flag flying on the fort for more than eight months at a huge personal cost.
Golconda finally fell to the Mughals in September, 1767, after they managed to buy the loyalties of a couple of Qutub Shahi generals despite tremendous sacrifices by Larry, who nearly died fighting the invading army with his entire family.
The dynasty that Larry fought to protect lies buried next to the Golconda fort, what is known as Gumbadan-e-Shahi, or more popularly as Saat Gumbad (Seven Tombs). The last abode of Quli Qutub Shah, the founder and the architect of Hyderabad including its architectural marvels Charminar and Makkah Masjid, and six of his successors is only a stone’s throw away from my place—literally. Standing on my terrace these days as the rest of India desperately prays for rains, I often watch the sun set behind the still imposing Golconda fort and the grand Seven Tombs that stand guard over the city built by their sleeping residents.

Although this entire country is steeped in history, five thousand years of it, Hyderabad lives and breathes history like no other city does, perhaps with the exception of Delhi. This city of nabobs and kebabs is not merely about its legendary cuisine, including the fabled biryani and haleem, or even its grand palaces. Hyderabad is a state of mind and it’s far from dead.

This may be why while the unique Indo-Islamic culture that came into being with the arrival of Muslims has all but disappeared from its traditional centres like Delhi, Lucknow and elsewhere, it continues to thrive and blossom in this fascinating city.
Urdu, the heady brew of a language that was born out of a willing union of Persian, Sanskrit, Arabic and the folksy Khadi boli, is a living tribute to that fascinating encounter between Islam and India. Urdu or Hindustani, as Mahatma Gandhi liked to call it, happens to be the language of Bollywood, the world’s biggest movie industry. It remains the lingua franca of majority of Indians, although in its more Sanskritised form it metamorphoses into Hindi, the country’s official language.
This great language is fast dying in north of the country in its written form, especially in Uttar Pradesh and Bihar. It has been banished to occasional mushairas (poetry reading sessions) and Indian parliament where politicians love to invoke greats like Ghalib, Iqbal and Faiz to make their point.

However, the Urdu language and the culture that gave birth to it continue to flourish in Hyderabad and districts around it. The city is home to three of India’s largest selling and world-class Urdu newspapers and countless other publications and research centres.

What never ceases to intrigue me though is the fact how early Muslims built these great centres of civilisation and culture in a seemingly alien landscape. If Hyderabad happens to be far from the original cradle of Muslim power and civilisation in the north, centres like Mysore, once ruled by the legendary Tipu Sultan, and Bijapur down south are even more distant.

How did they do it? Surely, all this couldn’t have been accomplished by way of the sword, as many today tend to suggest. You cannot create such rich cultural legacy and phenomenon of a civilisation at gunpoint. It needs and thrives in peace and social harmony.

What early Muslims in India — in fact wherever they went — did was to win hearts and minds of people. Watching the Emraan Hashmi controversy unfold over the past couple of weeks, I have repeatedly wondered why Muslims have become so unwelcome in the land, which has been their home for nearly a thousand years.

Commenting on the Bollywood star’s complaint of ‘religious discrimination’ in Mumbai last week, yours truly had stuck out his neck to suggest Muslims had no option but to break out of their mental ghettoes and do more to end their isolation in India and elsewhere.

Now this seems to have upset some of my fellow travellers, who have been particularly offended by the word ‘host societies’ suggesting it implied Muslims are ‘invaders’ or guests in this country. (One particularly emotional reader has even accused me of being a ‘secret agent of anti-Muslim forces,’ out to create intellectual confusion and disillusionment in the community!)

Perhaps, I should have been more discerning and nuanced in my choice of words. But I still believe, and firmly so, that the myriad problems we face as a community today can be confronted by reaching out and integrating and communicating more effectively with our neighbours and society at large.

Inclusion, and not isolation, is the way forward, whether you happen to be in India or Indonesia—or even in the West. A million misconceptions, prejudices and complete lies can be tackled, if only we communicated and interacted more with the people around us.

This is what early Muslims did wherever they went. They personified their beliefs and won hearts and minds with their character, behaviour and actions. The Arab fishermen who landed on India’s Malabar Coast were simple folks. They didn’t know reading or writing, let alone the local language.

Yet they bowled over local people with their honesty and simplicity. It was thanks to people like them and the message of love and peace by pious men of God like Khwaja Moinuddin Chishti of Ajmer and Nizamuddin of Delhi that Islam spread and blossomed in the subcontinent, not because of the long swords of Mughals or Turks.
Those men built bridges of love, faith and dialogue wherever their circumstances took them. They genuinely loved God’s creation and were real leaders of men, not escapists like us. They did not cloister and lock themselves in their neighbourhoods but led their societies from the front. They did not just win on the battlefield but also knew how to conquer hearts and minds. Unlike some of us today, they celebrated and deeply respected life. They were both medium and the message.

Aijaz Zaka Syed is Opinion Editor of Khaleej Times and can be reached at aijaz@khaleejtimes.com